Ερώτηση Οικολογικές Ειδήσεις

Εξαιρετικά ρυπογόνα για το περιβάλλον τα πλοία

PATHFINDER

5 Μαρ.

Δεκαέξι από τα μεγαλύτερα φορτηγά πλοία του κόσμου προκαλούν πολύ μεγαλύτερη ρύπανση στο περιβάλλον απ' ότι όλα τα αυτοκίνητα στον πλανήτη.

Τα φορτηγά πλοία βγάζουν θανατηφόρα χημικά, που ευθύνονται για χιλιάδες θανάτους, εξαιτίας των ρυπαρών καυσίμων που χρησιμοποιούν.

«Όσο τα πλοία μεγαλώνουν σε μέγεθος, η ρύπανση χειροτερεύει. Η πιο συγκλονιστική στατιστική από όλες είναι πως μόλις 16 από τα μεγαλύτερα φορτηγά πλοία στον κόσμο παράγουν πολύ μεγαλύτερη θειούχα μόλυνση απ' όλα τα αυτοκίνητα του κόσμου,» ανέφερε ο Fred Pearce, πολυβραβευμένος επιστημονικός συγγραφέας.

Σήμερα, τα πλοία χρησιμοποιούνται για να μεταφέρουν από πετρέλαιο μέχρι ηλεκτρονικά είδη και καθώς η ζήτηση για φθηνά καταναλωτικά αγαθά ολοένα και αυξάνεται, το ίδιο αυξάνεται και ο αριθμός των πλοίων που χρειάζονται για την μεταφορά των αγαθών σε όλο τον κόσμο.

Υπάρχουν γύρω στα 100.000 εμπορικά πλοία στη θάλασσα, που κάνουν εισαγωγές και εξαγωγές αγαθών σε όλο τον κόσμο. Πολλά από αυτά καίνε βαρύ μαζούτ, που έχει υψηλή περιεκτικότητα θείου -με αποτέλεσμα τα καύσιμα των πλοίων να είναι εξαιρετικά βρώμικα και ρυπογόνα.

Χάρη στους κανονισμούς του Διεθνούς Οργανισμού Ναυσιπλοΐας (IMO), τα μεγαλύτερα πλοία μπορούν να εκπέμπουν έκαστο μέχρι 5.000 τόνους θείου το χρόνο -ποσοστό που αντιστοιχεί σε 50 εκατομμύρια συμβατικά αυτοκίνητα, με το κάθε ένα να εκπέμπει κατά μέσο όρο 100 γραμμάρια θείου το χρόνο.

Εάν υπολογίσουμε πως σε ολόκληρο τον κόσμο υπάρχουν 800 εκατομμύρια αυτοκίνητα, αυτό σημαίνει πως 16 μεγάλα πλοία αρκούν για να εκπέμψουν την ίδια ποσότητα θείου με όλα τα αυτοκίνητα μαζί.

Ο James Corbett, ειδικός στις εκπομπές ρύπων των πλοίων, από το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, υπολόγισε πως ο συνολικός αριθμός των θανάτων, που προκαλούνται από τις εκπομπές αυτές ανέρχεται στους 64.000 ετησίως, ενώ εκτιμά πως ο αριθμός θα αυξηθεί στους 87.000 θανάτους ετησίως μέχρι το 2012.

Εφιαλτική περιγράφουν την κατάσταση των θαλασσών οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, τονίζοντας ότι μέχρι το 2050, ένα από τα πλέον εφιαλτικά σενάρια - που αφορά στην εξαφάνιση όλων των ψαριών - μπορεί να έχει γίνει πραγματικότητα.

«Εάν οι διάφορες εκτιμήσεις που έχουμε υπόψη μας γίνουν πραγματικότητα, βρισκόμαστε σε μία κατάσταση όπου μέσα σε 40 χρόνια δεν θα έχουμε πλέον ψάρια», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Πάβαν Σούκντεφ, διευθυντής της Πρωτοβουλίας για μια πράσινη οικονομία, του Προγράμματος του ΟΗΕ.

Σύμφωνα με την έκθεση των εμπειρογνωμόνων, αυτό το καταστροφικό σενάριο θα μπορούσε να αποτραπεί εάν σταματήσει η επιχορήγηση των αλιευτικών στόλων και δημιουργηθούν ζώνες προστασίας.

Οι ειδικοί τονίζουν επίσης ότι η μείωση των αποθεμάτων ψαριών στον πλανήτη, εκτός από οικολογικό πρόβλημα, αφορά και την επιβίωση δισεκατομμυρίων ανθρώπων, αφού το ψάρι είναι η μόνη πηγή πρωτεϊνών, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Πηγή Star.gr

Μέλη της Ομοσπονδίας Αλιέων Ηπείρου σε συμβολική κατάληψη που έκαναν στα γραφεία του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού, κατανομάζουν τις ιχθυοκαλλιέργειες ως κυριότερη πηγή οργανικών φορτίων και ζητούν με ψήφισμα - διαμαρτυρία που επέδωσαν στο Φορέα την απομάκρυνσή τους από τον Αμβρακικό. Ακολουθεί το ψήφισμά τους.


Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου

ΨΗΦΙΣΜΑ - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Παρότι ο Αμβρακικός Κόλπος είναι υπερφορτωμένος από τα οργανικά φορτία διαφόρων δραστηριοτήτων και οι ψαράδες βρίσκονται σε οικονομική εξαθλίωση και στα πρόθυρα της ανεργίας, η Πολιτεία δείχνει να μην κατανοεί την κρισιμότητα της κατάστασης.

