Ερώτηση Οικολογικές Ειδήσεις

Η ρύπανση των θαλασσίων οικοσυστημάτων από τα αποτσίγαρα – Η απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς χώρους και οι μη αναμενόμενες ( συνέπειες
Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ  του Γιάννη Κουτελίδα - 18/08/2009

Η καθημερινή ρίψη εκατομμυρίων τσιγάρων αποτελεί μια συνήθεια που προκαλεί αλόγιστη ρύπανση στο περιβάλλον και πολυάριθμες καταστρεπτικές συνέπειες για τη θαλάσσια και χερσαία πανίδα. Η πρόσφατη απαγόρευση του καπνίσματος στην Ελλάδα, έχει ήδη διογκώσει το πρόβλημα, καθώς η παντελής απουσία ενημέρωσης, περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και προληπτικών μέτρων έχουν μετατρέψει θάλασσες, παραλίες, δάση και δρόμους σε ένα απέραντο σταχτοδοχείο.
Ιδιαίτερα τα επιβατηγά πλοία αποτελούν το τελευταίο διάστημα σημαντική πηγή ρύπανσης των θαλασσών. Μία προσεκτική ματιά στα καταστρώματα των πλοίων αρκεί για να δει κανείς την περισσή ευκολία και φυσικότητα με την οποία ρίπτονται τα αποτσίγαρα στο πέλαγος.
Τα απορρίμματα που σχετίζονται με το κάπνισμα ολοένα και αυξάνονται, πράγμα που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι γόπες πλέον αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο ποσοστό από τα σκουπίδια στις παραλίες.
Εκτιμάται ότι παγκοσμίως 4.5 τρισεκατομμύρια γόπες τσιγάρων εισέρχονται στο περιβάλλον κάθε χρόνο και σημαντική συμβολή στη διαμόρφωση αυτού του αριθμού έχουν οι θαμώνες των παραλίων.
Tα αποτσίγαρα, δυστυχώς αποτελούν ακούσια τροφή για μεγάλο μέρος της θαλάσσιας πανίδας (φάλαινες, δελφίνια, ψάρια, θαλασσοπούλια και χελώνες). Οποιαδήποτε κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη αίσθηση κορεσμού της πείνας - με αποτέλεσμα το ζώο να λιμοκτονήσει - σε τραυματισμό του στόματος, του οισοφάγου και του στομαχιού ακόμα και σε κλείσιμο του οισοφάγου ή ολόκληρου του πεπτικού συστήματος.
Άπαξ και εισέλθει το φίλτρο του τσιγάρου στον οργανισμό του ζώου, οι υπάρχουσες τοξίνες εκχύνονται στο αίμα και ερεθίζουν το πεπτικό του σύστημα. Συγκεκριμένα, και σε αντίθεση με το χαρτί και τον καπνό που βιοδιασπώνται, το φίλτρο αποτελείται από 95% συνθετικό πολυμερές οξικής κυτταρίνης, ουσία δηλαδή που διασπάται με πολύ αργούς ρυθμούς και έτσι επιβαρύνει το περιβάλλον για μακρύ χρονικό διάστημα. Ένα αποτσίγαρο μπορεί να χρειαστεί και 5 χρόνια για να διασπαστεί σε θαλασσινό νερό, ενώ παράλληλα εκχύνει στο περιβάλλον δηλητηριώδεις χημικές ουσίες όπως κάδμιο, αρσενικό και μόλυβδο.
Εάν η κατάποση προκαλέσει το θάνατο του ζώου, λόγω της μη βιοαποσυντιθέμενης φύσης των αποτσίγαρων, αυτά απελευθερώνονται εκ νέου στο περιβάλλον και καταναλώνονται από άλλα ζώα.
Το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι πιο εμφανές στην Ελλάδα, όπου το ποσοστό των καπνιστών είναι τεράστιο. Η χώρα μας έχει το υψηλότερο ποσοστό καπνιστών ανάμεσα στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Είναι χαρακτηριστικό, πως το 42% των Ελλήνων άνω των 14 ετών είναι συστηματικοί καπνιστές, νούμερο το οποίο είναι το υψηλότερο σε σχέση με τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της Ε.Ε, ο μέσος Έλληνας καπνίζει 16 τσιγάρα ημερησίως, δηλαδή 3.900.000 Έλληνες καπνιστές υπολογίζεται ότι παράγουν 62.000.000 αποτσίγαρα σε καθημερινή βάση, τα οποία ρίπτονται κατά ένα μέρος στο περιβάλλον.
Τα σκουπίδια που σχετίζονται με το κάπνισμα, αντιστοιχούν στο 45% επί του συνόλου των θαλασσίων απορριμμάτων για την περίοδο 2002-2006, για την Ελλάδα. Αυτό το ποσοστό για τη Μεσόγειο είναι αισθητά υψηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο (28%), γεγονός που συνιστά σοβαρότατο πρόβλημα.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα αποτελέσματα πρόσφατης έρευνας του Αρχιπελάγους για τα αποτσίγαρα που βρέθηκαν σε παραλίες της Αττικής και της Ικαρίας. Ρεκόρ αποτέλεσε ο αριθμός των αποτσίγαρων που βρέθηκε στην παραλία Θέρμα της Ικαρίας, ο οποίος αντιστοιχεί σε 78 αποτσίγαρα ανά τετραγωνικό μέτρο. Οι χημικές ουσίες που εκχύνονται από τα αποτσίγαρα είναι τοξικές για τη θαλάσσια πανίδα, ενώ το εύρος ρύπανσης που προκαλεί ένα αποτσίγαρο εκτιμάται σε αναλογία 1 (αποτσίγαρο) ανά 40 λίτρα νερού. Αυτό σημαίνει πως τα αποτσίγαρα που βρίσκονται σε ένα μόλις τετραγωνικό μέτρο στην παραλία Θέρμα, είναι ικανά να ρυπάνουν περίπου 3120 λίτρα θαλασσινού νερού.
Τα απορρίμματα στις παραλίες δεν αποδεικνύονται μόνο θανατηφόρα για τα θαλάσσια είδη, αλλά αποτελούν επίσης αντιαισθητικό θέαμα για τους τουρίστες και τους ντόπιους. Αυτό το γεγονός έχει και παράπλευρες συνέπειες, για τις τοπικές κοινωνίες, καθώς αποθαρρύνεται η πλειονότητα των τουριστών να επισκεφθεί μία βρώμικη παραλία.
Σε κάθε περίπτωση λύσεις υπάρχουν και δεν εντοπίζονται στην ενεργοποίηση τηλεφωνικών γραμμών επικοινωνίας για ενδεχόμενες καταγγελίες, ούτε σε παρεμφερή μέτρα που θάλπουν τον χαφιεδισμό. Απαιτείται αυξημένη ενημέρωση για τις βλαβερές συνέπειες του συγκεκριμένου είδους ρύπανσης και αλλαγή νοοτροπίας του νεοέλληνα πολίτη. Για το πρώτο μπορούμε να συνδράμουμε καίρια. Για το δεύτερο, η καθημερινότητα που βιώνουμε κάνει το καράβι της αισιοδοξίας μας να πλέει με άπνοια.
Σε κάθε περίπτωση, μικρές πράξεις, που στο εξωτερικό θεωρούνται αυτονόητες και αποτελούν κοινό τόπο, όπως περισσότεροι κάδοι απορριμμάτων σε παραλίες, σε κεντρικά σημεία και τουριστικές περιοχές, καθώς και ατομικά σταχτοδοχεία μπορούν να βοηθήσουν.

