Ερώτηση Νέες τεχνολογίες

Εδώ μπορούμε να ανεβάζουμε όλα τα άρθρα σχετικά με τις νέες τεχνολογίες, οι οποίες έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν την ζωή μας.


Πηγή: Medgreece                                                                                          Monday Jul 21,2008

Νέες δυνατότητες του γραφένιου (graphene) εντυπωσιάζουν.


Πριν δύο μήνες είχαμε αναφέρει σε ένα άρθρο στο Medgreece, ότι ένα νέο υλικό έχει
κάνει την εμφάνισή του , το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι καλύτερος αγωγός από το
πυρίτιο και έχει εκπληκτικές ιδιότητες.
Το υλικό αυτό ήταν το γραφένιο. Το γραφένιο αποτελείται από ένα “φύλλο”
πάχους ενός μόνο ατόμου (άνθρακα) που σχηματίζει κάτι το οποίο μοιάζει με συρματόπλεγμα.
Στα πειράματα αποδείχθηκε ότι μπορεί να άγει το ρεύμα μέχρι και 100 φορές καλύτερα από ότι το πυρίτιο.
Η ικανότητα αυτή το καθιστά ιδανικό για την κατασκευή τσιπ τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται στους υπολογιστές του μέλλοντος. Η αγωγιμότητά του είναι μέχρι και 35% μεγαλύτερη από αυτή του αργύρου, το οποίο είναι ο καλύτερος αγωγός που υπάρχει μέχρι στιγμής (σε θερμοκρασία δωματίου).
Οι επιστήμονες όμως μόλις έχουν αρχίσει να ανακαλύπτουν τις δυνατότητες του νέου αυτού υλικού. Οι Jeffrey Kysar και ο James Hone, από το Columbia University πρόσφατα δοκίμασαν την αντοχή του γραφενίου στην μηχανική καταπόνηση, και αυτό που ανακάλυψαν τους άφησε έκπληκτους. Συγκεκριμένα προσπάθησαν σε ατομικό επίπεδο να δοκιμάσουν να μετρήσουν την δύναμη που χρειάζεται για να το τρυπήσουν.
Για τον σκοπό αυτό έκαναν τρύπες σε ένα φύλλο πυριτίου, τις οποίες κάλυψαν με φύλλα γραφενίου και προσπάθησαν να τρυπήσουν το γραφένιο χρησιμοποιώντας μια ακίδα από διαμάντι.
Αυτό που ανακάλυψαν είναι ότι το γραφένιο είναι το πιο σκληρό υλικό που έχει μετρηθεί μέχρι στιγμής.
Αν και το γραφένιο έχει ανακαλυφθεί εδώ και καιρό, η μηχανική δοκιμή του δεν μπορούσε να ελεγχθεί πειραματικά μέχρι στιγμής λόγω του ότι δεν υπήρχε τρόπος να κατασκευαστούν τμήματα γραφενίου χωρίς ελλατώματα. Ελάττωμα είναι όταν στην δομή του γραφενίου, σε διάφορα σημεία λείπουν άτομα άνθρακα, κάτι το οποίο το καθιστά εύθραυστο.
Το γραφένιο είναι ουσιαστικά το υλικό από το οποίο αποτελούνται οι νανοσωλήνες άνθρακα αλλά και τα  buckybals .
Το γραφένιο είναι ένα υλικό το οποίο θα απασχολήσει σίγουρα στο άμεσο μέλλον τόσο τον κόσμο της πληροφορικής όσο και των τηλεπικοινωνιών.

Αναγνώριση λόγου από υπολογιστή. Το επόμενο…άλμα.

