Ερώτηση Η τέχνη του παραγαδιού από τον Μιχάλη Μαντά

ΣΤΑΥΡΟΣ έγραψε: Καλη μερα φιλοι μου.Μιχαλη καλημερα.Ξενυχτισα αλλα διαβασα το βιβλιο σου για το παραγαδι.Πολυ καλη δουλεια μπραβο σου.Θα το ξαναδιαβασω για να το εμπεδοσω,να ειναι μερα για ν εχω καθαρο μυαλο.Αυτο με τα φελα και το νερο δεν τ εχω ξαναδει .Αλλα ισως ειμαι ο πρωτος με απορριες οπως γραφης.Τα φελα με τα μολυβια στην πρασινη λεκανη κρεμονται πανω απο 10 cm.Τι δεν καταλαβα καλα απο τον κομπο στα 10cm ;2] Πως καλαρουμαι το παραγαδι σε σχεσει με το ρεμα και τον αερα;Πως σηκονουμαι το παραγαδι εαν σε σχεση με το καλαρισμα αλαξει ο καιρος;Σ ευχαριστω.

Σταύρο καλημέρα.
Τις απορίες σου θα τις λύσουμε όλες μία προς μία, αρκεί να έχεις λίγο υπομονή γιατί τώρα ψεκάζω τα δέντρα μιας και είναι μοναδική ευκαιρία που η μέρα δεν έχει ήλιο να σε βαράει στο κεφάλι και μπορώ να το ξεμπερδέψω αυτό για να μπορέσω τη Δευτέρα να ΠΑΩ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ!
Θα ήθελα όμως να σε παρακαλέσω για το εξής:
Τις όποιες απορίες σου σχετικά με τα βιβλία μου να τις δημοσιεύεις στις ανάλογες ενότητες (τοπικ) ώστε να μην κουράζουμε τους υπόλοιπους που δεν έχουν σχετικό ενδιαφέρον αλλά και για να τις βρίσκουμε με ευχέρεια.
Την υπόδειξη αυτή στην κάνω εντελώς φιλικά μια και είσαι καινούργιος στην ψαροπαρέα και όπως φαίνεται θα μείνεις για ... πολύ καιρό, καλό είναι να μαθαίνεις σιγά - σιγά και τα ... διαολομηχανήματα όπως τα λες για να αφήσεις στην ησυχία της και την καημένη την κόρη σου που προσπαθεί να φτιάξει κανένα λογιστικό να βγάλει το μεροκάματο. (Χαχαχα!)
Αυτό λοιπόν που σου γράφω σημαίνει το εξής:
Αν έχεις απορίες ή θέλεις να συζητήσεις οτιδήποτε σχετικά με το παραγάδι, θα ψάξεις να βρεις την ενότητα (τόπικ) με τίτλο «Η Τέχνη του Παραγαδιού από τον Μιχάλη Μαντά» ώστε να είσαι σίγουρος ότι θα το δω και θα σου απαντήσω, και ότι την όλη συζήτηση θα την παρακολουθήσουν και άλλοι ενδιαφερόμενοι που μπορεί και αυτοί να έχουν καμιά καλή ιδέα. (Είπαμε κανείς δεν τα ξέρει όλα!).
Το ίδιο θα κάνεις και για ότι έχει σχέση με το βιβλίο για τις συρτές. Για ότι έχει σχέση με αυτό η αντίστοιχη ενότητα είναι «Η Τέχνη της Συρτής».
Αλλά για λύσε μου πρώτα εσύ μια απορία: Εσύ δεν είπες ότι τα βιβλία θα τα διάβαζες το καλοκαίρι στην ξαπλώστρα; Τι σ' έπιασε τώρα και ξενύχτησες; (Χαχαχα!).

Υ.Γ.: Αν βλέπει την ανάρτηση του Σταύρου κάποιος από τους Διαχειριστές παρακαλείται να κάνει τις σχετικές ... μετακομίσεις.

