Ερώτηση Ιστορία των Τεχνητών - Τεχνητά Αντίκες

Κώστα θέλω να σου πω, πως η απουσία σου ήταν αρκετά ‘έντονη’ όπως φαντάζομαι θα αντιλήφθηκες - εάν πρόλαβες να διαβάσεις τα διάφορα posts κατά την διάρκειά της. Σημασία βέβαια έχει πως με την επιστροφή σου το forum αποκτά άλλο ειδικό βάρος κάτι το οποίο χαροποιεί τους πάντες.

Αναφορικά με το ερώτημά σου θεωρώ πως η δουλειά σου μπορεί να μην έχει πρακτικές  συνέπειες (εφαρμογές) κάτι το οποίο  από μόνο του περιορίζει το εύρος του αναγνωστικού κοινού, εντούτοις, είναι πολύ σημαντική για όσους πραγματικά ενδιαφέρονται να μάθουν είτε από απλή περιέργεια είτε επειδή ασχολούνται με το spinning και θέλουν να κατανοήσουν και να εμβαθύνουν περισσότερο στην τεχνική.

Προσωπικά, επειδή αγοράζω τα περιοδικά του χώρου από την αρχή της κυκλοφορίας τους και επειδή τελευταία έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν πρέπει να συνεχίσω να το κάνω (για το λόγο ότι δεν μου προσφέρουν αρκετή καινούργια γνώση σε σχέση με τα χρήματα που πληρώνω), θα σου πω μόνο ότι η συγκεκριμένη  σειρά άρθρων σου είναι καθοριστικός παράγοντας για το αν θα αγοράσω το κάθε επόμενο τεύχος ή όχι.

Να είσαι καλά

Φιλικά Νίκος

John H. Mann (1825-1892)

O John H. Mann, o ιδρυτής του εμπορικού οίκου που έμελλε να αποτελέσει σημαντικό μέρος της ιστορίας των τεχνητών γεννήθηκε το 1825 στο Peterborough της Αγγλίας. Το 1849 μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκαταστάθηκε στην Syracuse της πολιτεία της Νέας Υόρκης όπου και έζησε μέχρι τον θάνατό του στις 3 Αυγούστου του 1892.

Ο Mann άνοιξε ένα μπακάλικο το 1852, ιδρύοντας έτσι μια από τις καλύτερες επιχειρήσεις στην κεντρική Νέα Υόρκη. Ενθουσιώδης ψαράς αλλά και κυνηγός ο Mann απέκτησε σύντομα φήμη σε όλη σχεδόν τη χώρα για τις επιδόσεις του στο ψάρεμα με μύγα (fly fishing). Ήταν ο πρώτος που απέκτησε οπισθογεμές όπλο στην Syracuse και ήταν μέλος της λέσχης Onondaga County Anglers' and Sportsmen's Association. Υπήρξε επίσης πολύ γνωστός για τις επιτυχίες του στο ψάρεμα των tarpon (Megalops atlanticus) – μεγάλα ψάρια των ακτών των ΗΠΑ.

Το 1852 ο Mann παντρεύτηκε την Αγγλικής καταγωγής Annie W. Webber με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Το 1876 η επιχείρηση του Mann μετακόμισε σε νέα κτήρια αφού με την ανάπτυξή της χρειάστηκαν μεγαλύτεροι χώροι αλλά και επιπλέον προσωπικό.

Το 1880 ο Mann απέκτησε συνέταιρο τον J. T. M. Meatyard ο οποίος παρέμεινε στην εταιρεία μέχρι τον θάνατό του τον Νοέμβριο του 1893. Πριν βρεθούν τα πληρέστερα βιογραφικά στοιχεία του, οι ιστορικοί θεωρούσαν τον Meatyard δικηγόρο του Mann κι όχι συνέταιρο, κάτι που αποτελεί ένδειξη της διακριτικής παρουσίας του στην εταιρεία. Το 1888 προστέθηκε ένας ακόμα συνέταιρος, ο γιος του Mann ο George H. Mann και η εταιρεία άνοιξε και δύο νέα υποκαταστήματα. Το 1893 προστέθηκε ένας ακόμα συνέταιρος ο P. C. Evans αλλά η εταιρεία διατήρησε την αρχική της επωνυμία, John H. Mann & Co. (1).