Μπραβο χρηστο για το θεμα που αναρτησες εστω κ αν ειναι γραμμενο απο τον Γιαννη Κουτελιδα, αυτο για μενα εχει μικρη σημασια.
Σημασια εχει πως διαβαζοντας το επιασα τον εαυτο μου να σκεφτετε πως  με περισια ανεση εχω κανει την κινηση του να πεταξω ενα αποτσιγαρο απ τα χερια μου στην θαλασσα χωρις καν να το σκεφθω, ποσο μαλλον να προβληματιστω.
Διαβαζοντας το αρθρο κ τα νουμερα που εσωκλειει μεσα κυριολεκτικα επαθα πλακα γιατι εως τωρα μπορει να το εβλεπα ελα μωβρε ενα τσιγαρο ειναι τωρα αμαν πια με ταα περιβαντολογικα κ ετσι εβλεπα το δεντρο κ εχανα το δασος.
Τουλαχιστον ενα ειναι σιγουρο πως απο δω κ μπρος σιγουροτατα θα το σκεφθω προτου πεταξω ετσι ανετα παλι ενα τσιγαρο στην θαλασσα.
Θα μου πει καποιος μα καλα ενας τι να κανει δεν πειραζει ενας ενας γινετε το συνολο κ ετσι ωριμαζει η αντιληψη της φροντιδας κ προσοχης του περιβαλοντος.
αλλωστε δεν θυμαμε ποιος ειχε γραψει οτι

[move]ο κοσμος  αυτος δεν μας ανηκει απλως τον εχουμε δανειστει απο τα παιδια μας[/move]

νασος

Έχοντας προχθές επιστρέψει από το νησί έχω να υπερθεματίσω στο άρθρο αυτό!
Επειδή δεν μου αρέσει η αίσθηση του aircondition κάθομαι πάντα στο κατάστρωμα...
Πλέον όλοι οι καπνιστές βγαίνουν έξω και είναι ελάχιστοι αυτοί που θα πετάξουν τα αποτσίγαρα στα τασάκια...Οι περισσότεροι έκαναν την κλασσική κίνηση στη θάλασσα και οι υπόλοιποι στο πάτωμα, τα οποία κι αυτά με την πρώτη ριπή αέρα κατέληγαν στη θάλασσα...

