Ερώτηση Δολώματα για εγγλέζικο

ευχαριστω πολυ παιδια,θα τα ξαναπουμε μετα απο τη κυριακη και αυτο λογω[glow=red,2,300] βαπτισης του υιου[/glow].νασται καλα και να περνατε ωραια διπλα στη γαλανη.

Να σας ζήσει και να σας γεμίζει ευτυχία και χαρά κάθε στιγμή...

1. Το πόσο ζει το μπεκατίνι είναι σχετικό και δεν με έχει απασχολήσει πολύ αφού τα μαγαζιά έχουν όλο το χρόνο εκτός από τις αρχές Αυγούστου μέχρι το πρώτο 10ήμερο του Σεπτέμβρη. Λέω σχετικό γιατί έχει να κάνει και σε τι κατασταση στο δίνει ο μαγαζάτορας. Έχω πάρει μπεκατίνι που το άνοιξα μετά από 40 μέρες θεωρώντας ότι θα το βρώ ψόφιο και μαύρο και έμεινα εκπληκτος ότι μετά από λίγο χόρευε και πεταγόταν σαν να ήταν εκείνης της μέρας. Μου έχει τύχει πάλι να αγοράζω μπεκατίνι και μετά από 2 μέρες να πηγαίνω για ψάρεμα και να είναι για πέταμα. Πάντως το μεγάλο πρόβλημα είναι τον Αύγουστο. Κάθε χρόνο τους ρωτάω "Θα έχεις μπεκατίνι τον Αύγουστο, γιατί πέρσι δεν είχες; " και κάθε χρόνο η απάντηση" ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΩ" και φυσικά κάθε χρόνο το ίδιο αποτέλεσμα"ΦΙΛΕ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ ΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΛΟΓΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΤΛ,ΚΤΛ...". Πάντως είμαι της άποψης ότι δεν χρειάζονται υπερβολές. Όχι και να βγάζουμε το μπεκατίνι για βόλτα κάθε 2 μέρες. Από την άλλη μου ακούγεται περίεργο. Λογικό είναι, όταν αφυπνίζουμε το μπικατίνι κάθε λίγο και λιγάκι να του αφυπνίζουμε και την ανάγκη για διατροφή με αποτέλεσμα να ψοφάει γρηγορότερα. Όσο περισσότερο κοιμάμαι, τόσο λιγότερο τρώω 

Φίλε Γιώργο Χριστός Ανέστη και Χρόνια πολλά για την ονομαστική σου εορτή

Αυτό που λες για τις 40 μέρες, πρέπει να διευκρινήσουμε αν ήταν σε πλήρη έλλειψη οξυγόνου (αεροστεγώς κλεισμένα σε σακούλα), ή σε κουτάκι με τρυπούλες, όπου υπήρχε έστω και μικρή παροχή οξυγόνου.
Επίσης πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η σωστή θερμοκρασία συντήρησης στους 0 βαθμούς όπως προανέφερα.
Επίσης το γεγονός της τροφής. Αν είναι καλοθρεμμένα και χορτάτα πριν τα αποθηκεύσουμε, σίγουρα αντέχουν περισσότερο.

Ως προς το γεγονός της έλλειψης των μπιγκατίνι κατά την περίοδο αρχές Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου, αυτό ωφείλεται στο ότι οι Έλληνες έμποροι-εισαγωγείς μπιγκατίνι, το προμηθεύονται από την Ιταλία, όπου ως γνωστόν ο Αύγουστος είναι 'νεκρός' μήνας συναλλαγών, λόγω διακοπών.

Ακούστηκαν φήμες στην Β. Ελλάδα πως κυκλοφορεί, άκουσον-άκουσον, μαϊμού μπιγκατίνι (πιο μικρό στο μέγεθος και ποιοτικά υποδιέστερο), το οποίο εισάγεται από την Βουλγαρία.

Αν αληθεύει αυτό, δεν θα υπάρξει φέτος πρόβλημα προμήθειας κατά τον μήνα Αύγουστο.

