Ερώτηση Κατασκευη και τοποθετηση πολυεστερικης κονσολας

Ακολουθωντας την γνωστη ρουτινα, περναμε την επιφανεια 3-4 χερια αποκολλητικο κερι και επιπλεον ενα χερι υγρο αποκολλητικο. Οταν το αποκολλητικο υγρο στεγνωσε, ξεκινησα να περασω το Gelcoat.

Εδω τωρα αντιμετωπισα ενα πρωτογνωρο για εμενα προβλημα. Επειδη οι θερμοκρασιες ειχαν ανεβει αισθητα, ο χρονος πηξης των ρητινων μικρυνε αρκετα. Ετσι λοιπον, καθως ειχα αναμιξει το Gelcoat με τον καταλυτη του (ισως ειχε πεσει και λιγο παραπανω) οπως συνηθως, και περναγα το πρωτο χερι, το μιγμα συντομα αρχισε να πηζει και να μην δουλευεται, κανοντας "γρομπαλακια" (εικονες 134-135). Αμεσως σταματησα και πεταξα το μιγμα και προσπαθησα να αφαιρεσω τα μεγαλα γρομπαλακια με πολυ προσοχη, ωστε να μην χαλασω το πολυ λεπτο και ευαισθητο φιλμ του αποκολλητικου υγρου και ταυτοχρονα οσο γρηγορα γινοτανε, γιατι το Gelcoat στεγνωνε ταχυτατα και επρεπε να φτιαξω καινουργιο μειγμα για να συνεχισω το περασμα πριν το Gelcoat στεγνωσει εντελως (αγχος). (εικονες 136-137)

Τελικα συνεχισα την διαδικασια. Περασα τα δυο χερια Gelcoat καλουπιου (πορτοκαλι χρωμα) και τις 5 στρωσεις υαλοϋφασματος (1 αραχνη, 2 x 250 gr, 2 x 400 gr) και η κατασκευη αφεθηκε να στεγνωσει καλα μεχρι την επομενη ημερα (εικονες 138-140), ελπιζοντας οτι δεν θα ειχε γινει καταστροφη.

Τελευταιο κομματι σημερα, το κατω μερος (χειλος) εκ των τριων που απαρτιζουν το καλουπι μας.

Με συνοπτικες διαδικασιες, ευκολα χτιζεται και το τριτο κομματι που χρειαζομαστε (εικονα 142), μιας και η επιφανεια του εχει οριοθετηθει πλεον απο τα αλλα δυο που εχουμε χτισει.

Στην συνεχεια ανοιγονται οι τρυπες που θα περαστουν οι βιδες συγκρατησης των τριων κομματιων μεταξυ τους και αυτες βιδωνονται (εικονα 143).

Τελος, τα περισσευματα του πολυεστερα κοβονται με τον τροχο και το καλουπι μας αφηνεται παλι για να στεγνωσει καλα για ακομα 2 ημερες, πριν ξεκαλουπωσουμε.

Ημερα κρισης η σημερινη και ξεκιναει η αποκολληση του καλουπιου απο την μητρα (επανω μισο της κονσολας).

Ξυλινο σφυρι, σφηνες και πολυ προσοχη και ξεκιναμε.

Πρωτα βγαινει το μικρο κομματι με το αναγλυφο του χειλους (εικονα 145) και στην συνεχεια με την βοηθεια λιγο του πιστολιου αερα, ξεκολλησαν και τα δυο μεγαλα κομματια (εικονες 146-147). Εχω μεγαλη αγωνια να δω τι εχει γινει με το προβληματικο Gelcoat. Ευτυχως δεν υπαρχει το παραμικρο προβλημα.

Η αλήθεια ειναι οτι αυτη την φορα, οι επιφανειες του καλουπιου ηταν ακομα πιο ομορφες. Μεγαλες επιφανειες και τελεια λειες. Επιτυχια !! (εικονα 144) Τα τρια πολυεστερικα κομματια καθαριζονται καλα, πλενονται με νερο για να αφαιρεθει το φιλμ του αποκολλητικου υγρου (εικονες 148-149) και στεγνωνονται καλα. Καθαριζονται και με ασετον, κλειδωνουν παλι μεταξυ τους (εικονες 150-151), οι βιδες ξανασφιγγουν και η κατασκευη μας αναμενει να χρησιμοποιηθει για την κατασκευη του τελικου αναλογου κομματιου της κονσολας.

