Ερώτηση Το επάγγελμα του αλιέα

Φίλε Δημήτρη δεν είναι η φωτογραφία του παππού μου, απλά η φωτογραφία κατά κάποιο τρόπο παραπέμπει στην τότε εποχή.

Κάλυμνος έγραψε: Καλημέρα φίλοι μου , να σας πω και εγώ για το επάγγελμα του αλιέα όπως το ξέρω ή όπως το ήξερα .
Ο παππούς μου ήταν στο επάγγελμα ψαράς μεγάλωσε ανάθρεψε που λέμε εμείς 8 παιδιά από τα οποία κάποια σπούδασαν, είχε μια βάρκα γύρω στα 6 μέτρα γυαλάδικη την λέμε εμείς στον τόπο μας,

Αυτές οι θαλάσσιες ... πόζες αλλά και τα γραφόμενά σου αγαπητέ Καλύμνιε είναι όντως ... συνταρακτικά.
Θα ήθελα να μου επιτρέψεις να συμπληρώσω στα όσα ωραία γράφεις και λίγα δικά μου.
Η βάρκα αυτή είναι η υδραίικη γυάλα, μια παπαδιά με πολύ ψηλό καθρέφτη που "φόραγε" λατίνι και το "άνοιγε" με πολύ επιτυχία.
Όλα τότε ήταν ακριβώς έτσι όπως τα περιγράφεις. Η βάρκα αυτή με τον ιδιοκτήτη της ήταν ένα μοναχικό και αχώριστο δίδυμο που τα έκανε όλα. Ένας από αυτούς (όχι ο μόνος) που γνώρισα εγώ (γιατί είμαι κάποιας ηλικίας) έφευγε από την Ερμιόνη, που ήταν η βάση του, και πήγαινε ψαρεύοντας μέχρι τη Γιάρο (το γνωστό νησί της εξορίας). Το ταξίδι διαρκούσε τρεις τουλάχιστον μήνες, διάστημα που η οικογένεια δεν γνώριζε ούτε που βρισκόταν ούτε τι έκανε, αλλά περίμενε υπομονετικά να επιστρέψει ο άντρας του σπιτιού κομίζοντας το ... κομπόδεμα που θα είχε καταφέρει να συγκεντρώσει.
Είναι ίσως πολύ συνταρακτικό να σημειώσουμε ότι τα δυο παιδιά του, αγόρια και τα δυο, στην ηλικία μου περίπου σήμερα, (δηλ. 65 φεύγα) κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά και την ίδια μάλιστα διαδρομή. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι το σκάφος, που τώρα πια είναι ένα τρεχαντήρι 13 μέτρων ναυπηγημένο με επιχορήγηση στην Κοιλάδα Ερμιονίδας. Είναι αποκλειστικά παραγαδιάρηδες. Ψαρεύουν ψιλά παραγάδια και μπακαλιάρους μόνο. Είναι εξαιρετικοί νοικοκυραίοι, ζουν σε ένα ιδιόκτητο τριόροφο, το υπόγειο του οποίου είναι ολόκληρο ψυγείο και τα παιδιά τους σπουδάζουν. Αυτά για να τα ακούει ο φίλος που παραπάνω ρωτάει αν είναι καλή δουλειά το ψάρεμα.
Την βάρκα αυτή την αντέγραψε και την έκανε παραγωγή ένα μικρό ναυπηγείο στο Κορωπί (Νικήτας). Την έβγαζε σε δύο μεγέθη 4,30 και 5,60 μέτρα με πιλοτίνα ή χωρίς και μηχανή απαραιτήτως εσωλέμβια πετρέλαιο. Δυστυχώς η παραγωγή της ατόνισε γιατί η ζήτησή της μειώθηκε από τότε που το αγοραστικό κοινό προτίμησε τα γρήγορα σκάφη (φουσκωτά κ.λ.π.). Την τελευταία φορά που είδα τον Νικήτα, 15 χρόνια πριν, την έφτιαχνε μόνο κατόπιν παραγγελίας.
Εκεί πάντως που ψαρεύω εγώ (Πόρτο Χέλι) υπάρχουν ακόμη αρκετές.
Έχω γράψει ένα βιβλίο με θέμα το Παραγάδι το οποίο ελπίζω ότι πολύ σύντομα θα είναι στη διάθεση όλων των φίλων του psarema.gr. Εκεί έχω αφιερώσει 2-3 σελίδες σε αυτό το σκάφος. Τιμής ένεκεν!

Μιά γρήγορη παρένθεση και συγνώμη για τη διακοπή..

Ευτυχισμένος είναι αυτός που αρκείται με τα ελάχιστα, δηλαδή τα αναγκαία και δέν αναζητά τα περιττά.. όχι αυτός που αρκείται με αυτά που έχει..
Από το διαχωρισμό αυτό ορίζεται και η ανάγκη.. περισσότερες πληροφορίες εδώ

καλημέρα φιλοι μου,
φιλε καλυμνιε με συγκινησες με την ιστορια σου διοτι ακριβως όπως ειπε ο δημητρης μου θυμισες τον παπου μου,
όταν πια παραμεγαλωσε κ δεν μπορουσε να παει για ψαρεμα αν κ πηγαινε, με τα κουπια παρακαλω διοτι παρακαλαγε τα παιδια του να του παρουν μηχαανη αλλα δεν τους αφηνε η γιαγια διοτι ελεγε ότι μεγαλωσε κ θα παει να κανει, ετσι τοχε η γιαγια στο κεφαλι της αλλα δειχνει κ την αγαπη που ετρεφε για τον συντροφο της ζωης της κ δεν ηθελε να συμβει κατι κ να παθει κακο.
ειχε μια βαρκα την ελενη κ όταν τα καλοκαιρια μετα το σχολειο κατεβαινα στο χωριο πηγαίναμε καθημερινα μαζι για ψαρεμα με τα κουπια όπως ειπα.
Ο παπουλης μου κολησε το μικροβιο του ψαρέματος κ της αγαπης για την θαλασσα, τι να πρωτοθυμηθω , αυτό που μου εχει μεινει αναλλοιωτο
είναι που μια φορα πηγαμε το απόγευμα κ ριξαμε τα διχτυα κ το λεω όταν γυρισαμε δεν πιστευω το πρωι να μην με ξυπνήσεις να ρθω μαζι σου ?
ε λοιπον δεν με σηκωσε κ πηγε μονος του κ σηκωνομε αξαφνα απ το κρεβατι κ τον βλεπω στα ανοιχτα κ του φωναζα από το κακο μου κ τα νευρα μου , να μην πιασεις τπτ !!! ε δεν ειχεαν τπτ τα δυχτια ρε παιδια κ ειχαν να την εξιστορουν την ιστροια αυτή χαχχα