Πηγή: Medgreece
                                                                                                                            Jan 28,2009

Σε παλιότερα άρθρα στο Medgreece,  έχουμε αναφερθεί στην αναγνώριση φωνής από μηχανές και το πόσο σημαντική είναι αλλά και το πόσο δύσκολο είναι στην υλοποίησή του κάτι τέτοιο. Τα τεχνικά προβλήματα που πρέπει να υπερπηδηθούν είναι αρκετά αλλά φαίνεται ότι οι επιστήμονες βελτιώνουν τις τεχνικές τους συνέχεια και βρίσκουν νέους τρόπους για έρθουν πιο κοντά στην πραγματοποίηση του στόχου τους.
Συγκεκριμένα, ερευνητές από την Ευρώπη, κατάφεραν να κάνουν κάτι εντυπωσιακό. Να κάνουν ένα πρόγραμμα να μπορεί να κατανοήσει τυχαίες φράσεις από κάποια γλώσσα.
Η αναγνώριση φωνής εφαρμόζεται σε σημεία που ίσως στους περισσότερους να μην έχουν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, αλλά σαν σύστημα υπάρχει ήδη και λειτουργεί. Συγκεκριμένα μια από τις πιο δημοφιλείς εφαρμογές της που όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε έρθει σε επαφή, είναι στην τηλεφωνική εξυπηρέτηση πελατών σε τράπεζες αλλά και σε αγορά εισιτηρίων ή παρόμοιες υπηρεσίες. Φανταστείτε ότι σε περίπτωση που δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα η μόνη λύση ήταν η απασχόληση επιπλέον προσωπικού σε βάρδιες. Με την αναγνώριση φωνής το πρόγραμμα κατανοεί την επιθυμία του χρήστη, και πράττει αναλόγως, ακούραστα, 24 ώρες το 24ωρο 7 μέρες την εβδομάδα.
Παρόλα αυτά όμως η συγκεκριμένη τεχνολογία (με τη σημερινή υλοποίηση) δεν αποτελεί την καλύτερη δυνατή λύση. Προκειμένου να γίνει αντιληπτό από το πρόγραμμα η επιθυμία μας, χρειάζεται μια σειρά από βήματα όπου το πρόγραμμα ρωτά και εμείς απαντάμε μέχρι να ολοκληρώσει το αίτημά μας. Αν και δεν απασχολεί υπάλληλο για κάτι τέτοιο, δεν παύει να είναι εκνευριστικό το πόσο αργά εκτυλίσσεται η διαδικασία.

Οι ερευνητές λοιπόν από Ευρώπη κατάφεραν να βελτιώσουν τόσο πολύ την τεχνητή νοημοσύνη του συστήματος ώστε να μπορεί να αντιληφθεί μια ολοκληρωμένη πρόταση χωρίς να χρειάζεται να μας ρωτάει συνεχώς μέχρι να κατανοήσει το αίτημά μας. Το project ονομάζεται Luna, και μπορεί να καταλάβει κανονικό τυχαίο λόγο , κάνοντάς την επικοινωνία μας με τις μηχανές κάτι παραπάνω από εύκολη και σημαντικά πιο ανθρώπινη.
Η υψηλή καταληπτότητα φωνής από ένα λογισμικό ονομάζεται Spoken Language Understanding (SLU).
Ένα επίσης σημαντικό στοιχείο, είναι και το γεγονός ότι είναι σε θέσει να “καταλαβαίνει” διαφορετικές γλώσσες και συγκεκριμένα γλώσσες που δεν είχαν μέχρι πρόσφατα τέτοιου είδους συστήματα αναγνώρισης φωνής.

Η επιτυχία του προγράμματος οφείλεται στο γεγονός ότι οι ερευνητές προκειμένου να τελειοποιήσουν το πρόγραμμα, καταγράφουν πολλές τυχαίες συνομιλίες τόσο μεταξύ ανθρώπων αλλά και μεταξύ ανθρώπου και μηχανών. Όλη αυτή η εργασία οδηγεί το πρόγραμμα στο να δημιουργήσει την βασική του γλώσσα που αποτελείται από λέξεις και μικρές φράσεις και στη συνέχεια οι ερευνητές τις μετατρέπουν σε μία μορφή που ένας υπολογιστής μπορεί να καταλάβει.
Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορούσε να επιταχύνει σημαντικά τις τηλεφωνικές συνδιαλλαγές μας με τις τράπεζες, αλλά και με τουριστικά γραφεία ή κέντρα όπου χρειαζόμαστε κάποια πληροφορία.Επίσης όταν ωριμάσει η τεχνολογία θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα για την επικοινωνία μας με ρομπότ, κάτι το οποίο θα μας φέρει πιο κοντά σε μία εποχή όπου άνθρωποι και μηχανές θα επικοινωνούν στη φυσική ανθρώπινη γλώσσα  (φανταστείτε ότι κάποια στιγμή θα μπορούσε να αντικαταστήσει και το πληκτρολόγιο ακόμα, αν και κάτι τέτοιο φαντάζει λίγο απίθανο γιατί πάντα θα είναι απαραίτητο ένα πληκτρολόγιο για την εισαγωγή ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων).