Μερικοί «επιτήδειοι» που λυμαίνονται εδώ και χρόνια τον φυσικό του πλούτο και οι συνυπεύθυνοί τους, εξακολουθούν το βιολί τους.
Έτσι στα πλαίσια της διαβούλευσης με τους Φορείς, άφησαν τους ψαράδες του Αμβρακικού (Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου) απ έξω.
Το νομοσχέδιο του ΥΠΟΙΑΝ (ΑΝΑΣΑ) επαναλαμβάνει πολλάκις ως πηγές ρύπανσης του Κόλπου τα γεωργοκτηνοτροφικά απόβλητα και τα αστικά λύματα και δεν αγγίζει καθόλου τις θαλάσσιες υδατοκαλλιέργειες που είναι η κυριότερη πηγή οργανικών φορτίων και ρύπανσης και βρίσκονται στην καρδιά του Αμβρακικού Κόλπου.

Το νομοσχέδιο αυτό επιχειρεί να νομιμοποιήσει όλες τις παρανομίες τους εντάσσοντάς τες σε Περιοχή Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ) εντός του κλειστού Αμβρακικού Κόλπου.
Κάποιους πολιτικούς παράγοντες της περιοχής πέριξ του Αμβρακικού που δήθεν κόπτονται για την προστασία του, και έχουν συνεχείς επαφές με την υπουργό Ανάπτυξης κα Λούκα Κατσέλη για την υλοποίηση του ΑΝΑΣΑ και «ανάπτυξη» της περιοχής, τους προειδοποιούμε ότι δεν θα ανεχθούμε άλλες μεθοδεύσεις-καταληστέψεις του φυσικού πλούτου του Αμβρακικού και θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους.

Σήμερα Πέμπτη 13 Μαϊου 2010 κάνουμε συμβολική κατάληψη των γραφείων του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού στην Άρτα για να παραδώσουμε το παρόν ΨΗΦΙΣΜΑ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ στο Πρόεδρο του Φορέα για να το προωθήσει στα συναρμόδια για την προστασία και ανάπτυξη του Αμβρακικού, Υπουργεία, Περιφέρειες, Νομάρχες.

Κάτω τα χέρια από τον φυσικό πλούτο του Αμβρακικού.
ΕΞΩ ΟΙ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΕΙΣΤΟ ΚΟΛΠΟ
ΟΧΙ άλλη «ανάπτυξη»
ΖΗΤΑΜΕ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

πηγή amvrakikorama.blogspot.com

Καλησπερα  εγω θα ηθελα να ρωτησω αν καποιος απο εμας εχει ασχοληθει να δει αν τα ψαρια που ψαρευει ειναι καθαρα απο μολυνση..δεν ξερω ποια μπορει να ειναι η διαδικασια πιθανων να πρεπει να πανε τα ψαρια στο γενικο χημειο του κρατους..πιστευω πως θα εχει ενδιαφερον το αποτελεσμα..απο διαφορες περιοχες και κολπους την χωρας για να βγαλουμε συμπερασματα..

Μόλυνση του περιβάλλοντος από τον άνθρωπο

Παρουσία του προβλήματος

Πριν από 150 χρόνια περίπου ο αέρας ήταν αμόλυντος και καθαρός, ιδανικός για να αναπνέουν οι άνθρωποι και τα ζώα της γης. Μετά οι άνθρώποι άρχισαν να φτιάχνουν εργοστάσια. Τα εργοστάσια και πολλά από τα πράγματα που παράγουν, όπως τα αυτοκίνητα αφήνουν πολλά βλαβερά αέρια στην ατμόσφαιρα. Τα αυτοκίνητα έκαναν τη μόλυνση της ατμόσφαιρας ακόμη μεγαλύτερη. Σήμερα σε μερικούς τόπους ο αέρας είναι τόσο μολυσμένος, που είναι επικίνδυνος να τον αναπνέεις. Ακόμη με αυτή τη μόλυνση έχουμε πρόβλημα με την τρύπα του όζοντος που μας βοηθάει, επειδή εμποδίζει να περάσουν οι ακτίνες του ηλίου που κάνουν κακό στο δέρμα μας και αφήνει αυτές που δεν προκαλούν τίποτα. Η μόλυνση του περιβάλλοντος επηρέασε και τα ποτάμια , τις λίμνες ,τις θάλασσες που μολύνονται γιατί εμείς οι ίδιοι αδειάζουμε εκεί σκουπίδια και διάφορα άλλα χημικά. Αυτά όσα κάνουμε τώρα αργότερα θα μας είναι εις βάρος μας γιατί μολύνουμε την ατμόσφαιρα χωρίς να γνωρίζουμε τους κινδύνους που έχει αυτό.
Σύμφωνα με τα παραπάνω που αναφέραμε για τη μόλυνση του περιβάλλοντος πρέπει εμείς οι άνθρωποι να κάνουμε κάτι για τη μόλυνση. Πρέπει να αρχίσουμε από τώρα να μαζεύουμε αυτά τα σκουπίδια που πετάνε οι άλλοι, όπως τα τενεκεδάκια των αναψυκτικών τα οποία δεν αλλοιώνονται με το χρόνο και έτσι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με αυτό. Άλλα τέτοια είναι τα πακέτα από τα τρόφιμα που αγοράζουμε. Και όταν τα πετάμε στο δρόμο αντί, να τα πάμε και να τα ρίξουμε στον κάδο απορριμμάτων. Πρέπει λοιπόν να συμβουλευτούμε κάποιους ιδικούς και να αρχίσουμε να ανακυκλώνουμε αυτά τα σκουπίδια.