Μνημόνιο της αγαστής συνεργασίας του Mann με τον Joseph Meatyard είναι ένα ρολόι τσέπης με σκαλισμένη αφιέρωση που δώρισε ο Mann στον Meatyard (Εικόνα 1)

[img]http://[/img]
Εικόνα 1 : Ρολόι με σκαλισμένη αφιέρωση που χάρισε ο Mann στον  συνέταιρό του Joseph Meatyard.


Η πρώτη άδεια ευρεσιτεχνίας του Mann για τεχνητό κατατέθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1871 και αφορούσε ένα κουταλάκι συρτής το οποίο είναι γνωστό στους συλλέκτες με το παρατσούκλι «η ασπίδα» λόγω του σχήματός του. Το κουταλάκι αυτό υπήρχε σε πέντε διαφορετικά μεγέθη που έφεραν 5 αριθμούς που προφανώς είχαν κάποια αντιστοιχία με το μέγεθος – το μικρότερο μέγεθος είχε το μικρότερο νούμερο – αλλά δεν είναι γνωστό σε τι ακριβώς αναφερόταν το νούμερο αυτό (Εικόνα 2).

[img]http://[/img]
Εικόνα 2: Η πρώτη άδεια ευρεσιτεχνίας του Mann ένα κουταλάκι συρτής το οποίο είναι γνωστό στους συλλέκτες με το παρατσούκλι «η ασπίδα» λόγω του σχήματός του. 


Η πιο σημαντική όμως ευρεσιτεχνία του Mann και αυτή που θα του εξασφάλιζε μια θέση στην Ιστορία ήταν αυτή που κατατέθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1871 με αριθμό 121,182 και τίτλο «Βελτίωση για κουταλάκια συρτής (Improvement in Trolling Spoons).

Η ουσιαστική βελτίωση ήταν η χρήση χάντρας από γυαλί που τοποθετούσε πάνω στον άξονα του τεχνητού και που είχε διπλό σκοπό – την μείωση της τριβής κατά την περιστροφή και την αντανάκλαση του φωτός για να προσελκύει τα ψάρια. Την γυάλινη αυτή χάντρα την χρησιμοποίησε ο Mann και σε όλα τα μεταγενέστερα μοντέλα τεχνητών που δημιούργησε. Μία ακόμα βελτίωση ήταν ο ελεγκτής όπως τον ανέφερε, ένα μεταλλικό έλασμα από το πτερύγιο που με μια περιτύλιξη γύρω από τον άξονα σταθεροποιούσε το τεχνητό κατά την περιστροφή (Εικόνα 10).

[img]http://[/img]
Εικόνα 3: Διπλό Tandem Improved Trolling Spoon. Μεγέθους #2. Φέρει τα κλασσικά διπλά αγκίστρια (Japanned) που χρησιμοποιούσε ο Mann.

[img]http://[/img]
Εικόνα 4: Ωοειδές κουταλάκι συρτής (Oval Spoon) Μεγέθους # 4 και με τα κλασσικά διπλά Japanned αγκίστρια.

[img]http://[/img]
Εικόνα 5: Το Τέλειο Περιστρεφόμενο Τεχνητό ή η «Καρδιά» (Perfect Revolving Lure – “Heart”)

[img]http://[/img]
Εικόνα 6: Το Ωοειδές Μονάγκιστρο Τεχνητό (Oval Single Hook Lure – «Hook-Spoon») 

[img]http://[/img]
Εικόνα 7: Το  Ωοειδές Διπλάγκιστρο Τεχνητό, το «αυγό» (Oval Double japanned Hooks Lure – «Egg») 

[img]http://[/img]
Εικόνα 8: Το Νεφροειδές (Kidney Lure). Το κλασσικό διπλό αγκίστρι καλύπτεται από φτερά και λευκό ύφασμα.


