Ερώτηση Οικολογικές Ειδήσεις

Υποβρύχια συνοικία
Τεχνητοί ύφαλοι στα Δωδεκάνησα λειτουργούν ως «μαιευτήριο» για ψάρια 



Ένα δίκτυο από τσιμεντένιες κατασκευές, διασκορπισμένες σε μια έκταση 15 τετραγωνικών χιλιομέτρων στο βυθό ανάμεσα στην Κάλυμνο και την Κω, προσελκύει πλήθος ψαριών και εξασφαλίζει την επάρκεια των αλιευμάτων.
Η κατασκευή της «ψαρούπολης» άρχισε πριν από 10 χρόνια με πρωτοβουλία των ψαράδων της Καλύμνου και ολοκληρώθηκε τώρα, ώστε να συγκεντρώνονται τα ψάρια «για να γεννήσουν με την ησυχία τους», αναφέρει στην εφημερίδα Τα Νέα ο Γιώργος Κατσοτούρχης, πρόεδρος της Oμοσπονδίας Αλιευτικών Συλλόγων των Παραμεθόριων Νησιών της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
Οι ψαράδες της Καλύμνου ανέλαβαν να προστατεύσουν τους τεχνητούς υφάλους από τη λαθροθηρία και θα ρίξουν γόνο ή ετοιμόγεννους αστακούς και γαρίδες για αναπαραχθούν.
Ο νέος χώρος αναπαραγωγής, σε βάθος από 12 έως 40 μέτρα, αποτελείται από 680 πύργους σε τρεις τύπους, οι οποίοι συναρμολογήθηκαν στον βυθό από Καλύμνιους δύτες. Τη «συνοικία» συμπληρώνουν 450 τσιμεντένια μπλόκ των 10 τόνων και 2.000 κυβικά μέτρα πέτρας διασπαρμένα σε διάφορα σημεία.
Το κόστος του έργου, που χρηματοδοτήθηκε από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ανήλθε στα 1,2 εκατ. ευρώ.
Στον χώρο της αναπαραγωγής των ψαριών συγκεντρώνονται ροφοί, μπαρμπούνια, λιθρίνια, συναγρίδες, σαργοί, χαρακίδες, χάνοι, πέρκες και όλα τα άλλα ψάρια του Αιγαίου, όπου βρίσκουν έναν ασφαλή χώρο για να γεννήσουν τα αυγά τους
«Έχει παρατηρηθεί ότι από τότε που δημιουργήθηκε η 'συνοικία' έχει αυξηθεί σημαντικά η παραγωγή των ψαριών» υποστηρίζει ο κ. Κατσοτούρχης. Προσθέτει ότι «έχει προστατευθεί αφάνταστα ο γόνος των ψαριών από τα συρόμενα εργαλεία (ανεμότρατες) που όλα τα προηγούμενα χρόνια σάρωναν τα πάντα στο πέρασμά τους».
Oι ειδικοί εκτιμούν ότι στα επόμενα χρόνια στη «συνοικία» θα αναπτυχθεί χόρτο (μαλούπα, όπως λέγεται) και η περιοχή θα είναι παράδεισος για τα ψάρια. «Στόχος μας είναι ακόμη να βυθίζονται εκεί τα αποσυρόμενα αλιευτικά σκάφη, ώστε η 'συνοικία' να εμπλουτιστεί ακόμη περισσότερο, αναφέρει ο κ. Κατσοτούρχης.

μπράβο στους Καλύμνιους

το πανηγυρι των νυχτομπουκαλακηδων και των δυναμιτατζιδων δηλαδη

ΕΥΓΕ ΚΑΛΥΜΝΟΣ
Ενα απο τα όνειρά μου βγαίνει πραγματικότιτα. Έστω και σε μεμονωμένο περιστατικό.
Στα Χανιά μου είχαν πεί η "Αρμόδοιη" οτι για να ποντιστή κάποιο σκάφος η έστω και κάποια πέτρα ακόμα, θα πρέπει να υπάρξη ειδική άδεια απο το ΥΕΝ και πάνω απο όλα οτι δεν θα παρενοχλή τον θαλάσσιο πλού κτλ κτλ κτλ....
Να δοθεί ακριβές στίγμα και να χαρτογραφηθή......... Και πάνω απο όλα, ..... αυτα θα πρέπει γίνουν με ιδιοτικές δαπάνες. Δυστιχώς δεν είχα τόσα λεφτά για τέτοιου είδους έξοδα.
Φιλικά Άρης