Σημαντικές είναι οι μέθοδοι που πρέπει να χρησιμοποιηθούν και τα μέτρα που θα πρέπει να λυθούν ώστε και με την προσπάθεια του κάθε ανθρώπου να βελτιωθούν οι συνθήκες υγιεινής να μειωθεί η μόλυνση του περιβάλλοντος, με συνέπεια να σταματήσουν να δημιουργούνται μολύνσεις και στο νερό και γενικά σε όλο τον πλανήτη. Υπάρχει ακόμη ένα μεγάλο πρόβλημα που έχει σχέση με το περιβάλλων και γενικότερα τη λίμνη των Ιωαννίνων που εδώ και λίγα χρόνια αρχίζει και γίνεται περισσότερο μολυσμένη από ότι ήταν πριν από προηγούμενα . Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να καταστραφεί η πανίδα και η χλωρίδα . μερικά είδη ψαριών που παλαιοτέρα ήταν άφθονα στη λίμνη, τώρα βρίσκονται υπό εξαφάνιση όπως ο κυπρίνος .Ακόμη και πολλά πτηνά δεν μπορούν να επιβιώσουν σ' αυτή την άθλια συνθήκη της λίμνης και πεθαίνουν μέρα με τη μέρα.. Αυτό το σοβαρό πρόβλημα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε όσον το δυνατότερο γρηγορότερα γίνεται Αυτό το πρόβλημα το καταφέρνουμε να το λύσουμε με το βιολογικό καθαρισμό, που δέχεται τα περισσότερα απόβλητα της πόλης μας και τα κάνει διάφορα πράγματα όπως : παρασκευάζει φυσικό αέριο, φυσικό λίπασμα που με έρευνες που έρευνες που γίνονται αποδείχτηκε ότι είναι κατάλληλο για να φυτεύεις
κάτι.
Και τέλος το πόσιμο νερό που κατάφεραν να το κάνουν έτσι με πολλούς τρόπους και το απέδειξαν ότι είναι πόσιμο γιατί έβαλαν στο νερό πέστροφες όπου χρειάζονται πολύ καθαρό νερό για να επιζήσουν και επέζησαν. Και από αυτό βγάλανε, ότι είναι πόσιμο το νερό.
Με όλα τα παραπάνω μπορούμε να κάνουμε τη φύση όπως ήταν παλιά .
Όλοι εμείς οι άνθρωποι πρέπει να προσπαθούμε για το περιβάλλον, γιατί αυτό που είναι φτιαγμένο από τη φύση πρέπει να το διατηρήσουμε εμείς καλύτερο από ότι είναι, δηλαδή η φύση η ατμόσφαιρα, μέρα με τη μέρα αρχίζουν να καταστρέφονται και με αυτή τη μέθοδο αντιμετώπισης, σε 10 περίπου χρόνια, η γη ολόκληρη θα γίνει όπως ήταν πριν από τόσα πολλά χρόνια . Αρκεί αυτό να γίνει με αγάπη και όχι από υποχρέωση σώσουμε τη γη που κατοικούμε. Πρέπει λοιπόν να γίνεται έλεγχος σε όλα τα εργοστάσια για το αν έχουν το ειδικό φίλτρο στην καμινάδα τους. Από όλα τα αυτοκίνητα να διαπιστωθούν εάν έχουν καταλύτη.
Ακόμη μια λύση για να διατηρήσουμε το περιβάλλον καθαρό και ωραίο είναι να μην αγοράζουμε τόσα πολλά παιχνίδια γιατί όταν τα βαρεθούμε ή όταν μας χαλάσουν θα τα πετάξουμε έξω στη φύση και έτσι μολύνεται και με αυτόν τον πολύ απλό τρόπο μολύνεται η φύση.
Με όλα αυτά που κάναμε για την αντιμετώπιση του προβλήματος των αποβλήτων ή των σκουπιδιών που μολύνουν σε μεγάλο βαθμό το περιβάλλον, συμπεραίνουμε ότι πρέπει να βοηθήσουμε μικροί και μεγάλοί γι' αυτό το θέμα . Και σε μια απλή περίπτωση όταν τρώμε ένα γαριδάκι το πακέτο του το ρίχνουμε κάτω στο δρόμο ή στο πεζοδρόμιο αντί να το πετάξουμε στον κάδο απορριμμάτων . Έτσι μολύνετε η ατμόσφαιρα και πρέπει ότι βλέπουμε κάτω πεταμένο να το παίρνουμε και να το ρίχνουμε στον κάδο απορριμμάτων για να έχουμε το περιβάλλων καθαρό. Ακόμη πρέπει να ληφθούν περισσότερα μέτρα από την πολιτεία για την αντιμετώπιση του προβλήματος κατ να δίνει τιμωρίες και πρόστυμμα σε αυτούς που βλέπει να ρίχνουν αυτά τα σκουπίδια .Με αυτούς τους τρόπους ίσως να γίνει κάτι με αυτό το μεγάλο το μεγάλο πρόβλημα που μας απασχολεί σήμερα .

