Ερώτηση Το φαρμακείο του σκάφους

Τα πράγματα είναι απλά. Το όνομά μου είναι Πιέρρος.

Γνωρίζω μία περίπτωση φίλου που τον δάγκωσε σμέρνα.
Ενώ κολυμπούσε δίπλα στα βράχια, πέρασε μπροστά από την σπηλιά της χωρίς να την δει. Η σμέρνα επέδειξε αντικοινωνική συμπεριφορά και του επιτέθηκε, δαγκώνοντας τoν στην αριστερή φτέρνα. Το αποτέλεσμα ήταν να του κόψει βατραχοπέδιλο, κάλτσα και φτέρνα μαζί. Απ΄ ότι μου έχει πει το τραύμα ήταν “κοτλέ” και είχε αφαιρέσει μεγάλο κομμάτι ιστού. Μετά από αρκετές πλαστικές, αυτή τη στιγμή δεν έχει κανένα πρόβλημα αλλά τον ταλαιπώρησε περίπου 6 μήνες αυτή η ιστορία. 

Τα πράγματα είναι απλά. Το όνομά μου είναι Πιέρρος.

Φίλε Πιέρρο, 

Γνωρίζω μία περίπτωση φίλου που τον δάγκωσε σμέρνα.
Ενώ κολυμπούσε δίπλα στα βράχια, πέρασε μπροστά από την σπηλιά της χωρίς να την δει. Η σμέρνα επέδειξε αντικοινωνική συμπεριφορά και του επιτέθηκε, δαγκώνοντας τoν στην αριστερή φτέρνα. Το αποτέλεσμα ήταν να του κόψει βατραχοπέδιλο, κάλτσα και φτέρνα μαζί. Απ΄ ότι μου έχει πει το τραύμα ήταν “κοτλέ” και είχε αφαιρέσει μεγάλο κομμάτι ιστού. Μετά από αρκετές πλαστικές, αυτή τη στιγμή δεν έχει κανένα πρόβλημα αλλά τον ταλαιπώρησε περίπου 6 μήνες αυτή η ιστορία. 

Η αντικοινωμική συμπεριφορά της σμέρνας δεν είναι κανόνας (όπως θα ξέρεις). Προφανώς τρόμαξε και αμύνθηκε.... Ασχετό όμως αυτο.

Τόνισα την λέξη "κοτλέ" γιατί περιγράφει πολύ εύστοχα αυτά που περιέγραφα παραπάνω για το δάγκωμα της σμέρνας. Οι "ρίγες" του κοτλέ είναι από τα δόντια πού αφού καρφώθηκαν στους ιστούς, στη συνέχεια τους χάραξαν με την κίνηση που σου περιέγραψα πριν (can opener bite). Λόγω του ότι η φτέρνα δεν έχει ιδιαίτερα παχύ στρώμα σάρκας είναι εύκολό να αφαιρεθεί όντως το σχετικά λεπτό αυτό στρώμα.

Το εξάμηνο της ταλαιπωρείας του φίλου είχε σχέση με μολύνσεις και καθυστερημένη επούλωση μήπως?

Απ’ όσο γνωρίζω, είχε πει ότι κόντεψε να χάσει του πόδι και μέχρι να γίνει ανάπλαση του ιστού και να μπορέσει να περπατήσει σωστά πέρασαν 6 μήνες.
Λογικά υποθέτω ότι έχεις δίκιο.

θα ήθελα και εγώ με την σειρά μου να σας αναφέρω ένα περιστατικό ακραίο και μάλλον σπάνιο αλλά συνέβη.
Όταν για κάποιο χρονικό διάστημα δούλευα στην Κώ, πριν τέσσερα χρόνια, ψαρεύοντας σε ένα γραφικό λιμανάκι με βράχια με την γυναίκα μου με το απίκο μου και βγάζοντας καποια μικρά ψαράκια ( σπάρους και μελανούρια ) η γυναίκα μου είχε την ιδέα να καθαρίσει τα ψάρια μας στο κύμα. 'Όλα λοιπόν τα εντόσθοια των ψαρίων έκαναν μια καλή λοιπόν μαλάγρα για μία μικρή, ευτυχώς, σμέρνα. Όταν λοιπόν τελείωσε την δουλεία της και 'εβαλε τα χέρια της για να τα πλύνει, η σμέρνα θεώρησε ότι το φαγητό συνεχίζεται άνοιξε το στόμα της και δάγκωσε το δάκτυλο της. Βγάζοντας λοιπόν το δάκτυλό της έξω, πιστέψτε με σε πολύ άσχημη κατάσταση, το αίμα της να τρέχει όπως σαν κάποιο ξυράφι να την είχε κόψει, μην έχοντας τίποτα να βάλω πάνω στην πληγή για να σταματήσω το αίμα,χρησιμοποίησα την μπλούζα μου και τρέχοντας πήγαμε σε ένα φίλο που είχε μια ταβέρνα πολύ κοντά ο όποιος μας έβαλε betadine και μας το έδεσε με γάζα για να σταματήσει η αιμοραγία μέχρι να πηγαίναμε στο νοσοκομείο.
....Το κακό ευτυχώς δεν έγινε ( θα μπορούσε η σμαίρνα να της κόψει το δάκτυλο) αλλά απο τότε κουβαλάω στα ψαρέματα μου λίγο βαμβάκι με ένα μπουκαλάκι betadine και καμιά γάζα, όχι για παίξω τον ρόλο του γιατρού, αλλά γιατί κατάλλαβα  ότι κάποια ψιλά πράγματα μπορούν να συμβούν ειδικά όταν ψαρεύεις απο βράχια, όπως εγώ, μακριά απο περιοχές που κόσμος είναι κοντά για να σε βοηθήσει και πηγαίνω πάντοτε με παρέα