Κάτι που διέκρινε και ξεχώριζε τα κουταλάκια του Mann ήταν τα αγκίστρια τους. Όλα σχεδόν τα τεχνητά του χρησιμοποιούσαν τα (τότε αποκαλούμενα) "Japanned" διπλά αγκίστρια με εξαίρεση τα κουταλάκια για ψάρεμα με καλάμια fly και τα λεγόμενα oval hook-spoons με τα ωοειδή πτερύγια και το μονό ενσωματωμένο αγκίστρι. Τα αγκίστρια αυτά ήταν βαμμένα με μαύρο σμάλτο εισαγωγής από την Άπω Ανατολή. Η τεχνική αυτή κατάφερε να διατηρεί τα αγκίστρια αυτά λαμπερά και γυαλιστερά ακόμα και μετά από σχεδόν 140 χρόνια. Τα αγκίστρια αυτά είχαν δύο τελικές μορφές ή παρουσιάσεις, είτε με φτερά είτε με κόκκινο πανί όπως συνήθιζαν άλλωστε οι πρώτοι κατασκευαστές τεχνητών.

    Ο Mann δημιούργησε συνολικά 6 διαφορετικούς τύπους τεχνητών με περίπου ισάριθμους τρόπους μαρκαρίσματος με ανάγλυφη την επωνυμία και τους ανάλογους αριθμούς ευρεσιτεχνίας και μεγέθους. Τα τεχνητά αυτά τα κατασκεύαζε και τα πρόσφερε σε ασήμι, μπρούντζο, χαλκό και νικέλιο.

Παρακάτω αναφέρονται οι 6 τύποι τεχνητών του Mann.

• The Shield Lure – Η «ασπίδα» (Εικόνα 2)
• Improved Trolling Lure  (Egg/Tear Drop)  - Βελτιωμένο Τεχνητό Συρτής: το «αυγό» ή το «δάκρυ»  ( Εικόνα 3, Εικόνα 4)
• Perfect Revolving Lure  (Heart) – Το Τέλειο Περιστρεφόμενο Τεχνητό ή η «Καρδιά» (Εικόνα 5)
• Oval Single Hook Lure (Hook-Spoon)  - Το Ωοειδές Μονάγκιστρο Τεχνητό (Εικόνα 6)
• Oval Double japanned Hooks Lure (Egg)  - Το  Ωοειδές Διπλάγκιστρο Τεχνητό, το «αυγό» (Εικόνα 7)
• Kidney Lure – Το Νεφροειδές (Εικόνα

[img]http://[/img]
Εικόνα 9: Καρτ ποστάλ εποχής όπου απεικονίζεται το κεντρικό κτήριο των επιχειρήσεων του Mann στην Syracuse της πολιτείας της Νέας Υόρκης


[img][/img]
Εικόνα 10: Η πιο σημαντική ευρεσιτεχνία του Mann. Κατατέθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1871 με αριθμό 121,182 και τίτλο "Βελτίωση για κουταλάκια συρτής" (Improvement in Trolling Spoons).

Πηγές
1. Bruce, Dwight H. (Ed.), Onondaga's Centennial. Boston History Co., 1896, Vol. II
2. «Fishing Lure Collectibles: An Encyclopedia of the Early Years, 1840 to 1940» by Dudley Murphy & Rick Edmisten. Εκδ. Collector Books (2006). ISBN-10: 1574325167
3. www.freepatentsonline.com – Βάση δεδομένων των ΗΠΑ για τις άδειες ευρεσιτεχνίες .