νεκταριε ειχαν απολυτο δικιο, στην καλυμνο εχουνε γινει ολα αυτα, και μην ξεχνας οτι οι καλυμνιοι εχουν φοβερη παραδοση και δυτες που δουλεψανε παρα πολλες ωρες για το κεφι τους. εκτος απο αυτο ολοι τους πιεσανε καταστασεις για να γινει κατι τετοιο και σαφως νομοτυπα. το σημειο εχει χαρτογραφηθει πραγμα το οποιο ειναι το βασικοτερο στην συγχρονη ναυσιπλοοια και για τα μεγαλα πλοια αλλα στο σημειο που βρισκεται και το βαθος αφορα για την ωρα τα ψαραδικα που τραβανε δυχτια και σακους. η προσπαθεια ειναι σαφεστατα αξιεπαινη και αξιζη να βρει μιμητες. εστω και με αλλους τροπους. αυτο που ειναι εκπληκτικο για μενα ειναι ο γονος που ριξανε (σημ στην ιαπωνια και την αμερικη ειναι συνηθες φαινομενο) και ευχομαι να γινεται συχνοτερα, ενω και το λιμενικο θα πρεπει να καθορισει σιγα σιγα και ζωνες ενναλαξ που θα απαγορευονται παντελως οι αλιευτικες δραστηριοτητες για διαστημα 6 μηνων. αυτα ειναι πραγματα που στις χωρες που παρουσιαστηκε εμφανη μειωση των αλιευματων απο την υπεραλιευση και τις οικολογικες καταστροφες, αναγκαστηκαν να την παραδεχθουν και να φροντησουν την οποια δυνατη αποκατασταση του θαλασσιου περιβαλοντος και των αλιευματων.

                                    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΑΠΟ ΕΟΚ
    Πίεση με κάθε μέσον σε δημάρχους νομάρχες το πρόγραμμα χρηματοδοτείτε από την ΕΟΚ.
                  Είναι κρίμα να χάνονται τα κοντύλια  ( ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΤΟΥΣ )

Για τη σχεδόν ολοκληρωτική εξάλειψη των αλιευμάτων ανοιχτής θαλάσσης μέχρι τα μέσα του αιώνα, προειδοποιεί διεθνής επιστημονική ομάδα, καταδεικνύοντας ως σημείο κλειδί την προστασία της βιοποικιλότητας"

Το ψάρι ...ψαράκι θα πούμε μέχρι το 2048. Η διαταραχή της οικολογικής ισορροπίας σε συνδυασμό με τις καταστροφικές πρακτικές αλίευσης έχουν συρρικνώσει τα αποθέματα των ψαριών σε τέτοιο σημείο, που οι επιστήμονες προειδοποιούν να μην εκπλαγούμε αν σε μερικές δεκαετίες δούμε τη θέση του μπακαλιάρου στο πιάτο μας, να παίρνει μία ...μέδουσα! Ναι, αυτό ακριβώς. Διεθνής ερευνητική ομάδα με έκθεση που δημοσιεύεται στο αμερικανικό περιοδικό Science κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο εξάλειψης όλων των εμπορικών αλιευμάτων προτού τελειώσει το μισό του αιώνα που διανύουμε, εκτός κι αν ληφθούν σοβαρά μέτρα για την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας.

Κλειδί η βιοποικιλότητα
Ήδη από το 1950 και μέχρι το 2003 η επιστημονική κοινότητα κατέγραψε την εξαφάνιση του 29% των ειδών ευρείας κατανάλωσης, φαινόμενο που αν συνεχιστεί με τους υπάρχοντες και ολοένα αυξανόμενους ρυθμούς, θα οδηγήσει με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια στην ολοκληρωτική σχεδόν, εξάλειψη τους.

Μάλιστα από το 1994 μέχρι το 2003, παρά το γεγονός ότι τα αλιευτικά σκάφη έγιναν μεγαλύτερα, τα δίχτυα καλύτερα και ο εντοπισμός των κοπαδιών ευκολότερος, εντούτοις η παγκόσμια "ψαριά" γνώρισε πτώση της τάξης του 13%.

"Αυτό που επισημαίνουμε είναι ότι ο αριθμός των αποθεμάτων είναι πεπερασμένος. Αν δεν προχωρήσουμε σε θεμελιώδη αναθεώρηση του τρόπου που διαχειριζόμαστε τους ωκεανούς και τα ενδημικά είδη, τότε κάλλιστα μπορούμε να θεωρούμε τον 21αιώνα ως τον τελευταίο για τα αλιεύματα ανοιχτής θαλάσσης" εξηγεί ο Στιβ Παλουμπι από Πανεπιστήμιο Στάνφορντ της Καλιφόρνια, μέλος της ομάδας Αμερικανών και Ευρωπαίων επιστήμόνων που συνέταξαν την έκθεση.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μελέτη που έχει γίνει ποτέ με θέμα την παραγωγικότητα των ωκεανών και το μέλλον, στην οποία συμπεριλήφθηκαν όλες οι πιθανοί παράμετροι, χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά αρχεία από παράκτιες περιοχές της βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Αυστραλίας, εκατοντάδες ατομικές έρευνες και επενδύθηκαν τέσσερα χρόνια εντατικής δουλειάς.