Σταύρο,
Ας αρχίσουμε από τα δυσκολότερα για να τα ξεδιαλύνουμε σιγά - σιγά.
Για τα ρέματα:
Τα ρέματα στη θάλασσα σαφώς επηρεάζουν το παραγάδι με διάφορους τρόπους.
Κατ' αρχήν η ύπαρξη ρεμάτων τη συγκεκριμένη στιγμή που εμείς καλλάρουμε είναι επιθυμητή γιατί ευνοεί και την ύπαρξη θηραμάτων. Άρα από την πλευρά αυτή έχουμε ένα πρώτο ενδιαφέρον.
Όμως όσο ευνοϊκή από αυτή την πλευρά είναι η ύπαρξη ρεμάτων, τόσο ανεπιθύμητη μπορεί να γίνει αν δεν τα λάβουμε υπόψη και καλλάρουμε ακατάλληλα με αποτέλεσμα να υποστούμε ίσως ζημιές. Άρα εδώ έχουμε ένα δεύτερο κριτήριο που μας υποχρεώνει και πάλι να λάβουμε υπόψη μας αυτόν τον παράγοντα.
Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι όταν καλλάρουμε σε ρηχά νερά (π.χ. μέχρι 10 μέτρα) θεωρώ υπερβολή να ασχοληθούμε με αυτόν τον παράγοντα γιατί σε αυτά τα βάθη ο επηρεασμός των εργαλείων μας είναι ανεπαίσθητος δηλαδή αμελητέος.
Όταν όμως καλλάρουμε στα βαθιά, δηλαδή 40-50 μ. και πλέον τότε το ρέμα μπορεί να μας επηρεάσει δραστικά.
Η «συνταγή» που θα ακολουθήσουμε γι' αυτές τις περιπτώσεις είναι να καλλάρουμε πάντα κόντρα στο ρέμα και να ρίξουμε βαριά μολύβια στην αρχή και το τέλος του παραγαδιού ώστε να μην παρασυρθούν και ακόμη καλύτερα να βάλουμε και ενδιάμεσα μολύβια πάνω στη μάνα κατά διαστήματα ώστε το παραγάδι να «κρατηθεί» εκεί που το ρίχνουμε.
Μου έχει συμβεί να ρίξω παραγάδι συνολικού μήκους περίπου 300 μ. (50 αγκίστρια είχε συνολικά) σε 90 μ. βάθος και όταν πήγα να το σηκώσω τα δυο καλλαδούρια είχαν 30-40 μ. απόσταση μεταξύ τους. Αυτό οφειλόταν στο ότι στην περιοχή υπήρχε ισχυρό ρεύμα που εγώ δεν έλαβα υπόψη.
Τα παραγάδια που έχω εγώ προβλέπουν όλα τους την πρόσθεση των φελλών και μολυβιών που περιγράφω όχι μόνο για να αντιμετωπίσουν τα ρέματα αλλά και για άλλους λόγους που θα εξηγήσω σε άλλη ανάρτηση στη συνέχεια.
Για να ολοκληρώσω το θέμα ρέματα σε σχέση με το παραγάδι πρέπει να αναφέρω δυο ακόμη πράγματα:
- Τα ρέματα στη θάλασσα ανιχνεύονται λίγο πριν καλλάρουμε ρίχνοντας στο νερό μια πετονιά με ένα μικρό μολύβι και παρατηρώντας προς τα που αυτή παρασύρεται ενώ η βάρκα είναι σταματημένη. Μερικοί ρίχνουν ψίχουλα ή κάτι ανάλογο που να βυθίζεται αργά - αργά ώστε να μπορούμε να το παρατηρούμε.
- Στο βιβλίο μου για το παραγάδι σκόπιμα δεν κάνω καμία σχετική αναφορά για τον εξής λόγο. Θεωρώ το θέμα πολύ «μαστορικό» και δεν ήθελα σε πρώτη φάση να βάλω τον πρωτόπειρο σε τόσο ... βαθιά νερά. Μια και μου το επισήμανες όμως σε μια επόμενη ενημέρωση του κειμένου μάλλον θα το συμπεριλάβω.

Υποχρεώνομαι αν κάνω και αυτή την ανάρτηση γιατί τα θέματα στη θάλασσα είναι ... ατέλειωτα. Όσο τα σκέπτεσαι τόσο ανακαλύπτεις πράγματα τα οποία σε πρώτη φάση σου διέφυγαν:
Συνέχεια για τα ρέματα λοιπόν φίλε Σταύρο:
- Ο παράγοντας αυτός, ξέχασα να σημειώσω πριν, ότι επηρεάζει περισσότερο τα χοντρά παραγάδια και λιγότερο τα ψιλά. Όσο δηλαδή πιο λεπτά είναι τα εργαλεία τόσο δυσκολότερα παρασύρονται από τα θαλάσσια ρέματα. Είναι και αυτό κάτι που πρέπει κανείς να το λαβαίνει υπόψη του.
- Δεν χρειάζεται να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι τα ρέματα (ρεύματα είναι η σωστότερη λέξη) επηρεάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τα παραγάδια που «δουλεύουν» στον αφρό ή αφρό - πάτο όπως έχουν δει να περιγράφω τις σχετικές τεχνικές όσοι έχουν μελετήσει το βιβλίο μου. Τα παραγάδια αυτά δεν «κρατιούνται» παρά μόνο στα βαρίδια της αρχής και του τέλους, οπότε εύκολα παρασύρονται. Άρα εδώ πρέπει να πάρουμε κατάλληλα μέτρα κατά περίπτωση, όπως π.χ. να βάλουμε βαρύτερα μολύβια στην αρχή και το τέλος ή και ότι άλλο μας φανεί κατάλληλο κατά περίπτωση, γιατί κάθε τόπος έχει τις ιδιαιτερότητές του και επομένως και τις ανάγκες του.