Η μόλυνση του αέρα είναι ευκολότερη σε κλειστούς χώρους .Η μόλυνση των υδάτων οφείλεται κατά κανόνα στη ρύπανση του επιφανειακού και κατ' επέκταση του υπόγειου ύδατος από απόβλητα και μπορεί να προκαλέσει βαρύτατες επιδημίες όπως : χολέρα , τύφος κ .α .Μόλυνση του εδάφους είναι σχεδόν μόνιμη , τα μικρόβια όμως που υπάρχουν στο έδαφος είναι ωφέλιμα για τις καλλιέργειες

Η μόλυνση των θαλασσών από το πετρέλαιο .

Ένα πρόβλημα των θαλασσών είναι και το πετρέλαιο όπου τις περισσότερες φορές γίνεται από απροσεξία , από τα πλοία που το μεταφέρουν από τη μια πλευρά στην άλλη . Αυτό έχει ως συνέπεια να πεθαίνουν διάφορα είδη ψαριών και πτηνών που ζουν μέσα στις θάλασσες . Αυτό πρέπει να το συζητήσουν και να βρουν μια λύση γι' αυτό γιατί είναι τόσο κρίμα να χαλάσουμε αντί να φτιάχνουμε τη φύση .

Η μόλυνση του εδάφους

Κάθε μέρα γίνονται ρίξεις απορριμμάτων σε σκουπιδότοπους όπου έχουν ως συνέπεια να μολύνεται το έδαφος . Με τη μόλυνση του εδάφους μολύνονται ακόμη τα φυτά τα δέντρα , όπου εμείς τα τρώμε και μπορεί να πάθουμε καμιά βλαβερή αρρώστια . Αυτό δημιουργείτε με την όξινη βροχή.
Από το μολυσμένο αέρα , το μολυσμένο νερό , και το έδαφος υπάρχουν πολλές ασθένειες που δημιουργούνται καθημερινώς όπως , το άσθμα , που δημιουργείται από τον μολυσμένο αέρα και δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναφύγει από τον ανθρώπινο οργανισμό , παρά μόνο να διασπαστή σε διαφορετική μορφή
Νομίζω ότι και στο παρελθόν κάτι θα έγινε για την αντιμετώπιση του προβλήματος για το περιβάλλον και ίσως να γίνει κάτι , άλλα χρειάζεται πολύ χρόνος

Πηγή:
Ελληνική εγκυκλοπαίδεια
Βιβλία με θέμα το περιβάλλον από τις εκδόσεις <<ποντίκι>>.