Φιλε Πανο
Το λιγοτερο που θα μπορουσα να κανω (χωρις να διακοπτω με σχολια πριν ολοκληρωθη το ...εργο) ειναι να πω ενα
Νασαι καλα !!!!!!!!!!!

Και μιας και εχω ορεξη σημερα (και χρονο), συνεχιζω ...

Απ οτι εχω πει και παλι, δεν θα προσπαθησω να το παιξω εμπειρος και τεχνιτης (ξεκινησα χωρις να εχω την παραμικρη ιδεα περι ολων αυτων) και θα σας παρουσιασω ολη την κατασκευη βημα προς βημα, με ολα τα λαθη που εγιναν, οπως αυτη εξελιχτηκε στην αρχικη της φαση (γιατι πλεον υπαρχει καποια εμπειρια χαχα και τα παθηματα εγιναν μαθηματα σε επομενες κατασκευες που βγηκαν πολυ καλες ) Θα εστιασω επισης στις αιτιες αυτων των αστοχιων, πραγματα τα οποια θεωρω ανεκτιμητα μιας και δεν θα τα βρειτε πουθενα στο διαδικτυο αν σκεφτειτε οτι ουτε κι εγω δεν τα ειχα βρει, σε τετοιο βαθμο πρακτικης εφαρμογης βεβαια.

Ειναι μεσα Μαϊου και η θερμοκρασια φτανει τους 30 βαθμους, την ημερα, Η εργασια γινεται ανετα σε στεγασμενο αλλα ανοιχτο χωρο (οπως και απαιτουν τα υλικα αυτα λογω των αναθυμιασεων). Εδω, θελω να αναφερω τον εξοπλισμο μου σε ολη την πορεια των εργασιων, που μου παρειχε μια τυπικη αλλα καλη προστασια απο ολα αυτα τα χημικα που χρησιμοποιηθηκαν.

Ενδυματικα, μια τυπικη φορμα εργασιων ολοσωμη η οποια να ειστε ετοιμοι να γινει πολυ χαλια στα τελειωματα και αντιστοιχα παπουτσια. Οταν η εργασια το απαιτουσε (τριψιμο η οταν επρεπε να "μπεις" μεσα στο καλουπι για να χτισεις) φοραγα απο επανω και μια φορμα μιας χρησης (που σιγουρα μεχρι να σκιστει κραταγε πολλες ημερες) ασπρη ολοσωμη βαμβακερη με κουκουλα που μπορουμε να βρουμε με 2-3 Euro. Στα χερια, γαντια νιτριλιου μιας χρησης (γυρω στα 5-7 Euro το κουτι των 100, χαλασα σχεδον 3 κουτια ως το τελος). Προσοχη, τα ασπρα "νοσοκομειακα" γαντια ΔΕΝ κανουν επειδη τα λιωνει ο πολυεστερας και το ασετον. Για το κεφαλι (στις επικυνδυνες εργασιες ) μασκα σκονης με φιλτρο και γυαλια (η κανονικη ειναι ακριβη και εχει ειδικο φιλτρο αλλα μπορουμε να βρουμε και φτηνο σετ με 2-3- Euro). Ολα αυτα, παρολο που δουλευα σε ανοιχτο χωρο, ηταν απαραιτητα, πιστεψτε με.

Χωρις να θελω να κανω διαφημηση, στην εικονα 152 φαινεται η φθηνη μασκα με το κιτρινο φιλτρο και στην εικονα 153 το βιομηχανικο ασετον (χαλασα αρκετα λιτρα αλλα μπορειτε να το αγορασετε και χυμα με το κιλο) και τα μπλε γαντια νιτριλιου.

Επισης φαινονται χαρτινα ποτηρακια μιας χρησης για τις ρητινες, μια ζυγαρια κουζινας με ακριβεια 1 gr και μερικα σταγονομετρα για τον καταλυτη (κοκκινο υγρο) στην εικονα 154 φαινονται προετοιμασμενα αρκετες "δοσεις" πολυεστερικης ρητινης που με την προσθηκη του καταλυτη θα εμποτιζαν τα υαλοϋφασματα και μερικα πινελα και ρολα.

Συνεχεια λοιπον του εργου και παμε να χτισουμε επιτελους το αντικειμενο του ποθου μας, την πολυεστερικη κονσολα - τιμονιερα για το σκαφος.

