Αγαπητοί φίλοι επανέρχομαι στο θέμα ' ΜΗΧΑΝΟΤΡΑΤΕΣ - ΓΡΙ ΓΡΙ - Διαβάστε να φρίξετε, αλλά και προς ενημέρω ση κάθε αρμόδιου πχ. ΣΥΛΟΓΟΥΣ - ΣΩΜΑΤΕΙΑ .
Έχει ιδιαίτερη σημασία το άρθρο της '
'ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS' ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΊΑ να επικοινωνήσουν μαζί τους για κάποια οργανωμένη αντίδραση μιας και αυτοί έχουν και εμπειρία και μέσα κινητοποιήσης........
Διαβάστε..............
Βασίλης
Οι καταστροφείς της θάλασσας, του Γιάννη Μαρίνου
Αγαπητοί αναγνώστες,
Δεν ξέρω κατά πόσο διακατέχεστε από οικολογικές ευαισθησίες αλλά εγώ είμαι φοβερά ανήσυχος για το μέλλον του πλανήτη μας και της πανίδας και της χλωρίδας που συντροφεύει την πορεία του στο αχανές Διάστημα. Γι' αυτό και πάντα ενεργοποιείται η συνείδησή μου όταν οι οικολόγοι προειδοποιούν και αναλαμβάνουν δράση. Πολύ με ενοχλεί όμως και η επιλεκτική ευαισθησία τους, όταν συνδυάζεται όχι με το μέγεθος και τη σοβαρότητα της απειλής όσο με το ποιος είναι ο απειλών το περιβάλλον. Και εξηγούμαι: έχω μια μικρή βάρκα (που δεν εμπίπτει στα κριτήρια του κ. Δρυ) και με αυτήν, οσάκις σπάνια έχω διαθέσιμο χρόνο και το επιτρέπει και ο καιρός, πηγαίνω για ψάρεμα στον Σαρωνικό κόλπο. Ετσι το προπερασμένο Σάββατο δοκίμαζα με άλλους 10-15 ερασιτέχνες ψαράδες την τύχη μου ένα μίλι από την ακτή της Καστέλλας, όταν είδαμε ξαφνικά τον μεγάλο εχθρό των ελληνικών θαλασσών, μια ανεμότρατα, προκλητικότατα μπροστά στα μάτια των μονίμως άφαντων λιμενικών, να σέρνει τα καταστροφικά δίχτυα της στον βυθό και να γδέρνει κυριολεκτικά και να καταβροχθίζει οτιδήποτε φύεται και ζει σε αυτόν (φύκια, κοχύλια, ψάρια, γόνοι, αβγά ψαριών), αφήνοντας πίσω της την έρημο και τον θάνατο που συνεπάγεται το πέρασμά της. Ηταν μάλιστα τόσο τεράστιες η αναίδεια και η εγκληματική αναλγησία του καπετάνιου του σκάφους ώστε δεν δίστασε να κατευθύνει την πορεία του ανάμεσα στις αγκυροβολημένες βάρκες, αδιαφορώντας για τον κίνδυνο να παρασύρει στα δίχτυα του και τις άγκυρες που είχαν αυτές ρίξει για να ακινητοποιηθούν. Στις κραυγές τού περισσότερο κινδυνεύοντος ερασιτέχνη ψαρά ο καπετάνιος της ανεμότρατας απάντησε στέλνοντάς τον στο διάβολο και, όταν απειλήθηκε να ειδοποιηθεί το Λιμενικό, τότε ειρωνεύθηκε και τον ψαρά και τους φρουρούς της θάλασσάς μας με υβριστικές και υποτιμητικές φράσεις που δεν μπορώ να επαναλάβω.
Και σε λίγο συνέβη το αναπόφευκτο: τα δίχτυα της ανεμότρατας «Ελένη» έτσι λεγόταν άρπαξαν την άγκυρα της βάρκας που άρχισε να παρασύρεται και, παρά τις κραυγές των κινδυνευόντων επιβατών της, ο εγκληματικός καπετάνιος της ανεμότρατας συνέχισε την καταστροφική πορεία του εξαναγκάζοντας τους ερασιτέχνες ψαράδες να κόψουν το σκοινί για να γλιτώσουν.