Εύχομαι παιδιά, να το διαβάσουν πολλοί μέσα από το Site και κυρίως να το μεταφέρουμε στον περίγυρό μας, μπας και καταφέρουμε να αποτρέψουμε τέτοιου είδους συμπεριφορές

Σε κίνδυνο τα παράκτια οικοσυστήματα της Ελλάδας.............

Ωστόσο, κάθε χρόνο, η αναγγελία των Γαλάζιων Σημαιών για τις ελληνικές ακτές (φέτος 430), θέτει στο περιθώριο την κατάσταση που αποκαλύπτει το Εθνικό Πρόγραμμα Συστηματικής Παρακολούθησης Θαλάσσιας Ρύπανσης (με μετρήσεις που πραγματοποιεί σε 139 σημεία).

ΠΗΓΗ-Zougla.gr

Οι Γαλάζιες Σημαίες μας μαράνανε....

[b]«Το περιβάλλον είναι υπόθεση δική μας, των πολιτών» [/b]

Συνέντευξη στον ΓΙΩΡΓΟ ΛΙΑΛΙΟ,
φωτογραφίες: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΖΑΒΟΣ

Η πρώτη Ελληνίδα υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Τίνα Μπιρμπίλη, μιλάει στο ΟΙΚΟ για τον Ασωπό, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τις επεκτάσεις της πόλης, την περιβαλλοντική νομοθεσία και την αγάπη της για την Αθήνα.
Δηλώνει Αθηναία και αποφασισμένη να ανοίξει το μέτωπο της πόλης προς τη θάλασσα. Δείχνει έτοιμη να συγκρουστεί, αλλά με διάθεση να βρει τη «χρυσή οδό» και όχι να έλθει σε ρήξεις. Προαναγγέλλει την αλλαγή του πλαισίου για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ώστε να τις ξεμπλοκάρει, και ενδιαφέρεται να ενισχύσει το ρόλο της ΔΕΗ στην ανάπτυξή τους.
Πιστεύει στην ανάσχεση της επέκτασης της πόλης και σημειώνει ότι ο περιορισμός της ανεξέλεγκτης οικοδόμησης των νησιών είναι στις άμεσες προτεραιότητες του υπουργείου. Τέλος, αποκαλύπτει ότι ο Ασωπός θα είναι το πρώτο case study με το οποίο θα ασχοληθεί η νεοσύστατη Γενική Γραμματεία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, ώστε να αντιμετωπίσει τις παθογένειες στο σύστημα ελέγχου ρύπανσης και επιβολής ποινών. Και ζητάει από τους πολίτες να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους και να πιέσουν τους πολιτικούς να αναλάβουν δράση για το περιβάλλον!