Το κατω μισο του πολυεστερικου καλουπιου εχει συναρμολογηθει, με "απολυτη" εφαρμογη των τριων επιμερους κομματιων που το απαρτιζουν και οι βιδες που κρατανε τα κομματια δεμενα, ειναι σφιχτα βιδωμενες (εικονα 155). Θα χτισουμε την πολυεστερικη μας κατασκευη, εσωτερικα στο καλουπι αυτο και στην συνεχεια θα αφαιρεσουμε το καλουπι για να βγαλουμε το αντικειμενο μας. Στην περιπτωση μας, θα χτισουμε μεχρι το χειλος του καλουπιου, οπως ακριβως εχει υπολογιστει και για να μην λερωσουμε και καταστρεψουμε το καλουπι μας, μονωνουμε με χαρτοταινια το χειλος του εξωτερικα (εικονες 156-157).

Το εσωτερικο του καλουπιου ειναι απολυτα καθαρο απο σκονες. Περναμε την εσωτερικη του επιφανεια 4 χερια αποκολλητικο κερι και για να εξασφαλισουμε την αποκολληση, περναμε τελος και ενα καλο χερι αποκολλητικο υγρο και περιμενουμε να στεγνωσει καλα.

Το καλουπι που εχουμε φτιαξει, εχει καποια πολυ "δυσκολα" σημεια. Αυτα ειναι η εσοχη στο χειλος του και ολο το αναγλυφο αυτης της περιοχης (εικονες 158-159), για τον λογω του οτι η εσοχη ειναι αρκετα στενη (1 cm) και δεν χωρανε τα εργαλεια μας (πινελα κλπ) και επισης δεν φαινεται. Σε αυτα τα σημεια δουλευουμε "στα τυφλα" προσπαθοντας και μαντευοντας τα υλικα μας να απλωθουν σωστα. Οσο και να προσπαθησα να δω σε αυτο το σημειο κατα το χτισιμο, βαζοντας το κεφαλι μου μεσα στο καλουπι, δεν ηταν εφικτο, πρωτον επειδη δεν χωραγα χωρις να ακουμπησω στα ρευστα υλικα που κολλαγαν παντου και δευτερον δεν αντεχα απο τις αναθυμιασεις πανω απο μερικα δευτερολεπτα. Αποφαση, ρισκαρουμε και οτι βγει.

Μολις το αποκολλητικο υγρο στεγνωσε, περασα ενα χερι ασπρο Gelcoat, μιας και αυτο θα αποτελουσε τελικα την εξωτερικη επιφανεια της πολυεστερικης κονσολας πλεον, οταν αυτη θα εβγαινε απ το καλουπι. Χτιζουμε δηλαδη "αναποδα", απο εξω προς τα μεσα το αντικειμενο μας. Μολις στεγνωσε λιγο, περασα ακομα ενα παχυ στρωμα ασπρο Gelcoat και αφησα να στεγνωσει αρκετα αυτη την φορα, για να μην αλλοιωθει απο τα επιπλεον χτισιματα. Εδω εγινε ενα σφαλμα το οποιο οφειλοταν παλι στην ανοδο της θερμοκρασιας που δεν ειχα υπολογισει παλι και στην μικρη διαφορα συμπεριφορας που ειχε αυτο το λευκο Gelcoat σε σχεση με το πορτοκαλι Gelcoat καλουπιου (στεγνωνε λιγο πιο γρηγορα). Θα πουμε περισσοτερα για αυτο στην συνεχεια

Μεχρι να στεγνωσει το δευτερο χερι Gelcoat, ετοιμασα αρκετο χοντρο πολυεστερικο στοκο με πολυεστερικη ρητινη και ταλκ (εικονα 160), ο οποιος θα μου χρειαζοτανε για να "φιλεταρω" καποια σημεια και για να γεμισω την εσοχη του χειλους, θεωροντας οτι ετσι θα ενισχυα σημαντικα την αντοχη της (εικονες 161-162).

Εδω γινανε πολλα και σημαντικα λαθη (απειρια γαρ).

Το πρωτο και σημαντικοτερο σφαλμα ηταν η επιλογη του ταλκ ως "παχυντικο" υλικο για τον στοκο. Ενω προτεινοτανε σε αρκετα videακια και εγχειριδια, το ταλκ δεν ενοποιειται τελεια με την πολυεστερικη ρητινη, τουλαχιστον χωρις "επαγγελματικο" ανακατεμα αρκετης ωρας (μηχανημα). Αυτο ειχε ως συνεπεια ο στοκος αυτος παρολο που φαινοτανε σκληρος και δεν εσπαγε ευκολα οταν στερεοποιουταν (σε δοκιμες που ειχα κανει), τριβοταν ευκολα. Επισης λογω της μη καλης ομογενοποιησης του (τουλαχιστον στο μιγμα που εγω εφτιαξα) δεν ειχε καλη ρευστοτητα και δεν γεμισε ολα τα σημεια σωστα αφηνοντας τρυπες "φυσαλιδες".

