Μιά και πιάσαμε τις Ελληνικές ταινίες θα θυμίσω και το γνωστό:
Σαν Στρατηγός έμαθα να λέω τα πράγματα τσεκουράτα (προς τους φίλους)
και η απάντηση της γυναίκας μετά από λίγο :
Ρούφα το αυγό σου μπούλη !
Ηλία το αναφέρω για να σε προσγειώσω λίγο ανώμαλα.
Ηλικιακά βρίσκομαι μεταξύ της ηλικίας της δικιάς σου και του Κώστα
Στα 28 μου έλεγα τα ίδια πράγματα, που λες τώρα και έλεγε ο στρατηγός και τώρα κοντεύω να ρουφάω το αυγό μου. Στην ηλικία σου είχα περισσότερη μαγκιά, με την καλή έννοια, ποτέ όμως δεν ήμουν τόσο προκλητικός από ότι είμαι στην ηλικία αυτή. Φταίει που μεγάλωσα και δεν έχω αντοχές; φταίνε γεγονότα; Αυτή είναι η διαφορά της ηλικίας και τίποτα παραπάνω, Δηλαδή προσγειωνόμαστε στην πραγματικότητα, όχι επειδή το θέλουμε αλλά επειδή μας αναγκάζει η κοινωνία με τους άγραφους νόμους της.
Δεν ήθελα να πάρω μέρος στην συζήτηση αλλά το 'κοκοκο' με έχει θείξη ιδιαίτερα. Αν νομίζεις ότι κάποιος δεν λέει τη άποψή του επειδή δειλιάζει είσαι πολύ μα πάρα πολύ γελασμένος. Δεν την έγραψα γιατί η άποψη μου δεν έχει να προσθέσει τίποτα περισσότερο σε όσα έχουν μέχρι τώρα γραφτεί.
Αλλά αφού ξεκίνησα να απαντάω δες και αυτά.
Σαφέστατα και έκανα και κάνω και θα κάνω παρανομίες. Κάποιες έγιναν από άγνοια νόμων (τυπικά η άγνοια νόμου τιμωρείται), κάποιες έγιναν καταλάθος και κάποιες έγιναν εσκεμένα. Παρανομίες κάνουμε όλοι μας σχεδόν στην καθημερηνότητά μας. Πόσες φορές δεν πέρασες το φανάρι με ποστοκαλί; πόσες φορές δεν έβρισες; πόσες φορές δεν μπήκες στο εωφορείο χωρίς να πληρώσεις - ακυρώσεις εισητήριο; πόσες φορες.... και πόσα άλλα πράγματα. Αλλά ας επικεντρωθούμε στο ψάρεμα. Έχω παρανομήσει κρατώντας ψάρια μικρότερα από τα επιτρεπόμενα (ποτέ περισσότερο από 5 κιλά, αφού ποτέ δεν έβγαλα τόσα) είτε γιατί δεν ήξερα (ρώτησα όμως και έμαθα) είτε γιατί το αγκίστρι βρέθηκε στην ουρά και το ψάρι πλησίαζε στα όρια είτε από γινάτι αφού δεν τσιμπούσε τίποτα. Το τελευταίο με τον καιρό σταμάτησα να το κάνω.
Τώρα στην ερώτησή σου πως θα αισθανόμουν αν με πιάνανε, να είσαι σίγουρος ότι θα αισθανόμουν λιγότερα άσχημα (μπορεί φτωχότερος) από ότι αισθάνομαι όταν κάνω την παρανομία. Θα αισθανόμουν λιγότερο άσχημα, γιατί ξέρω ότι φταίω και ΠΡΕΠΕΙ να τιμωρηθώ. Όταν μια φορά με έγραψαν για όριο ταχύτητας όχι μόνο δεν θύμωσα, αλλά έκανα πλάκα και με τον τροχονόμο, σε σημείο που μου ζήτησε συγνώμη που με έγραψε, αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι μιας και ήταν εκεί ο διοικητής του και του απάντησα ότι ακόμα και μην ήταν εκεί πάλι δεν θα τον άφηνα να σβήσει την κλήση, αφού όταν έτρεχα ήξερα ότι κινδυεύω να με γράψουν.