εγω γιαυτο το εκοψα το αθλημα....α ρε περασμενα μεγαλεια

...

.... αλλά απο τότε κουβαλάω στα ψαρέματα μου λίγο βαμβάκι με ένα μπουκαλάκι betadine και καμιά γάζα, όχι για παίξω τον ρόλο του γιατρού, αλλά γιατί κατάλλαβα  ότι κάποια ψιλά πράγματα μπορούν να συμβούν ειδικά όταν ψαρεύεις απο βράχια, όπως εγώ, μακριά απο περιοχές που κόσμος είναι κοντά για να σε βοηθήσει και πηγαίνω πάντοτε με παρέα

Πολύ σωστή απόφαση! Λαμβάνοντας υπόψιν ότι στο ψάρεμα πηγαίνουμε συνήθως με το αυτοκίνητο, δεν είναι πρόβλημα να έχουμε ένα καλό και λογικά ετοιμασμένο φαρμακείο στο πορτ-μπαγκάζ (όπως οφείλουμε άλλωστε να έχουμε από την νομοθεσία). Επίσης δεν είναι πρόβλημα να παιρνουμε το φαρμακείο αυτό μαζί μας όταν πάμε με βάρκα. Δεν πιάνει χώροάλλωστε...

Η δε παρέα στο ψάρεμα είναι πάντα επιβεβλημένη! Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή αλλά συνήθως επιλέγει να συμβεί στις πιο ακατάλληλες... Με κοινή λογική και μόνο μπορουμε να γλυτώσουμε από πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις! Δυστυχώς η κοινή λογική δεν υπάρχει στα φαρμακεία... 

Αγαπητέ Κώστα,

Θα ήθελα να σε ρωτήσω αν ο ίδιος κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να προκύψει και από άλλα ψάρια.

Αγαπητέ Κώστα,

Θα ήθελα να σε ρωτήσω αν ο ίδιος κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να προκύψει και από άλλα ψάρια.

Πιθανότατα ναι αλλά η σμέρμα φαίνεται να παίζει σε ιδιαίτερη κατηγορία όσων αφορά τις επιμολύνσεις. Ίσως αυτό να σχετίζεται με τον τρόπο που δαγκώνει (και κατακρεουργεί τους ιστούς) γιατί άλλα ψάρια λ.χ. το γοφάρι μπορεί να αφαιρέσει πολύ πιο εύκολα κομμάτι.... συνήθως δάκτυλο κατά το ξαγκίστρωμα,  αλλά κάνει "καθαρές τομές".

Επίσης η σπάθα (σπαθόψαρο) μπορεί να κάνει άσχημο τραύμα αλλά μια ματιά στα δόντια του (βλ. φωτό) είναι αρκετή ώστε να μη πλησιάσυμε και στην πράξη σπάνια προκαλούν τραυματισμό.

Γνωρίζω ότι υπάρχει διαφορά στον πνιγμό σε γλυκό νερό και σε θαλασσινό.(Στην περίπτωση του γλυκού νερού είναι περισσότερο καρδιακό επεισόδιο παρά πνιγμός).
Αληθεύει αυτό;

Γνωρίζω ότι υπάρχει διαφορά στον πνιγμό σε γλυκό νερό και σε θαλασσινό.(Στην περίπτωση του γλυκού νερού είναι περισσότερο καρδιακό επεισόδιο παρά πνιγμός).
Αληθεύει αυτό;

Όχι, ο πνιγμός είναι πνιγμός. Η διαφορά είναι σε κυτταρικό επίπεδο λόγω της διαφορετικής οσμωτικής συμπεριφοράς του γλυκού από το αλμυρό νερό. Στο υπερτονο θαλασσινό νερό έχουμε μετακίνηση υγρών από τα κύτταρα ενώ με το γλυκό νερό έχουμε είσοδο υγρού προς τα κύτταρα.