Ποια ελληνική πόλη πιστεύετε ότι προσφέρει τις ωραιότερες συνθήκες ζωής?
Μου αρέσουν πολύ οι μεγάλες πόλεις! Η Αθήνα θα μπορούσε να ήταν μια ιδανική πόλη, αν δίναμε ζωή σε κάποια σημεία της, αν αξιοποιούσαμε το μεγάλο θαλάσσιο μέτωπο και το πεζοδρομημένο τμήμα της. Στο Λονδίνο, για να πάω στο πανεπιστήμιο, περνούσα μέσα από το Hyde Park. Τώρα δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να περάσω μέσα από τον Εθνικό Κήπο. Οχι γιατί δεν είναι όμορφος, αλλά γιατί δεν είναι ενταγμένος στην καθημερινότητα της πόλης, δεν αξιοποιεί το ρόλο του.
Τι μπορεί να γίνει για να αλλάξει η Αθήνα;
Να στρέψουμε τις δραστηριότητες προς τα σημεία που θεωρούμε σημαντικά. Το παραλιακό μέτωπο πρέπει να συνδεθεί με την πόλη και να παρέχει δυνατότητες ψυχαγωγίας. Να μπορείς να περπατάς, να κάνεις ποδήλατο…
…όχι μπουζούκια, δηλαδή.
Οχι (γέλια). Να μπορεί να είναι ένας χώρος ανοιχτός, να βλέπει στη θάλασσα. Ενας άλλος τρόπος είναι να υποστηρίξουμε τις εκδηλώσεις που γίνονται μέσα στην πόλη. Να δημιουργηθούν δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας. Να συνεχιστεί η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων αλλά και να γίνουν μικροί πεζόδρομοι με ποδηλατοδρόμους, που θα οδηγούν στις μεγάλες πεζοδρομημένες οδούς. Λέγαμε παλιά ότι η πεζοδρόμηση της Αποστόλου Παύλου στο Θησείο θα δημιουργούσε τεράστια κυκλοφοριακά προβλήματα, αλλά τελικά αυτό δεν έγινε. Τα κέντρα των πόλεων είναι για να μπορείς να περπατάς!
Υπάρχει ο φόβος η συμβίωση του περιβάλλοντος με την ενέργεια στο ίδιο υπουργείο να δημιουργήσει ένα προβληματικό σχήμα, όπως τόσα χρόνια συνέβαινε με τη συνύπαρξη περιβάλλοντος και δημόσιων έργων;
Και εγώ είχα αυτόν τον προβληματισμό στην αρχή. Ομως, αυτή είναι η κατεύθυνση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν μπορούμε να πετύχουμε τους δεσμευτικούς στόχους για τη χώρα του 20-20-20 το 2020 αν δεν δούμε τα θέματα ενέργειας και κλιματικής αλλαγής μαζί με τα θέματα περιβάλλοντος.
Ο κ. Παπανδρέου προέταξε την προώθηση των ΑΠΕ. Πώς θα τις βγάλετε από το τέλμα;
Είναι ένα στοίχημα για την κυβέρνηση και για μένα προσωπικά. Κατ' αρχάς, θα δούμε το νομοθετικό πλαίσιο από την αρχή. Πρέπει να διευκολύνουμε τη διαδικασία και να μειώσουμε το χρόνο που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί μια επένδυση. Στη συνέχεια, θα κάνουμε μικρές αλλαγές στο υφιστάμενο χωροταξικό για τις ΑΠΕ και θα εξετάσουμε μία-μία τις αιτήσεις, που πράγματι βρίσκονται σε στασιμότητα.
Σε πολλές περιοχές, όπως η Σίφνος, η Σέριφος, η Σκύρος, εκφράστηκαν φόβοι για την αλλοίωση του τοπίου ή τις επιπτώσεις ενός αιολικού πάρκου σε μια προστατευόμενη περιοχή…
Κατ' αρχάς, δεν επιτρέπεται καμία ανάπτυξη στους πυρήνες του Natura. Στα θέματα των νησιών, δέχομαι την αγωνία του κόσμου ως προς το να μην αλλοιωθεί το τοπίο. Παρ' όλα αυτά, εγώ θεωρώ τις ανεμογεννήτριες ένα όμορφο στοιχείο. Είναι μια μετεξέλιξη των ανεμόμυλων - είναι θέμα κλίμακας. Πού και πόσες ανεμογεννήτριες θα μπούνε σε κάθε νησί, είναι θέμα που θα δούμε. Αλλά, πείτε μου ποιο είναι το δίλημμά μας, να έχουμε καθαρή ενέργεια στα νησιά από ανεμογεννήτριες ή να αφήσουμε τις μηχανές εσωτερικής καύσης;
Ο μεγαλύτερος ρυπαντής της χώρας, η ΔΕΗ. Δεν είναι ουτοπικό να μιλάμε για μια πράσινη ΔΕΗ;
Δεν μιλάμε για πράσινη ΔΕΗ, αλλά για μια ΔΕΗ που μπορεί να γίνει και κερδοφόρος και καθαρή.
Με ποιον τρόπο;
Πρώτα, πρέπει η ΔΕΗ να αποκτήσει μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη των ΑΠΕ. Υπάρχει ήδη η θυγατρική ΔΕΗ Ανανεώσιμες και περιμένουμε τις προτάσεις της. Το δεύτερο θέμα είναι να κάνουμε πιο καθαρές τις λιγνιτικές μονάδες με ένα μεγάλο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού. Δεν μπορούμε να αποδεχόμαστε ως κοινωνία να πληρώνει η ΔΕΗ το κόστος από τους ρύπους (σ.σ. στο ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας ρύπων) και να μην αποδεχόμαστε να πληρώσουμε προληπτικά το κόστος για καθαρότερα εργοστάσια.
Αρα, θα μεταβιβαστεί το κόστος στον καταναλωτή;
Οχι απαραίτητα. Υπάρχουν χρήματα για επενδύσεις της ΔΕΗ. Το θέμα είναι πού θα στρέψουμε τις επενδύσεις αυτές. Σε κάθε περίπτωση, θέλω να επαναλάβω τη δέσμευση της κυβέρνησης για πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για έναν χρόνο.
Είναι μονόδρομος να ακριβύνει η ενέργεια;
Το θέμα της τιμολόγησης της ενέργειας είναι πολύ μεγάλο.'
Πρέπει να ξαναδούμε πόσα τέλη πληρώνουμε με τη ΔΕΗ. Πρέπει ο λογαριασμός να αντικατοπτρίζει το πραγματικό κόστος της ενέργειας.
Πού θα βρείτε τα χρήματα να κάνετε πολιτική για το περιβάλλον;
