Ερώτηση Το ψάρεμα της ζαργάνας

Σταύρο ξεκίνησα με μία. Κόκινη αν θυμάμαι καλά.
Μετά δοκίμασα με δύο και τρείς.
Στης δύο νομίζω είχα δεί να ακολουθούν την ματασίνα μία φορά, αλλά ποτέ δεν όρμισαν.
Φιλικά Άρης

Νεκτάριε κόκκινη άσπρη και ότι άλλο χρώμα και να βάλεις είναι άχρηστες από στεριά  μόνο κιτρίνη και πορτοκαλιά  δουλεύουν αν θες κάνε έναν κόπο πάρε ένα από τα 2 χρώματα που σου λέω και δοκίμασε πάλι θα δεις αποτελέσματα  βαλε μόνο μια στο παράμαλλο σου η δόκιμη θα σε πείσει 

Λοιπον,εχουμε και λεμε:
Αγκιστρι νουμερο 9 τυπου aberdeen (αρκετα μακρυλαιμο,στργγυλη καμπυλη,ισιο αρπαδι).
Φιλετακι ξελεπιασμενης σαρδελας με το δερμα της μακροστενο,μηκους 4 ποντων,
πλατους 1 ποντου,αν μπορουμε το πανω μερος λιγο πιο φαρδυ.
Μανα 0.20 - 0.22, shock leader(ναι!) 0.30 - 0.35,παραμαλο FC 0.18 - 0.20
μηκους 1,5 + μετρα, μπουλντο μεσαιου μεγεθους ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΑΝΟ γεμισμενο
κατα τα τρια τεταρτα με νερο (μικροτερος ογκος,λιγοτερη τριβη στον αερα,
μακρυτερη βολη).
Καλαμι 3 - 3.60 μετρα, action 30-60 γρ.
ΠΩΣ ΔΟΛΩΝΟΥΜΕ:
Περναμε 2 φορες κεντητα το φιλετακι σαρδελας κατα τετοιο τροπο, ωστε το
αρπαδι να βγαινει εξω αφηνοντας 1-1.5 ποντο προς το λεπτοτερο-στενοτερο
μερος του κομματιου να κρεμεται ελευθερο προς τα κατω.
Δενουμε το πανω φαρδυτερο μερος του φιλετου στον τελευταιο του ποντο με
ελαστικο νημα στο ακρο του κατσανιου-αρχη του παραμαλου,πετυxαινοντας ετσι:
1.Σιγουρια οτι το δολωμα θα μεινει στη θεση του οσο και δυνατη βολη να κανουμε.
2.Σιγουρια οτι το δολωμα δεν θα διπλωσει,χανοντας ετσι τη μορφη μικρου ψαριου
που ειχε.
3.Σιγουρια οτι το δολωμα δεν θα διπλωσει,καλυπτοντας ετσι το αρπαδι με αποτελεσμα
το ολο συστημα να μην ψαρευει.
Οταν κανουμε τη μακρυνη οσο μπορουμε βολη μας,εχοντας την εγγυηση οτι το μπουλτο
και η αρματωσια δεν θα φυγουν...να ψαρευουν μονα τους(shock leader) και τη
σιγουρια οτι το δολωμα θα παραμεινει ως εχει στο αγκιστρι μας,λιγο πριν το
μπουλτο σκασει στο νερο φρεναρουμε με το χερι τη μανα,με αποτελεσμα το παραμαλο
με το αγκιστρι-δολωμα να τιναχτουν μπροστα απο το μπουλτο και να παρουν τη σωστη θεση.
Μαζευουμε αργα και οχι κανοντας...σκι 2-3 μετρα,αφηνουμε το δολωμα απο την
οριζοντια θεση πλευσης που ειχε να βυθιζεται αργα,ξαναμαζευουμε 2-3 μ.,
αφηνουμε παλι...
Αν νοιωσουμε τραβηγμα στο καλαμι μας,αφηνουμε για ελαχιστα δευτερολεπτα
το μαζεμα, μαζευουμε σιγα 2-3 κυκλους στο μηχανησμο και αν νοιωσουμε βαρος και
κοντρες,καρφωνουμε,οχι δυνατα,και φερνουμε εξω το ψαρι.
Εφαρμοζω πολλα χρονια αυτην ακριβως τη μεθοδο,και τα αποταλεσματα ειναι
καταπληκτικα!

Φιλικα
Γιωργος f030

Τί γίνετε βρε παιδιά...?
Πολλά έχουν αλλάξει ως φαίνεται στα ψαρέματά μας, με την πάροδο των χρόνων.
Ακόμη και στο ψάρεμα της ζαργάνας.!!!!
Διάβασα αυτά που έγραψες Γιώργο f030 και είναι σαν να έμεινα πολύ πίσω "στα επεισόδια"
Ψαρεύαμε θυμάμαι, 10-12 χρόνια πρίν, ζαργάνες των 90-100 εκ. με διάμετρο σώματος 2,5-3,0 εκ. άλλος με καλάμια (κινέζικα) τετράμετρα που τα αγοράζαμε μαζί με το μηχανάκι και την πετονιά 3.000-5.000 δρχ. από πλανόδιους και άλλος με απλές καρούλες.
Δεν είχαμε, ούτε εξειδικευμένες πετονιές, ούτε shock leader, ούτε ελαστικά νήματα. Γεμίζαμε ένα μεγάλο διαφανές buldo, με νερό μέχρι την μέση και με παράμαλο, από την ίδια την μάνα κάναμε "θραύση" στις ζαργάνες με δόλωμα γαύρο κομμένο σε μακρόστενες ροδέλλες, ή περνώντας στο αγκίστρι μας 3-4 μπαλάκια φελιζόλ.
30 μέτρα απόσταση ρίψεων ήταν αρκετά και τις περισσότερες φορές (τα νερά ήταν πεντακάθαρα) την βλέπαμε την ζαργάνα που ακολουθούσε το δόλωμά μας και σταματούσαμε το μάζεμα της πετονιάς.
Ήταν τόσο εύκολο το ψάρεμά τους, αλλά και η αφή της ίδιας της ζαργάνας που άφηνε όλα τα λέπια της στα χέρια μας, που τις βαρέθηκα.
Το μόνο που μας ενδιέφερε τότε, (εκτός από το αγκίστρι που έπρεπε να είναι μακρυκότσανο και σε νούμερο από 7 και πάνω), ήταν να έχει έναν ελαφρύ κυματισμό η θάλασσα και το αεράκι να έρχεται πίσω από την πλάτη μας.

