Ερώτηση Κατασκευη και τοποθετηση πολυεστερικης κονσολας

Αποφασισα τελικα να κανω δυο τρυπες στο καταστρωμα με 2 ξεχωριστα σπιραλ οδηγους, μιας και αυτη η λυση γιατι μου φανηκε πιο "καθαρη", επειδη επρεπε να περασω εκτος των ντιζων και σχεδον 10 γραμμες διπολικο καλωδιο.

Στην καθε τρυπα περασα μια πλαστικη γωνια, ως οδηγο για τα σπιραλ. Μιλαω για τις κλασσικες πλαστικες γωνιες αποχετευσης που βρισκουμε σε καταστηματα υδραυλικων ειδων. Δεν προτιμουμε γωνιες 90 μοιρων επειδη δεν περνα μεσα τους η ντιζα του τιμονιου τουλαχιστον. Ετσι κατεληξα στις 120 μοιρες. Το μεγεθος τους το καθοριζει, το τι θα περασει απο μεσα τους και αν θα βαλουμε σπιραλ η οχι. Επειδη η συγκεκριμενη κονσολα ειναι διαιρουμενη και ανοιγει, επρεπε τα σπιραλ να εχουν την δυνατοτητα να "γλυστρανε" στις γωνιες, για να ανοιγει το πανω μερος της κονσολας, δηλαδη να εχουν αερα και να μην ειναι σφιχτοπερασμενα. Η διατομη της γωνιας για τις ντιζες ηταν περιπου 8-10 cm διαμετρο και για τα καλωδια 6-8 cm.

Για περισσοτερες λεπτομερειες σχετικα με αυτη την διαδικασια, παραπεμπω στο θεμα του Αλεξανδρου Κονσολα(τιμονιερα)

Αφου λοιπον οι ντιζες περαστηκαν στον καθρεφτη και εδεσαν στην εξωλεμβια, εγινε και η ηλεκτρολογικη εγκατασταση (μιας και εκει ειχα γνωσεις λογω δουλειας ) και καπου εδω οι εργασιες τελειωνουν, για να ριξουμε και το σκαφος στο νερο για τις δοκιμες μας.

Παραθετω καποιες εικονες κατ επιλογη, που θεωρω κατατοπιστικες για το θεμα.

Εικονα 261: Η κονσολα ανοιγμενη και απο μεσα ενας μικρος χαμος.
Εικονα 262: Οι ντιζες του χειριστηριου, αρκετα λυγισμενες σε αυτη την θεση της κονσολας (ανοιγμενη)
Εικονα 263: Τα οργανα στο πανω μερος της κονσολας και η κεραια του ραδιοφωνου.
Εικονα 264: Νυχτερινη αποψη του εσωτερικου της κονσολας, με το προβλεπομενο φωτακι LED
Εικονα 265: Η κονσολα απο επανω
Εικονα 266: και με τα οργανα αναμενα

Και για να μην γινομαι πολυ κουραστικος, εν ταχει η κατασκευη του καθισματος πλοηγησης.


Για την κατασκευη του καθισματος πλοηγησης, δεν ακολουθηθηκε η διαδικασια της κονσολας (μητρα-καλουπι-αντικειμενο), αλλα λογω απλοτητας της κατασκευης, αποφασισα να το χτισω με απλα υλικα, να το πλαστικοποιησω στην συνεχεια και τελος να βαφοταν κι αυτο οπως και υπολοιπα κομματια.

Για την κατασκευη του χρησιμοποιησα λεπτο κοντρα πλακε θαλασσης 3 mm, με το οποιο εφτιαξα ενα σχεδον τετραγωνο κουτι, ελαχιστα πιο φαρδυ στην βαση. Αυτο αφου περαστηκε ενα χερι πολυεστερικη ρητινη, ντυθηκε με υαλοϋφασματα εσωτερικα και εξωτερικα ωστε να αποκτησει την απαιτουμενη αντοχη (εικονες 268-269). Για να ενισχυθει η αντοχη του προσθεσα και μια στρωση Coremat 1 mm.

Τα χειλη της κατασκευης ενισχυθηκαν με χοντρο πλεκτο υαλοϋφασμα (εικονες 271-272) και οταν ολα αυτα στεγνωσαν καλα, επεσε δυο χερια στοκος πιστολιου δυο συστατικων (οπως και στην κατασκευη της αρχικης μητρας της κονσολας) και τριφτηκε για να φανουν οι επιφανειες (εικονα 270).

