Ερώτηση Εσυ το αφησες....Αυτο επεζησε...???

Rapal έγραψε: Ειμαι σχεδόν σίγουρος για την ύπαρξη των οξεών.
Εξάλλου με ποιόν άλλο μηχανισμό αντίδρασης θα μπορούσαν να χωνέψουν τις τροφές τους (υδρόλυση πρωτεινών κτλ)
Για την μεγάλη ισχύ των οξέων (στα γαστρικά υγρά) στα ψάρια διατηρώ τις επιφυλάξεις μου.
Επειδή όμως τα ψάρια που ανεβάζω συνήθως είναι μπουκωμένα απο φαγητό, την επόμενη φορά θα πάρω μετρήσεις με πεχαμετρικό δείκτη απο το στομάχι του ψαριού, λογικά θα πρέπει να είναι γεμάτο οξέα....έστω και τοπικά.

Φιλικά Χριστόφορος

Mαλλον δεν το εθεσα σωστα.Φιλε χρηστοφορε, οξεα φυσικα και παραγει το στομαχι των ψαριων.
Αλλα το στομαχι τους,οπως και ολων των αλλων οντων,παραγει οξεα τα οποια μπορει να διαλυσουν τις τροφες τους,κατα κυριο λογο.Σε ορισμενα απο αυτα,παραγονται οξεα τα οποια μπορει να διαλυσουν και κοματια απο κοχυλια,μυδια κλπ.Ομως οξεα που να διαλυουν σιδερα,η' μεταλο,δεν εκρινονται σιγουρα.
Διαβρωση σιγουρα μπορει να υποστουν τα αγκιστρια,αλλα χονεψη τους,και μαλιστα σε μερικες μερες,δεν γινεται.
Στο γαστεντερικο συστημα,υπαρχουν πτυχες,οπου ευκολα μπορει να κατακαθισει καποιο ξενο σωμα,και να προκαλεσει αποφραξη,διατρηση του γαστρενετερικου σωληνα,αποστημα,συριγγιο,αιμορραγια(ακατασχετη),συμφησεις.Αυτα στον ανθρωπο.Αλλα δεν νομιζω πως οι διαφορες ειναι τετοιες,που ενα ψαρακι μπορει να χονευει κοματια μεταλο-αγκιστρια,και μαλιστα καρφωμενα στο γαστρεντερικο τους σωληνα-με οτι συνεπαγεται αυτο.
Στις περιπτωσει που το αγκιστρι ειναι καρφωμενο στο στομα,η στα σαγονια,τα δεδομενα αλλαζουν.
Γενικα οι πιθανοτητες επιβιωσης εξαρτωνται απο το ειδος του ψαριου,και το μεγεθος του.
φιλικα κωστας

Μια φορά δόλωσα έναν κάβουρα μεγάλο, σκληρό με την πορτοκαλί δαγκάνα που ζουν στα βράχυα. Ήταν 2 το βράδυ. Στα δέκα λεπτά βλέπω το καλάμι να γονατίζει. Τρελάθηκα. Το πιάνω στα χέρια και νοιώθω ένα δυνατό τράβηγμα. Καρφώνω και με δυσκολία το φέρνω. Τελικά ήταν ένα τεράστιο μουγκρί. Το καβούρι το είχε καταπιεί. Το περίεργο ήταν ότι διαγραφόταν ολόκληρο στο στομάχι του. Δεν είναι δυνατόν να μην έχουν ισχυρά οξέα......
Δυστυχώς λόγω έλειψης χρόνου μου είναι αδύνατον να βρω πληροφορίες από σάιτ βιολογίας.
Όσο για τον πόνο, διάβασα μια σελίδα που εξηγούσε με λεπτομέρεια πως νοιώθουν τα ψάρια...
www.animal-lib.org.au/lists/fish/fish.shtml
Δεν ξέρω αν ισχύει και ψάχνω άλλα σάιτ για να το διασταυρώσω....

Μια φορά είδα ένα ντοκυματέρ. Ρίξανε λίγο οξύ από ανθρώπινο στομάχι. Μέσα σε λίγη ώρα αυτό έκανε τρύπα στο πάτωμα.....