Ευχαριστώ για τις ευχές και τις επιστρέφω χ10 
Η αλήθεια είναι ότι το βάζω στο συρτάρι του ψυγείου που είναι κοντά στους 0c και το σφραγίζω σε σακούλα ώστε να μην ανοίξω κάποια στιγμή το ψυγείο και δω κανενα θέαμα  που θα με κάνει να πεταξω ολόκληρο το ψυγείο.
Για το πρόβλημα του Αυγούστου έχω σκεφτεί πολλές φορές να ανοίξω μια Ελληνική μονάδα εκτροφής μπεκατινι. Γουστάρει κανένας να το ψάξουμε;

Φίλε Γιώργο το έχω ψάξει, αλλά δεν συμφέρει.

Όχι τόσο από οικονομικής άποψης, όσο από το πρόβλημα που θα δημιουργηθεί με την δυσοσμία και με την ασφαλή και οικολογική απομάκρυνση των απορριμμάτων τα οποία προκύπτουν από την όλη παραγωγή.

Θα χρειαστείς λοιπόν ειδικούς χώρους με διάφορα δωμάτια, διαφορετικές θερμοκρασίες για κάθε στάδιο, σωστό εξαερισμό, ειδικά ψυγεία συντήρησης, εξοπλισμό κλπ. κλπ.

Στην Γερμανία δεν υπήρχαν παλαιότερα περιορισμοί σε παραγωγούς.

Τελευταία από ότι διαβάζω, μόνο εγκεκριμμένα από υγειονομική υπηρεσία εργαστήρια επιτρέπονται από τον νόμο, και αυτά  δέχονται συχνούς ελέγχους σε ανύποπτα χρονικά διαστήματα.

Σκέψου επίσης πως η μη δόκιμη παραγωγή, μπορεί εύκολα να οδηγήση στην μετάδοση διαφόρων ασθενειών, πράγμα που σίγουρα δεν θα το ήθελε κανείς μας.

Μα δεν είπα να το κάνουμε σπίτι μας. Αν γινόταν τέτοια ιστορία, θα γινόταν με σοβαρότητα και ευθύνη. Με άδειες κτλ,κτλ. Ισως και κάποιο δάνειο από κοινωτικό πλαίσιο στήριξης.  Επενδύσεις δεν λένε ότι θέλουν στην Ελλάδα; Υπάρχει νοσοκομείο στην Αμερική που το εκτρέφει για ιατρικούς λόγους. Μέχρι και αποστήρωση μπορεί να γίνει με ακτινοβολία Γ (οποιαδήποτε άλλη μέθοδος αποστήρωσης το σκοτώνει). Φαντάζεσαι τι αποτελεσμα θα είχε ένα τετοιο μονοπώλιο....
Θα αφήναμε τις μύγες να γεννάνε και μεις θα ....  !

Αν και καινουργιος στο ψαρεμα με εγγλεζικο ηθελα να αναφερω αυτο που μου ειπε ο προμηθευτης μου για το μπικατινι το οποιο πρωσοπικα το τηρω και βλεπω αποτελεσματα.
Οταν αποθηκευω το μπικατινι το εχω μεσα στον σακο και πρεπει ο σακος να ειναι οσο γινεται πιο σφηχτος ωστε να μην εχουν δηνατοτητα να κουνιουνται γιατι οταν υπαρχει ελευθερος χωρος διπλα τους αντλουν την κινητηκοτητα τους με αποτελεσμα να μειωνεται και η διαρκεια ζωης τους.
Περιμενω απο τους πιο εμπηρους να μας πουν την γνωμη τους.

Είμαι από τους τυχερούς!

Έχω ένα μικρό ψυγείο στο υπόγειο, που είχε ξεμείνει από τότε που ο γιος σπούδαζε
και έχω σωθεί.

Κρατάω μπικατίνι στους +2 βαθμούς  για ένα μήνα άνετα
Έχω ταπεράκια με τρύπες μικρες(να μην βγαίνουν έξω) βάζω και κρακεράκια
ή φρυγανιές μεσα στο τάπερ πάνω από τα μπικατίνια για την υγρασία και διατηρούνται μια χαρά.

Εκεί μέσα  στοιβάζω και τις ζύμες(τεράστιες ποσότητες ) και ..........στην μικρή του κατάψυξη διάφορα άλλα δολώματα.