Χρήματα υπάρχουν και στο περιβάλλον και στην ενέργεια. Προϋποθέτει μια συνολική πολιτική απόφαση για το πού στρέφουμε την ανάπτυξη μέσα από το ΕΣΠΑ και το Ταμείο Συνοχής.
Αυτή είναι μια μεγάλη συζήτηση, π.χ. το ΕΣΠΑ είναι πολύ πίσω…
Οντως είμαστε πίσω και έχουμε αρχίσει να βάζουμε προτεραιότητες. Υπάρχει όμως και διαμορφωμένη κατάσταση από την προηγούμενη κυβέρνηση που μας περιορίζει.
Για παράδειγμα;
Σε κωδικούς χρηματοδότησης για τις ΑΠΕ έχει ενταχθεί η επέκταση του μετρό Θεσσαλονίκης! Που είναι ένα έργο σημαντικό, δεν έχει όμως σχέση με τις ΑΠΕ. Τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να τις δούμε. Υπάρχει και ένα άλλο οικονομικό εργαλείο, το ΕΤΕΡΠΣ, που θέλουμε να γίνει ένα μεγάλο πράσινο ταμείο, αποκλειστικά για περιβαλλοντικές προτεραιότητες. Με μια νέα αρχή: απόλυτη διαφάνεια στο πού πάνε τα χρήματα.
Μεγάλα περιβαλλοντικά εγκλήματα παραμένουν ατιμώρητα. Η καταστροφή της Κορώνειας θεωρείται πλημμέλημα. Πώς θα πειστεί ο επιχειρηματίας να μη ρυπαίνει, όταν είναι φθηνότερο να πληρώνεις πρόστιμα από το να εφαρμόζεις αντιρρυπαντικές τεχνολογίες;
Είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα και αφορά και τη νοοτροπία ενός λαού. Προφανώς η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» είναι δεσμευτική. Σε αυτή την κατεύθυνση αναβαθμίζουμε τους επιθεωρητές Περιβάλλοντος από υπηρεσία σε γενική γραμματεία…
Είναι όμως τραγικά υποστελεχωμένοι...
Η υποστελέχωση είναι ένα πρόβλημα γενικότερο του δημόσιου τομέα. Πέρα από την υποστελέχωση υπάρχει και η πολιτική βούληση. Και με την κίνηση αυτή δείχνουμε ότι έχουμε βούληση για να αντιμετωπίσουμε περιπτώσεις όπου υπάρχει ανεξέλεγκτη ρύπανση χωρίς καν επιβολή προστίμων.
Θα υποστηρίζατε μια αυστηροποίηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας;
Πρόστιμα υπάρχουν δυσθεώρητα, αλλά δεν εισπράττονται. Αυτό πρέπει να τελειώνει. Με το που θα συγκροτηθεί η Γενική Γραμματεία των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, ένα από τα πρώτα θέματα θα είναι να μελετήσουμε ως περίπτωση τον Ασωπό. Πώς θα γίνει πιο αποτελεσματική η είσπραξη των προστίμων αλλά και πώς θα αποτρέψουμε την ανεξέλεγκτη ρύπανση.
Γιατί κάποιος που «κλέβει», λ.χ., το ΙΚΑ να μπαίνει φυλακή και ένας που καταστρέφει ένα οικοσύστημα απλώς να πληρώνει πρόστιμο;
Στα θέματα περιβάλλοντος υπάρχει η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», αλλά υπάρχει και μια ακόμη πιο ισχυρή αρχή, αυτή της πρόληψης και της προφύλαξης. Στόχος μας είναι να αποτρέψουμε τη ρύπανση ή, ακόμη κι αν αυτό δεν το αποφύγουμε, να μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε το περιβάλλον στην πρότερη μορφή. Θα ξεκινήσουμε διάλογο με τις βιομηχανίες σε σύντομο χρονικό διάστημα και θα δώσουμε τη δυνατότητα προσαρμογής των βιομηχανιών που ρυπαίνουν.
Υπόθεση εργασίας: Μια εταιρεία ρυπαίνει τον Κορινθιακό. Επιβάλλετε πρόστιμα και απειλείτε με λουκέτο. Απαντούν πως, αν τους πιέσετε, θα κλείσουν και θα μείνουν άνεργοι 500 εργαζόμενοι. Τι κάνετε;
Βιώσιμη ανάπτυξη σημαίνει να ταιριάζεις την οικονομική ανάπτυξη με την περιβαλλοντική προστασία και την κοινωνική συνοχή. Αρα για να είναι μια βιομηχανία ανταγωνιστική και για να έχει μέλλον ώστε να μπορέσει να συντηρήσει τους 500 εργαζομένους, πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες.
Αρα θα την κλείνατε.
Δεν είπα αυτό. Είπα ότι πρέπει να προσαρμοστεί.
Η Μύκονος και η Σαντορίνη έχουν χτιστεί στο σύνολό τους. Η Αθήνα δεν σταματά πουθενά. Ολοι μιλούν για ανάσχεση της δόμησης, αλλά κανείς δεν κάνει κάτι. Εσείς τι θα κάνετε;
Πρέπει να δούμε πόσο θα περιορίσουμε την αέναη μεγέθυνση των πόλεων. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τα νησιά να καταστρέφονται και να χτίζεται όλος ο ενδιάμεσος χώρος των οικισμών. Ενα πρώτο δείγμα γραφής είναι η δέσμευσή μας να ξαναδούμε το ρυθμιστικό για την Αθήνα εκ νέου.
Θα λέγατε ναι στην απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησηςστα νησιά;
Την υποστηρίζουμε ήδη από το πρόγραμμα του 2004. Το πώς θα φθάσουμε εκεί είναι μια μεγάλη πρόκληση και δεν γίνεται από τη μία ημέρα στην άλλη.
Τελικά, τι θα κάνετε με το χωροταξικό του τουρισμού;
Εχουμε δεσμευτεί ότι θα φέρουμε σε δημόσια διαβούλευση ένα νέο. Εχουμε ήδη κάνει ομάδα εργασίας και έχουμε όλες τις απόψεις των φορέων, τις οποίες και θα μελετήσουμε.
Χρειάζεται τελικά το περιβάλλον τη φροντίδα μας;
Απολύτως! Το περιβάλλον είναι υπόθεση πρώτα από όλα δική μας, των πολιτών, και μετά της Πολιτείας. Πρέπει να υπάρξει ένα κίνημα για το περιβάλλον που να έρθει από κάτω προς τα επάνω και να καθοδηγήσει τις πολιτικές επιλογές.
Ο κόσμος δείχνει απογοητευμένος από τις πολιτικές επιλογές.
Γι' αυτό πρέπει να πάρει τα πράγματα στα χέρια του.