Τελικα, αφου ολες οι ατελειες που φανηκαν στοκαριστηκαν (εικονα 273), τριφτηκε ολοκληρο με επιμελεια (Ρ200-Ρ1000). Εσωτερικα, το καθισματακι βαφτηκε (εικονα 274) με χρωμα πολυουρεθανης δυο συστατικων (γκρι) και εξωτερικα με το ιδιο λευκο χρωμα πολυουρεθανης δυο συστατικων που ειχε χρησιμοποιηθει και για την κονσολα (εικονα 275).

Για το μαξιλαρακι του καθισματος, επινοησα μια "πατεντα" η οποια θα επετρεπε να εχω δυο θεσεις πλοηγησης (δεν μου εφτανε η μια !!).

Ετσι λοιπον επινοησα το καπακι του καθισματος (εικονες 277-279), το οποιο θα ηταν ανοιγομενο βεβαια μιας και εσωτερικα το καθισμα ειχε πολυ χωρο (εικονα 280) και αναστρεφομενο, με δυο διαφορετικες επιφανειες. Η μια με παχος 5 cm περιπου (χαμηλη, εικονα 281) και η αλλη με υψος καμια 30αρια cm (υψηλη, εικονα 282).

Για την κατασκευη του καπακιου, κυρτωσα ενα μεγαλο κομματι πεπιεσμενο χαρτονι 2 mm, (εικονες 283-284) και οταν αυτο πηρε σχημα, καρφωθηκε σε δυο πλαϊνα τοιχωματα και πλαστικοποιηθηκε (εικονες 285-286).

Ενισχυθηκε με αρκετο υαλοϋφασμα και επιπλεον Coremat, και ντυθηκε με στρωσεις σκληρου αφρωδους ελαστικου (εικονα 288), εως το επιθυμητο παχος (να μην κοπανιομαστε ).

Η διπλη αναστρεφομενη βαση του καπακιου αφου στοκαριστηκε, τριφτηκε και πλαστικοποιηθηκε, βαφτηκε ασπρο κι αυτο (εικονα 287).

Τα δυο κομματια του καπακιου του καθισματος πλοηγησης, κολληθηκαν και καρφωθηκαν μεταξυ τους και το αφρωδες υλικο επενδυθηκε με αδιαβροχη ταπετσαρια θαλασσης (μπλε χρωμα). Στο ενα πλαϊνο της υψηλης θεσης, εγινε μια μεγαλη τρυπα οπου και προσαρμοστηκε μια πλαστικη θυριδα προσβασης στο εσωτερικο του καπακιου (εικονες 290-291), μιας κι εκει υπηρχε κενος χωρος (ολο πατεντες ειμαι !!)

Τελικα, το μαξιλαρακι πηρε μορφη (εικονα 292) και το καθισμα πλοηγησης στερεωθηκε επανω στο καταστρωμα (εικονα 293) και εμενε να δοκιμαστει κι αυτο.

Στην εικονα 294, φαινεται ο απλος τροπος κουμπωματος, ο οποιος επιτρεπει στο καπακι του καθισματος να παρουσιαζει τις δυο επιφανειες του για διαφορετικο υψος πλοηγησης.

Εδω εχω καποιες γενικες οψεις της κονσολας, που μπορει να φανουν χρησιμες.

Εικονα 302: Φαινεται ο χωρος αναμεσα στην κονσολα και το καθισμα πλοηγησης
Εικονα 303: Ο χωρος αναμεσα στο καθισμα πλοηγησης και το πισω ταμπουκι
Εικονα 304: Το οπτικο μας πεδιο, σε χαμηλη θεση πλοηγησης
Εικονα 305: Το οπτικο μας πεδιο, σε υψηλη θεση πλοηγησης
Εικονα 306-307 Γενικες οψεις

Και εδω καποια σχηματα για οσους ενδιαφερονται

C: Το σχεδιο της ιδεας του καθισματος
D: Το σχεδιαγραμμα συνδεσης των ηλεκτρικων διακοπτων
E: Το σχεδιαγραμμα της ηλεκτρολογικης εγκαταστασης στο σκαφος

Και για να κλεισω αυτη την μακροσκελη παρουσιαση, μερικα συμπερασματα.