Φίλε Ηλία να συμπληρώσω και εγω σε αυτό που είπες ότι όπως οι περισσότεροι ξέρουμε ιδικά για την τσιπούρα ότι το αγαπημένο της μενού είναι τα όστρακα τα οποία σπάει με το "σηδερένιο" σαγόνη της και καταπίνει την τροφή μαζί με κομάτια απο το όστρακο..Όπως είναι φυσικό παθένει αρκετές εκδορές στο έντερο της απο τα κομάτια του όστρακου γιαυτό και έχει ιδικό μηχανισμό(κάποιου ίδους υγρά) που επουλώνει γρήγορα τις πλιγές. Τώρα ότι αφορά την πέψη των οστράκων αυτό που φαντάζομαι είναι ότι με την βοήθεια των οξέων απλά αλιώνονται λίγο οι γωνίες και τα εχμιρά σημεία του όστρακου( όπως κοματια γιαλιά που βρίσκουμε την παραλια και ειναι αλιωμένα απο την αλμύρα και την άμμο) για να μπορέσει να τα αποβάλει δια της γνωστης μεθόδου. Κατα τον ίδιο τρόπο και ίσως να βοηθάει και αυτό ειναι και η άμμο που καταπίνει (μέρος της) όταν τρώει το ψάρι. Επίσης ας μην ξεχνάμε και το αλάτι απο μόνο του που είναι απο τα πιο δυνατά διαβρωτικά...δεν υπάρχει τιποτα που να του αντιστέκετε.

Φιλικά
Αλέξης

fisherman έγραψε: Εξάλλου, ( δεν το βρήσκω αυτή την στιγμή ) σε κάποια συζητηση αναφέρουν οτι τα ψάρια ΔΕΝ νιώθουν πόνο γιατί κάτι τους λείπει ( δεν θυμάμε ακριβώς συγνώμη )....
Περιμένω στοιχεία....

Ωραια Γιωργο, αν εσυ που εισαι ο ιδρυτης δεν μπορεις να βρεις το τοπικ αντε να δουμε πως θα το βρουνε τα απλα μελη......βελτιωση στην μεθοδο ερευνας παρακαλω πολυ

Γιωργο, το θεμα περι πονου κτλ το ειχα ανοιξει στις 20 Δεκεμβριου, 2004

με το τοπικ….. www.psarema.gr/modules.php?name=Forums&f...4561&highlight=#4561

και εκει ο nucdoc ειχε κανει την προσωπικη του τοποθετηση οτι τα ψαρια δεν πονανε.Το αρθρο που λεει ο ηλιας ηταν η βασικη μου εισηγηση τοτε......
Nικο θα σε εχω υπ οψιν για μεταφρασεις (απο τιμες?)

O COSTASANDROS εγραψε

Nικο θα σε εχω υπ οψιν για μεταφρασεις (απο τιμες?) :lol:

Κωστα
διορθωσε το, γιατι εγω εχω συνηθισει αυτες τις μεταφρασεις οι αλλοι ομως :?: :?:
Οσο για την αμοιβη, οσο ζω θα σου τα χρωσταω και μολις πεθανω θα σου τα χαρισω. :lol: :lol: :lol: :lol:

Φιλικα
Νικος

nzon έγραψε: Καποιος που ξερει καλα Αγγλικα ας το διορθωση.

Φιλικα
Νικος

Μισό,
Ανεβαίνει σε ελεύθερη μετάφραση από μένα

Μπραβο Νικολα,
να μην τον εχουμε αναγκη. :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

Φιλικα
Νικος

COSTASANDROS έγραψε:

fisherman έγραψε: Εξάλλου, ( δεν το βρήσκω αυτή την στιγμή ) σε κάποια συζητηση αναφέρουν οτι τα ψάρια ΔΕΝ νιώθουν πόνο γιατί κάτι τους λείπει ( δεν θυμάμε ακριβώς συγνώμη )....
Περιμένω στοιχεία....