Νίκο δεν ξέρω τι να πω..... μένω άφωνος (και αυτό τα λέει όλα) 

Ότι αφορά εμένα... μου μένη πανεντελός αδιάφορο το τι γράφης, σε τέτοιο σειμείο μάλιστα που λέω να μην το ξαναδιαβάσω το περιοδικό

Πραγματικά Κώστα μου αυτά που γράφης είναι ενδιαφέροντα και μάλιστα πιστεύω οτι χρειάζεται αρκετή γνώση και χρώνος για να μαζευτούν όλα αυτά τα υλικά που συντάσουν ενα τέτοιο άρθρο.
Εμένα πάντος πέρα απο την ιστορική πλευρά σαν ιστορία και μόνο, δεν με ενδιαφέρη και ιδιαίτερα.
Το ότι κάποιος μέσα απο το μεράκη του η μέσα απο την γνώση και την τύχη κατά μέρος κατάφερε να φτιάξη κάποιο τεχνιτό δόλωμα, με ευχαριστή το ότι το κατάφερε και μπορώ εγώ σήμερα να το επωφελούμε, αλλά δυστιχώς το πώς και με ποιό τρόπο τα κατάφερε ... δεν....
Είμαι σίγουρος όμως οτι είμαι μια σταγόνα μπροστά σε όλους αυτούς που θα θέλαν να μάθουν την ιστορία του τεχνιτού τους. Γιαυτό θα σε παρακαλέσω να μήν σταματήσης αυτό που κάνης.
Φιλάκια Άρης

Ότι αφορά εμένα... μου μένη πανεντελός αδιάφορο το τι γράφης, σε τέτοιο σειμείο μάλιστα που λέω να μην το ξαναδιαβάσω το περιοδικό

Πραγματικά Κώστα μου αυτά που γράφης είναι ενδιαφέροντα και μάλιστα πιστεύω οτι χρειάζεται αρκετή γνώση και χρώνος για να μαζευτούν όλα αυτά τα υλικά που συντάσουν ενα τέτοιο άρθρο.
Εμένα πάντος πέρα απο την ιστορική πλευρά σαν ιστορία και μόνο, δεν με ενδιαφέρη και ιδιαίτερα.
Το ότι κάποιος μέσα απο το μεράκη του η μέσα απο την γνώση και την τύχη κατά μέρος κατάφερε να φτιάξη κάποιο τεχνιτό δόλωμα, με ευχαριστή το ότι το κατάφερε και μπορώ εγώ σήμερα να το επωφελούμε, αλλά δυστιχώς το πώς και με ποιό τρόπο τα κατάφερε ... δεν...

2 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ....

Κώστα είσαι πραγματικά Μαμούνι... που τα βρίκες όλα αυτά τα στοιχία??
Καλλά, αυτά τα ψεύτικα με τα αγκίστρια στο πλά ι Great Injured (Crippled) Minnow (1930), πρώτη φορά τα βλέπω αλλά πρέπει να πώ οτι μου φάνηκαν ενδιαφέρον.
Άρης

Παύλο είναι απλό το θέμα.... Παραθέτω φωτογραφία από ψάρεμα στη Κρήτη το 2006. Με τον Άρη γνωριζόμαστε προσωπικά και γιαυτό τον μισώ και με μισεί 

Παύλο (και συντοπίτη, απ'ότι είδα μόλις στο προφίλ σου), πολλή μου αρέση αυτό που έκανες.
Προσπάθησες να υπερασπήσης κάποιον με επιχηρίματα και οχι με επίθεση κατά μέτωπο!!! 

Πάραυθα θα ξαναγράψω οτι το θέμα σαν ιστορία (αφήγηση) μου αρέση να την διαβάσω (όπως εξάλου και οτιδίποτε άλλο γράφη ο Κώστας). Σαν θέμα γνώσης απο πού και γιατί.. δεν...
Το ότι πρίν απο 1,5 χρόνο μου άρεσε κάποιο τεχνιτό δεν αναιρή την θέση μου οτι με αφήνη αδιάφορο το απο πού προήλθε και το τί έμελε μέχρι να φτάση στα χέρια μου.
(Σκέφτικα να σου στείλω ΠΜ, αλλά καλύτερα εδό για να το διαβάση και ο ΤΣΕ)
Φιλικά Άρης

Είναι κουζουλοί αυτοί οι Ρωμαίοι Χανιώτες 

(ένα ο καθένας και μη τσακώνεστε) 

Κάτι μου μυρίζει εδώ... Ωραίο.....Κάτι από psarema.gr.................
Είχα καιρό να την νιώσω αυτή την μυρωδιά....