Πνιγμένος από αγανάκτηση και καθώς είχα το κινητό μου στη βάρκα, πήρα αμέσως το Λιμεναρχείο Πειραιά. Και όταν κατήγγειλα το γεγονός, μου δηλώθηκε ότι δεν είναι αυτό αρμόδιο αλλά το λιμενικό φυλάκιο της Φρεαττύδας. Μου εδόθη ο αριθμός τηλεφώνου του αλλά ματαίως προσπάθησα να επικοινωνήσω. Βούιζε συνεχώς.
Και τότε θυμήθηκα μια τηλεφωνική επικοινωνία που είχα προ μηνός με τον αρχηγό του Λιμενικού Σώματος κ. Ουσατζόπουλο κατά την οποία τον ρώτησα πώς είναι δυνατόν να αφήνονται ανενόχλητες οι ανεμότρατες να καταστρέφουν τον ήδη υποβαθμισμένο και κινδυνεύοντα να απονεκρωθεί πλήρως Σαρωνικό και μάλιστα δύο βήματα από την ακτή, πράγμα που απαγορεύεται, χωρίς ποτέ να παρεμποδίζονται από τους λιμενικούς. Ο κ. Ουσατζόπουλος, ευγενικός και υπομονετικός, άκουσε τον εξάψαλμό μου επικαλούμενος ανεπάρκεια εξοπλισμού, τεράστια κενά σε αριθμό προσωπικού και άλλες ελλείψεις, χωρίς όμως να με πείθει ότι δεν υπάρχει κάτι το ύποπτο στην ανοχή του κράτους απέναντι στις ανεμότρατες. Και τότε θυμήθηκα με ποιο δέος αντιμετώπισε πέρυσι η κυβέρνηση το κλείσιμο του λιμανιού του Πειραιά από αυτούς τους επαγγελματίες ψαράδες που μας εφοδιάζουν με ψάρια, όχι με μέσα αλιείας που να επιτρέπουν ανανέωση της πανίδας των βυθών αλλά με την ολοκληρωτική και ανεπανόρθωτη καταστροφή τους.
Γιατί πιθανόν να μην ξέρουν οι περισσότεροι αναγνώστες μου ότι οι ανεμότρατες συμπεριφέρονται όπως οι βοσκοί ή οι ξυλοκόποι που καίνε τα δάση για να αποκτήσουν βοσκότοπους ή ξυλεία για τα τζάκια των βορείων προαστίων. Με τη διαφορά ότι, ενώ οι εμπρησμοί είναι παράνομοι και τιμωρούνται, η καταστροφή του θαλάσσιου βυθού της Ελλάδας από τις ανεμότρατες όχι μόνο δεν είναι παράνομη αλλά και επιδοτείται από το κράτος με ατέλεια στα καύσιμα και με ειδικά δάνεια από την Αγροτική Τράπεζα. Δηλαδή, το ίδιο το αναίσχυντο και ανίκανο ελληνικό κράτος συνεργεί επισήμως στην καταστροφή των ελληνικών θαλασσών και στον αφανισμό κάθε ζωής σε αυτές.