Το δευτερο και επισης σημαντικο σφαλμα, ηταν οτι επειδη θα χρησιμοποιουταν μεγαλη ποσοτητα απο τον στοκο αυτο συγκεντρωτικα, λογω της συμπεριφορας των ρητινων οπως ειπα και παραπανω, ανεπτυξε σε μερικα σημεια τοπικα, πολυ μεγαλες θερμοκρασιες, με αποτελεσμα να αλλοιωσει το υποκειμενο Gelcoat. Σφαλμα επισης ηταν μαλλον και το οτι ο στοκος μπηκε κατευθειαν επανω στο Gelcoat (παρολο που σε καποια τεχνικα video ετσι το εκαναν), ισως να ηταν καλυτερα να παρεμβληθει μια στρωση ψιλο υαλοϋφασμα και μετα ο στοκος.

Αφου το Gelcoat και ο στοκος ειχαν στεγνωσει αρκετα, στρωθηκε το πρωτο ψιλο υαλοϋφασμα (αραχνη) και εμποτιστηκε με ρητινη (εικονες 163-164). Στην συνεχεια μπηκαν αλλες δυο στρωσεις πιο χοντρο υαλοϋφασμα (250 gr) και μια ακομα πιο χοντρο (400 gr) εμποτισμενα με ρητινη ενδιαμεσα (εικονα 165). Ειχαμε φτασει τις 4 στρωσεις μονοκομματα και για να αποφυγω την αναπτυξη θερμοκρασιων, σταματησα για σημερα.

Τα τελικα κομματια της πολυεστερικης κονσολας, θα ηταν πιο παχια απο το πειραματικο καλουπι (ειχα παρει θαρρος ) Συνολικα και με την σειρα που ειχα αποφασισει, θα αποτελουνταν απο 1 στρωση ψιλο υαλοϋφασμα (αραχνη), 2 στρωσεις χοντρο υαλοϋφασμα (250 gr), 2 στρωσεις ακομα πιο χοντρο υαλοϋφασμα (400 gr), 1 στρωση Coremat 1 mm (υλικο σαντουιτς), 2 στρωσεις χοντρο υαλοϋφασμα (400 gr) και τελος 1 στρωση υαλοϋφασμα (250 gr). Συνολικα 9 στρωσεις υλικων, τελικου παχους 7 mm οπως τα υπολογιζα.

Την επομενη ημερα συνεχισα το χτισιμο, αφου ετριψα ελαφρα την εσωτερικη επιφανεια πολυεστερα, που ειχα σταματησει την προηγουμενη ημερα. Ενα χερι σκετη ρητινη για να δεσουν τα υλικα μας και στην συνεχεια, μια μια επεσαν ολες οι υπολοιπες στρωσεις υαλοϋφασμα, οπως ανεφερα παραπανω. Επειδη ειχε πολυ χτισιμο σημερα και με την απαραιτητη αναμονη για τα στεγνωματα ενδιαμεσα, εφτασε η νυχτα. Το χτισιμο ειχε τελειωσει. Η κατασκευη μας μπηκε στην αναμονη (ανοιχτη αποθηκη) για να στεγνωσει καλα για 5 ημερες πριν ξεκαλουπωσουμε (εικονα 172).

Στις εικονες 170-171 φαινεται το υλικο Coremat που χρησιμοποιηθηκε.

Τα λεμε αυριο παλι παιδια. Να στε ολοι καλα.

Μιας και ειχα μπροστα μου 5 ημερες αναμονη, μεχρι να στεγνωσει το κατω μισο της πολυεστερικης κονσολας που ειχα τελειωσει την προηγουμενη, αποφασισα ... να κανω το επομενο σφαλμα Να χτισω και το επανω μισο πριν δω τα αποτελεσματα της πρωτης μου αποπειρας. Αυτο, εγινε κατα παραβαση του "πρωτοκολλου" που μονος μου ειχα θεσπισει, για να ελαχιστοποιησω τα ρισκα μου και γι αυτο πληρωσα την ανυπομονησια μου. Επανελαβα τα ιδια λαθη.

Ας ξεκινησουμε ομως για να φτασουμε και στην ουσια.


