Ερώτηση Συνάντηση στη Θεσσαλονίκη

Επειδή φάνηκε ξαφνικά στον ορίζοντα, κάποια άλλη προοπτική, οικογενειακού σχεδιασμού, διά την Κυριακή 9/12/07, χωρίς όμως και αυτή να είναι οριστική και τελεσίδικη, αποσύρω προς το παρόν την συμμετοχή μου για την συνάντηση, εφόσον πλέον δεν είμαι σίγουρος του τί τελικά θα γίνει.
Θα παρακολουθώ το τόπικ για να ενημερώνομαι.
Άν θέλετε μπορώ να βοηθάω σχετικά με την συμπλήρωση της λίστας.

Ant - Αντώνης (9/12/07 ή και 13/1/08)
Mourmouris73 - Αντώνης (13/1/08)
Γ.Μαργαρίτης (9/12/07 ή και 13/1/08)
XAWK - Αλέξης (9/12/07 ή και 13/1/08)
Fotisfran - Φώτης
Harrisp - Χάρης (9/12/07 ή και 13/1/08)
Babikos - Μπάμπης
ΙΧΘΥΣ - Μάκης Προδρομίδης (9/12/07 ή και 13/1/08)
Guitarman - Κώστας
Akiriazides - Αντώνης (9/12/07 ή και 13/1/08)
Fisherman - Γιώργος Τσεντελιέρος
Volt - Βασίλης (9/12/07 κατά προτίμηση, ή και 13/1/08)

Μιλτιάδη έγραψες :

Επειδή φάνηκε ξαφνικά στον ορίζοντα, κάποια άλλη προοπτική, οικογενειακού σχεδιασμού, διά την Κυριακή 9/12/07,...

και μου δημιουργήθηκαν δύο απορίες.

1η  Από φάνηκε κάτι τέτοιο στον ορίζοντα και

2η  Αντε και φάνηκε και όντως μπορεί να ακολουθήσουν και γυναίκες. Πιο είναι αυτό που θα σε ανάγκαζε να μην έρθεις

Εκτός και αν ήθελες η συνάντηση να γίνει κάπου που να έχει και ψάρεμα. Στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να κάνεις άλλα τουλάχιστον 50 χλμ επιπλέον και μάλιστα σε περιοχές που δεν γνωρίζεις και τα συνέπεια θα είχες δυσκολία πρόσβασης. Επίσης θα έπρεπε και εσύ αλλά και οι υπόλοιποι φίλοι να ξεκινούσατε 3 ώρες πριν την συνάντηση που αν γινόταν κατά τις 8:00 για να έχει και νόημα έπρεπε να φύγεις από Βόλο στις 5:00 άρα και να σηκωθείς κατά τις 4:30. Πιστεύω ότι κάτα τέτοιο μάλλον θα λειτουργούσε αρνητικά για τους περισσότερους εκτός Θεσσαλονίκης και ίσως και κάποιους μέσα από την πόλη που θα προτιμούσαν 1- 2 ώρες ύπνο επιπλέον ειδικά αν ο καιρός δεν είναι καλός.


Δήμητρη ρώτησες

Δεν υπάρχει άραγε κάποιο καφέ κοντά στο μαγαζί του Αντώνη?
Αν τελικά καταλήξετε στο Μπερεκέτι γιατί να φύγετε από την περιοχή?

Πρωτα και κύρια γιατί τα προτινόμενα cafe είναι πολύ πιο εύκολο να τα βρει κάποιος εκτός Θεσσαλονίκης και ένας επιπλέον λόγος για αλλαγή παραστάσεων έστω και πέριξ του χώρου που θα καθόμαστε. Εξάλλου πρέπει κάποιος να περάσει από εκεί όταν έρχεται από την Εθνική Αθηνών - Θεσσαλονίκης, είναι πολύ λίγα τα επιπλέον χλμ για κάποιον που θα έρθει από Εγνατία οδό από την άλλη πλευρά και τους μόνους που δεν ευνοεί είναι αυτούς που θα έρθουν από ανατολικά ή Χαλκιδική