Το δε ανεξήγητο και ύποπτο για μένα είναι ότι, εκτός από το κράτος, ούτε οι οικολόγοι δείχνουν να ενδιαφέρονται για τη διάσωση του θαλάσσιου οικοσυστήματός μας. Και ενώ μπορεί να ξεκινήσουν εκστρατείες και πολεμικές επιχειρήσεις κατά των εγκαταστάσεων διυλιστηρίων στον Σαρωνικό, που ενίοτε από ατύχημα ρυπαίνουν τη θάλασσα αλλά ποτέ κατά τρόπο ανεπανόρθωτο, για το έγκλημα διαρκείας που διαπράττεται από τις ανεμότρατες και προκαλεί ανήκεστο βλάβη δεν είδα ποτέ τους οικολόγους να εξεγείρονται και να αποπειρώνται κάποια, έστω συμβολική, προσπάθεια εξουδετέρωσης κάποιου σκάφους κατά τη διάρκεια της καταστροφικής λειτουργίας του. Ετσι που εύλογα διερωτώμαι και εγώ και όλοι όσοι αγαπούν τη θάλασσά μας και πρώτοι οι ερασιτέχνες ψαράδες, που ποτέ δεν τη βλάπτουν, αν και κατά πόσον οι οικολόγοι και η Γκρίνπις πράγματι ενδιαφέρονται για τη διάσωση του περιβάλλοντος ή μήπως στόχος τους είναι ο εχθρός της Αριστεράς και της προόδου, που είναι ο καπιταλισμός και το μεγάλο κεφάλαιο. Και καθώς οι ανεμότρατες ανήκουν σε μικρομεσαίους, δεν πειράζει να καταστρέφουν ανεπανόρθωτα τις ελληνικές θάλασσες, αφού η οικολογία είναι πρόσχημα για πολιτικούς αγώνες με μάσκα την προστασία του περιβάλλοντος. Και τότε θυμήθηκα ένα αλιευτικό ταξίδι μου στον Ειρηνικό Ωκεανό, ανοικτά από το Βανκούβερ του Καναδά, όπου είδα τι θα πει στην πράξη οικολογική ευαισθησία από την ίδια την πολιτεία. Εκεί είναι τέτοια η φροντίδα να μη βλάπτονται ο βυθός της θάλασσας και οι κάτοικοί του από τις καταστροφικές μεθόδους αλιείας που φθάνουν ως την υπερβολή. Δεν επιτρέπουν λ.χ. τη χρησιμοποίηση κανενός δικτύου βυθού ενώ η εμφάνιση ανεμότρατας θα συνεπαγόταν άμεσο κανονιοβολισμό και καταβύθισή της.
Αλήθεια, πότε το υπουργείο Γεωργίας (αρμόδιο για την αλιεία!) θα αποφασίσει να σταματήσει αυτό το έγκλημα που διαπράττεται από ασύδοτες ανεμότρατες (πιο επικίνδυνες και από τον δυναμίτη) προτού εξαφανισθεί κάθε ίχνος ζωής στους βυθούς του Αιγαίου και των άλλων πελαγών μας; Και πότε οι οικολόγοι μας θα επιδείξουν ειλικρινά οικολογική συνείδηση για τη διάσωση της πανίδας και της χλωρίδας των ελληνικών βυθών αντί να περιορίζονται στις γραφικές εκστρατείες τους υπέρ της χελώνας Καρέτα - Καρέτα ή της φώκιας;
Να 'στε καλά
πηγή : Το ΒΗΜΑ, 18/01/1998
Σημείωση 8ο Τεύχος
Αλιεία: Δυναμική κινητοποίηση των ψαράδων απομακρύνει τις καταστροφικές τράτες
Άλλη ΕλλάδαΔελτίο Τύπου του Αρχιπελάγους (16 Απριλίου 2008)
Εχθές το βράδυ, έπειτα από τη δυναμική κινητοποίηση της Συνομοσπονδίας Αλιέων Ελλάδος, ανεκλήθη η από 3/3/08 υπουργική απόφαση υπ’ αρ. 164198/2008 για την «Ελάχιστη απόσταση από την ακτή κατά την αλιεία με μηχανότρατα». Η απόφαση αυτή, μείωνε σε 1 ναυτικό μίλι την επιτρεπόμενη απόσταση αλιείας για τις μηχανότρατες, κατά παρέκκλιση της ελάχιστης απόστασης του 1,5 ν. μ. που ορίζει ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1967/2006.