Ωραια Γιωργο, αν εσυ που εισαι ο ιδρυτης δεν μπορεις να βρεις το τοπικ αντε να δουμε πως θα το βρουνε τα απλα μελη......βελτιωση στην μεθοδο ερευνας παρακαλω πολυ

Γιωργο, το θεμα περι πονου κτλ το ειχα ανοιξει στις 20 Δεκεμβριου, 2004

με το τοπικ….. www.psarema.gr/modules.php?name=Forums&f...4561&highlight=#4561

και εκει ο nucdoc ειχε κανει την προσωπικη του τοποθετηση οτι τα ψαρια δεν πονανε.Το αρθρο που λεει ο ηλιας ηταν η βασικη μου εισηγηση τοτε......
Nικο θα σε εχω υπ οψιν για μεταφρασεις (απο τιμες?)

Κώστα :lol: απλά είχα δουλειά και δεν έκατσα να ψάξω :wink:

Παραθέτω λοιπόν αυτά που έγραψε ο Nucdoc και ας μου επιτραπεί να του δώσω περισσότερο δίκιο γιατί και επιστήμωνας είναι και ευαισθητοποιημένος και οικολόγος...

NucDoc έγραψε: Η ιστοσελίδα που αναφέρει ο Κώστας ανήκει σε μια από τις οργανώσεις που μάχονται για την προστασία των ζώων. (www.animal-lib.org.au)

Αν και γενικά συμφωνώ με τέτοιου είδους ακτιβισμού θα πρέπει ωστόσο να διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας για τα όσα γράφουν και πρεσβεύουν αυτές οι οργανώσεις. Πολλές από αυτές είναι εντελώς αναξιόπιστες και διακρίνονται από ένα επικίνδυνο φανατισμό που συχνά εκφράζεται με εντελώς φασιστικό τρόπο (ξυλοδαρμοί ψαράδων, καταστροφή εργαλείων αλιείας κτλ.)

Φυσικά δεν είναι όλες έτσι! (ευτυχώς...)

Όσο για το κλασικό ερώτημα αν τα ψάρια νοιώθουν πόνο.... η πλέον τεκμηριωμένη έρευνα (φυσικά μη αποδεκτή από του ακτιβιστές) είναι ότι..

τα ψάρια δεν νοιώθουν πόνο γιατί δεν διαθέτουν νεοφλοιό (neo cortex) στον εγκεφαλό τους!

Φυσικά τα ψάρια αντιδρούν σε ερεθίσματα που προκαλούν "πόνο" κατά την ανθρώπινη έννοια αλλά λαμβάνοντας υπόψιν ότι ο πόνος είναι μια ψυχολογική κατάσταση που σχετίζεται με την αντίληψη όσο και με το συναίσθημα τότε (καταλήγει η έρευνα) τα ψάρια αντιδρούν μέν αλλά δεν πονούν - τους λειπουν τα τμήματα του εγκεφάλου για κάτι τέτοιο..

Για να το εκφράσσω πιο απλά: ένας άνθρωπος υπό αναισθησία αντιδρά στον πόνο αλλά ... δεν πονάει. Αυτό το βλέπουμε και σε άτομα με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που αντιδρούν σε ερεθίσματα αλλά οι οποίοι δεν μπορούν να νοιώσουν πόνο λόγω της καταστροφής των σχετικών εγκεφαλικών κέντρων από την υποκείμενη κάκωση.

Κάποιες μελέτες που προσπάθησαν να ανατρέψουν τα παραπάνω - και οι οποίες αποτελούν την επιχειρηματολογία ή μάλλον την "καραμέλλα" των ακτιβιστών - ήταν (αντικειμενικά) πολύ κακοσχεδιασμένες για επιστημονικές μελέτες και αυτό φαίνεται και από τις κριτικές της επιστημονικής κοινότητας αλλά και από το γεγονός ότι οι οπαδοί αυτών των μελετών ανήκουν στους χώρους του ζωόφιλού ακτιβισμού αλλά οι επιστήμονες τις θεωρούν "λαϊκίστικες" και επιστημονικά ανεδαφικές και τα δε "στοιχεία" τους ... διάτρητα!

