Ερώτηση Ποια η σκοπιμότητα ?

νομίζω πως είδη άρχισε να γίνετε κουραστικό το θέμα
είμαι απ αυτούς που συμφωνώ με τον Χάρη
για μένα το ψάρεμα είναι κ χόμπι κ άθλημα όσα παραδείγματα κ να δώσετε με τα αθλήματα αλλα τόσα θα απαντηθούν
ένα άθλημα για να θεωρηθεί άθλημα πρέπει να είναι ολυμπιακό άθλημα
αυτό δεν το καταλαβαίνω
                              ας κερδίσει ο καλύτερος

φιλικα
Γιουσούφ Σινάν       

μια πρόταση
ας κάνει ο κύριος Τσεντελιέρος Γιώργος (Fisherman) μια δημοσκόπηση
για να δούμε τι πιστεύουν κ η άλλη 

Χάρη δεν λέω ότι το επιχειρήμά σου ήταν η ύπαρξη σαφών κανονισμών...

Εννοώ ότι και σε έναν διαγωνισμό σαν αυτούς που χιουμοριστικά ανέφερα υπάρχουν "τεχνικά" στοιχεία που μπορούν να διακρίνουν τον καλύτερο / ταχύτερο / αποτελεσματικότερο διαγωνιζόμενο. Αν λοιπόν εξασφαλίσεις και την ισονομία των διαγωνιζόμενων μέσω κανονισμών και κριτών, τότε μπορούμε σύμφωνα με τη δική σου αντιμετώπιση να τα ονομάσουμε αθλήματα?

Και για να γίνω πιο σαφής στο τι εννοώ "τεχνικά" στοιχεία, αναφέρω σε αντιπαραβολή της δικής σου επιχειρηματολογίας για την αθλητική αλιεία την αντίστοιχη για την αθλητική (χιουμοριστικά) αρτοποιία με ορισμένα παραδείγματα:

1. Επιλογή των κατάλληλων (με τις υπάρχουσες συνθήκες) εργαλείων ---> Το ίδιο ακριβώς (ζυμωτήρας / πλάστης, φούρνος κλπ)
2. Δεξιοτεχνία - γνώση στην κατασκευή κόμπων ---> Δεξιοτεχνία - γνώση στο ζύμωμα
3. Ρύθμιση μηχανισμού (σε σχέση με την σύλληψη ψαριού) ---> Ρυθμιση θερμοκρασίας στόφας και φούρνου (σε σχέση με τις α' ύλες που χρησιμοποιούνται)
4. Ταχύτητα (ψαρεύεις για ορισμένη ώρα, αν για οποιονδήποτε λόγο είσαι αργός και τον μισό χρόνο δολώνεις - κόβεις - δένεις - ρίχνεις κτλ έχοντας τις αρματωσιές σου έξω από το νερό, προφανώς και μειώνεις τις πιθανότητές σου). ----> Το ίδιο ακριβώς (διαγωνίζεσαι για συγκεκριμένη ώρα, αν φας όλο το χρόνο σου στο ζύμωμα δεν θα προλάβεις να ψήσεις)
5. Σωστή συνεργασία και δυνατότητες πειραματισμού όταν οι αλιείς ψαρεύουν σε ομάδες (π.χ. των 2) ---> Ακριβώς το ίδιο και στην αρτοποιία όταν οι αρτοποιοί διαγωνίζονται σε ομάδες

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να συνεχίσω γιατί θα γίνω κουραστικός. Πιστεύω ότι αυτή τη φορά, με αυτό το ακραίο και χιουμοριστικό παράδειγμα να έγινε κατανοητή η τοποθέτησή μου

Φιλικά
Γιάννης

Γιάννη,
Δεν σε προβληματίζει το γεγονός ότι κανένας στον κόσμο δεν έχει προσπαθήσει να ονομάσει την ταχύτητα στην αρτοποιία άθλημα;
Τα οικονομικά και άλλα συμφέροντα (σπόνσορες, αυτοπροβολή κτλ), θα μπορούσαν να βρουν κι εδώ πρόσφορο έδαφος.