Μεσόγειος Θάλασσα

Γνωστή σαν η κοιτίδα του πολιτισμού, η περιοχή της Μεσογείου έχει υποστεί τόσες ανθρώπινες παρεμβάσεις επί χιλιετίες, ώστε ελάχιστα παραμένουν από τα αρχικά οικοσυστήματα.
Η Μεσόγειος θάλασσα καλύπτει έκταση 2.500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων με μέσο βάθος 1500 μέτρα. Το μεγαλύτερο βάθος υπερβαίνει τα 5000 μέτρα και βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος. Η ακτογραμμή της Μεσογείου εκτείνεται σε 46.000 χιλιόμετρα και 22 χώρες.
Η περιοχή είναι γνωστή για το ήπιο κλίμα της. Οι βροχοπτώσεις κατανέμονται ανομοιόμορφα, έτσι ώστε να έχουμε 1200 χιλ. στην Γένοβα της Ιταλίας ενώ στην Ντζέρμπα της Τυνησίας μόλις 100 χιλ. ετησίως.
Οι περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο είναι πλούσιες σε ενδημικά είδη. Η ποικιλία της πανίδας υπολογίζεται σε 25.000 είδη, όπου περισσότερα από τα μισά είναι ενδημικά. Η Ελλάδα και η Τουρκία φιλοξενούν ένα μεγάλο ποσοστό ενδημικών ειδών, που αντιπροσωπεύουν πολύτιμο βιολογικό απόθεμα με εξαιρετική φυσική ομορφιά και πολλές χρήσεις στη μαγειρική και στην ιατρική.
Οι μεγάλοι ποταμοί της περιοχής έχουν δημιουργήσει πολύτιμα οικοσυστήματα όπως το Δέλτα του Νείλου και του Έβρου. Στις περιοχές αυτές συγκεντρώνονται 2 ως 5 εκατομμύρια αποδημητικά πουλιά κάθε χρόνο. Ωστόσο τα οικοσυστήματα αυτά υπολογίζεται ότι αντιπροσωπεύουν μονάχα το 6 % των αντίστοιχων εκτάσεων επί ρωμαϊκής εποχής.
Επίσης η δασική κάλυψη έχει μειωθεί δραστικά κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας της περιοχής. Υπολογίζεται ότι σήμερα λιγότερο από 5 % της λεκάνης της Μεσογείου καλύπτεται από δάση. Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι εκεί που σήμερα απλώνονται θάμνοι ή έρημος, υπήρχαν άλλοτε πλούσια δάση. Είναι γνωστός ο ρόλος των δασών στην προστασία του εδάφους από την διάβρωση και την ξηρασία. Δυστυχώς εξαιτίας ανθρώπινων παρεμβάσεων μεγάλο τμήμα των δασών αυτών έχει καταστραφεί και η ερήμωση πολλών περιοχών μαρτυρούν τον προηγούμενο εξισορροπιστικό τους ρόλο.
Η Μεσόγειος αντιπροσωπεύει το 1% των παγκόσμιων θαλάσσιων εκτάσεων αλλά περιέχει το 6% του συνόλου των θαλάσσιων ειδών. Μερικά από τα πιο απειλούμενα είδη του πλανήτη ζουν εδώ, όπως η θαλάσσια φώκια Μοναχός.
Τα αλιευτικά αποθέματα έχουν μειωθεί στο 20 % του πραγματικού φυσικού πλούτου σε ορισμένες περιοχές και οι χώρες της Μεσογείου εισάγουν ψάρια.
Στις παράκτιες πόλεις της λεκάνης της Μεσογείου ζουν 82 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ υπολογίζεται, ότι το 2025 θα φτάσουν τα 150 -170 εκατομ. Οι νότιες χώρες αντιπροσωπεύουν το 32% του συνολικού πληθυσμού, ενώ το 2025 θα ανέρθει στο 60%. Υπάρχουν σημαντικές εποχιακές διακυμάνσεις του πληθυσμού: πάνω από 100 εκατομμύρια τουρίστες συγκεντρώνονται κάθε χρόνο στις ακτές της Μεσογείου, νούμερο που υπολογίζεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2025. Για να καλυφθούν οι ανάγκες του τουρισμού τα φυσικά περιβάλλοντα αντικαθίστανται από πολυτελή θέρετρα. Οι παραλίες ωοτοκίας κι επώασης της θαλάσσιας χελώνας Καρέττα-Καρέττα έχουν καταληφθεί από τουριστικές εγκαταστάσεις.
Το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος των Ενωμένων Εθνών υπολογίζει ότι κάθε χρόνο χύνονται στη Μεσόγειο 650 εκατομμύρια τόνοι λυμάτων, 129.000 τόνοι ορυκτέλαιου, 60.000 τόνοι υδραργύρου, 3.800 τόνοι μολύβδου και 36.000 τόνοι φωσφορικών αλάτων. Επιπλέον το 70% των αποβλήτων στη Μεσόγειο δεν έχει υποστεί κανενός είδους επεξεργασία.
Η Μεσόγειος είναι επίσης από τις μεγαλύτερες οδούς διακίνησης πετρελαίου και 1.000.000 τόνοι αργού πετρελαίου χύνονται ετησίως στη θάλασσα λόγω ναυτικών ατυχημάτων, παράνομων πρακτικών καθαρισμού των δεξαμενών των πλοίων καθώς κι εξαιτίας ανεπαρκών λιμενικών εγκαταστάσεων.
Η μόλυνση φθάνει επίσης στη θάλασσα μέσω των ποταμών της περιοχής, οι οποίοι είναι αποδέκτες βιομηχανικών και αγροτικών λυμάτων. Το γεγονός ότι η Μεσόγειος είναι κλειστή θάλασσα με ρυθμό ανανέωσης υδάτων τα 80 έως 90 χρόνια την κάνει πολύ ευαίσθητη στην μόλυνση.
Τα υδάτινα αποθέματα αντιμετωπίζουν οξύτατο πρόβλημα επίσης. Η σπανιότητα τους σε συνδυασμό με την ρύπανση τους από υπολείμματα αγροτικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, βιομηχανικά απόβλητα και αστικά λύματα έχουν φθάσει σε ανησυχητικά επίπεδα. Υπολογίζεται ότι το 2025 μία στις δύο χώρες της Μεσογείου θα χρησιμοποιεί τους υδάτινους πόρους της πάνω από τον ρυθμό ανανέωσης. Αυτό συμβαίνει ήδη στην Μάλτα και την Κύπρο.
Σήμερα η κατάσταση στη Μεσόγειο βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Η αναγνώριση της αναπτυσσόμενης κρίσης έχει δημιουργήσει αυξημένη πολιτική θέληση να αντιμετωπιστούν τα περιβαλλοντικά προβλήματα και να διασφαλιστεί η οικονομική και κοινωνική σταθερότητα και συνοχή. Οι περισσότερες χώρες έχουν αναπτύξει προγράμματα για το Περιβάλλον κι έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση της Βαρκελώνης, απόδειξη της καλής τους θέλησης για ουσιαστική επίλυση της κρίσης. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η άμεση δράση.

(το κείμενο αυτό έχει βασιστεί σε έκθεση του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση, WWF)

«Η Μαρία Δαμανάκη μιλάει ...Πράσινα», συνέντευξη στο portal milamouprasina.gr     

Τετάρτη, 21 Ιούλιος 2010 18:57 

Η Μαρία Δαμανάκη, Επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας στην Ε.Ε., μιλάει αποκλειστικά στο MilaMouPrasina.gr για τις επιπτώσεις της τεράστιας καταστροφής στο θαλάσσιο περιβάλλον του Μεξικού, τις σημαντικές αποφάσεις που έλαβε ως επίτροπος για τον κόκκινο τόνο, καθώς επίσης για τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την ιχθυοκαλλιέργεια και την αλιεία.

Η κ. Μαρία Δαμανάκη είναι η νέα επίτροπος της Ελλάδος στην Ε.Ε., αντικαθιστώντας επάξια τον απερχόμενο επίτροπο Περιβάλλοντος κ. Σταύρο Δήμα. Με τεράστια προσφορά στην ελληνική πολιτική ζωή, με πολλούς αγώνες για τη δημοκρατία και με συμμετοχή σε οργανισμούς και ομάδες για την προστασία του περιβάλλοντος, συνεχίζει τους αγώνες ,εκπροσωπώντας την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναλαμβάνοντας τον σημαντικό τομέα για τη χώρα μας, της Θαλάσσια Πολιτικής και Αλιείας.