Να αναφέρω ενδεικτικά τις "μεθόδους" που χρησιμοποίησαν οι "ερυνητές" για να αποδείξουν ότι τα ψάρια νοιώθουν πόνο. Έγχυση τοξίνης μελισσών ή οξεϊκου οξέος (ξύδι) στα χείλη ψαριών και την διαπίστωση ότι τα ψάρια "'εδειχναν να δυσφορούν άρα πονούσαν" 8O 8O

Τα ψάρια έχουν νευρικές απολήψεις στα χείλη τους για να αντιλαμβάνονται το τι βάζουν στο στόμα τους (όσοι έχετε μωρά θα ξέρετε για τι μιλαώ )

Το ότι έχουν αισθητήρια όργανα στα χείλη δεν σημαίνει ότι πονούσαν αλλά ότι αντιδρούσαν στην χορήγηση του οξέος ή της τοξίνης η οποία από μόνη της είναι ικανή να προκαλέσει αυτή την αντίδραση ακόμα και σε αναίσθητα ψάρια (που δεν μπορούν να νοιώσουν πόνο έτσι κι άλλιως!).

Θα συμφωνήσω όμως με τον angler - και το κάνω στη πράξη έτσι κι αλλιώς - είτε διατηρόντας ζωντανά τα ψάρια σε κουβά όπου αλλάζω συχνά το νερό (υπάρχει πάντα η περίπτωση να τα επιστρέψω ζωντανά αν δεν συμπληρώσω την ψαριά) ή με τον άμεσο θάνατο του ψαριού με τον κατάλληλο για το μέγεθος τρόπο.

Στα πιο μικρά με απότομη πίεση πίσω από τα μάτια (εγκέφαλος) οπότε ψοφάει αμέσως είτε με μια μαχαιριά στον εγκέφαλο όπου έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα. Ο θάνατος είναι άμεσως και οι όποιες "κινήσεις" είναι σπασμωδικές (βλ. ακέφαλο κοτόπουλο να τρέχει κτλ) και δεν είναι ένδειξη ζωής ή μαρτύριο.

Το να αφήνουμε ένα ψάρι να σπαρταράει στο χώμα είναι βαρβαρότητα γιατί υποφέρει από έλλειψη οξυγόνου... όπως όταν εμείς πνιγόμαστε! Επίσης, το να το αφήσουμε να σπαρταράει στο χώμα και μετά να το ριχνούμε μισοψόφιο στη θάλασσα πιθανώς το έχουμε ήδη καταδικάσει! Τα (ξένα για το υδάτινο περιβάλλον του) μικρόβια από το χώμα μπορεί να το σκοτώσουν (από αρρώστια) σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. ¶ρα... αν είναι να το ρίψουμε πάλι πίσω το κάνουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται και με τους λιγότερους δυνατόν χειρισμούς με καλύτερο να το απαγκιστρώνουμε μέσα σε κουβά με νερό.... και φυσικά με κυκλικά αγκίστρια για να επιστρέψει στη θάλασσα με ολόκληρο το πεπτικό του σύστημα....