Να σου λύσω τις απορίες Αντώνη, άν και δεν καταλαβαίνω πώς σου γεννήθηκαν.
Ο γαμπρός μου με την αδελφή μου και δύο άλλα φιλικά μας ζευγάρια, σχεδιάζουν μία εκδρομή στην Αετιά των Γρεβενών, κοντά στην Σαμαρίνα, για το Σ/Κ 8-9/11/07 και μας πρότειναν σε εμένα και την Εύη να πάμε μαζί τους και αυτό είναι όλο.
Απλά ούτε εκείνοι είναι σίγουροι άν τελικά πάνε, ούτε και εγώ άν θα τους ακολουθήσω.

Όσο για το ψάρεμα, το ξέρεις ότι εγώ στις συναντήσεις δεν ψαρεύω, εκτός και άν βρεθούμε κάπου δύο τρείς φίλοι, σόλο χωρίς γυναίκες, όπως τότε στις 12/11/06 που ήσουν και εσύ στον Νέο Παντελεήμονα.

Τώρα όσον αφορά τους εκάστοτε τόπους που προτιμώ για κάποια συνάντηση, αυτοί περιορίζονται μόνο σε παραθαλάσσια μέρη (να βλέπω θάλασσα, έστω και από 100 μέτρα μακρυά), χωρίς όμως να αποκλείω και τοποθεσίες απομακρυσμένες από την θάλασσα, άν η πλειοψηφία της παρέας το θέλει έτσι. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν είμαι και τόσο ενθουσιασμένος για την Αετιά που βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο στα βουνά.

Τώρα όσον αφορά τους εκάστοτε τόπους που προτιμώ για κάποια συνάντηση, αυτοί περιορίζονται μόνο σε παραθαλάσσια μέρη (να βλέπω θάλασσα, έστω και από 100 μέτρα μακρυά), χωρίς όμως να αποκλείω και τοποθεσίες απομακρυσμένες από την θάλασσα, άν η πλειοψηφία της παρέας το θέλει έτσι. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν είμαι και τόσο ενθουσιασμένος για την Αετιά που βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο στα βουνά.

Μιλτιαδη.....αν η συναντηση γινοταν στον Αγιο Προδρομο στον Πολυγυρο απο τις μυρωδιες και απο τις γευσεις εστω και για λιγο θα γυρνουσες πλατη στη θαλασσα πιστευω.
Εχω πνιξει τον καημο μου (μετα απο αποτυχημενες εξορμησεις σε Καλυβες και Αγιο Μαμμα) σε κατι σουβλακο-παιδακια με μπρουσκο κρασι σε εκεινο το χωριουδακι που ξαναεμαθα να λεω την θαλασσα.....θαλαττα!!

Μιλτιάδη,

Γράψε λάθος. Νόμιζα ότι υπάρχει η πιθανότητα να μη έρθεις επειδή ο σχεδιασμός για την συνάντηση της Θεσσαλονίκης έδειξε ότι έχει χρώμα οικογενειακό, και για τον λόγο αυτό παραξενεύτηκα και ρώτησα. Συγνώμη.

Αντώνη, χωρίς το αυτοκόλλητό μου, πάω κάπου εγώ?

Και με την ευκαιρεία, λίγη ιστορία δια την περί ού ο λόγος Αετιά, όπου είχα πάει για πρώτη φορά 4-5-6 Δεκεμβρίου του 2004 και πραγματικά πέρασα υπέροχα, φτάνοντας μέχρι και Σαμαρίνα. Το περίεργο ήταν ότι άν και μέσα στην καρδιά του χειμώνα, άν και είμασταν σε υψόμετρο 1.150 μέτρων, έκανε τόση ζέστη που φορούσαμε κοντομάνικα. Από αγριογούρουνα βεβαίως ελευθέρας βοσκής, καταναλώσαμε αρκετά

                                                          ΑΕΤΙΑ (ΤΣΟΥΡΓΙΑΚΑ)