Βιώνουμε τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή του αιώνα στον Κόλπο του Μεξικού με τεράστιες επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον της περιοχής. (Τη στιγμή που μιλάμε συνεχίζεται η διαρροή πετρελαίου, ενώ η ΒP υποβάλλει σχέδιο για την αντιμετώπισή της). Ποια μέτρα πρέπει να παρθούν κατά τη γνώμη σας, τόσο για τον περιορισμό της ρύπανσης, όσο και για την απόδοση ευθυνών;

Πρόκειται πράγματι για ένα δραματικό γεγονός με μη μετρήσιμες μέχρι σήμερα συνέπειες. Εκτός από τις ζωές που χάθηκαν, έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια οικολογική καταστροφή χωρίς προηγούμενο για το θαλάσσιο και παράκτιο οικοσύστημα και μάλιστα με απροσδιόριστο χρονικό βάθος. Έχουμε ακόμη την οικονομική και κοινωνική κατάρρευση ολόκληρων τομέων στην περιοχή όπως ο τουρισμός, η αλιευτική βιομηχανία και άλλες θαλάσσιες ή παράκτιες δραστηριότητες. Κατά συνέπεια το γεγονός δεν μπορεί και δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Το δραματικό ατύχημα συνέβη στη θάλασσα. Στην Ευρώπη που περιβάλλεται από παντού από θάλασσα είναι λοιπόν μείζον να διασφαλίσουμε πως η πρόληψη και η αειφορία θα συνιστούν στο εξής τη μοναδική και αποκλειστική πρακτική στη διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντός μας. Με τους συναρμόδιους συναδέλφους μου στην Κομισιόν Επιτρόπους Oettinger (Ενέργειας), Potocnik (Περιβάλλοντος) και Georgieva (διαχείριση κρίσεων) έχουμε ήδη δραστηριοποιηθεί σ΄ αυτή την κατεύθυνση. Μετά την συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο ευρωκοινοβούλιο για το θέμα, οργανώσαμε διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εταιριών πετρελαιοειδών και φυσικού αερίου. Η συζήτηση βρίσκεται σε εξέλιξη. Προχωρούμε άμεσα στην ανάλυση της υπάρχουσας νομοθεσίας με σκοπό να εξετάσουμε αν αυτή εξασφαλίζει την πρόληψη, αν καλύπτει πλήρως τους κινδύνους ώστε να πάρουμε ενδεχομένως συμπληρωματικά μέτρα. Απαιτούμε εγγυήσεις από τις βιομηχανίες για απόλυτη ασφάλεια και απόλυτη εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει». Μέχρι τότε προσανατολιζόμαστε στην εφαρμογή moratorium στην έκδοση νέων αδειών. Σε ό,τι αφορά το δικό μου χαρτοφυλάκιο της θαλάσσιας πολιτικής και αλιείας, πως παίρνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να είμαι σε θέση σε περίπτωση ατυχήματος να μετριάσω τις επιπτώσεις στην αλιεία και την αλιευτική κοινότητα και να εξασφαλίσω αποζημιώσεις.

Είναι όμως ώρα να σκεφτούμε συνολικότερα την εξάρτησή μας από το πετρέλαιο Να αναδείξουμε τις μεγάλες ενεργειακές δυνατότητες που μας προσφέρει η θάλασσα και που κάθε άλλο παρά εξαντλούνται στο υπέδαφος της. Βρίσκονται κυρίως στη φυσική δύναμη των υδάτων της, στο θερμικό της δυναμικό, στους ανέμους και τα άλλα στοιχεία του φυσικού της περιβάλλοντος. Ο ολοκληρωμένος θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός που προωθούμε, θα συμβάλει, σε μεγάλο βαθμό, στη συνύπαρξη με κανόνες όλων των αντιτιθέμενων συμφερόντων στο θαλάσσιο περιβάλλον

Χρειάζεται ακόμη να παραδεχθούμε πως οι γνώσεις μας για τις βαθιές θάλασσες είναι δραματικά φτωχές. Ξέρουμε ελάχιστα. Αυτό σημαίνει πως είναι άμεση ανάγκη να αυξήσουμε την ερευνητική δραστηριότητα και να βελτιώσουμε τις δυνατότητες εποπτείας των θαλασσών με δορυφορικά συστήματα και τον αναγκαίο εξοπλισμό.

Το ατύχημα στον κόλπο του Μεξικού μπορεί σήμερα να φαίνεται πως έχει άμεσες επιπτώσεις μόνο στις Η.Π.Α., όμως αποτελεί σήμα κινδύνου και μεγάλο μάθημα για όλη την ανθρωπότητα. Έχουμε ανάγκη τη διεθνή συνεργασία και κατανόηση. Έχουμε ανάγκη να ανταλλάσουμε εμπειρίες και καλές πρακτικές στη διαχείριση και την αντιμετώπιση των καταστροφών.

Ο κόκκινος τόνος, όπως γνωρίζεται, είναι ένα από τα θύματα της υπεραλίευσης, ενώ πριν ένα μήνα η Greenpeace επιχείρησε να απελευθερώσει παγιδευμένους ερυθρούς τόνους. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε για τη γενναία απόφαση ως επίτροπος αλιείας της Ε.Ε. , να δοθεί ένα τέλος στη φετινή αλιευτική περίοδο για το είδος, για τις αντιδράσεις που προκάλεσε η απόφασή σας, καθώς στη δημιουργία πλαισίου προστασίας του είδους.