_____________________________________________________________

Pain
Fishing means intense pain and stress for millions of fish every year. Fish are treated in ways which would cause an outrage if cute, furry creatures were involved - but fish suffer just as much.
Pain begins when the hook pierces the mouth and the fish is reeled in. Many people remove the hook while the fish is still alive. Anyone who has ever had a fish hook stuck in their own flesh needs no convincing that this is extremely painful.
Pain is further increased if large fish are landed with a gaff hook. This large hook on a handle rips into the flesh of the live fish to pull it out of the water.
Livebaiting is another barbaric activity that increases pain. A live small fish is threaded up as bait for larger fish. Here is one description of how to do this, taken from a fishing magazine:
"The needle is passed through the front of the eye socket of both eyes. The material is then pulled through so that the hook sits on the head of the baitfish."
Remember that the baitfish is alive and feels pain, just like a dog or a cat (or indeed a human) would.
Stress
Once out of the water, fish suffocate rather like we do underwater. In their death throes fish writhe, gasping and flapping their gills as they desperately try to get oxygen. Anyone who has ever been unable to breathe even for a short time won't need convincing that this is a terrifying experience.
Intense stress is also caused by livebaiting and "playing" fish on the line, as is done particularly with big game fish such as marlin. Research has compared the behaviour of fish in these two situations with the behaviour of fish in a tank into which alarm substance had been released. Alarm substance is normally released by injured fish. This chemical causes panic in other fish, who flee as quickly as possible. In the experiment, the behaviour produced by the alarm substance was very similar to behaviour produced by livebaiting and game fishing. So, these activities cause panic, like alarm substance, but the fish can't escape and the panic may go on for hours.
Attitudes to Fish
It's hard for fish to arouse our compassion. They can't show their agony by screaming. They don't have the sad eyes of a seal pup or a dog.
In an article in The Adelaide Advertiser, Professor Bill Runciman, professor of anaesthesia and intensive care at Adelaide University, was quoted as saying:
"Fish constitute the greatest source of confused thinking and inconsistency on earth at the moment with respect to pain. You will get people very excited about dolphins because they are mammals, and about horses and dogs, if they are not treated properly. At the same time you will have fishing competitions on the River Murray at which thousands of people snare fish with hooks and allow them to asphyxiate on the banks, which is a fairly uncomfortable and miserable death."
Since fish have the same nerve endings, the same chemicals for transmitting and blocking pain, and the same receptor sites for anxiety-reducing chemicals as mammals, it is absolute nonsense to suggest that fish do not feel pain or fear.
Experiments
Animal experimenters acknowledge that fish feel pain and stress. In one of its newsletters, the Australian Council for the Care of Animals in Research and Teaching advised researchers to reduce the pain and stress suffered by cold-blooded vertebrates (including fish) used in experiments.
The article recommended that: "humane restraint, analgesia and anaesthetic should be adopted whenever necessary. Adequate levels of analgesia reduce apprehension and stress, and decrease or suppress the perception of painful stimuli."
Fish Feel Pain
If fish can't show their pain, how can we know whether they feel pain at all? There is very strong scientific evidence to show that they do.
Fish have nerve endings near the skin which are very similar to those of humans and other mammals. We all have receptor cells (called nociceptors) near the skin, which are stimulated by events severe enough to cause damage to body tissues. The lips and mouth of fish are particularly well supplied with nerve endings.
Fish produce the same pain-transmitting chemicals as humans. There are two main chemicals involved. When a nerve ending is damaged, a substance called bradykinin is released. This causes the nerve cell to fire, sending an electrical impulse along the nerve. When bradykinin is released near the skin, a second chemical, called substance P, is released near the spinal cord.
Both substances are known to be involved in transmitting pain. For example, if bradykinin is injected into humans, it causes intense pain, even if a local anaesthetic is used. Both bradykinin and substance P are found in mammals, birds, frogs and fish.
Fish produce the same pain-blocking substances as humans. When in severe pain, humans and other vertebrates (animals with backbones) produce pain-killing chemicals called endorphins. These endorphins block pain by stopping the release of substance P.
Fish Feel Anxiety
For any chemical to be able to affect our brain, there must be special areas in the brain, called receptor sites, to which the chemical can attach. Fish, like mammals, have receptor sites for anxiety-reducing chemicals, such as the valium group of drugs. Dr Andrew Rowan, a Dean of Veterinary Science, has said: "This suggests that most vertebrates are capable of experiencing a form of anxiety which is physiologically similar to that seen in humans."
What YOU Can Do
Choose ways of relaxing and enjoying the outdoors that do not cause suffering to animals.
If people you know won't give up fishing, at least try to convince them to kill fish as soon as they are pulled from the water, rather than removing hooks while they are still alive and letting them suffocate.
In NSW, fish come under the Prevention of Cruelty to Animals Act (POCTA). Write to the Minister for Agriculture and say how barbaric you consider gaffing, live-baiting and big-game fishing to be. Say you want them banned as cruel under the provisions of POCTA.