Σημερα, και κλεινοντας δυο σαιζον χρησης της πολυεστερικης κατασκευης μας στην θαλασσα, εχω να πω τα εξης:
Οσον αφορα σε θεματα αισθητικης, η ολη κατασκευη ειναι σε ΑΡΙΣΤΗ κατασταση. Δεν υπαρχουν ξεφτισματα, τριψιματα, γδαρσιματα, σπασιματακια πουθενα. Βεβαια, υπηρξε η δεουσα φροντιδα. Το σκαφος πλενοτανε τακτικα με γλυκο νερο ανα καθε 1-2 χρησεις. Το σκαφος δεν ηταν μονιμα στο νερο, εκτος διημερων.

Οσον αφορα σε αντοχες, κανενα προβλημα. Το καγκελο inox κραταγε γερα, οσες φορες χρειαστηκε να στηριχτει καποιος αποτομα και οι μεντεσεδες, την δευτερη σαιζον χρειαστηκε απλα να σφιξω τις βιδες τους, που ειχαν χαλαρωσει λιγο (βασικα οι τσιμουχες τους ειχαν χαλαρωσει).

Τα οργανα ολα μια χαρα. Παρ ολο που το φθηνο GPS απ οτι φαινεται στις εικονες, δεν ειναι ναυτικου τυπου , ειχε σφραγιστει με μεμβρανη για να μην βρεχεται και ακομα δουλευει. Το μονο που αλλαξα στην πορεια, ηταν οτι εβαλα μια αντισταση, για να μειωσω τον φωτισμο στους διακοπτες την νυχτα, μιας και ηταν πολυ εντονος και ενοχλουσε.

Το καθισμα λειτουργικοτατο. Η υψηλη θεση τιμονευσης καθιερωθηκε σχεδον ως αρκετα πιο βολικη, ενω η χαμηλη επιλεγεται σε μεγαλυτερο ταξιδι, η με λιγο καιρο (για να χαμηλωσει το κεντρο βαρους).

Η διαφορα λαγουδερας και τιμονιου, τουλαχιστον για το δικο μου σκαφος, με τον συγκεκριμενο καθρεπτη, ηταν η εξης. Με την λαγουδερα μπορουσα να κανω πιο γρηγορες μανουβρες και μεγαλυτερης γωνιας, απο οτι με την τιμονιερα, που ειχε περιορισμενη γωνια στρεψης, λογω του οτι ο γαντζος στρεψης εβρισκε στον καθρεπτη και το τιμονι απο ακρη σε ακρη ηθελε γυρω στις 3 στροφες. Οσον αφορα ομως στο θεμα ανεση, δεν το συζηταμε καθολου. 22 μιλια συνεχους πλευσης (11+11) και κανενα προβλημα.

Τα βαρη ηταν οπως ειχαν υπολογιστει, και 2-3 ατομα για ψαρεμα κινουμασταν σχετικα ανετα και για βουτιες βολευτηκαν και περισσοτεροι .

Η πλευση αριστη, οσον αφορα την ευθυτητα και τα τραβηγματα και το κεντρο βαρους σωστα χαμηλα, ωστε να μην επηρεαζεται απο δυνατους πλαγιους ανεμους (σε λογικα ορια παντα, χαχα).

Με φουλ εξοπλισμο, παντα μεσα στο σκαφος και με τρια ατομα συνολο επανω του, η σωστα τριμμαρισμενη κατα τρεις θεσεις, Yamaha 25 Hp διχρονη μηχανη του, μας ταξιδευει με 23 knots (κατα το βυθομετρο, 21,5 κατα το GPS). Οταν ειμαι μονος μου βεβαια, το εργαλειο "πεταει" χαχαχα !!

Αναμενω σχολια, παρατηρησεις αντιδρασεις, υποδειξεις κλπ κλπ. Θα παρακολουθω το θεμα τακτικα προς το παρον και βλεπουμε ...

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ και να μπορουμε ολοι μας να κανουμε το κεφι μας, αυτους τους πραγματικα δυσκολους καιρους.

Πανος Κουτσουκερας

φιλε μου Πανο ενα μεγαλο ΜΠΡΑΒΟ σου για ολη την δουλεια σου και παρουσιαση σου !