Η υπόθεση του κόκκινου τόνου ήταν το πρώτο θέμα που με απασχόλησε όταν ανέλαβα τα καθήκοντά μου στην Κομισιόν. Σήμερα οι επιστημονικές μελέτες καταδεικνύουν σαφώς πως πάνω από το 80% των πληθυσμών του κόκκινου τόνου παγκοσμίως έχουν ήδη αλιευθεί. Για να ανακάμψει το είδος θα χρειαστούν αυστηρά μέτρα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ενώ όμως όλοι δέχονται ότι το είδος τελεί υπό την άμεση απειλή ολοκληρωτικής εξαφάνισης, εξαιτίας της μεγάλης ζήτησής του κυρίως στις εκτός Ευρώπης αγορές και τα μεγάλα κέρδη που συνδέονται με την αλιεία και την πάχυνσή του, η λήψη μέτρων για την προστασία του προκαλεί αντιδράσεις.

Η πρώτη απόφασή μου ως Επίτροπος ήταν η πρόταση για την ένταξη του κόκκινου τόνου στο Παράρτημα Ι της CITES, της διεθνούς σύμβασης για το εμπόριο των απειλούμενων ειδών, ώστε να απαγορευτεί έστω και προσωρινά η αλιεία του, προκειμένου να μπορέσει το είδος να ανακάμψει πληθυσμιακά. Δυστυχώς ή πρόταση αυτή, που υποστηρίχθηκε τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από τις Η.Π.Α. δεν κατάφερε να πλειοψηφήσει στη διεθνή Διάσκεψη που έγινε στο Κατάρ στις αρχές του 2010. Έτσι τώρα οφείλουμε να εξαντλήσουμε την αυστηρότητα στην εφαρμογή των υπόλοιπων κανόνων. Τη φετινή χρονιά υποχρεώθηκα να αποφασίσω νωρίτερα από τις αρχικές προβλέψεις για το κλείσιμο της αλιείας του τόνου λόγω εξάντλησης των ετήσιων ποσοστώσεων που έχουν από κοινού συμφωνηθεί. Δεν ξέρω αν η απόφαση ήταν γενναία ή όχι, αυτό που ξέρω είναι πως έχουμε ευθύνη για τη διατήρηση του είδους και προσωπικά έχω επίγνωση της δικής μου. Εάν θέλουμε το είδος να βρίσκεται στη θάλασσα και του χρόνου, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε την ίδια πρακτική, ούτε να κάνουμε βεβαίως τα στραβά μάτια επειδή κάποιοι επιμένουν να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

Με αυτά τα δεδομένα, στην Κομισιόν είμαστε αποφασισμένοι για την αυστηρή επιτήρηση των ευρωπαϊκών υδάτων, ώστε να τηρούνται οι κανόνες και για την ενεργητική δράση μας στη Διεθνή Επιτροπή για τη Διατήρηση του Τόνου (ICCAT) με όλα τα αναγκαία μέτρα στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο.

Από την 1η Ιουλίου 2010 τέθηκε σε ισχύ ο νέος ευρωπαϊκός κανονισμός για τη βιολογική ιχθυοκαλλιέργεια. Μεταξύ άλλων ο κανονισμός απαγορεύει τη χρήση τεχνητών ορμονών στην ωοτοκία, καθορίζει τις συνθήκες ανάπτυξης των ειδών και καθορίζει ειδικές προβλέψεις για τα όστρακα και τα φύκια. Μιλάμε για μια νέα εποχή στην ιχθυοκαλλιέργεια;

Πράγματι οι νέοι κανόνες για τη βιολογική υδατοκαλλιέργεια ανοίγουν ένα νέο μεγάλο παραγωγικό κεφάλαιο στον τομέα. Το όφελος για τον καταναλωτή αλλά και το μέλλον της ευρωπαϊκής αλιευτικής βιομηχανίας, αναμένεται σημαντικό. Ο καταναλωτής αποκτά δυνατότητα για καλύτερες επιλογές και η παραγωγική διαδικασία κανόνες και βάσεις για μια νέα κουλτούρα υγιούς και περιβαλλοντικά αποδεκτής παραγωγής. Οι νέοι κανόνες καθορίζουν τους όρους που οφείλουν να ισχύουν για το υδρόβιο περιβάλλον παραγωγής ψαριών, οστρακοειδών και φυκιών σε όλη την Ε.Ε. Προβλέπουν το διαχωρισμό των βιολογικών και των μη βιολογικών μονάδων και προσδιορίζουν τις συνθήκες καλής διαβίωσης. Οι κανόνες διευκρινίζουν ότι πρέπει να γίνεται σεβαστή η βιοποικιλότητα και να μην επιτρέπεται η χρήση τεχνητών ορμονών στην ωοτοκία. Απαιτούν επίσης να χρησιμοποιούνται τροφές από βιολογικές καλλιέργειες, καθώς και τροφές με βάση τα ψάρια που προέρχονται από αντίστοιχες πιστοποιημένες αλιευτικές μονάδες. Πρόκειται όντως για μια νέα εποχή στην ιχθυοκαλλιέργεια. Έχω δεσμευθεί προσωπικά για την καλή εφαρμογή του ελπιδοφόρου αυτού Κανονισμού.

Τέλος θα θέλαμε να μας αναπτύξετε τα βασικά σημεία του Μεσογειακού κανονισμού Αλιείας καθώς και τη δυσκολία που παρουσιάζει η εφαρμογή του στα κράτη μέλη της Ε.Ε.