_____________________________________________________________


Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΨΑΡΕΜΑΤΟΣ

Τα ψάρια αισθάνονται ότι τα ψάρια πόνουν, αισθάνονται την ανησυχία, τι μπορείτε να κάνετε γι' αυτό?


Πόνος
Ψάρεμα σημαίνει, έντονοι πόνοι και άγχος για τα εκατομμύρια ψαριών κάθε έτος. Τα ψάρια θεραπεύονται με τρόπους που θα προκαλούσαν μια προσβολή εάν χαριτωμένα, γούνινα πλάσματα περιλήφθηκαν - αλλά τα ψάρια υποφέρουν ακριβώς το ίδιο πολύ.

Ο πόνος αρχίζει όταν διαπερνά το αρπάδι των αγκιστριών το στόμα και το ψάρι αγκιστρώνεται. Πολλοί άνθρωποι αφαιρούν το αγκίστρι ενώ το ψάρι είναι ακόμα ζωντανό. Ο καθένας μας που έχει αγκιστρωθεί από έναν αγκίστρι καταλαβαίνει ότι δεν χρειάζεται κανένας να μας πείσει ότι αυτό δεν είναι εξαιρετικά επίπονο.

Ο πόνος αυξάνεται περαιτέρω εάν τα μεγάλα ψάρια ανεβαίνουν στην βάρκα με το γάντζο. Αυτός ο μεγάλος γάντζος με την λαβή σχίζει την σάρκα των ζωντανών ψαριών για να το τραβήξει από το νερό.

Το ζωντανό δόλωμα είναι μια άλλη βαρβαρή δραστηριότητα που αυξάνει τον πόνο. Σε ένα μικρό ζωντανό ψάρι περνιέται πετονιά επάνω του και λειτουργεί ως δόλωμα για τα μεγαλύτερα ψάρια.

Παρακάτω φαίνεται μια περιγραφή του τρόπου, από ένα περιοδικό αλιείας:

«Τη βελόνα την περνούν ανάμεσα στο μέτωπο, στην υποδοχή και των δύο ματιών. Έπειτα Το αγκίστρι τραβιέται έτσι ώστε το αγκίστρι να κάθεται στο κεφάλι του ζωντανού ψαριού.
Θυμηθείτε ότι το δόλωμα είναι ζωντανό και αισθάνεται τον πόνο, ακριβώς όπως ένα σκυλί ή μια γάτα (ή πράγματι
ένας άνθρωπος).



¶γχος,

Έξω από το νερό, τα ψάρια ασφυκτιούν όπως όταν εμείς όταν κάνουμε υποβρύχιο. Κατά τον θάνατό τους τα ψάρια σπαρταρούν, λαχανιάζουν και χτυπώντας τα βράγχιά τους προσπαθούν απελπισμένα να πάρουν οξυγόνο. Για τον καθένα μας που δεν μπόρεσε να αναπνεύσει ακόμα και για ένα μικρό χρονικό διάστημα δεν θα χρειαστεί να πεισθεί ότι αυτό είναι μια τρομακτική εμπειρία.

Επίσης, έντονο άγχος προκαλείται από την μάχη ενός ψαριού με την πετονιά, ιδιαίτερα με τα μεγάλα ψάρια του BIG Game όπως τα marlin. Μια έρευνα έχει συγκρίνει την συμπεριφορά των ψαριών και στις δύο καταστάσεις,
τη συμπεριφορά των ψαριών σε μια δεξαμενή στην οποία μια ουσία πανικού ήταν απελευθερωμένη. Η ουσία πανικού απελευθερώνεται κανονικά από τα τραυματισμένα ψάρια. Αυτή η χημική ουσία προκαλεί τον πανικό σε άλλα ψάρια, τα οποία φεύγουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Στο πείραμα, η συμπεριφορά που παρήχθη από αυτήν την ουσία πανικού ήταν πολύ παρόμοια με τη συμπεριφορά που παρήχθη με και την αλιεία game fish. Έτσι, αυτές οι δραστηριότητες προκαλούν τον πανικό, όπως η ουσία πανικού, αλλά τα ψάρια δεν μπορούν να δραπετεύσουν και ο πανικός μπορεί να συνεχιστεί για ώρες.