Με αφορμή το παραπάνω, πρέπει να τονίσουμε το αξιοσημείωτο γεγονός, ότι αντί της εφαρμογής των μέτρων του Ε.Κ 1967/06 σχετικά με τα μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο, βλέπουμε ότι η χώρα μας επιλέγει τα «παράθυρα» για την εφαρμογή των παρεκκλίσεων του κανονισμού.
Αυτός ο νέος αλιευτικός κανονισμός της ΕΕ, αν και σίγουρα δεν επιλύει όλα τα προβλήματα της αλιείας, δίνει την ευκαιρία να θεσμοθετηθούν τα βασικά διαχειριστικά μέτρα, έτσι ώστε να υπάρξει μία αειφόρος εκμετάλλευση των αλιευτικών αποθεμάτων στη Μεσόγειο. Στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές – Μεσογειακές χώρες έγινε σχεδόν άμεση εφαρμογή του κανονισμού, ενώ είναι πραγματικά λυπηρό το γεγονός ότι στην Ελλάδα, έγινε εφαρμογή ελάχιστων επιλεγμένων άρθρων και πολλών παρεκκλίσεων.
Οι ελληνικές θάλασσες, έχουν την τύχη να αποτελούν στις μέρες μας την κιβωτό της Ευρώπης, στηρίζοντας μία σπάνια βιοποικιλότητα θαλάσσιας ζωής. Αυτό όμως συμβαίνει καθαρά από τύχη, και σίγουρα όχι επειδή υπάρχει η ανάλογη προστασία και διαχείριση των θαλασσών μας. Ελλείψει επαρκούς θεσμικού πλαισίου, ανεχόμαστε καταστροφικές αλιευτικές πρακτικές, με σοβαρές επιπτώσεις στα οικοσυστήματα, την αλιεία, αλλά και τις κοινωνίες των νησιώτικών και παράκτιων περιοχών.
Άμεσα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, για την εφαρμογή (χωρίς παρεκκλίσεις) των μέτρων διαχείρισης του Ε.Κ 1967/06 είναι:
- ο καθορισμός αλιευτικών πεδίων, που θα γίνει μέσω της χαρτογράφησης των παραγωγικών οικοσυστημάτων, όπως είναι τα θαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας και οι ύφαλοι ασβεστολιθικών φυκών (η λεγόμενη τραγάνα),
- ο επαρκής έλεγχος των αλιευτικών δραστηριοτήτων μέσω των ψηφιακών συστημάτων παρακολούθησης αλιευτικών σκαφών (VMS). Παρόλο που αυτό το πολλά υποσχόμενο σύστημα έχει ήδη εγκατασταθεί, εξακολουθεί να υπολειτουργεί.
- ο επαρκής έλεγχος και καταγραφή των αλιευμάτων που διακινούνται (έτσι ώστε να ελέγχονται τα μεγέθη των ψαριών που αλιεύονται, αλλά και να υπάρχει συγκέντρωση δεδομένων για την κατάσταση των αλιευμάτων στις ελληνικές θάλασσες).
- η εφαρμογή των περιορισμών που προβλέπει ο Ε.Κ 1967/06 για τα διάφορα αλιευτικά εργαλεία και μεθόδους.
Το Αρχιπέλαγος, επικροτεί τη δυναμική αντίδραση των χιλιάδων παράκτιων αλιέων, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά τα προβλήματα της υπεραλίευσης και της έλλειψης διαχείρισης των ελληνικών θαλασσών. Πιστεύουμε ότι οι αλιείς μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν μέρος της λύσης, για την προστασία των ελληνικών θαλασσών.