Πιθανόν γιατί είναι πολύ λίγοι οι παράγοντες που παίζουν ρόλο (ποιος θα φτιάξει περισσότερα ψωμιά - κρίση μόνο της ταχύτητας).
Σε περίπτωση που κρίνεται και το αποτέλεσμα (ψωμί: εμφάνιση, γεύση κτλ) μπαίνουμε στην ενότητα που σου ανέφερα πιο πάνω ("τέχνη", "επιστήμη" (χημεία) υποκειμενικότητα κρίσης κτλ).

Γεια σας.
Επιτρέψτε μου να θέσω κι εγώ κάποιους προβληματισμούς και κάποιες απόψεις πάνω στο θέμα.
              Είναι αθλητισμός το καράτε, η πυγμαχία, το κουνγκ φου, το kick boxing; Εμένα προσωπικά, το άκουσμα και μόνο των λέξεων, μου φέρνει στο μυαλό την εικόνα δύο νέων, αιμόφυρτων, να προσπαθούν να αλληλοχτυπηθούν όσο το δυνατόν πιο καίρια, βάζοντας σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα και πολλές φορές την ίδια τους τη ζωή. Όμως όλα αυτά θεωρούνται αθλητισμός και κάποια από αυτά φιλοσοφία και στάση ζωής. Υπάρχει μεγάλος αριθμός ανθρώπων που ασχολείται, μοχθεί και υποφέρει χάριν αυτών. Όλους αυτούς, αν και δεν τους καταλαβαίνω, τους σέβομαι απεριόριστα, για την προσπάθεια πάνω στην επιλογή τους. Γι αυτό δεν θα έμπαινα ποτέ στον πειρασμό, να τους αναλύσω την άποψή μου γι αυτό που κάνουν, η οποία στο τέλος τέλος , δεν θα είχε και καμμία βαρύτητα. Θα ήταν η γνώμη ενός όχι μόνο άσχετου, αλλά και προκατειλλημένου απέναντι σε αυτά τα αθλήματα.
            Υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι το σκάκι (για παράδειγμα) δεν είναι αθλητισμός. Έχει επιχειρήσει ένας από αυτούς να μπει σε μία ιστοσελίδα σκακιστών και να προσπαθεί να τους πείσει, ότι το σκάκι δεν είναι άθλημα, κακώς αναγνωρίζεται ως τέτοιο, και κακώς υπάρχει Εθνική και Διεθνής Ομοσπονδία; Μου φαίνεται αδιανόητο, ειδικά αν και ο ίδιος αγαπάει το σκάκι και τις ελεύθερες ώρες του τις διαθέτει παίζοντας σκάκι με τους φίλους του. Όμως αυτό ακριβώς κάνετε κάποιοι από εσάς με την αθλητική αλιεία. Ερασιτέχνες ψαράδες και οι ίδιοι, δεν σας ενοχλεί η αλιεία όταν λέγεται χόμπυ ή ό,τι άλλο, παρά μόνο όταν συνοδεύεται από το επίθετο αθλητική. Δεν σας ενοχλεί η σύλληψη ένος "θαλάσσιου οργανισμού" όταν πρόκειται να κοσμήσει το τραπέζι ή το φωτογραφικό σας άλμπουμ, σας ενοχλεί όταν απελευθερωθεί ή δοθεί για κατανάλωση κάπου αλλού(ως γνωστόν τα αλιεύματα επίσημων αγώνων, αν υπάρχουν, προσφέρονται σε κοινωφελή ιδρύματα). Δεν είναι λίγο περίεργα όλα αυτά; Δεν είναι επίσης περίεργο, ίσως και υποκριτικό, να επιχειρηματολογείτε εναντίον της Αθλητικής Αλιείας, δήθεν υπερασπιζόμενοι τον ολυμπισμό (αρχαίο πνεύμα αθάνατο) και τα αθλητικά ιδεώδη; Άραγε, ποιο άθλημα στη σημερινή του μορφή εκφράζει και υπηρετεί τις παραπάνω αιώνιες και πανανθρώπινες αξίες;
            Με αφορμή το πρόσφατο σκάνδαλο της Εθνικής Ομάδας Άρσης Βαρών, μάθαμε ότι ο παγκόσμιος τζίρος της νόμιμης και παράνομης ντόπας, είναι πολλαπλάσιος από αυτόν της πορνείας και των ναρκωτικών. Και μη μου πείτε ότι αυτά αφορούν μόνο στον πρωταθλητισμό. Οι ντόπες και τα συμπληρώματα βρίσκονται πια, μέχρι και σε συνοικιακά και επαρχιακά γυμναστήρια. Είναι πλέον σαφές ότι ο αθλητισμός, ειδικά στην παραδοσιακή του μορφή (γυμνάζομαι - δυναμώνω - αγωνίζομαι - νικώ) περνάει τεράστια κρίση, όπως και οι περισσότερες αξίες στις μέρες μας. Οι διαπιστώσεις αυτές γίνονται με πόνο, ειδικά απ΄όσους από εμάς έχουμε υπάρξει αθλητές στο παραλθόν, αλλά γεννούν και ερωτηματικά. Μήπως δεν θα έπρεπε πια να είμαστε τόσο αρνητικοί σε άλλες, εναλακτικές μορφές, ερασιτεχνικού Αθλητισμού, που από τη φύση τους δεν θα δίνουν πρόσφορο έδαφος για τέτοιες δραστηριότητες; Που θα αφορούν μεγαλύτερο φάσμα ανθρώπων ανεξάρτητα από ηλικία και σωματική διάπλαση;
         