Αν και καινουργιος στο ψαρεμα με εγγλεζικο ηθελα να αναφερω αυτο που μου ειπε ο προμηθευτης μου για το μπικατινι το οποιο πρωσοπικα το τηρω και βλεπω αποτελεσματα.
Οταν αποθηκευω το μπικατινι το εχω μεσα στον σακο και πρεπει ο σακος να ειναι οσο γινεται πιο σφηχτος ωστε να μην εχουν δηνατοτητα να κουνιουνται γιατι οταν υπαρχει ελευθερος χωρος διπλα τους αντλουν την κινητηκοτητα τους με αποτελεσμα να μειωνεται και η διαρκεια ζωης τους.
Περιμενω απο τους πιο εμπηρους να μας πουν την γνωμη τους.

Η διαρκεια ζωης του ειναι συγκεκριμενη, συν πλην κατι. Το συν ερχεται εαν ζει σε χαμηλες θερμοκρασιες, οπου η κηνητικοτητα του περιοριζεται στο ελαχιστο.
Το πλην, δηλαδη η γηρανση του και επομενο σταδιο εξελιξης ερχεται προωρα λογω διατροφης, θερμοκρασιας περιβαλλοντος, ποσοστο αμωνιας και καποια αλλα ενζυμα (τα οποια δεν συγκρατησα) μεσα στα οποια βρισκονται αυτα...



Σε γενικες γραμμες, αποθηκευε τα σε μικρες μεριδες, δηλαδη εαν μιλαμε για ενα κιλο, σπαστο σε 4 Χ 250 γραμμαριων τμηματα, βαλε μικρη ποσοτητα τροφης μεσα στους χωρους αποθηκευσης τους και ρυθμισε εαν μπορεις την θερμοκρασια στον χωρο αποθηκευσης μεταξυ 1-3 βαθμων Κελσιου.
Τελος μιας και μιλαμε για αεροβιους οργανισμους, κανονισε μην τα σκοτωσεις απο ασφυξια.



Πηγη.

Επειδή βλέπω πως οι απόψεις περί αποθήκευσης διίστανται, θέλω να ξεχωρίσω δύο πράγματα:

1.  Άλλο να έχουμε την 'πολυτέλεια' του αποκλειστικού ψυγείου για δολώματα, και άλλο να πρέπει να τα συντηρούμε μέσα στο οικιακό μας ψυγείο, μαζί με τα τρόφιμά μας.

Στην περίπτωση του αποκλειστικού ψυγείου δολωμάτων, ποσώς μας ενδιαφέρει, αν οι όποιες δυσωδίες μεταφέρονται στον περιβάλλοντα χώρο εντός του ψυγείου. Έτσι μπορούμε κάλλιστα να τα αποθηκεύσουμε με τους τρόπους που προαναφέρθηκαν από τους 2 Μήτσους (SVA, Slack), και του Ιάσωνα.

Στην περίπτωση όμως του ψυγείου τροφίμων της οικογένειάς μας, η αποθήκευση προνυμφών μύγας με πιθανότητα ανταλλαγής αέρα μέσω τρυπών στο καπάκι, ή στην υφασμάτινη σακούλα, μπορεί να χαρακτηριστεί κατά την γνώμη μου αντιαισθητική έως ανεύθυνη.

Δεν θέλω να αναλύσω περισσότερο τις πιθανότητες μόλυνσης  ή αλλοίωσης τροφίμων, απλά σαν εικόνα δεν μου 'κάθεται' καλά ο σάκος, ή το κουτάκι δολωμάτων μέσα στο ψυγείο.

Προσωπικά όπως προανάφερα σε άλλο ποστ, προτιμώ την αεροστεγή λύση σε σφικτή σακούλα, και μάλιστα 'κρυμμένη' μέσα σε τάπερ, ώστε να μην είναι ορατά τα σκουλήκια στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Αυτή η λύση, είναι μια λύση ανάγκης, σε περίπτωση που πάμε διακοπές, ή δεν διαθέτουμε ξεχωριστό ψυγείο συντήρησης δολωμάτων.