  Είναι ένα από τα 20 Κουπατσιαροχώρια. Οι Κουπατσιαραίοι, ημινομαδικός πληθυσμός, συνιστούν μία ανθρωπογεωγραφική ενότητα και χωροθετούνται δυτικά και γύρω του Βενέτικου ποταμού και ανατολικά του ορεινού συγκροτήματος της Βασιλίτσας. Έχουν πάρει την ονομασία τους από το δέντρο που κυριαρχεί στην οικολογική ζώνη που κατέχουν, την βελανιδιά και κυρίως τα πρεμνοφυή αναβλαστήματά της, που οι βλάχοι τα λένε κουπάτσια και οι ίδιοι «σμάρια» ή «κοντοκλάδια».
  ΟΝΟΜΑΣΙΑ :  Η παράδοση λέει πως το χωριό λεγόταν παλιά Τσιούργιακα γιατί ήταν χτισμένο πάνω στα «τσιουρόκια», μικρά μοναστηριακά κτήματα, ιδιοκτησίας ενός μικρού μοναστηριού στην θέση «Βενετάδες» που σήμερα δεν σώζονται ούτε τα ερείπιά του. Την σημερινή του ονομασία πήρε από το πλήθος των αετών που ζουν και φωλιάζουν στα απόκρημνα βράχια, ανατολικά του χωριού.
  ΘΕΣΗ : Η Αετιά είναι χτισμένη στις πλαγιές της Β.Α. Πίνδου σε υψόμετρο 1150 μ. και σε απόσταση 33 χλμ. δυτικά της πόλης των Γρεβενών. Υπάγεται στην κοινότητα Φιλιππαίων και οριοθετείται από τα χωριά Πρόσβορο ανατολικά, Φιλιππαίοι δυτικά, Μεσολούρι βόρεια και Πολυνέρι νότια. Είναι χωριό αγναντερό με θέα προς τους βράχους και την πανέμορφη κοιλάδα της που την διασχίζουν το Σμιξιώτικο ρέμα και ο Φιλιππιός, τροφοδότες του Βενέτικου ποταμού.
  Η ΑΕΤΙΑ ΣΗΜΕΡΑ : H Αετιά «του σήμερα» παραμένει ένα μικρό χωριό που κατοικείται μόνο τα καλοκαίρια, από τους παραθεριστές και από λίγες κτηνοτροφικές οικογένειες που ανεβαίνουν από τα χειμαδιά της Ελασσόνας για να ξεκαλοκαιριάσουν. Από κοινού αποφασίζουν, από κοινού εκτελούν προσδοκώντας το ελάχιστο από το κράτος που ως συνήθως έχει τα «μάτια» του στραμμένα αλλού. Γι’ αυτούς αρκεί η σιωπή του βουνού, αρκούν οι εικόνες με τις δασωμένες βουνοπλαγιές, το τραγούδι των αηδονιών κάτω στις ιτιές στο «τρανό πηγάδι», του κούκου στον «Μιρά» και των άλλων πουλιών στο δάσος. Αρκεί που τις νύχτες βρίσκονται πιο κοντά στ’ αστέρια. Αρκεί που το κλαρίνο δένει αρμονικά με τους ήχους από τα κουδούνια των προβάτων που βόσκουν στις απέραντες ράχες. Η χλωρίδα και η πανίδα αναπτύσσονται σε όλο τους το μεγαλείο. Η κυριαρχία των δασών είναι αναμφισβήτητη. Χαμηλότερα το έλατο και η δρυς, ψηλότερα το πεύκο και το ρόμπολο. Μια οργιά δίπλα σου οι κορομηλιές, οι δαμασκηνές, οι ιτιές και τα πυξάρια. Τα ποικιλόμορφα και πανέμορφα λουλούδια κοσμούν την γη της Αετιάς, ενώ η μεγάλη ποικιλία και ο αριθμός των μανιταριών την χαρακτηρίζουν. Ψηλά στην πέτρα του «Τσιούργιακα» φωλιάζουν ο ασπροπάρης (μπάτζιος ή μπατζιοτέρα), ο φιδαετός, ο χρυσαετός, ο πετρίτης και ο χρυσογέρακας. Η πανίδα ολοκληρώνεται με τις βαριές πατημασιές της αρκούδας που τεμπέλικα διασχίζει το δάσος. Έρχεται από το φαράγγι όπου ξεχειμωνιάζει, παρέα με τους λύκους και τα αγριογούρουνα. Τα νερά δημιουργούν το «ποτάμι» της Αετιάς, το καμάρι του τόπου, που διασχίζει ακούραστα, χρόνια τώρα, μια μεγάλη ποικιλία από τοπία, αλλάζοντας συχνά μορφή και συμπεριφορά. Αλλού είναι φαρδύ-νωχελικό γεμάτο κροκάλες, αλλού γράφει μαιάνδρους κινούμενο φιδωτά και αλλού πάλι στενεύει και μεταμορφώνεται, μέσα στο φαράγγι, σε καταρράκτη. Συχνά τα πλούσια σε ψάρια και κατακάθαρα γάργαρα νερά του ξαποσταίνουν σχηματίζοντας  μικρές ειρηνικές γωνιές, μέσα σε οργιώδη βλάστηση, προσφέροντας σπάνιες ευκαιρίες για τολμηρούς κολυμβητές. Η περιοχή αποτελεί μια μόνιμη πρόκληση για όλους τους φυσιολάτρες, προσφέροντας καλοκαίρι και χειμώνα μοναδικές εμπειρίες.

