Ερώτηση Ψάρεμα εγγλεζικο με δόλωμα-- ζυμαρι !

απο το 1:43 και μετα δειχνει τον τροπο δολωσης

ευχαριστω πολυ φιλε μου

Ηλία και όποιος άλλος φίλος γνωρίζει εκ πείρας, τι αγκίστρι (μέγεθος και τύπος) είναι κατάληλος για το τυλιχτό στο απίκο και ποιος για το εγγλέζικο?
Όταν τυλίγουμε τη ζύμη με το ξυλάκι δεν γίνεται σαν μικρή μπαλίτσα ή το U του αγκιστριού μένει κενό και το ζυμάρι τυλίγεται γύρω γύρω από το σύρμα που αποτελείται το αγκίστρι, έτσι ώστε στο τέλος να φαίνεται το σχήμα του αγκιστριού?
(Γιατί όταν το έχω δολώσει γεμίζει και το κενό του αγκιστριού εκεί που κάνει το U.)
Tυλίγουμε από το αρπάδι και προς τον κόμπο του αγκιστριού ή από τον κόμπο προς το αρπάδι? Γιατι εγώ όταν πρέπει να καλύψω τον κόμπο και το πίσω μέρος του αγκιστριού (εκεί που κρατάω την πετονιά) το ζυμάρι κολλάει στα δάχτυλα που κρατούν την πετονιά (κοντά στον κόμπο) με αποτέλεσμα να λερώνομαι και να μην καλύπτεται εν τέλει ολόκληρο το πίσω μέρος του αγκιστριού.
Μακάρι να υπήρχαν φωτο ή ακόμα καλύτερα ένα πιο "ξεκάθαρο"¨βίντεο που να έδειχνε τον τρόπο.

Και κάτι ακόμα, το ζυμάρι αν μείνει στην κατάψυξη ή στην ψύξη χρησιμοποιήται ξανά και ξανά ή δεν είναι πλέον κατάληλο?