2.  Η ποιότητα του δολώματος. Ως γνωστόν τα bigattini είναι εισαγόμενα δολώματα. Όταν αγοράζω κάποια ποσότητα από κάποιον 'Χ' έμπορα, πως μπορώ εγώ να ξέρω, πόσον καιρό τα έχει αυτός στο ψυγείο του, και κάτω από ποιες συνθήκες? Αν για παράδειγμα αγοράσω κάποια τα οποία είναι νεοφερμένα έχει καλώς, αν όμως αγοράσω κάποια τα οποία είναι 10 ημερών, τότε άστα να πάνε περί αποθήκευσης.

Και τα μεν και τα δε bigattini είναι. Αλλά η απόδοσή τους σαν δόλωμα θαλάσσης έχει τρομερή διαφορά. Κάντε ένα 'testdrive' με φρέσκα και αποθηκευμένα και θα δείτε την διαφορά. Και τα δύο φαίνονται εκ πρώτης όψεως ζωηρά και κινητικά, αλλά το φρέσκο είναι πιο σκληρό και αντέχει πολύ περισσότερο πάνω στο αγκίστρι από το άλλο.

Καλά θα είναι να αγοράζουμε από έναν συγκεκριμένο έμπορα, από τον οποίον γνωρίζουμε πότε φέρνει φρέσκα (νομίζω κάθε 7-10 μέρες), και επίσης γνωρίζουμε πως τα συντηρεί σωστά. Όταν ψάρευα στην Γερμανία, έπαιρνα 2-3  κουτάκια το πολύ, και φρόντιζα να τα καταναλώνω σε ένα ψάρεμα. Εδώ αγοράζω μισό με ένα κιλό ανά ψάρεμα, και φροντίζω να το αποθηκεύω μπας και ξεμείνω από σκουλήκια. Απόκτησα δηλαδή 'κατοχικό σύνδρομο' πιθανόν από φόβο μήπως τα σκουληκάκια κακοποιηθούν από τον έμπορο. Τώρα τελευταία όμως διαπίστωσα πως δεν συντρέχει λόγος, μιας και πολλοί έμποροι είναι γνώστες του αντικειμένου, και έτσι προμηθεύομαι τα bigattini πάντα σε άριστη ποιότητα.

[off-topic]

Επειδή βλέπω πως οι απόψεις περί αποθήκευσης διίστανται, θέλω να ξεχωρίσω δύο πράγματα:

1.   Άλλο να έχουμε την 'πολυτέλεια' του αποκλειστικού ψυγείου για δολώματα, και άλλο να πρέπει να τα συντηρούμε μέσα στο οικιακό μας ψυγείο, μαζί με τα τρόφιμά μας.
Ζηλευε...ζηλευε...ζηλευε...

[/off-topic]

[off-topic]

Επειδή βλέπω πως οι απόψεις περί αποθήκευσης διίστανται, θέλω να ξεχωρίσω δύο πράγματα:

1.   Άλλο να έχουμε την 'πολυτέλεια' του αποκλειστικού ψυγείου για δολώματα, και άλλο να πρέπει να τα συντηρούμε μέσα στο οικιακό μας ψυγείο, μαζί με τα τρόφιμά μας.
Ζηλευε...ζηλευε...ζηλευε...

[/off-topic]

Ναι! το ομολογώ δημοσίως Ζηλεύω το ψυγείο δολωμάτων, και πιο πολύ αυτό του Μήτσου SVA

Μήτσο επ' ευκαιρία ξέχασα να σου πω πως βρίσκω πολύ σοφή την κίνηση με τις φρυγανιές ή τα παξιμάδια που τοποθετείς στο κουτάκι με τα  bigattini. Οι Γερμανοί βάζουν....pampers ή σερβιέτες.

Πέρα από την πλάκα, διαθέτω κάποιο φορητό ψυγειάκι  (12V/220 V), το οποίο έχει αποδειχθεί θησαυρός, μιας και λόγω δουλειάς έχω συχνές μετακινήσεις.

Μια φορά στην Αθήνα είχα αποθηκεύσει μέσα σε ψυγείο ενός πελάτη μου, τυλιγμένες μέσα σε μαύρη σακούλα, 3 σακούλες με bigattini. Είχα καταναλώσει τις δύο σε ψάρεμα στο Πόρτο Ράφτη, όταν ένα πρωί άκουσα την τσιρίδα της καθαρίστριας, η οποία πήγε να καθαρίσει το ψυγείο και ήρθε σε 'επαφή' με τα χαριτωμένα σκουληκάκια.