Το project δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα (μένουν ακόμα αρκετοί μήνες) αλλά παρουσιάστηκε στο ICT 2008 με προοπτικές για άμεση πρακτική εφαρμογή του όταν τελειοποιηθεί, από διάφορες εταιρείες τηλεπικοινωνιών.

Μετατροπή ούρων σε πόσιμο νερό. Είναι δυνατόν ;

Thursday Nov 20,2008

Σε μερικούς από εσάς η παραπάνω φράση μπορεί να θυμίσει την πρώτη σκηνή από την ταινία Waterworld, με τον Κέβιν Κόστνερ όπου μετατρέπει μια μικρή ποσότητα από τα ούρα του σε νερό μέσω μιας μηχανής που έχει πάνω στο πλοιάριο του. Η ιδέα, αν και λίγο αποκρουστική, εάν εφαρμοσθεί στην πράξη, μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική πηγή πόσιμου νερού σε μέρη όπου αυτό είναι πολύτιμο.
Και αν αναρωτιέστε που θα μπορούσε να συμβαίνει αυτό, αρκεί να σκεφτείτε τους αστροναύτες στον διαστημικό σταθμό όπου το νερό είναι είδος πολυτελείας. Ούτε λίγο ούτε πολύ κοστίζει 12000 € το μισό λίτρο (λόγω μεταφορικών βέβαια)! Σε μια τέτοια περίπτωση κάθε σταγόνα είναι πολύτιμη, και πρέπει να γίνεται μεγάλη οικονομία.
Αν και η NASA έχει προνοήσει ώστε να γίνεται εξοικονόμηση νερού από κάθε πιθανή πηγή (από το ντους, το νερό από το ξύρισμα και άλλες πηγές) μια μεγάλη ποσότητα νερού παρέμενε ανεκμετάλλευτη, και αυτή δεν ήταν άλλη από τα ούρα των αστροναυτών.
Το εγχείρημα ανέλαβε κατά ένα μέρος να φέρει εις πέρας μια ομάδα ερευνητών από το Michigan Technological University. Σύμφωνα με τους ερευνητές το νερό το οποίο παράγεται είναι εφάμιλλο με το πόσιμο νερό που έχουμε εδώ στη γη, και μπορεί να μειώσει το κόστος σε ικανοποιητικό βαθμό. Το σύστημα ονομάζεται Water Recovery System, και ήταν προγραμματισμένο να αναχωρήσει την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου προς τον Διαστημικό σταθμό.
Το σύστημα σε γενικές γραμμές δουλεύει ως εξής: Τα ούρα περνάνε από ένα αρχικό στάδιο απόσταξης και στη συνέχεια συγκεντρώνονται στον ίδιο χώρο με τα υπόλοιπα “απόνερα” του σταθμού, όπως είναι νερό από ξύρισμα, μπάνιο, κ.ά. Στη συνέχεια υποβάλλονται σε ένα φιλτράρισμα όπου κατακρατούνται όλα τα στερεά υπολείμματα, όπως είναι τρίχες και άλλα υλικά, και το νερό που μένει συνεχίζει τη διαδικασία καθαρισμού. Ελεύθερο από ξένα σώματα πλέον το νερό περνάει από μια διαδικασία με αλλεπάλληλα φιλτραρίσματα και ανταλλαγές ιόντων όπου το νερό καθαρίζεται.
Στη συνέχεια τα τελευταία υπολείμματα κάποιων χημικών ουσιών που εξακολουθούν να παραμένουν στο νερό, αφαιρούνται μέσω ενός αντιδραστήρα ο οποίος τα διασπά σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Μετά από κάποιους επιπλέον ελέγχους όσον αφορά την υγιεινή του νερού (από θέμα μικροβίων), το νερό πλέον είναι έτοιμο προς κατανάλωση.
Το κέρδος σε πόσιμο νερό τουλάχιστον σε σχέση με την κατανάλωση που κάνουμε εδώ στη γη, δεν είναι εντυπωσιακό (περίπου 30 λίτρα ετησίως), αλλά αν το κοστολογήσετε σύμφωνα με τα δεδομένα που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, τότε μιλάμε για κάτι σημαντικό από πλευράς χρημάτων.
Αυτό βέβαια τουλάχιστον προς το παρόν αποκλείει την πιθανή χρήση του στην καθημερινή ζωή, μιας και το κόστος είναι απαγορευτικό αλλά και λόγω του ότι η εξοικονόμηση μικρή, αλλά θέτει σίγουρα τις βάσεις για την μελλοντική ανακύκλωση του νερού από κάθε κατοικία.