Ως συμπέρασμα καταδεικνύεται η σχέση της συρρίκνωσης της βιοποικιλότητας με τον περιορισμό των αποθεμάτων των ψαριών σε μεγάλη κλίμακα. Όλα είναι μέρος μιας ενιαίας δυναμικής δομής. Εάν αφαιρεθεί ένα τμήμα, απειλείται όλο το σύστημα, διευκρινίζουν οι επιστήμονες και προσθέτουν πως τα ωκεάνια είδη είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους, ίσως περισσότερο απʼ όσο τα ήδη της ξηράς.

Σημείο κλειδί η προστασία των ωκεανών και ειδικά η διασφάλιση υγειών οικοσυστημάτων που θα στεγάσουν την επιθυμητή βιοποικιλότητα. Επί του παρόντος μόνο το 1% του ωκεανού χαίρει ουσιαστικής διαφύλαξης.

Προγράμματα προστασίας και διαχείρισης που εκπονήθηκαν σε 44 περιοχές έδειξαν μέσα σε διάστημα τριών, πέντε ή δέκα ετών την αποκατάσταση του ενός πέμπτου της βιοποικιλότητας και τετραπλασιασμό της ψαριάς στην ευρύτερη περιοχή.

Η προστασία της βιοποικιλότητας και η μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη πρέπει να θεωρούνται αλληλένδετες, συνοψίζουν οι ερευνητές, καταλήγοντας πως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εφόσον οι ωκεανοί καθορίζουν τον πλανήτη μας, άρα το πεπρωμένο τους καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και τη δική μας μοίρα.

Οι λύσεις
Οι προστατευόμενες περιοχές καλύπτουν λιγότερο από το 1% της Μεσογείου, πολύ λιγότερο από το 20-50% που συνιστούν οι επιστήμονες. Για να σωθεί η Μεσόγειος πρέπει να ληφθεί άμεση δράση. Η Greenpeace προτείνει τη δημιουργία ενός δικτύου θαλάσσιων καταφύγιων, προκειμένου να προστατευθεί όλο το φάσμα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων της Μεσόγειο, κάτι αντίστοιχο με τα εθνικά πάρκα στη στεριά.

Θαλάσσια καταφύγια:  ένα πολύτιμο μέσο προστασίας
Η προστασία του περιβάλλοντος σημαίνει προστασία της ποικιλομορφίας και της αφθονίας της ζωής του πλανήτη. Δεν αφορά μόνο την προστασία των ειδών αλλά και τον πλούτο της ποικιλίας των ειδών και των οικοσυστημάτων τους, καθώς και τη διατήρηση των πολύπλοκων αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στα είδη που συνθέτουν ένα οικοσύστημα. Αυτό απαιτεί μία προσέγγιση που θα λαμβάνει υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες. Τα θαλάσσια καταφύγια, τα οποία προφυλάσσουν ολόκληρες ζώνες από πολλές συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας, κάνουν ακριβώς αυτό. Αποτελούν έτσι ένα πολύτιμο μέσο προστασίας της φύσης.
Θαλάσσια καταφύγια – επιπλέον οφέλη
Τα θαλάσσια καταφύγια μπορούν να ωφελήσουν την αλιεία με πολλούς τρόπους. Πρώτα-πρώτα επιτρέπουν στα είδη που βρίσκονται σε κατάσταση υπερεκμετάλλευσης να ανακάμψουν και αφήνουν τα οικοσυστήματα να αναδημιουργηθούν. Η αύξηση του αριθμού των ψαριών μέσα στις προστατευόμενες περιοχές οδηγεί επίσης στην ανάκαμψη των αποθεμάτων και στις γειτονικές περιοχές όπου θα επιτρέπεται η αλιεία.

Τα θαλάσσια καταφύγια είναι μοναδικές πηγές επιστημονικών δεδομένων και προσφέρουν τη δυνατότητα παρακολούθησης των ειδών και του περιβάλλοντός τους χωρίς την επίδραση του ανθρώπου. Οι πληροφορίες αυτές είναι απαραίτητες για τη διαμόρφωση αποτελεσματικών πολιτικών διαχείρισης της θάλασσας.
Ποιος ευθύνεται;
Οι κυβερνήσεις των παράκτιων μεσογειακών ακτών είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την προστασία των χωρικών τους υδάτων. Για το μεγάλο μέρος των διεθνών υδάτων, μπορούν και πρέπει να λάβουν συλλογική δράση εντός του πλαισίου της Γενικής Επιτροπής Αλιείας για τη Μεσόγειο (GFCM) και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