Το επανω μισο του πολυεστερικου καλουπιου ειναι ηδη συναρμολογημενο (εικονα 173), με "απολυτη" εφαρμογη των τριων επιμερους κομματιων που το απαρτιζουν και οι βιδες κρατανε τα κομματια δεμενα μεταξυ τους (εικονα 175). Θα χτισουμε παλι, την πολυεστερικη μας κατασκευη, εσωτερικα στο καλουπι και στην συνεχεια θα αφαιρεσουμε το καλουπι για να βγαλουμε το αντικειμενο μας. Θα χτισουμε μεχρι το χειλος του καλουπιου, οπως ακριβως και στο κατω μερος, με την διαφορα οτι τωρα δεν υπηρχε φοβος (ειρωνικο) να λερωσουμε και να καταστρεψουμε το καλουπι και γι αυτο η χαρτοταινια που θα μονωνε το χειλος του εξωτερικα παραλειφθηκε (εικονες 175-176)

Το εσωτερικο του καλουπιου ειναι απολυτα καθαρο απο σκονες (εικονα 174). Περασα την εσωτερικη του επιφανεια 4 χερια αποκολλητικο κερι και για να εξασφαλισω την αποκολληση, περασα τελος και ενα καλο χερι αποκολλητικο υγρο και περιμενα να στεγνωσει καλα.

Και αυτο το τμημα του καλουπιου εχει τα γνωστα "δυσκολα" σημεια. Την εσοχη στο χειλος του και ολο το αναγλυφο αυτης της περιοχης και ιδιαιτερα η πρωτη εσοχη του επανω κομματιου, ειναι ακομα πιο στενη (0,8 cm) και τα εργαλεια με το ζορι χωρουν. Παλι θα δουλεψουμε "στα τυφλα" προσπαθωντας και μαντευοντας τα υλικα μας να απλωθουν σωστα.

Μολις το αποκολλητικο υγρο στεγνωσε καλα, περασα ενα χερι ασπρο Gelcoat, το οποιο θα αποτελεσει την εξωτερικη επιφανεια της πολυεστερικης κονσολας τελικα. Μολις στεγνωσε λιγο, περασα ακομα ενα παχυ στρωμα ασπρο Gelcoat και μεχρι να στεγνωσει αρκετα, ετοιμασα αρκετο χοντρο πολυεστερικο στοκο με πολυεστερικη ρητινη και ταλκ (εικονα 177), ο οποιος θα χρειαζοτανε για να "φιλεταρω" καποιες αιχμες (εικονα 178) και για να γεμισω την εσοχη του χειλους (εικονες 179-180).

Κι εδω γινανε τα ιδια λαθη (απειρια και ανυπομονησια γαρ).

Ο στοκος λογω της μη καλης ομογενοποιησης του (τουλαχιστον στο μιγμα που εγω εφτιαξα) δεν ειχε καλη ρευστοτητα και δεν γεμισε ολα τα σημεια σωστα αφηνοντας τρυπες "φυσαλιδες" (εικονες 179-180). Επισης τα εργαλεια δεν χωραγαν στην στενη εσοχη και δεν εστρωναν τον στοκο σωστα. Ευτυχως, στα σημεια που η εσοχη ηταν αρκετα στενη, δηλαδη στα σημεια που θα εμπαιναν οι μεντεσεδες (τα οποια θα σηκωναν ολο το βαρος του επανω κομματιου, οταν αυτο μελλοντικα θα ανοιγε) και στο πιαστρακι κλειδωματος, σκεφτηκα και τα ενισχυσα με 2 λωριδες χοντρο πλεκτο υαλουφασμα εμποτισμενο με ρητινη (woven rowing 500 gr) αναμεσα στον στοκο, διαμηκος της εσοχης.

Ουτε κι εδω απεφυγα βεβαια τις πολυ μεγαλες θερμοκρασιες, που αναπτυχθηκαν απο την μεγαλη συγκεντρωση του στοκου, με αποτελεσμα να αλλοιωθει το υποκειμενο λευκο Gelcoat.