ΝΑΙ έχω κάνει καταγγελία στο λιμεναρχείο για παραβάσεις, μόνο ότανήλπιζα ότι έτσι θα βοηθήσω στην αποφυγή ατυχήματος, όταν π.χ. κάποιος εριξε δίχτυα στα 20 μ από την ακτή σε σημείο όπου κολυμπούν παιδιά (μέγιστο βάθος νερού στο σημείο εκείνο στο 1,5μ). Δεν έχω κάνει κάθε φορά, αφού όσες φορές έκανα σπάνια (πλην μίας) δεν είδα ανταπόκριση. Την μία φορά που είδα ανταπόκριση ήταν όταν ανήμερα Δεκαπενταύγουστου είχαν στήσει κυνήγι κοντά σε κατοικημένη περιοχή (εντός σχεδίου πόλης σε παραθαλάσιο μέρος) που έσφιζε από ζωή. Την καταγγελεία την έκανα όχι στο Α.Τ. της περιοχής αλλά στην Αστυνομική Δ/νση πηγαίνοντας 20 χλμ.
Αν θα έκανα καταγγελία σε συγγενή, παιδί, αδελφό, φίλο; Δεν ξέρω αν θα το έκανα και ΕΥΤΥΧΩΣ μέχρι σήμερα δεν χρειάστηκε να μπω στην διαδικασία αυτή. Υποθετικά δεν μπορώ να απαντήσω γιατί είναι πολλά αυτά που μπορεί να μας επιρρεάσουν στην στιγμή της απόφασης. Σίγουρα όμως θα προσπαθούσα (και το κάνω όσο μπορώ) να τον ενημερώσω, και να αποτρέψω να το ξακακάνει.
Επειδή κάποια γεγονότα μας επιρρεαζουν να πάρουμε κατευθύνσεις που δεν θα θέλαμε ποτέ να τις ακολουθήσουμε, θα αναφέρω ένα γεγονός.
Σαν μηχανικός, είμαι προϊστάμενος υπηρεσίας που έχει 80 εργαζόμενους. Όλοι έχουν λάβει εντολές το προς πρέπει να ενεργούν στην δουλειά τους. Καλοκαιράκι λοιπόν έλειπα σε άδεια και με ενημερώνουν για ατύχημα στον χώρο εργασίας. Συνάδελφος προσπαθώντας να επιδιορθώσει μηχάνημα παρέκαψε τις εντολές και το αποτέλεσμα ήταν το ατύχημα. Αυτή την στιγμή τρέχω στα ποινικά δικαστήρια, γιατί κάποιος με 'έγραψε' κανονικά. Αν και στην κατάθεσή του αναφέρει ότι ενήργησε παρά τις αντίθετες εντολές, το ότι είχα άδεια και ότι δεν επιθυμεί την όποια αναμειξή μου η διακιοσύνη με τρέχει και μπορεί (ελπίζω να μην συμβεί) να πληρώσω ποσό πάνω από 100.000 ευρώ σαν αποζημίωση και πρόστιμο. Απάντησέ μου σε παρακαλω. Αν αύριο κάποιος άλλος πάει να κάνει κάποια Αντίστοιχη εξυπνάδα, τι θα πρέπει να κάνω. Να τον αφήσω (με τους περισσότερους είμαστε συνάδελφοι και φίλοι πάνω από 10 χρόνια) ή να τον ξαποστείλω και να μείνει χωρίς δουλειά; Αν δεν ήξερες το πρώτο γεγονός θα έλεγες : Έλα μωρέ, τι έγινε; Ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος; Εσύ ποτέ δεν έκανες εξυπνάδα; Αυτό θα έλεγα και εγώ. Τώρα όμως που κινδυνεύει να κλείσει το σπίτι το δικό μου η εξυπνάδα κάποιου άλλου τι λες; Μήπως θα πρέπει να φροντίσω να φύγει από την δουλειά; Για κάνε λοιπόν μια αναγωγή στην ιστορία αυτών που ψαρεύουν παράνομα και δώσε την απάντησή σου (στον ευατό σου)
Τότε θα δεις ότι κάποιοι που μιλούν για καταγγελεία μπορεί να έχουν και δίκαιο. Το ότι είναι ιδιαιτέρως δύσκολο να πάρεις μια τόσο σκληρή απόφαση είναι γεγονός, απόφαση που όμως μπορεί να είναι και σωτήρια για κάποιους άλλους ή και για εμάς τους ίδιους