Η συμπεριφορά μας απέναντι στα ψάρια

Είναι δύσκολο να ξυπνήσει ο οίκτος μας για τα ψάρια. Δεν μπορούν να μας δείξουν την αγωνία τους με κραυγές. Δεν έχουν τα λυπημένα μάτια μιας φώκιας ή ενός κουταβιού.
Σε ένα ενημερωτικό άρθρο του πανεπιστημίου Αδελαΐδα, ο καθηγητής Bill Runciman, καθηγητής της αναισθησίας και της εντατικής παρακολούθησης του πανεπιστήμιου Αδελαΐδα, αναφέρθηκε λέγοντας:

«Τα ψάρια αποτελούν τη μέγιστη πηγή παραπλανημένης σκέψης και ασυνέπειας στη γη προς το παρόν, όσον αφορά τον πόνο. Θα δείτε τους ανθρώπους πολύ συγκινημένους για τα δελφίνια επειδή είναι θηλαστικά, και για τα άλογα και τα σκυλιά εάν τους συμπεριφέρονται σωστά. Συγχρόνως θα δείτε στους αγώνες αλιείας στον ποταμό Murray χιλιάδες δολώματα που ψαρεύουν στα αγκίστρια των ανθρώπων και τους επιτρέπουν σε αυτους να προκαλέσουν ασφυξία στις τράπεζες των αγώνων, το οποίο είναι ένας αρκετά ανήσυχος και άθλιος θάνατος.»
Δεδομένου ότι τα ψάρια έχουν τις ίδιες απολήξεις νεύρων, τις ίδιες χημικές ουσίες για τη διαβίβαση και το καταλάγιασμα του πόνου, και τις ίδιες περιοχές με αποδέκτες για το άγχος - μείωση των χημικών ουσιών με τα θηλαστικά, είναι απόλυτά βλακεία να υποθέτουμε ότι τα ψάρια δεν αισθάνονται πόνο ή φόβο.



Πειράματα

Οι ερευνητές σε ζώα αναγνωρίζουν ότι τα ψάρια αισθάνονται τον πόνο και το άγχος. Σε ένα από τα ενημερωτικά δελτία του, το αυστραλιανό Συμβούλιο για την μέριμνα των ζώων συμβούλευσε τους ερευνητές να μειώσουν τον πόνο και το άγχος που υποφέρουν τα ψύχραιμα σπονδυλωτά (συμπεριλαμβανομένων των ψαριών) που χρησιμοποιούνται σε πειράματα.
Το άρθρο σύστησε ότι: ο «περιορισμός, η αναλγησία και το αναισθητικό πρέπει να υιοθετηθούν όποτε είναι απαραίτητα. Τα επαρκή επίπεδα αναλγησίας μειώνουν την ανησυχία και το άγχος, και μειώνουν ή καταστέλλουν την αντίληψη για τα επίπονα ερεθίσματα.»



Τα ψάρια αισθάνονται τον πόνο

Εάν τα ψάρια δεν μπορούν να παρουσιάσουν πόνο τους, πώς μπορούμε να ξέρουμε εάν αισθάνονται τον πόνο καθόλου; Υπάρχουν πολύ ισχυρά επιστημονικά στοιχεία για να αποδειχτεί ότι.

Τα ψάρια έχουν απολήξεις νευρώνων κοντά στο δέρμα που είναι πολύ παρόμοιες με εκείνες των ανθρώπων και άλλων θηλαστικών. Όλοι καλούμε τα κύτταρα δεκτών (nociceptors) κοντά στο δέρμα, τα οποία υποκινούνται από τα γεγονότα αρκετά αυστηρά να προκαλέσουν τη ζημία στους ιστούς σωμάτων. Τα χείλια και ιδιαίτερα το στόμα των ψαριών παρέχουν απολήξεις νεύρων.