      ΣΕ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ : Μπορείτε να επισκεφτείτε:
A) Την πέτρα του «Τσιούργιακα» (Πλάκα) σε υψόμετρο 1315 μ.
B) Το ξωκλήσι της Παναγιάς στα ριζά του βράχου με τις αναρριχητικές διαδρομές «Μελίτσα», «A.I.D.S» και «Μεγάλη Άρκτο» ύψους 150 μ.
Γ)  Την «τρύπα»- σπηλιά του Μακεδονομάχου Γκούντα, το καστρί και το ξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων που
      είναι χτισμένο πάνω σε δόμους μακεδονικού οχυρού.
Δ)  Τους καταρράκτες στο φαράγγι, το καλντερίμι και το πέτρινο γεφύρι στο «Νιδρούζι»

      ΣΕ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ : Αξίζει να επισκεφτείτε:
Α)  Τα υπόλοιπα  Κουπατσιαροχώρια  και ιδιαίτερα τους Φιλιππαίους  (Κουρούνα, κατασκηνώσεις, μνημείο
      Αννίτσας), το Μεσολούρι  (εκκλησία  Αγ. Δημητρίου, χτισμένη το 1778, χρονιά που  πέρασε  ο Κοσμάς ο               
      Αιτωλός), το Δοτσικό  ( μαστοροχώρι με  μονότοξο  γεφύρι),  το Σπήλαιο  (Παναγιά Σπηλιώτισσα - 1633,             
      φαράγγι και γεφύρι Πορτίτσας).
      Β)    Το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας.
      Γ)    Τον εθνικό δρυμό της Πίνδου (Βάλια Κάλντα, Αρκουδόρεμα, λίμνες Φλέγγα).

