Ερώτηση Ποια η σκοπιμότητα ?

" ποιό το νόημα να ζεις αν δεν είσαι ...εραστής"
Φίλοι μου , ερασιτέχνες ψαράδες. Γειά σας και πάλι.
Είναι η δεύτερη φορά που επικοινωνώ μαζί σας , μετά την πρώτη γνωριμία και την " προσφορά " μου προς τους νέους επίδοξους ψαράδες.
Από την επόμενη επαφή μας και στη συνέχεια-πιστεύω - να έχω την ευκαιρία να μιραστώ μαζί σας πολλές από τις ψαρευτικές εμπειρίες μου.
Το μόνο που υπόσχομαι σήμερα ,είναι πως θα .........

..... είναι αληθινές και χωρίς ίχνος απατηλής μεγέθυνσης.
Προς το παρόν όμως, λίγες εσώψυχες σκέψεις-εξομολογήσεις.
Φίλοι μου,εμείς οι ερασιτέχνες, είμαστε φανατικά  εραστές της γαλανής και ως εκ τούτου και της περιπέτειας, της ταλαιπωρίας,της προσμονής,της ελπίδας και της έκπληξης.
Όλα τα παραπάνω έχουν έναν κοινό παρονομαστή: Τη διαφυγή από την καθημερινότητα.
Η τεράστια σημασία αυτού του παρονομαστή , είναι γνωστή σε σας.
Την έχετε βιώσει.
Εγώ έχω να το λέω και να τονίζω προς κάθε κατεύθυνση, όσο κι αν ακούγεται ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ!!!
Απόκτησε νόημα το Σαββατοκύριακο , από τότε που άρχισα το ψάρεμα.
Βρήκα το φάρμακο για την κούραση και τις έγνοιες της βδομάδας.Η τέλεια κάθαρση.
Η ανανέωση επέρχεται αυτόματα.Κάθε Δευτέρα αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση.
Την Παρασκευή εκτοξευόμαστε.Τηλέφωνα-συναντήσεις -σχέδια επί χάρτου-όνειρα-ψυχολογική προετοιμασία, ελπίδες και ανήσυχος ύπνος μέχρι ν΄ακουστεί το ξυπνητήρι.
Έκοψα το καφενείο,την καφετέρεια, το μπαρ, εδώ και αρκετά χρόνια και δεν το μετάνιωσα στιγμή.
Τουναντίον καλοτυχίζω τον εαυτό μου γιαυτή τηνεπιλογή.
Τώρα πίνω τον καφέ μου πάνω στη βαρκούλα,μακριά από τεχνικό κλιματισμό  και το χιλιοευχαριστιέμαι.
Σταμάτησα να πηγαίνω στο γήπεδο και να βλέπω αυτούς τους απίθανους φαλτσοκλωτσοσκούφηδες και δεν το νοστάλγησα δευτερόλεπτο.
Ανοίγω το ροδιοφωνάκι μου-σε χαμηλή ένταση μην τρομάξω τον υποβρύχιο κόσμο-και παρακολουθώ την πορεία της αγαπημένης μου ομάδας.
Για το ΠΡΟΠΟ ή το Στοίχημα , ούτε λόγος.
Έχω ξεχάσει το χρώμα τους.
Ελάττωσα κατά πολύ το κέντρο διασκέδασης, που ήταν αυτισκοπός το Σαββατόβραδο.
Δεν πήγαινε άλλο!!!Οταν πήγαινα δεν διασκέδαζα. Συλλάμβανα τον εαυτόμου να είναι ...αλλού!!.
Οι άλλοι στο τσακίρ κέφι και εγώ ταξίδευα σε κάβους...κοντά σε ξέρες...δίπλα από ιχθιοκαλλιέργειες.
Έβλεπα το μικρόφωνο της αοιδού σαν μηχανάκι ψαρέματος και από κάτω το πλήθος κάτι σαν ...τόνους ,...παλαμίδες,...κυνηγούς, που πλατσούριζαν στην επιφάνεια της θάλασσας.
Απίθανη αγάπη!! Μεγάλο κόλλημα! Ατέλειωτο πάθος!!! που δεν τελειώνει ΠΟΤΕ!!,παρά τις μεγάλες αψαριές,τις απογοητεύσεις που κρατάνε μόνο όσο διαρκεί το δρομολόγιο της επιστροφής προς την πρωτεύουσα.
Τη Δευτέρα,στη βεράντα, σινιάροντας τα εργαλεία, κάνοντας καινούριες αρματωσιές, αναπτερώνονται τα όνειρα ξαναφουντώνουν οι ελπίδες.
Ξεχνάμε εύκολα ως λαός?? ή είναι τόσο συναρπαστικό το χόμπυ μας.
Παρ΄'ολα αυτά ,φίλοι μου, δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ !!
Μια μεγάλη προτεραιότητα!!Είναι η οικογένεια. Πρέπει να ισορροπούμε συνεχώς.
Είναι στιγμές που δίνω από το... υστέρημα των δυνάμεων, για να μην ξεκινήσει η γκρίνα της συζύγου.
Για τα παιδιά μας ,ΟΛΑ, αδιαμαρτύρητα, αγόγγυχτα με την καρδιά μας, χωρίς καμιά διαπραγμάτευση.
Όπως είπα και στον πρόλογο ..κουβαλάω μεγάλη ψαρευτική πείρα .
Είναι χωρισμένη σε δυο δεκαετίες. Η πρώτη έχει να κάνει με παράκτιο ψάρεμα.
Με βάσεις, καλάμια, μηχανάκια, ρόδες,φωσφοράκια, κουδουνάκια,δολώματα όλων των ειδών.
Με ατέλειωτες ώρες σε βράχια,αμμουδιές,κροκάλες,νεροφαγωμένες σπηλιές , με ξενύχτια, με συγκινήσεις αλλά και ώρες χαλάρωσης με καλή παρέα, ουζοκρασοκουβέντες καλαμπούρι και δυο-τρεις φρεσκοπιασμένες τσιπούρες σε ειδική σχαρίτσα και αυτοσχέδιο φούρνο ή κόκκινο κρέας , καβάντζα στο ψυγειάκι.
Η δεύτερη δεκαετία , είναι αναλωμένη σε καθετές ,συρτές,παραγάδια και σπάνια δίχτυ, από βάρκα. Θα  μοιραστώ τις εμπειρίες μου μαζί σας στη συνέχεια , γιατί πιστεύω πως έχω πολλά να μάθω ακόμα.
Σήμερα θα τελειώσω με μια ευχή-θερμή παράκληση προς κάθε ερασιτέχνη ή μή: " Αγαπήστε με πάθος τη γαλανή κυρά, της αξίζει.
Σεβαστείτε αυτή τη μοναδική που φροντίζει την ψυχική σας ηρεμία.
Προστατέψτε αυτή που δε θα σας προδώσει ποτέ.Φροντίστε την και διατηρήστε τη καθαρή και μη διανοηθείτε να τη βρωμίσετε ούτε με το πιο μικρό σκουπιδάκι."

ΦΙΛΙΚΑ dipas----  κατά κόσμον : Δημήτρης