Τα ψάρια παράγουν τις ίδιες χημικές ουσίες για το διαβιβασμό του πόνου με αυτές του ανθρώπου. Υπάρχουν δύο κύριες χημικές ουσίες που λαμβάνουν χώρα. Όταν απόληξη νεύρου βλάπτεται τότε απελευθερώνεται μια ουσία που την αποκαλούμε bradykinin. Αυτό αναγκάζει το κύτταρο των νεύρων για να διεργηθεί και στέλνει ένα ηλεκτρικό ερέθισμα δια μέσου του νεύρου. Όταν η ουσία bradykinin απελευθερώνεται κοντά στο δέρμα, τότε μία δεύτερη χημική ουσία αποκαλούμενή ουσία P, απελευθερώνεται κοντά στο νωτιαίο μυελό.
Και οι δύο ουσίες είναι γνωστές για να περιλαμβάνονται στη διαβίβαση του πόνου. Παραδείγματος χάριν, εάν η ουσία bradykinin εγχέεται στους ανθρώπους, προκαλεί τον έντονο πόνο, ακόμα κι αν ένα τοπικό αναισθητικό χρησιμοποιείται. Και το bradykinin και η ουσία P εκκρίνονται στα θηλαστικά, τα πουλιά, τους βατράχους και τα ψάρια.

Τα ψάρια παράγουν τις ίδιες κατασταλτικές ουσίες για τον πόνο με τους ανθρώπους. Στο παρατεταμένο πόνο, οι άνθρωποι και τα άλλα σπονδυλωτά (ζώα με τις σπονδυλικές στήλες) παράγουν χημικές ουσίες για την καταστολή του πόνου που τις ονομάζουμε ενδοφρίνες. Οι ενδοφρίνες εμποδίζουν τον πόνο σταματώντας την απελευθέρωσης της ουσίας P.



Τα ψάρια αισθάνονται την ανησυχία
Για να είναι ικανή μία ουσία να έχει επίδραση στον εγκέφαλό μας θα πρέπει να υπάρξουν περιοχές του εγκεφάλου με κατάλληλους αποδέκτες για τους οποίους η χημική ουσία μπορεί να συνδεθεί. Τα ψάρια, όπως και τα θηλαστικά, έχουν στον εγκέφαλο περιοχές δεκτών για την μείωση του πόνου των χημικών ουσιών, όπως η ομάδα φαρμάκων valium. Ο Δρ Andrew Rowan, ένας διαπρεπών καθηγητής της κτηνιατρικής επιστήμης, έχει πει:
«Αυτό προτείνει ότι τα περισσότερα σπονδυλωτά είναι σε θέση να αντιληφθούν μια μορφή ανησυχίας που είναι παρόμοια με αυτήν που αισθάνεται ο άνθρωπος.»



Αυτό που μπορείτε να κάνετε

Προτιμείστε στις εξορμήσεις σας στη φύση για χαλάρωση και διασκέδαση να βρείτε τρόπους που να μην στρεσάρουν και να μην προκαλούν κακοποίηση στα ζώα.

Εάν οι άνθρωποι που ξέρετε δεν θέλουν να σταματήσουν το ψάρεμα, προσπαθήστε τουλάχιστον να τους πείσετε για να σκοτώσει τα ψάρια αμέσως μόλις τραβιούνται από το νερό αντίθετα με το να τα, ξαγκιστρώνούν ενώ είναι ζωντανά και να τα αφήνούν να ασφυκτιούν.

Σε ?, αλιεύστε ερχόμενος κάτω από την πρόληψη της σκληρότητας στο νόμο ζώων (POCTA). Γράψτε στον Υπουργό γεωργίας και πέστε τον για το βάρβαρο θεωρείτε το ψάρεμα με ζωντανό δόλωμα και το big game. Πείτε του ότι τους θέλετε ως καταζητούμενους για εγκλήματα σύμφωνα με την αιγίδα της .......

Hρεμα ηρεμα να δουμε ολα τα θεματα χωρις προσωπικες νυξεις,
ειμαστε ολοι μια δεμενη παρεα και ετσι αγαπημενα να μιλησουμε,
σεβομενοι ο ενας τον αλλον οσο πιο πολυ μπορουμε..........

φιλικα
κωστας