  ΙΣΤΟΡΙΑ : Αν και δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που να αποδεικνύουν την ταυτότητα του χωριού στο χρόνο, σίγουρο είναι ότι το χωριό υπήρχε στην περίοδο της Τουρκοκρατίας.
  Εδώ γεννήθηκε περί το 1790 ο ήρωας της επανάστασης του 1821, Απόστολος Κυρίμης. Υπήρξε αρματολός στο πλευρό του Γιαννούλα Ζιάκα, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και ηρωικός αγωνιστής και οπλαρχηγός. Σε ενθύμηση εκκλησιαστικού βιβλίου του Αγίου Όρους αναφέρεται ότι τον Μάιο του 1821 πήρε μέρος στην επανάσταση της Χαλκιδικής και εξόντωσε στα παράλια του Άθω, το πλήρωμα τουρκικής γολέτας που είχε εξοκείλει εκεί καταδιωκόμενη από ελληνικά πλοία. Αυτό μας το επιβεβαιώνει και ο Σπυρίδων Τρικούπης στο βιβλίο του «Ιστορία της Ελληνικής επανάστασης» τόμος Α’, σελίς 217. Τον Απρίλιο του 1822 πολεμάει με τους Ζιακαίους και κατατροπώνουν τον στρατό 1600 ανδρών του Σρόπολι, απεσταλμένο του Χουρσίτ-Πασά. Από τον καθηγητή Απόστολο Βακαλόπουλο και το βιβλίο του «Ιστορία της Μακεδονίας» μαθαίνουμε ότι αγωνίστηκε στο πλευρό των Κασομούληδων, στην μαρτυρική πόλη του Μεσολογγίου κατά την πολιορκία του, επικεφαλής 250 Γρεβενιωτών από το 1823 έως την ηρωική Έξοδο.
  Αναφορά στον Κυρίμη με ιδιαίτερα κολακευτικά γι’αυτόν λόγια, βρίσκουμε στο με αριθμ. φακέλου  28732 χειρόγραφο της Εθνικής βιβλιοθήκης και σε βιβλία των ιστορικών συγγραφέων Μ. Παπαϊωάννου, Άγγ. Ανεστόπουλου, Αριστ. Κωστόπουλου. Στην μάχη του Μαυρονόρους Γρεβενών το 1826, όπου σκοτώθηκε ο χιλίαρχος Γιαννούλας Ζιάκας, ο Κυρίμης διασώθηκε σαν από θαύμα και κατέφυγε με το Θεόδωρο Ζιάκα και άλλους συμπολεμιστές του στην Νότια Ελλάδα (Λαμία) όπου αγωνίστηκε μέχρι τέλους του αγώνα στις περιοχές των Αγράφων, της Φθιώτιδας και της Βοιωτίας. Απόγονοί του ζούν σήμερα στην Λαμία και ένας από αυτούς ο Γεώργιος Κυρίμης, Υποστράτηγος διετέλεσε υπουργός Ηπείρου και Μακεδονίας (1936-1941).
  Με την παλιά ονομασία Τσούργιακα είναι χαρτογραφημένη σε έκδοση του 1881 από τον γεωγράφο και ιστορικό Μ. Χρυσοχόου. Είναι τραγουδισμένη από την δημοτική μούσα σε τραγούδι αφιερωμένο στον Σαμαριναίο ήρωα Γιάννη Παπανικολάου ή Πρίφτη που σκοτώθηκε πολεμώντας τους Τούρκους το 1867.
  Από τα ιερά βιβλία της εκκλησίας τα οποία χρησιμοποιούνταν τα παλιά χρόνια στην εκπαίδευση, υπάρχουν αρκετές χειρόγραφες σημειώσεις από τους δασκάλους οι οποίες μας δίνουν πολύτιμες πληροφορίες. Έτσι μαθαίνουμε ότι στην Αετιά λειτουργούσε σχολείο στις 22 Ιουλίου 1892 με δάσκαλο ιερομόναχο από το Άγιο Όρος, αμειβόμενο από τους κατοίκους της. Στις 17 Μαΐου 1906 λειτουργούσε με δάσκαλο τον παπα-Ανδρέα Χρήστου από το Πρόσβορο με τους παρακάτω 12 μαθητές : Γκουντάρα, Μπατσίλα, Κολιό, Τούσια, Σακοράφα, Θωμά, Τσίλκα, Θανάσινα, Μπίτη, Κουλούσια, Στέργιο και Μπιταρέκα. Στις 20 Ιουλίου 1908 είχε δάσκαλο το Κωνσταντίνο Αναστασίου και το 1914 τον Γεώργιο Αναστασίου από το Πρόσβορο που λειτούργησε όλον τον χρόνο με 1 έως 7 μαθητές.
  Εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, είχε τουλάχιστον από τις 8 Μαΐου του 1903, όταν άφησε την υπογραφή του περνώντας ο Σαμαριναίος αγιογράφος Παπά-Αδάμ Σακομάνος.
     