Πάνω από 100, ίσως και εκατοντάδες, παγόβουνα που προέρχονται από την Ανταρκτική έκαναν μια σπάνια εμφάνιση έξω από τις ακτές της Νέας Ζηλανδίας.

Τα κομμάτια πάγου εντοπίστηκαν σε δορυφορικές φωτογραφίες περίπου 450 χλμ από τις νότιες ακτές της Νέας Ζηλανδίας, αναγκάζοντας τις Αρχές να εκδώσουν προειδοποίηση για τα διερχόμενα πλοία.

Όλα τους προέρχονται από τη διάσπαση ενός γιγάντιου παγόβουνου, έκτασης γύρω στα 30 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το οποίο αποσπάστηκε από κρηπίδα πάγου της Ανταρκτικής και έφτασε νωρίτερα το Νοέμβριο μέχρι το νησί Μακάρι της Αυστραλίας, ανέφερε στο AFP o Αυστραλός γεωλόγος Νιλ Γιανγκ.

Η Νέα Ζηλανδία έχει να δεχθεί επίσκεψη από τόσο πολλά παγόβουνα από το 2006, όταν ένας σημαντικός αριθμός είχε φτάσει μόλις 25 χλμ από τις ακτές.

Και το συμβάν του 2006 ήταν το πρώτο από το 1931.

«Αν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις της παγκόσμιας θέρμανσης θα περίμενα να δω περισσότερα παγόβουνα» σχολίασε ο Γιανγκ.




Πηγη:in.gr

Αν και ιδιαίτερα εντυπωσιακή εικόνα είναι πολύ λυπηρό....
Το σημείο που έχουμε φτάσει ίσως να μην έχει επιστροφή....

Οι δυσοίωνες επιπτώσεις της κτηνοτροφίας και της αλιείας
Kτηνοτροφία και η αλιεία σπαταλούν πόρους και αυξάνουν την υπερθέρμανση, τη ρύπανση και τη φτώχεια!

