Ερώτηση Αξιοπιστία ψαρευτικών περιοδικών.

Με χαροποιει το γεγονος οτι το σαιτ "ξαναζωντανεψε" και η αιτια ειμαι εγω..........
απο την αλλη ομως με λυπει το γεγονος οτι οι προσπαθειες που εκανα μεσω του περιοδικου δεν ειχαν το αποτελεσμα που περιμενα.

Στο περιοδικο γραφω εδω και 15 μηνες και το συγκεκριμενο αρθρο μη τεχνικο ειναι μολις το δευτερο.
Εαν ηθελα να κοροιδεψω τον εαυτο μου θα εγραφα καθε μηνα ιστοριες με ψαρια θηρια πιασμενα κατω απο δυσκολες συνθηκες κλπ κλπ κλπ. Αυτος ειναι ο ευκολος δρομος......

Οταν πριν απο ενα χρονο περιπου δημοσιευθηκε το πρωτο μου αντιστοιχο αρθρο, στην πολη που ζω (Αλεξ/πολη) ακουγα σχολια σαν μην τους ανοιγεις τα ματια,γιατι εγραψες σε ποια περιοχη τα εβγαλες? την επομενη φορα δεν θα βρεις μερος να ψαρεψεις κλπ κλπ.
Δεν σας κρυβω οτι το γεγονος αυτο με στεναχωρησε αλλα και με προβληματισε. Δεν νοιωθεις ανετα να εισαι 'αποκλεισμενος" στην ιδια σου την πολη. Απο τοτε εχω κανει αρκετα ψαρεματα με επιτυχιες αλλα και αποτυχιες αλλα κανενα απο αυτα δεν ειδαν το φως της δημοσιοτητας. Ουτε το συγκεκριμενο δεν θα την εβλεπε αλλα με προετρεψε το ζευγαρι μου για το αρθρο, λεγοντας μου να μην δινω σημασια στα σχολια.

Καθε φορα που επιχειρω να γραψω ενα αρθρο προσπαθω να δειξω τι ειναι αυτο που κατα την γνωμη μου αξιζει για μενα, στο μυλοκοπι ηθελα να δειξω οτι η σωστη παρουσιαση του δολωματος παιζει σπουδαιο ρολο στην εκβαση του ψαρεματος(αρματωσια με 2 αγκιστρια δολωμενη με 3 μεγαλους ακροβατες και πιασμενη ολη με ελαστικο νημα).

Το ψαρι βγηκε μεσημερι απο το φιλο μου που παμε μαζι για ψαρεμα(φωτο) και φωτογραφηθηκε με διαφορα 20 λεπτων.
Οσοι εχουν βγαλει μυλοκοπι ξερουν οτι ερχεται εξω σαν "σκατο" οπως επισης οτι τα μικροτερα του ειδους ζουνε κοπαδιαστα μεχρι 20 και τα μεγαλυτερα σε αγελες το πολυ των 5 κοματιων. Επισης οταν χασεις το πρωτο δεν θα πιασεις  κανενα απο τα υπολοιπα,το καλυτερο δολωμα ειναι η "ψειρα" βεβαια κτυπαει και σε σωληνα αλλα και ακροβατη οπως αποδειχτηκε.
Σχετικα με το ραχιαιο πτερυγιο ποτε και κανενα μυλοκοπι δεν το σηκωνει, αυτοι που εχουν βγαλει το γνωριζουν.
Η φωτογραφια σαν τεχνη ειναι δυσκολη, εγω δεν την κατεχω, εχω μια μηχανη των 100 ευρω 4,2 megapixel παντα στον αυτοματο πιλοτο και οποιον παρει ο χαρος,ποτε δεν εδωσα σημασια σε καμμια φωτο που εχω τραβηξει.Για καθε αρθρο τραβω πανω απο 50 φωτο και η επιλογη γινεται απο εμενα για το ποιες θα στειλω στο περιοδικο.
Καθε αρθρο αρματωσιας που στελνω στο περιοδικο εχει συνηθως 12 φωτο, για καθε μια απο αυτες τραβω 10 στασεις,και επιλεγω την καλυτερη, εαν κανετε εναν απλο υπολογισμο θα καταλαβετε οτι 120 φωτογραφιες δεν ειναι λιγες.  Δεν ειμαι υποχρεωμενος να διαθετω φωτογραφο(οπως γινεται στα ξενα περιοδικα) αλλα ουτε και διαστημικη μηχανη για να τραβω φωτογραφιες , ποτε δεν εδωσα σημασια στις φωτογραφιες γιατι για μενα μετρανε αλλα πραγματα. Η ετοιμασια, η προσμονη,οι δυσκολιες, το καλαμπουρι ειναι μερικα απο αυτα, αυτοι που με ξερουν το γνωριζουν.
Δεν πουλησα δασκαλικι(αλλωστε πως θα μπορουσα?) μιας και προσπαθω να σεβομαι τα λεφτα που πληρωνει ο καθενας για να διαβασει αυτα που γραφω και εγω. Αλλωστε τα 22 ευρω ανα σελιδα που πληρωνομαι δεν μου αφηνουν και πολλα περιθωρια.
Ξοδευω μεσο ορο 80-100 ευρω ανα εξορμηση θα μπορουσα και εγω να αγορασω ψαρια και να το παιζω ο καλυτερος του χωριου.Αλλα ευτυχως δεν ειναι του χαρακτηρα μου.
Τα παραπανω δεν ειναι απολογια, αλλα με ενοχλει το γεγονος οτι γινεται τοσος ντορος χωρις καν να εχει αναφερθει το ονομα μου.
Μπηκα στον χωρο κατοπιν παροτρυνσης του κουμπαρου μου Ν.Δεσποτιδη και γιατι βαρεθηκα να διαβαζω πραγματα που ουτε ως θεωριες μπορουν να σταθουν.

ΥΓ Το μοντελο στην φωτο δεν ειμαι εγω,αλλωστε ο γιατρος μου ειπε οτι δεν εχω φωτογενεια για αυτο και δεν εχω τολμησει να δημοσιευσω καμμια

Μακης Κυριακιδης