          Το αν η αθλητική αλιεία είναι άθλημα, είναι εντελώς υποκειμενικό. Ο καθένας μας έχει την άποψή του και είναι σεβαστή. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι θεωρείται άθλημα. Υπάρχει Εθνική Ομοσπονδία, Ευρωπαϊκή, Διεθνής. Γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη, και γίνονται διοργάνωσεις διεθνούς εμβέλειας. Στην Ελλάδα, παρότι υπάρχει σαν άθλημα από δεκαετιών, κάνει τώρα τα πρώτα της ουσιαστικά βήματα. Το σημείο που βρίσκεται (300 ενεργοί αθλητές σε όλη την Ελλάδα) δεν επιτρέπει αναφορές για επιδοτήσεις, αμοιβές μελών ΔΣ συλλόγων κλπ., γιατί πολύ απλά αυτά δεν υπάρχουν, ούτε υπήρξαν ποτέ. Τώρα αν κάποιοι έχουν την ικανότητα να διαβάζουν το μέλλον και προβλέπουν για τους συλλόγους ότι "μεγάλη πόρτα θα διαβούν" και "πολλά λεφτά θα πάρουν",δεν είναι κακό, άλλοι το ΄χουν για επάγγελμα. Για την οικονομία της συζήτησης όμως, ας περιοριστούμε στο παρόν. Και το παρόν απαιτεί περισσότερη βοήθεια και δουλειά από όσους πιστεύουν στην Αθλητική Αλιεία και λιγότερη δυσπιστία και κακοπροαίρετη κριτική από όσους έχουν διαφορετική άποψη. Είναι κρίμα να βάλλεται μία προσπάθεια εν τη γεννέσει της και μάλιστα εκ των έσω (λέγοντας "έσω" εννοώ τον ευρύτερο χώρο της ερασιτεχνικής αλιείας, μέρος της οποίας θεωρώ και την Αθλητική Αλιεία).