Αλιεία

Σήμερα, μόνο το 1/100 των θαλάσσιων περιοχών του πλανήτη χαρακτηρίζεται σαν προστατευόμενο, τη στιγμή που η ζωή στις θάλασσες και τους ωκεανούς αφανίζεται με ταχύ ρυθμό.
Η βιομηχανία της αλιείας με τα σύγχρονα αλιευτικά μέσα και την πρακτική της υπεραλίευσης κοντεύει στην κυριολεξία να ερημώσει τις θάλασσες από την ιχθυοπανίδα. Αρκεί να αναφέρουμε ότι το 2005, η αλιευτική βιομηχανία απέδωσε περίπου 141 εκατ. τόνους ιχθυηρών. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως η αλιευτική βιομηχανία έχει εξολοθρεύσει το 90% των μεγάλων ψαριών των ωκεανών.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα 2/3 των αλιευμάτων μετατρέπονται σε άλευρα, αναμειγνύονται με σιτηρά για να χρησιμοποιηθούν σαν τροφή των κτηνοτροφικών ζώων και σαν ιχθυέλαια. Επίσης, χρειάζονται περίπου 50 ψάρια αλιευμένα από τη θάλασσα για να εκτραφεί μόλις ένας σολομός ιχθυοτροφείου και 100 κιλά σαρδέλες για να τραφούν 10 κιλά εκτρεφόμενες πέρκες. Τόνοι και τόνοι γαλάζιας φάλαινας μετατράπηκαν σε σκυλοτροφή, ενώ οι αγελάδες μετατράπηκαν στο χειρότερο θηρευτή ψαριών του πλανήτη, αφού καταναλώνουν περισσότερους τόνους ψαριών απ’ότι οι καρχαρίες, τα δελφίνια κι οι φώκιες ολόκληρου του πλανήτη.
Οι φάλαινες, τα δελφίνια, οι φώκιες, και γενικά τα μεγάλα κήτη, πεθαίνουν από πείνα μη βρίσκοντας πλέον τίποτα να φάνε, έστω κι αν κυνηγάνε σε μια περίμετρο πολλών μιλίων καθημερινά.
Το φυσικό περιβάλλον της θαλάσσιας ζωής κατάντησε να είναι ο κύριος αποδέκτης των πάσης φύσεως βιομηχανικών, τοξικών και οικιακών αποβλήτων, καθώς και των βαρέων μετάλλων της «ευγενούς και φιλικής» προς το περιβάλλον ανθρώπινης δραστηριότητας. Έχει υπολογισθεί ότι εκατοντάδες χιλιάδες είδη χημικών ουσιών, διαφόρου τοξικότητας, ρυπαίνουν τους ωκεανούς, τις κλειστές θάλασσες και τις λίμνες του πλανήτη μας.
Οι ουσίες αυτές προκαλούν στα ψάρια καρκινώματα, νεοπλάσματα, φλεγμονές και άλλες ασθένειες.
Ιχθυοκαλλιέργειες
Εκτός από την υπεραλίευση, η εκτροφή ψαριών αναπτύσσεται ραγδαία και δημιουργεί μέγιστα προβλήματα επιβαρύνοντας ολοένα και περισσότερο το θαλάσσιο περιβάλλον και την πανίδα του.
Τα θαλάσσια ζώα, όπως και τα εκτρεφόμενα ζώα της ξηράς, στοιβάζονται σε πολύ μικρούς χώρους, πράγμα που συνεπάγεται, τη μαζική χρήση αντιβιοτικών και φαρμάκων προκειμένου να προληφθούν ή να κατασταλούν οι διάφορες ασθένειες (στις οποίες τα ζώα είναι επιρρεπή, λόγω της αφύσικης ζωής και του περιβάλλοντος στο οποίο είναι αναγκασμένα να ζουν) και να αποφευχθούν καταστρεπτικές επιδημίες. ,
Έτσι, οι ιχθυοκαλλιέργειες προκαλούν εκτεταμένη ρύπανση των ακτών από τα απόβλητα και τα περισσεύματα των τροφών, τη χρήση αντιβιοτικών και άλλων χημικών για την αποτροπή ασθενειών.
Τα άτυχα ψάρια είναι υποχρεωμένα να διαβιούν μέσα σ’ένα περιβάλλον γεμάτο από ουσίες που ο ίδιος ο οργανισμός τους τις αποβάλλει σαν άχρηστες και επιβλαβείς, δηλαδή τα δικά τους λύματα, εκτός βέβαια των βιομηχανικών αποβλήτων και ανθρώπινων λυμάτων.
Παρά την αλόγιστη χρήση χημικών και αντιβιοτικών ουσιών, ένα μεγάλο ποσοστό των εκτρεφόμενων ψαριών πεθαίνουν από μικροβιακές λοιμώξεις των νεφρών, διάφορους καρκίνους, εξελκώσεις του δέρματος, ενώ οι κατά καιρούς αποδράσεις ιχθύων στα γειτονικά ύδατα, μεταδίδουν στα ελεύθερα ψάρια ασθένειες και γενετική ρύπανση.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, τα πλεονεκτήματα που διαθέτουν τα ψάρια σαν υγιεινότερη τροφή έναντι του κρέατος, δεν είναι μόνο παρά μια αυταπάτη.
Λόγω του μεγάλου τους αριθμού και του συνωστισμού τους στα θαλάσσια κλουβιά, τα ψάρια υποφέρουν και δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα, με αποτέλεσμα το μυϊκό σύστημα τους να ατροφεί.
Έτσι, επεμβαίνει η επιστήμη αυξάνοντας γενετικά τη μυϊκή μάζα των ψαριών, ώστε αυτά να αποδίδουν περισσότερο κέρδος.
Εκτός όμως από τα αντιβιοτικά και τα φάρμακα, χρησιμοποιούνται ζιζανιοκτόνα για να αποτραπεί η ανάπτυξη βλάστησης στο νερό, καθώς και απολυμαντικά. Όλες αυτές οι ουσίες πετιούνται στα νερά των ακτών, μαζί με υπολείμματα ζωοτροφών μολύνοντάς τα έτσι σε σημαντικό βαθμό.
Τέλος, κάθε χρόνο μπλέκονται στα δίχτυα των ιχθυοτροφείων εκατοντάδες χιλιάδες μεγάλα ψάρια, νεροχελώνες, δελφίνια, φώκιες, ακόμα και πουλιά που τα περιτριγυρίζουν για να βρουν τροφή, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν.
Εάν κάποιος ανυποψίαστος διάβαζε όλα αυτά, δε θα μπορούσε παρά να διαπιστώσει ότι ζούμε σε ένα θέατρο του παραλόγου.
Πράγματι, λαμβάνοντας υπόψη τις σοβαρές επιπτώσεις της τωρινής κατανάλωσης ζωικών προϊόντων και ιχθυηρών, το πιο λογικό πράγμα που θα μπορούσε να γίνει θα ήταν να αποθαρρυνθεί τελείως, τόσο σε επίπεδο μεμονωμένων κρατών όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Αντίθετα όμως, αυτές οι επιπτώσεις όχι μόνο δεν υπολογίζονται, αλλά υποστηρίζονται κι από πάνω με δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση με πολλαπλούς τρόπους.
Για παράδειγμα, ένα μεγάλο μέρος των επιχορηγήσεων ενισχύει την παραγωγή των ζωοτροφών και ένα άλλο μεγάλο μέρος στηρίζει απευθείας τα ζωικά προϊόντα.
Επιπροσθέτως, με την εμφάνιση ασθενειών και επιδημιών (BSE, νόσος των πτηνών, γρίπη των χοίρων κτλ.), οι κτηνοτρόφοι αποζημιώνονται τη στιγμή που οι ίδιοι δημιουργούν αυτά τα προβλήματα εξαιτίας των μεθόδων εκτροφής που χρησιμοποιούν με μοναδικό γνώμονα το κέρδος, αγνοώντας εντελώς την ευημερία των ζώων, αλλά και των ανθρώπων.
Με άλλα λόγια, οι υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης όχι μόνο δεν «τιμωρούνται», αλλά ανταμείβονται κιόλας.