  Μπορείτε να μείνετε στον νεόκτιστο ξενώνα του Γεωργίου Μπατσίλα (τηλ. 24620-81.220 και 22.700) και να γευτείτε δικής του παραγωγής κρέατα, τυριά, αγριογούρουνα ελευθέρας βοσκής και να δοκιμάσετε το ονομαστό του ξυνόγαλα.                         

Γιώργος Λιάνας
Καλοκαίρι του 2000

Και κάτι άλλο.
6 Δεκεμβρίου, στον Βόλο, τα καταστήματα και οι Δημόσιες Υπηρεσίες είναι κλειστά λόγω του πολυούχου της πόλης του Αγίου Νικολάου και εκεί "παίζει" ο σχεδιασμός αυτής της εκδρομής για φέτος, επειδή 6 Δεκεμβρίου είναι ημέρα Πέμπτη.
Άν ήταν Παρασκευή, ή Δευτέρα, τότε θα ήταν σίγουρη.

Η ταβέρνα του Akiriazides βρίσκεται περίπου στις συντεταγμένες
40 36' 35.85" Ν
22 59' 22.20" Ε
στο Google Earth
H 10η έξοδος από την Περιφερειακή Λεωφόρο (Ε90), οδηγεί μέσω της οδού Σταγειρίτη Αθ. στον κόμβο των οδών Λαμπράκη Γρ. (δεξιά) και 17ης Νοεμβρίου (αριστερά) όπου κάπου εκεί στο αριστερό σας χέρι βρίσκεται και η ταβέρνα.
Για όσους έχουν GPS, δώστε την διεύθυνση (17ης Νοεμβρίου, Πύλαια Θεσσαλονίκης, 55535)

Το ενδιαφέρον μου για την συνάντηση, δεν έχει σταματήσει και θα γνωρίζω σίγουρα για την συμμετοχή μου σε αυτή, το αργότερο την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου.

Άν πρόκειται τελικά να καταλήξουμε στο "Μπερεκέτι" θα ήθελα τότε να κάνω την κατωτέρω πρόταση.
Για να δούμε και εμείς οι εκτός Θεσσαλονίκης λίγο την πόλη σας, θα προτιμούσα, η προσυνάντηση για τον καφέ (άν έχει και τσιπουράκι με μεζέ-ακόμη καλύτερα) να γινότανε κάπου παραλιακά, π.χ. προς το άγαλμα του Μ.Αλεξάνδρου, ή κοντά στο Μακεδονία Παλλάς, ή στο Δέντρο με τις ομπρέλλες.
Στην Λεωφόρο Μ. Αλεξάνδρου π.χ. στον αριθμό 5 υπάρχει μία καφετέρια με την ονομασία "Παραλία" (την βρήκα στο GPS, άρα δεν ξέρω άν υπάρχει πράγματι και άν υπάρχει χώρος για πάρκιν εκεί, ή κάπου κοντά)
Στην περίπτωση λοιπόν που η προσυνάντηση γινότανε εκεί, υποθέτω πως θα ήταν εύκολο (από όσα μου δείχνει το μαραφέτι μου) μέσω των οδών Ριάδη Εμμ.-Βασιλέως Γεωργίου-3ης Σεπτεμβρίου (περνώντας μπροστά από το Αλεξάνδρειον Μέλαθρον)-Αγ.Δημητρίου (μπροστά από το Καυτατζόγλειο Στάδιο)-Κατσιμίδου-Κυριακίδη να μπούμε στην Περιφερειακή Ε90 και αμέσως μετά την έξοδο για το Στάδιο της Τούμπας να βγούμε στην έξοδο 10 και από εκεί στον τελικό προορισμό μας. Για αποστάσεις δεν ξέρω, δεν τις υπολόγισα προς το παρόν.
Τί άποψη έχετε περί αυτού?

Θα ξημερώνει Τετάρτη ....κι ακόμα θα οδηγείτε !!!