                                                                                                                                      Ευχαριστώ για την υπομονή 
                                                                                                                                          Τάσος Νικολακόπουλος                               
       

Τάσο συμφωνώ απόλυτα.

 

κ εγώ συμφωνώ μαζί σου Τάσο 

Εφ' όσον το θέμα "άρχισε να γίνεται κουραστικό" όπως γράφτηκε (χμ... για ποιούς άραγε?) αυτό θα είναι το τελευταίο post που κάνω σε αυτό το θέμα.
Να μην γινόμαστε και αιτία κόπωσης...

Όποιος θέλει ας θεωρεί την αλιεία αθλητική, δικαίωμά του και υποστηριγμένο μάλιστα από ...συλλόγους, ομοσπονδίες, Γ.Γ.Α., διεθνείς οργανισμούς και λοιπές δυνάμεις.

Το ότι για κάποιους η ερασιτεχνική αλιεία δεν μπορεί και δεν είναι αθλητική έχει να κάνει περισσότερο με στάση ζωής, φιλοσοφία και αισθητική, πράγματα δηλαδή που μέσα από κάποιες "άψυχες" γραμμές δεν μπορούν φυσικά να επικοινωνηθούν (και πολύ περισσότερο σε ανθρώπους που κουράζονται γρήγορα...)

Το μόνο που θα προσθέσω σαν κλείσιμο είναι ότι μετά από μια τόσο μακροσκελή και "κουραστική" συζήτηση, μόνο ένα μέλος (ο Χάρης) προσπάθησε και έθεσε ουσιαστικά (έστω κατά την άποψή του) επιχειρήματα υπέρ της αθλητικής έννοιας της αλιείας και αυτό είναι προς τιμή του.
Όλοι οι υπόλοιποι υπέρμαχοί της (μεταξύ των οποίων και διοικητικά στελέχη συλλόγων), για άλλη μια φορά όπως και σε παλιότερο ίδιο θέμα, είτε απουσίασαν λόγω ...κούρασης, είτε έθεσαν ώς επιχειρήματα την ύπαρξη συλλόγων, Γ.Γ.Α., ομοσπονδιών και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων (ατράνταχτα επιχειρήματα... σε κολλάνε στον τοίχο πραγματικά...)

Τα συμπεράσματα δικά σας

Καλή ξεκούραση

Είναι θεμιτό και αξιέπαινο τα θηράματα των αγώνων να δίδονται σε απόρους κ.λ.π., δεν αποτελεί όμως άλλοθι ούτε επιχείρημα για να μετατρέπεται η απασχόληση του ερασιτεχνικού ψαρέματος (χόμπυ) σε άθλημα.

Κάποιος μίλησε απαξιοτικά για τους ολυμπιακούς αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα (μη συμμετοχή γυναικών κ.λ.π.), πρέπει να υπενθυμήσω, πως ότι καλό συμβαίνει γύρω μας στη σύγχρονη εποχή το οφείλουμε στους προγόνους μας, αυτούς που φορούσαν χιτώνες στους ώμους τους και φιλοσοφούσαν με τη ψυχή και τη καρδιά τους.

Τέλος ναι, προτιμώ να φέρνω και να τρώει ένα φρέσκο ψάρι το παιδί μου παρά να κουβαλώ μετάλλια και βραβεία στο κυριακάτικο τραπέζι, επειδή υπήρξα σε έναν αγώνα ικανότερος από άλλους στο να σκοτώνω θαλάσσιους οργανισμούς.

Σημειώνω και πάλι, την ηθική παράμετρο του ζητήματος αλιείας και άθλησης, στην άθληση δεν σκοτώνουμε για να κερδίσουμε, κερδίζουμε καλλιεργώντας το νου και το σώμα μας, δίνοντας μάχη για την ίδια τη ζωή.