Ο νέος Ευρωπαϊκός Μεσογειακός Κανονισμός Αλιείας ψηφίστηκε ΟΜΟΦΩΝΑ από όλα τα κράτη της Ένωσης. Βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή από την 1η Ιουνίου του 2010, μετά από την εξάντληση τριετούς μεταβατικής περιόδου. Εξυπηρετεί την απλή όσο και θεμελιώδη αρχή πως αν θέλουμε να υπάρξει αλιεία και στο μέλλον, είμαστε υποχρεωμένοι να προστατεύουμε το θαλάσσιο περιβάλλον: Τη φυσική κατάσταση της θάλασσας και των ακτών, τα θαλάσσια είδη και τη διατήρηση των αποθεμάτων σε βιώσιμα επίπεδα, με όλα τα πρόσφορα μέσα. Έτσι στη βάση των επιστημονικών δεδομένων που συγκεντρώνουμε, ο Μεσογειακός Κανονισμός θέτει κανόνες για τις περιόδους αλιείας, τον καθορισμό ποσοστώσεων στην αλίευση των ειδών αναλόγως με την κατάσταση των αποθεμάτων, την προστασία των ειδών και της αναπαραγωγής τους, τη χρήση των αλιευτικών εργαλείων και βεβαίως τον έλεγχο για την εφαρμογή των κανόνων που έχουν από κοινού συμφωνηθεί.

Πρόκειται δηλαδή για ένα πλαίσιο, με στόχο την εξασφάλιση της αειφορίας στην αλιεία, που – θέλω να είμαι σαφής – αποτελεί τη μίνιμουμ βάση για να υπάρξει και αύριο η θάλασσα, με την εικόνα που ξέρουμε, αλλά και η αλιεία ως επάγγελμα. Είναι φανερό πως στην προσπάθεια αυτή υπάρχουν και αντιδράσεις. Αντιδράσεις που στηρίζονται στην απατηλή αντίληψη πως οι θαλάσσιοι πόροι είναι ανεξάντλητοι και οι δυνατότητες διαρκείς και απεριόριστες. Ουδέν ψευδέστερο. Η υπεραλίευση και η ανεξέλεγκτη χρήση των πόρων όχι μόνο δεν οδηγούν σε κέρδη για τους ψαράδες και τις κοινότητές τους αλλά με βεβαιότητα στο βίαιο τερματισμό της αλιευτικής δραστηριότητας. Είμαι υποχρεωμένη να αποτρέψω μια τέτοια καταστροφική εξέλιξη.

Ερευνητικά σχέδια για θαλάσσιες δραστηριότητες

Πέμπτη, 09 Σεπτέμβριος 2010 16:41

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε σήμερα σε ενδιαφερόμενους φορείς την επένδυσή της, ύψους 45 εκατ. ευρώ, σε ερευνητικά σχέδια για καινοτόμες και αειφόρους θαλάσσιες δραστηριότητες. 

Με την πρόσκληση υποβολής ερευνητικών προτάσεων με τίτλο «Ο ωκεανός του αύριο, 2011» αναμένονται προτάσεις χρηματοδότησης σχεδίων που αξιοποιούν κατά τρόπο καινοτόμο και βιώσιμο το δυναμικό των θαλασσών και των ωκεανών μας.

Τα ερευνητικά σχέδια που θα χρηματοδοτηθούν θα είναι πολυτομεακά και με τη συμμετοχή εταίρων από διάφορες χώρες.

Τη συνάντηση άνοιξαν οι ομιλίες της Επιτρόπου Έρευνας, Καινοτομίας και Επιστήμης, κας Máire Geoghegan-Quinn, και της Επιτρόπου Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας, κας Μαρίας Δαμανάκη, ενώ στη συνέχεια δόθηκε Συνέντευξη τύπου.

Σύμφωνα με τις Επιτρόπους Geoghegan-Quinn και Δαμανάκη: «Οι ωκεανοί καλύπτουν το  70%της γήινης επιφάνειας.

Έχουν καίρια σημασία για το οικοσύστημά μας. Έχουν όμως και καίρια σημασία για την οικονομία μας – σήμερα και αύριο.

Χρειαζόμαστε λοιπόν "έξυπνες θάλασσες" που θα μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε βιώσιμες θέσεις εργασίας και ανάπτυξη τον 21ο αιώνα.»

Η πρόσκληση υποβολής προτάσεων χωρίζεται σε τέσσερα μέρη: δύο γενικά και δύο που αφορούν ειδικά τη Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο.

Η προθεσμία υποβολής προτάσεων λήγει στις 18 Ιανουαρίου 2011.

Υπάρχουν ευχάριστα νέα για την προστασία της θαλάσσιας πανίδας....


p2-raw.greenpeace.org/greece/news/yes-to...r%20(1)&utm_content=

Όλοι μας, ως καταναλωτές μπορούμε να συμβάλουμε στην προστασία των ιχθυαποθεμάτων και άρα στην προστασία των θαλάσσιων οικοσυστήματων.

Ένας από τους βασικούς λόγους της υπεραλίευσης είναι ότι ψαρεύουμε νεαρά ψάρια που δεν έχουν προλάβει να αναπαραχθούν ούτε μια φορά. Ανάλογα με το ρυθμό αναπαραγωγής αλλά και το γεγονός ότι κάποια ψάρια αλλάζουν φύλο στη διάρκεια της ζωής τους, όπως η γόπα, η υπεραλίευση μπορεί να οδηγήσει και σε απόλυτη εξαφάνιση κάποιων ειδών.

Για να διαβάσετε όλο το άρθρο, πατήστε την παρακάτω διεύθυνση:

www.wwf.gr/sustainable-economy/fishery/consumers