Ας πάμε τώρα στο ερώτημά σου που αφορά τους καιρούς:
Θα πρόσεξες ίσως ότι στο βιβλίο μου αναφέρομαι διεξοδικά στην επιλογή του καταλληλότερου σκάφους για το ψάρεμα του παραγαδιού, λέγοντας ότι τα σκάφη που θεωρώ καταλληλότερα είναι τα βαριά ξύλινα τύπου τρεχαντήρι, η γαΐτα και η υδραίικη γιάλα. Ο λόγος που το λέω αυτό είναι φυσικά γιατί τα σκάφη αυτά διαθέτουν «πρόνοιες» μέσω των οποίων αντιμετωπίζονται (ως ένα βαθμό φυσικά) οι αντίξοες καιρικές συνθήκες «γιατί οι οικογένειες των επαγγελματιών δεν τρώνε μόνο όταν έχει μπουνάτσα...» όπως σημειώνω χαρακτηριστικά.
Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τους καιρούς στο ψάρεμα του παραγαδιού έχει να κάνει κυρίως με τις δυνατότητες που διαθέτουμε.
Για παράδειγμα εγώ αλλιώς δουλεύω στα παραγάδια όταν έχω και παρέα (δηλ. βοηθό) στη βάρκα και αλλιώς όταν είμαι μόνος μου (που είναι και το συνηθέστερο).
Πολύ κρίσιμος είναι ο παράγοντας του είδους της μηχανής που διαθέτει η βάρκα μας. Εγώ έχω επιλέξει σκάφος με βαριά αργόστροφη πετρελαιομηχανή μόνο και μόνο επειδή ψαρεύω πολύ παραγάδι και τα διάφορα είδη συρτής βυθού.
Ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο που διαθέτουν τα παραδοσιακά σκάφη είναι το πρυμνιό κωστάκι, αυτή δηλαδή η στρογγυλή τρύπα που έχουν τα τρεχαντήρια στο πίσω μέρος της βάρκας και μπροστά λίγο μετά το κοράκι. Μέσα σε αυτή την τρύπα χώνεται ο παραγαδιάρης όταν έχει φουρτούνα και σηκώνει το παραγάδι του τοποθετώντας το στο πανέρι που είναι δίπλα του χωρίς να κινδυνεύει να κάνει ... κολοτούμπες από το μπότζι που έχουν τα σκάφη αυτά στη φουρτούνα. Παράλληλα από τη θέση αυτή το «χέρι» του βρίσκεται συνεχώς κοντά στα αγκίστρια και τα ψάρια που είναι πιασμένα και δεν χρειάζεται να κάνει «διαδρομές» πάνω στη βάρκα.
Άρα όταν με ρωτάς πώς σηκώνω ή ρίχνω το παραγάδι σε σχέση με τους καιρούς η απάντηση έχει να κάνει με όλους αυτούς τους παράγοντες. Πρέπει δηλαδή να μου πεις ταυτόχρονα με τι σκάφος ψαρεύεις, αν είσαι μόνος σου στη βάρκα κ.λ.π. για να μπορέσω να σου δώσω γνώμη.
Σε κάθε περίπτωση θεωρώ την ανάπτυξη που έχω κάνει στο βιβλίο μου πλήρη στο θέμα αυτό και ίσως θα πρέπει να ξαναδιαβάσεις το σχετικό κεφάλαιο με περισσότερη προσοχή.

ψεκάζω τα δέντρα μιας και είναι μοναδική ευκαιρία που η μέρα δεν έχει ήλιο να σε βαράει στο κεφάλι και μπορώ να το ξεμπερδέψω αυτό για να μπορέσω τη Δευτέρα


Μιιχαλη να ραντιζεις το απογευμα να βγαλη και ψωμι και κανας μελισσας!!!!!

vasilis moystakas έγραψε: ψεκάζω τα δέντρα μιας και είναι μοναδική ευκαιρία που η μέρα δεν έχει ήλιο να σε βαράει στο κεφάλι και μπορώ να το ξεμπερδέψω αυτό για να μπορέσω τη Δευτέρα

Μιιχαλη να ραντιζεις το απογευμα να βγαλη και ψωμι και κανας μελισσας!!!!!