Ονειρεύομαι αγώνες των οποίων η διάρκεια θα ήταν πολυήμερη, στους οποίους οι αθλητές-ψαράδες θα μπορούσαν να επιλέξουν τον τόπο, ας πούμε όποια παραλία ή βραχουριά θεωρούσαν ότι θα ήταν αποδοτική σε έναν μεγάλο χώρο ο οποίος θα είχε όμως και όρια, όπως ένα μικρό νησί, την ώρα και τις συνθήκες που θα ψαρέψουν, αθλητές που θα έπρεπε να φορέσουν τα κατάλληλα ρούχα για να μπορέσουν να επιβιώσουν, θα φρόντιζαν να έχουν μαζί τους την τροφή τους και γενικότερα θα μπορούσαν να επιδείξουν την ψαρευτική-αθλητική τους ικανότητα σε όλα τα επίπεδα.
Αυτό, εμπεριέχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεξιοτεχνίας που περιγράφει παραπάνω ο Χάρης, αλλά επιπρόσθετα  έχει και το κυριότερο χαρακτηριστικό των ψαράδων(κατά τη δική μου ερμηνεία), την άλλη αίσθηση, το χάρισμα του ψαρά να μπορεί να βρει τους τρόπους, τις ώρες, τους τόπους και τις τεχνικές για να πιάσει ψάρια.
Κάτι σαν fishing adventure trophy.
Υπάρχουν ακόμα πολλά που θα ήθελα να γράψω και λεπτομέρειες για το πως φαντάζομαι την διεξαγωγή και οργάνωση τέτοιου είδους αγώνων, αλλά δεν είναι επί του παρόντος.
Ήθελα απλά να σας δώσω ένα περίγραμμα των σκέψεών μου. 

Πείτε με αν θέλετε ρομαντικό ή ονειροπόλο, αλλά εγώ κάπως έτσι  φαντάζομαι  την διεξαγωγή αγώνων αλιείας για να μπορέσω να τους χαρακτηρίσω αθλητικούς και δίκαιους.

Γιώργο αυτό που περιγράφεις είναι ίσως το ιδανικό. Εμπεριέχει βέβαια αρκετές (πολλές) τεχνικές και   πρακτικές δυσκολίες (όπως π.χ. δυσκολία στον έλεγχο και συνεπώς στην αξιοπιστία), οι οποίες όμως με συζήτηση, προτάσεις, ζυμώσεις κτλ, πιθανόν και να μπορούν να ξεπεραστούν και γιατί όχι, τέτοιοι αγώνες να μπορέσουν να πραγματοποιηθούν, να  καταξιωθούν στην συνείδηση των αγωνιζομένων και των εν γένει ενδιαφερομένων και να αποτελέσουν άλλο ένα παρακλάδι της αθλητικής αλιείας.

Εγώ απλά παρέθεσα τις δύο πλευρές του νομίσματος. Δεν έχω προσάπτω μομφή σε κανένα. Από την άλλη η έκφραση "υπάρχει νόμος και υπάρχει εισαγγελέας" είναι η τυποιημένη απάντηση που απεχθάνομαι προσωπικά γιατί με το πέρασμα του χρόνου είναι ξεκάθαρο ότι έχει χάσει την αξία της.

Κάποιος μίλησε απαξιοτικά για τους ολυμπιακούς αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα (μη συμμετοχή γυναικών κ.λ.π.), πρέπει να υπενθυμήσω, πως ότι καλό συμβαίνει γύρω μας στη σύγχρονη εποχή το οφείλουμε στους προγόνους μας, αυτούς που φορούσαν χιτώνες στους ώμους τους και φιλοσοφούσαν με τη ψυχή και τη καρδιά τους.

Δημήτρη το εξέλαβες λάθος. Δεν μίλησα απαξιωτικά (δεν έκανα καμία κρίση), απλά ανέφερα ένα γεγονός.

Παρ' όλα αυτά όμως, μια και το έθεσες, φυσικά και οφείλουμε πολλά στους προγόνους μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι κάναν τα πάντα σωστά.