Κατοπιν εορτης, θεωρω την επιλογη μου να γεμισω την εσοχη του χειλους με πολυεστερικο στοκο ΣΩΣΤΗ, με τις εξης διαφοροποιησεις. Η πολυεστερικη ρητινη που χρησιμοποιηθηκε ως βαση για την κατασκευη του, να αναμειχτει με ενα περισσοτερο "απορροφητικο" υλικο (Aerozil) και οχι με ταλκ. Επισης θα επρεπε οπωσδηποτε να προστεθει και υαλοτριμμα. Μια καλη επιλογη θα ηταν ο ετοιμος χοντρος στοκος με υαλοτριμμα του εμποριου, που ειχα χρησιμοποιησει νωριτερα στην κατασκευη της μητρας (αλλα μου ειχε τελειωσει). Επισης, και το σημαντικοτερο, ειναι το οτι η ποσοτητα του στοκου στην εσοχη, θα επρεπε να τοποθετειται σταδιακα, Θα επρεπε δηλαδη να μπει πρωτα ενα αρχικο παχος 2-3 mm, να περιμενω να στεγνωσει αρκετα ετσι ωστε να αποβαλλει την περισσοτερη θερμοτητα λογω της εξωθερμης χημικης αντιδρασης πολυμερισμου του και στην συνεχεια να μπει ενα νεο στρωμα απο επανω αλλα 2-3 mm και ουτω καθ εξης, εως οτου συμπληρωθει η απαιτουμενη ποσοτητα στοκου.

Συνεχεια λοιπον στο χτισιμο και πανω στο Gelcoat μπηκε η "αραχνη" (εικονα 181) και ακολουθησαν οι ιδιες στρωσεις υαλοϋφασματος, ακριβως οπως και στο κατω κομματι. Συνολικα και με την σειρα που επεσαν, ειχαμε 1 στρωση ψιλο υαλοϋφασμα (αραχνη), 2 στρωσεις χοντρο υαλοϋφασμα (250 gr), 2 στρωσεις ακομα πιο χοντρο υαλοϋφασμα (400 gr), 1 στρωση Coremat 1 mm (υλικο σαντουιτς), 2 στρωσεις χοντρο υαλοϋφασμα (400 gr) και τελος 1 στρωση υαλοϋφασμα (250 gr). Συνολικα 9 στρωσεις υλικων, τελικου παχους 7 mm οπως τα υπολογιζα.

Την ημερα αυτη, βαση σχεδιου και λογω χρονου, σταματησα μολις επεσε και η τεταρτη στρωση, που ηταν το χοντρο υαλοϋφασμα (400 gr). (εικονα 182)

Την επομενη ημερα συνεχισα το χτισιμο, αφου ετριψα ελαφρα την εσωτερικη επιφανεια του πολυεστερα, που ειχα σταματησει την προηγουμενη ημερα. Ενα χερι σκετη ρητινη για να δεσουν τα υλικα μας και στην συνεχεια, μια μια επεσαν ολες οι υπολοιπες στρωσεις υαλοϋφασμα, οπως ανεφερα παραπανω. Η νυχτα εφτασε παλι και το χτισιμο ειχε τελειωσει. Η κατασκευη μπηκε και αυτη στην αναμονη (ανοιχτη αποθηκη) για να στεγνωσει καλα για 5 ημερες πριν ξεκαλουπωσουμε.

Οι μερες περασαν με μεγαλη αγωνια και ηρθε η ωρα να ξεκαλουπωσουμε. Να δουμε τι εχουμε φτιαξει τελικα.


Πρωτα ξεκαλουπωνεται το κατω μισο της κονσολας, που ειναι και ετοιμο πρωτο. Οι βιδες βγηκαν και με την χρηση σφηνων, αποκολληθηκε πρωτα το μικροτερο κομματι του καλουπιου, το χειλος (εικονες 185-187). Ευκολη αποκολληση, αλλα με αρκετη απογοητευση μιας και μολις ανακαλυπτα τα "χαμπερια" του στοκου. Το χειλος ειχε προβλημα. Το λευκο Gelcoat δεν ειχε απλωθει σωστα παντου, με αποτελεσμα να υπαρχουν σημεια που δεν ειχε παει καθολου και ο στοκος φαινοτανε απο μεσα. Ο στοκος ειχε αστοχιες σε πολλα σημεια, εμφανιζοντας τρυπες και σπασιματα. Τι να κανουμε, αυτα συμβαινουν σε εμας τους ερασιτεχνες !!

Συνεχεια με τα υπολοιπα δυο κομματια. Σφηνες, χτυπηματα με το ξυλινο σφυρι, αερας με πιεση και το καλουπι ξεκολησε (εικονες 188-189). Τα τμηματα του καλουπιου, πλυθηκαν με νερο για να φυγει το αποκολλητικο υγρο και το κερι, καθαριστηκαν επιμελως, δεθηκαν παλι μεταξυ τους με τις βιδες και το καλουπι τυλιχτηκε με ναϋλον και μαζευτηκε στην αποθηκη.