Οι προτάσεις μας
Μία καλή αρχή θα ήταν η κατάργηση κάθε είδους επιδοτήσεων και επιχορηγήσεων για την παραγωγή κρέατος, πουλερικών και γαλακτοκομικών, καθώς και για την παραγωγή ζωοτροφής, έτσι ώστε οι τιμές κατανάλωσης να αυξηθούν αντικατοπτρίζοντας έτσι το πραγματικό κόστος.
Αντίθετα, απαιτείται η ενίσχυση της καλλιέργειας φρούτων και λαχανικών. Κάνοντας το κρέας πιο ακριβό και τα λαχανικά φθηνότερα, ενθαρρύνουμε την κατανάλωση υγιεινότερων τροφών, βοηθούμε τις φτωχότερες χώρες αλλά και τον πλανήτη ολόκληρο.
Χρειάζεται, με άλλα λόγια, να διασφαλιστεί ότι τα ζωικά προϊόντα που αγοράζει ο καταναλωτής φέρουν την πραγματική τιμή, και όχι παραποιημένη από επιδοτήσεις και άλλες παροχές που δίνονται στους παραγωγούς και ότι περιλαμβάνουν το περιβαλλοντικό κόστος για το τεράστιο αρνητικό αντίκτυπο της εκτροφής. Επίσης προτείνουμε:

• Τη σταθερή μείωση των εκτρεφόμενων ζώων και της κτηνοτροφικής παραγωγής.
• Την αυστηρή φορολόγηση των ζωοτροφών και όλων των καλλιεργειών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ζωικών προϊόντων.
• Τη μη φορολόγηση των σιτηρών, δημητριακών, αμυλούχων, όσπριων, φρούτων και λαχανικών που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση
• Τη χορήγηση επιδοτήσεων και άλλων κινήτρων στους κτηνοτρόφους και καλλιεργητές ζωοτροφών ώστε να στραφούν σε γεωργικές και βιολογικές καλλιέργειες.
• Την κατάργηση των κρατικών επιδοτήσεων για τις διαφημιστικές εκστρατείες που προωθούν την κατανάλωση ζωικών προϊόντων.
• Την οικονομική ενίσχυση των φυτικών τροφών και της βιολογικής γεωργίας.
• Τη δραματική μείωση της κατανάλωσης ιχθυηρών. Τρώγοντας σήμερα μικρότερες ποσότητες ιχθυηρών βοηθάμε στη μείωση της ρύπανσης των υδάτων και τη διάσωση των θαλάσσιων ειδών.
• Τον τερματισμό των επιχορήσεων και επιδοτήσεων στην αλιεία και τις ιχθυοκαλλιέργειες. Μία διεθνής ομάδα από 125 επιστήμονες θαλάσσιων ερευνών, ζήτησε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου να σταματήσουν οι κυβερνητικές επιδοτήσεις που παρέχονται από πολλές χώρες στην αλιεία, γιατί αν δε βάλουμε ένα τέλος στη μαζική εξόντωση της θάλασσας σύντομα το οικοσύστημα κάθε ωκεανού θα καταστραφεί ανεπανόρθωτα.
• Την απαγόρευση των ιχθυοκαλλιεργειών και την ικανοποιητική επιδότηση και επιχορήγηση των ιχθυοκαλλιεργητών ώστε να στραφούν σε όλου είδους επαγγελματικό κλάδο.
• Πανελλαδικές διαφημιστικές καμπάνιες για την ενημέρωση του κοινού όσον αφορά τα οφέλη της φυτικής διατροφής και την αγορά βιολογικών προϊόντων, ώστε αυτά να καταστούν φθηνότερα για τον τελικό καταναλωτή.