'Έχω πάρει οδηγίες Βασίλη γιατί οι μελισσάδες είναι η συμπάθειά μου. Λίγο χαλκό έριξα στις τριανταφυλλιές αλλά έχω πήξει με τα καθυστερημένα λόγω καιρού κλαδέματα.
Υ.Γ.: Η σύζυγος βρήκε το μέλι που μου χάρισες εξαιρετικό!

Καλησπερα σ ολη την παρεα.Κατα πρωτον θα ηθελα να ζητησω συγνωμη για το πρωινο μου λαθος να γραψω σ αλλη ενοτητα,νεος ειμαι στο φορουμ μαθαινω σιγα σιγα.οσο για το διαβασμα του βιβλιου σου που ρωτας,δεν ακουσες που η κυβερνηση καταργει τις ομπρελες και τις ξαπλωστρες απο τις παραλιες χαχαχα.Μιχαλη για το παραγαδι και τους αεριδες που εγραψα ειναι γιατι δεν μπορω να ριξω παραγαδι μονος.Εχω μια βαρκα 4,50 μετρα πλαστικη με εξωλεμβια .Καποτε που πηγα να ριξω μονος παραγαδι πριμα στον αερα και κοντρα στο ρεμα ο τοπος που επιασα ηταν πολυ μικρος,ασε που πολλα αγκιστρια επεσαν στην αμμο.

ΣΤΑΥΡΟΣ έγραψε: Καλησπερα σ ολη την παρεα.Κατα πρωτον θα ηθελα να ζητησω συγνωμη για το πρωινο μου λαθος να γραψω σ αλλη ενοτητα,νεος ειμαι στο φορουμ μαθαινω σιγα σιγα.οσο για το διαβασμα του βιβλιου σου που ρωτας,δεν ακουσες που η κυβερνηση καταργει τις ομπρελες και τις ξαπλωστρες απο τις παραλιες χαχαχα.Μιχαλη για το παραγαδι και τους αεριδες που εγραψα ειναι γιατι δεν μπορω να ριξω παραγαδι μονος.Εχω μια βαρκα 4,50 μετρα πλαστικη με εξωλεμβια .Καποτε που πηγα να ριξω μονος παραγαδι πριμα στον αερα και κοντρα στο ρεμα ο τοπος που επιασα ηταν πολυ μικρος,ασε που πολλα αγκιστρια επεσαν στην αμμο.

Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για συγγνώμη. Κανείς δεν έπαθε τίποτα!
Αρκεί να μην καταργήσει τη ... θάλασσα η κυβέρνηση γιατί θα τους πάρει και θα τους σηκώσει! (Χαχαχα)!
Δεν θέλω να σε στεναχωρήσω αλλά με τέτοια βάρκα που πήγες να ρίξεις με καιρό και ρέμα πάλι καλά που έπεσαν αγκίστρια στη θάλασσα να λες και δεν πήγαν σε καμιά στεριά! (Χαχαχα!).
Κάτι κατάλαβα από τα λεγόμενά σου αλλά ήθελα να μου το επιβεβαιώσεις.
Εγώ ψαρεύω χρόνια τώρα απελπιστικά μόνος, γιατί όποιος έρχεται μαζί μου δεν ξανάρχεται και δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί. Και ψαράκια τους δίνω και τίποτα δεν τους βάζω να κάνουνε αλλά αυτοί δεν ξαναπατάνε.
Είναι αυτό που λένε «με τον ήλιο τα βγάζω, με τον ήλιο τα μπάζω, τι έχουν τα έρημα και ψοφάνε;».
Έλα μου ντε; Τέλος πάντων. Η κακία θα τους μείνει.
Θέλω τώρα να πιάσω το επόμενο θέμα που θίγεις για τα φελλά και τα μολύβια, αλλά κάπου στην ανάρτησή σου λες ότι δεν κατάλαβες και κάτι που γράφω για νερό και δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.
Για εξήγησέ το μου Σταύρο για να στα πιάσω όλα μαζί.
Περιμένω!

Μιχαλη δεν γραφω τιποτα για νερο .Γραφω για το νερο που βαζεις στη λεκανη οτι δεν το εχω ξανακουση.Πρωτοτυπο.Καλο βραδυ.