ΤΕΧΝΗΤΟΙ ΥΦΑΛΟΙ……..Όταν ο άνθρωπος στηρίζει τη φύση...Ο όρος ύφαλος στους περισσότερους ανθρώπου φέρνει στο μυαλό μία εικόνα τροπικού
κοραλλιογενούς υφάλου μέσα σε καθάρια καταγάλανα ύδατα, όπου αναπτύσσεται ένα οικοσύστημα με
ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ενός συστήματος δηλαδή κοραλλιών, σπόγγων και εξωτικών ψαριών καθώς
και πολλών άλλων ομάδων ασπονδύλων. Τέτοιου είδους φυσικές θαλάσσιες δομές μπορεί να
συναντώνται αρκετά συχνά στην τροπική ζώνη, αλλά δεν είναι κοινό φαινόμενο στις θαλάσσιες
περιοχές όλων των υπολοίπων κλιματολογικών ζωνών όπου για αυτόν τον λόγο κατασκευάζονται
τεχνητοί ύφαλοι.
Ως τεχνητοί ύφαλοι ορίζονται οι ανθρωπογενείς κατασκευές που σκοπό έχουν να
δημιουργήσουν ανάγλυφο κατάλληλο για την ανάπτυξη διαφόρων βιοκοινωνιών σε επίπεδους
πυθμένες. Αυτές οι δομές κατασκευάζονται μόνο σε συγκεκριμένες θέσεις στον πυθμένα, ανάλογα με
τις συνθήκες που επικρατούν. Είναι δυνατόν να κατασκευαστούν σε περιοχές με σκληρό υπόστρωμα,
οι οποίες μπορεί να αποτελούν άλλωστε και φυσικό ενδιαίτημα για σπόγγους, κοράλλια και άλλα
ασπόνδυλα, αλλά τοποθετούνται κυρίως σε περιοχές όπου δεν υπάρχουν φυσικοί ύφαλοι και
άλλα κατάλληλα σκληρά υποστρώματα. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα όπου προϋπάρχει
φυσικός ύφαλος, κατασκευάζονται επιπλέον και τεχνητοί, έτσι ώστε να αυξηθεί η απαιτούμενη
πολυπλοκότητα για την περαιτέρω ανάπτυξη του συγκεκριμένου οικοσυστήματος και τη χρήση του ως
ενδιαίτημα περισσότερων οργανισμών.
Ενώ οι φυσικοί ύφαλοι και σκόπελοι είναι γνωστοί για την υψηλή παραγωγικότητά τους
και είναι επομένως δημοφιλείς προορισμοί για πολλούς αλιείς και δύτες, καταλαμβάνουν μόνο ένα
μικρό ποσοστό του θαλάσσιου βυθού. Το συντριπτικό ποσοστό της παγκόσμιας ηπειρωτικής
υφαλοκρηπίδας καλύπτεται από άμμο ή λάσπη, ενώ μόνο ένα ποσοστό 5 - 10% περίπου του βυθού
έχει τη κατάλληλη γεωλογική δομή για το σχηματισμό σκοπέλων και υφάλων. Για την δημιουργία
λοιπόν ενδιαιτημάτων όπου ευνοείται η ανάπτυξη μεγάλου αριθμού οργανισμών, σε περιοχές
που δεν διαθέτουν τα απαραίτητα «φυσικά» προσόντα, κατασκευάζονται τεχνητά
ενδιαιτήματα. Στα τεχνητά ενδιαιτήματα ανήκουν και κατασκευές οι οποίες επιπλέουν και φέρουν
διάφορες δομές κατά μήκος της στήλης του ύδατος και ονομάζονται Συσκευές Συνάθροισης Ψαριών
(fish aggregating devices - F.A.Ds) και μπορεί να έχουν αγκυροβόλιο ή να είναι παρασυρόμενες

Μακαρι να ηταν ετσι παντου...Αλλα για να μην λεμε μονο τα ευχαριστα ξεχναμε οτι οι αγαπητοι-φιλοι καλυμνιοι εχουν φοβερη παραδοση και στο ψαρεμα με δυναμιτες...Δωδεκανησιος ειμαι και ξερω. Φιλικα Βασιλης

Πολύ καλή ιδέα η δημιουργία τεχνητών υφάλων. Φθάνει να προστατευθούν και το κυριότερο για να γίνει πραγματικά καλή δουλειά, ο γόνος που θα ριχτεί να είναι από ντόπια ψάρια, γαι να μην επαναληφθεί το φαινόμενο με τα ψάρια που φεύγουν από τις καλλιέργειες και που από άποψη ποιότητας δεν έχουν σχέση με τα δικά μας.
Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα και στην Ελλάδα. Εννοώ ότι υπάρχουν καλλιέργειες που χρησιμοποιούν ντόπιο γόνο.
Νίκος4 .