Αναστασία Μήλιου
Συντονίστρια Επιστημονικής Έρευνας, Αρχιπέλαγος ΙΘΑΠΕΑ
Πρέσβειρα της Ελλάδας στην Ε.Ε. για την Αειφόρο Θαλάσσια Πολιτική
Αλιεία: Μεσόγειος SOS, ζητάμε βιώσιμη αλιεία και προστασία της θάλασσας
Άλλη Ελλάδα
Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS
Μαμάη 3, 10440, Αθήνα
Τηλ./Fax: 210 822 8795
Email:
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ιστοσελίδα:
www.medsos.gr/
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΛΙΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS εκφράζει τη συμπαράστασή του στις κινητοποιήσεις που ξεκίνησαν σήμερα οι παράκτιοι ψαράδες, με στόχο την ανάκληση της Υπουργικής Απόφασης της 5ης Μαρτίου 2008 (ΦΕΚ 368, τεύχος 2ο) του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Αλ. Κοντού, που επιτρέπει την αλιεία με μηχανότρατες με χρήση συρόμενων εργαλείων βυθού σε απόσταση από την ακτή μικρότερη από αυτή που ορίζει ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1967/2006. Η δραματική μείωση των ψαριών, ως αποτέλεσμα της ανυπαρξίας πολιτικής για τη βιώσιμη αλιεία και της συνεχούς ρύπανσης και υποβάθμισης της θάλασσας, οδηγεί όχι μόνο σε σοβαρή κρίση το θαλάσσιο περιβάλλον, αλλά και σε απελπιστική οικονομική κατάσταση τις πάνω από 32.000 οικογένειες παράκτιων αλιέων, που ζουν κυρίως σε νησιά και απομακρυσμένες παράκτιες περιοχές.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΡΧΕΛΩΝ, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, MΟm-Εταιρία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας, Greenpeace και WWF Ελλάς είχαν εδώ και μέρες καλέσει με κοινή τους ανακοίνωση τον Υπουργό κ. Κόντο να προχωρήσει στην απόσυρση της υπουργικής απόφασης και την ουσιαστική εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την αλιεία, καθώς και να ξεκινήσει ουσιαστικό διάλογο με τους παράκτιους αλιείς, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και τους επιστημονικούς φορείς, με στόχο τη βιώσιμη διαχείριση των θαλάσσιων πόρων και της βιοποικιλότητας, την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και κατά συνέπεια μία βιώσιμη αλιεία, που εξασφαλίζει μακροχρόνια την ευημερία των αλιέων.
Όπως δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος, πρόεδρος ΔΣ του Δικτύου ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS: «Στην οριακή κατάσταση που έχει φτάσει τόσο η θαλάσσια βιοποικιλότητα, όσο και το επάγγελμα του παράκτιου ψαρά, είναι η ώρα για μια κοινή προσπάθεια παράκτιων ψαράδων, περιβαλλοντικών οργανώσεων και κοινωνίας των πολιτών, για να προωθηθεί στη χώρα μας μια σοβαρή πολιτική, που να περιλαμβάνει δεσμεύσεις και δέσμη μέτρων για βιώσιμη αλιεία και προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας». Ας προλάβουμε έστω και στο παρά πέντε τη μεγάλη οικολογική κρίση, που μετατρέπεται τώρα και σε οικονομική και κοινωνική.
Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS προσκαλεί τους υποστηρικτές και τα μέλη του να συνεργαστούν με τους συλλόγους παράκτιας αλιείας σε κάθε περιοχή, στο πλαίσιο μιας μεγάλης κινητοποίησης σε εθνικό επίπεδο, ώστε να προωθηθεί επιτέλους μια σοβαρή πολιτική, που θα διασφαλίζει τον πλούτο της θάλασσας μακροχρόνια, καθώς και ένα αξιοπρεπές εισόδημα για τους παράκτιους ψαράδες. Η επιβίωση των παράκτιων ψαράδων εξαρτάται από την αποκατάσταση του πλούτου της θάλασσας. Μαζί με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και την κοινωνία των πολιτών, πρέπει και μπορούν να παίξουν τώρα σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια να αντιστραφούν οι τάσεις μείωσης της θαλάσσιας βιοποικιλότητας και των ιχθυ-αποθεμάτων.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Άννα Κοντολέων
Υπεύθυνη Τύπου και Επικοινωνίας
Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS
Τηλ: 210 8228795 - 6974 829523, Φαξ: 210 8253435
E-mail:
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.