ΣΤΑΥΡΟΣ έγραψε: Μιχαλη δεν γραφω τιποτα για νερο .Γραφω για το νερο που βαζεις στη λεκανη οτι δεν το εχω ξανακουση.Πρωτοτυπο.Καλο βραδυ.

Αυτό φαντάστηκα κι εγώ ότι εννοούσες. Όντως είναι πολύ εξυπηρετικό και μπορώ να παινευτώ ότι το σκέφτηκα μόνος μου. Αν μάλιστα βρεθείς καμιά φορά στα μέρη μου και δεις τις λεκάνες μου (16 έχω ζωή νάχω!) θα δεις και δυο - τρεις που οι τρύπες που έχουν στον πάτο τους είναι βουλωμένες με σιλικόνη. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν σκέφτηκα αυτό το κόλπο αυτές τις είχα ήδη τρυπήσει εκεί που έχουν τα σημάδια, οπότε αναγκάστηκα και τις βούλωσα.
Σε σχέση τώρα με τα φελλά και τα μολύβια δεν κατάλαβα αν έχεις κάτι να με ρωτήσεις εκτός από τους 10 πόντους από την παραμάνα που κάνω τον κόμπο.
Θα σου γράψω μερικά πράγματα κι αν έχεις κι άλλες απορίες εδώ είμαστε.
- Όντως στη φωτογραφία τα μολυβοφελλά που κρέμονται είναι περισσότερο από 10 πόντους. Αυτό το μήκος δεν το μετράω με το ... μέτρο αλλά κατ' εκτίμηση γιατί δεν έχει καμιά σημασία αν είναι 12 ή 13 ή λίγο πάνω λίγο κάτω. Το μόνο που πρέπει είναι να έχει αρκετό μήκος για να μην «ενοχλεί» (δηλ. μπερδεύεται) με τ' αγκίστρια και λιγότερο από το να κρέμεται πολύ κάτω γιατί πάει πέρα δώθε ειδικά όταν έχουμε κυματισμό. Όπως σημειώνω και στο βιβλίο τα φελλομόλυβα τα κρεμάμε λίγο πριν ρίξουμε το παραγάδι και όχι από το σπίτι γιατί τότε αποτελούν πρόβλημα στο κουβάλημα. Εδώ τα έβαλα στο σπίτι μόνο για τις ανάγκες της φωτογράφησης.
- Μου κάνει εντύπωση που δεν έχεις ξανακούσει γι' αυτό το σύστημα. Οι τεχνικές αυτές, δηλαδή το να προσθέτουμε στη μάνα του παραγαδιού μολύβια και φελλά με κάποιον τρόπο δεν είναι καινούργιες. Όπως καταλαβαίνεις αυτά τα κόλπα εξυπηρετούν το παραγάδι στα εξής:
1) Κολλάει πολύ λιγότερο λόγω του ότι η μάνα στέκεται πάνω από το βυθό.
2) Το δόλωμα διατηρείται περισσότερο γιατί δεν μπορούν να το φάνε τα σκουλήκια, οι αστερίες κ.λ.π.
3) Η ύπαρξη των μολυβιών αγκυρώνει το παραγάδι και δεν παρασύρεται από τα ρεύματα κ.λ.π.
Αυτό λοιπόν που σκέφτηκα εγώ δεν είναι το ότι πρόσθεσα φελλά και μολύβια στο παραγάδι, γιατί αυτό το είχα δει να το κάνουν και άλλοι, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος που το κάνω, δηλαδή οι παραμάνες κ.λ.π.
Στη διαδρομή μου έχω δει να χρησιμοποιούν μικρά κομματάκια φελιζόλ, διάφορα μανταλάκια και άλλα πολλά. Αυτό όμως το σύστημα που έχω συστηματοποιήσει εγώ το βρίσκω πολύ λειτουργικότερο από όσα άλλα γνωρίζω μέχρι στιγμής. Πρέπει όμως να σου επισημάνω ότι για να το δουλέψεις θα χρειαστεί να κάνεις πολλές προπονήσεις και να είσαι και πολύ καλός στο νετάρισμα που εμένα είναι το πάθος μου.
Ένα ακόμη που πρέπει να σου σημειώσω είναι ότι τα περισσότερα ψάρια τα πιάνω στα αγκίστρια που είναι δίπλα στα φελλά, δηλαδή «ψηλά» από το βυθό και αυτό κάτι σημαίνει.
Αυτά για την ώρα. Αν έχεις κι άλλες απορίες εδώ είμαστε...
Για την ώρα σε χαιρετώ ...