Καλημέρα σε όλους και καλώς σας βρήκα, και να πω και εγώ μια μικρή γνώμη για λύση στο πρόβλημα που λέει ο Γιώργος παραπάνω, αυτό το ζυμάρι, η αλοιφή όπως λέγετε, καλό είναι σε κάθε νέο ψάρεμα να φτιάχνετε νέα και όχι να συντηρείται στο ψυγείο για επόμενο ψάρεμα,γιατί με την υγρασία του πάγου λασπώνει άμα ξεπαγώσει και δεν δουλεύεται μετά σωστά, αυτό ισχύει για άλλων ειδών ζύμες και όχι για την συγκεκριμένη αλοιφή, εξάλλου δεν στοιχίζει τίποτα, όσο για το να μην μας κολάει στο χέρι όταν δολώνουμε κάνουμε το εξής, όταν τυλίξουμε την αλοιφή στο αγκίστρι μας και είναι έτοιμο τότε διαπιστώνουμε ότι έχει κολλήσει και στα δάκτυλα μας, δείκτη και αντίχειρας, και είναι δύσκολο να ξεκολλήσει, αν τραβήξουμε το αγκίστρι με το παράμαλλο το πιο πιθανό είναι να χαλάσουμε την δολωσιά μας , για να αποφύγουμε αυτό το πρόβλημα φέρνουμε το αγκίστρι με την αλοιφή στο στόμα μας και με τα χειλη μας σαλιώνοντας το ξεκολλάμε πάρα πολύ εύκολα συν το ότι το σάλιο μας κάνει καλό στο δόλωμα χωρίς να ξέρω ακόμα τον λόγο, γιαυτό και πολλοί παλιοί ψαράδες πολλές φορές σάλιωναν τα δολώματα τους πάνω στο αγκίστρι πριν τα πετάξουν μέσα, και μιας και αναφέρθηκα σε αυτό το θαυμάσιο δόλωμα που για μένα είναι το πρώτο να πω πως το κατασκευάζω εγώ, έτσι μου το έμαθαν δυο παλιοί ψαράδες, ο ένας Θεός συγχώρεση τον τώρα.
Σε ένα κατσαρόλι μικρό του καφέ βάζουμε ένα κρασοπότηρο νερό, κατόπιν το βάζουμε στην φωτιά και ζεσταίνουμε λίγο να γίνει χλιαρό, μετά βάζουμε μιάμιση με δυο κουταλιές της σούπας αλεύρι και αρχίζουμε και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να αρχίσει να σφίγγει η ζύμη, όταν δούμε ότι έχει σταματήσει να δένει άλλο το ζυμάρι μας τότε κατεβάζουμε από την φωτιά και συνεχίζουμε να δουλεύουμε ακόμα λίγο προσθέτοντας ακόμα λίγο αλεύρι χωρίς να είναι πλέων στην φωτιά και αυτό για να αποκτήσει και ελαστικότητα το ζυμάρι μας, το ζυμάρι στο τέλος πρέπει να είναι μαλακό σαν την οδοντόκρεμα και ελαστικό όπως το τυρί γκούντα όταν το τραβάμε ζεστό από την πίτσα η ένα τοστ, ελπίζω να με καταλαβαίνετε, και μετά τοποθετούμε σε άλλο δοχείο το ζυμάρι μας μέχρι να κρυώσει και κατόπιν στην σύριγγα, αυτό είναι το ζυμάρι που έμαθα εγώ από παλιούς ψαράδες βέβαια χωρίς την σύριγγα, αυτό είναι νεότερη μόδα αλλά είναι καλή , παλιά βάζαμε την αλοιφή στην πίσω μεριά της παλάμης του χεριού μας και από εκεί παίρναμε την ποσότητα με το αγκίστρι κατευθείαν χωρίς άλλη παρέμβαση, δύσκολο βέβαια αλλά όχι ακατόρθωτο μετά από εξάσκηση, τώρα αν θέλουμε περισσότερη ποικιλία σε ψάρια στο αγκίστρι μας και όχι μόνο κεφάλους κάνουμε το εξής, παίρνουμε από την θάλασσα μερικούς αχινούς και βγάζουμε το εσωτερικό τους και το βάζουμε σε ένα μίξερ, προσθέτουμε λίγο νερό για να αυξήσουμε την ποσότητα (γιατί τι είναι ο κάβουρας τι είναι το ζουμί του, το ίδιο ισχύει και για τον αχινό) για δουλέψει στο μίξερ, κατόπιν βάζουμε αυτό τον χυμό στην κατάψυξη και τον διατηρούμε συνεχώς για όλες τις ζύμες που πρόκειται να φτιάξουμε στο μέλλον, από αυτό τον χυμό ξύνουμε λίγο λίγο στην αλοιφή περίπου μισό γραμμάριο όταν την κατεβάζουμε από την φωτιά και συνεχίζουμε να χτυπάμε ακόμα λίγο πριν τοποθετήσουμε στην σύριγγα, δεν πρέπει ο χυμός του αχινού να ψηθεί στην φωτιά γιατί καταστρέφετε κατά το ήμισυ, με αυτό το δόλωμα βγαίνουν όλα τα ψάρια,και τσιμπάνε ακόμα και όταν δεν είναι οι μέρες τους και όταν άλλα δολώματα αποτυγχάνουν, σφάχτη το έλεγαν οι παλιοί, να συμπληρώσω εδώ ότι σε αυτή την αλοιφή εγώ προσθέτω στην αρχή στο νερό μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι και δυο κουταλιές του γλυκού ζάχαρη ανακατεύοντας όταν είναι χλιαρό το νερό μέχρι να λιώσουν και μετά βάζω το αλεύρι, η ζάχαρη και το αλάτι μπαίνουν μόνο και μόνο για να έχει ελαστικότητα η αλοιφή και να μην σπάει αλλά να τυλίγετε και να κολάει, και όχι για γεύση και απόδοση για να τσιμπάει, έτσι ψαρεύω περίπου τριάντα χρόνια τώρα με απίκο αλλά παλαιοτέρα και με casting τώρα έχω κατασταλάξει σε 6 μ. Μπολονέζ βαρέως τύπου, μου καλύπτει πολλά είδη ψαρέματος εκτός από αυτό που προανέφερα, καλή επιτυχία.

γεια σας παιδια, μηπως ξερει κανεις συνταγη για ζυμαρι με ροκφορ?? το μονο ζυμαρι που εχω χρησιμοποιησει ειναι με ιχθυοτροφη αλευρι και νερο(για γερμανους και σαργους κυριως)