Μετατροπή ούρων σε πόσιμο νερό. Είναι δυνατόν ;

ναι Χρήστο είναι δυνατόν.

ο Δήμος του Λονδίνου πριν μερικά χρόνια ανακοίνωσε ότι "οι βρύσες μας τρέχουν το καθαρότερο νερό από κάθε μεγαλούπολη. να θυμάστε όμως ότι αυτό το νερό έχει περάσει από τον οργανισμό σας τουλάχιστον επτά φορές"

εξάλλου το πρόβλημα με τη διύλιση των ανθρώπινων αποβλήτων δεν έχει να κάνει τόσο με την αμμωνία κ λοιπούς "φυσικούς ρυπαντές", όσο με τα φάρμακα κ τα χημικά που προσλαμβάνουμε μέσω των επεξεργασμένων κ βιομηχανοποιημένων τροφών.

Τα ούρα των αστροναυτών περιέχουν ασυνήθιστα πολύ ασβέστιο, με αποτέλεσμα να βουλώσει το καινούργιο σύστημα ανακύκλωσης νερού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, κόστους 250 εκατομμυρίων δολαρίων.

«Μάθαμε πολύ περισσότερα για τα ούρα από ό,τι θα θέλαμε ή χρειαζόμασταν να ξέρουμε» σχολίασε ο Ντέιβιντ Κορθ, διευθυντής πτήσης του σταθμού (ISS).

Οι μηχανικοί της NASA που εξετάζουν το πρόβλημα από τη Γη δεν γνωρίζουν πού οφείλεται η αυξημένη συγκέντρωση ασβεστίου στο σύστημα, δεν αποκλείουν όμως να προέρχεται από την απώλεια οστικής μάζας, ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί συχνά τους αστροναύτες σε παρατεταμένες αποστολές στο Διάστημα.

«Υπάρχουν πολλές παράμετροι, όπως το ασβέστιο και το pH [οξύτητα], τις οποίες όλοι μας εξετάζουμε» δήλωσε στο Reuters η Τζούλι Ρόμπινσον της NASA.

Το σύστημα παράγει πόσιμο νερό από τα υγρά απόβλητα του σταθμού και είχε δοκιμαστεί λεπτομερώς πριν από την εγκατάστασή του το Νοέμβριο του 2008.

Το Κέντρο Διαστημικής Πτήσης «Μάρσαλ» της NASA προσπαθεί τώρα να βρει λύση στο πρόβλημα με την προοπτική τα απαιτούμενα εξαρτήματα να αποσταλούν στον ISS με την επόμενη αποστολή διαστημικού λεωφορείου στις 7 Φεβρουαρίου.

Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, ένα πολυεθνικό τροχιακό συγκρότημα κόστους άνω των 100 δισ. δολαρίων, συναρμολογείται σε τροχιά εδώ και πάνω από μια δεκαετία και αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2010.


ΠΗΓΗ: in.gr ( www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1094271 )