Μιλτιάδη με το παλιό σύστημα  τώρα δεν έχεις καλή απόδοση και δύσκολα βγάζεις ζαργάνες  γιατί έχουν λιγοστέψει τα ψάρια κατά πολύ
Χρειάζεται  εξιχρονισμός και στο ψάρεμα τις ζαργάνας  γιατί εκτός ότι είναι λίγες σε σχέση με τα παλαιότερα χρόνια  γλιτώνεις και τις μετακινήσεις όταν έχεις μεγαλύτερες βολές.  βλέπω κάποιους που ψαρεύουν με το παλιό μοντέλο  τεχνικής και φεύγουν μέχρι και 100 μέτρα πιο κάτω για να πιάσουν ζαργάνες και να δολώσουν για κυνηγούς  και όταν πιάσουν μια τρέχουν στο αρχικό σημείο  με την ψυχή στο στόμα  για να δολώσουν  για κυνηγό . με το καινούριο σύστημα  δεν φεύγεις από την βάση σου πανό από 30 μέτρα είναι πιο εύκολο.

Κάτι που δεν θα έκανα ποτέ, φίλε Σταύρο, είναι το να χρησιμοποιήσω ζωντανό ψάρι ως δόλωμα, είτε πρόκειται για αθερίνα, είτε κέφαλο, είτε ζαργάνα.
Είναι εντελώς αντίθετο με τα "πιστεύω" μου για το ψάρεμα.

Καλημέρα σε όλους,

Παιδιά εγω προσωπικά το ψάρεμα της ζαργάνας το κάνω με όσο πιο απλό τρόπο μπορώ. Ματασίνες κτλ δεν εχω χρησιμοποιήσει, μέχρι τώρα τουλάχιστον. Βάζω καλάμι 3 μέτρα, πετονιά 35 (που χρησιμοποιώ και στο casting), διαφανές buldo, και αγκιστράκι παπαγάλο (του οποίου δεν θυμάμαι το νούμερο). Το δόλωμα που βάζω είναι ουρές απο γαύρο. Κόβω την ουρά του γαύρου ετσι ώστε να έχει και λιγάκι ψαχνό (οχι μόνο το πτερίγιο) και την περνάω 2 φορές απο την άκρη του αγκιστριού. Έπειτα σπρώχνω την ουρά ετσι ώστε το ψαχνό να είναι προς τη μεριά του κοτσανιού και το πτερίγιο προς το αρπάδι. Προσοχή όμως: Για να είναι ανθεκτικό το δόλωμά μου την ουρά την περνάω απο το κόκκαλο (το τρυπάω δηλαδή)!!!! Αν έχει ο τόπος ζαργάνες βγάζω πάντοτε. Γενικά, λαμβάνωντας υπόψην οτι η ζαργάνα είναι ενα λαίμαργο και κοπαδιαστό ψάρι δεν νομίζω οτι πρέπει να καταφεύγουμε σε περισσότερες πονηριές για να το βγάλουμε εξω. Αν μιλάμε για spinning για λαυράκια ή μεγάλα κυνηγιάρικα π.χ. τότε ναι ας βάλουμε όλη τη μαστοριά μας και την τεχνολογία μπροστά. Οχι όμως και για τις ζαργάνες.

Ετσι τουλάχιστον το βλέπω εγω,

Ορέστης.

Φίλε Ορέστη,κατά τη γνώμη μου:

1. Τα ψάρια γενικότερα δεν χτυπούν σε όλους τους τόπους στα ίδια δολώματα, έτσι θα πρέπει να έχουμε εναλλακτικές λύσεις.

2. Κυνηγώντας συγκεκριμένα ψάρια η διαφορά στη τεχνική, τον εξοπλισμό, το δόλωμα, δεν επηρεάζουν απλά την απόδοση, αλλά προσδίδουν στα ψαρέματα μας ένα διαφορετικό  χαρακτήρα.

Μοναδικός προβληματισμός-πρόκληση......η  φαινομενική απλότητα των πραγμάτων.

Φιλικά Χριστόφορος

Τί γίνετε βρε παιδιά...?
Πολλά έχουν αλλάξει ως φαίνεται στα ψαρέματά μας, με την πάροδο των χρόνων.
Ακόμη και στο ψάρεμα της ζαργάνας.!!!!
Διάβασα αυτά που έγραψες Γιώργο f030 και είναι σαν να έμεινα πολύ πίσω "στα επεισόδια"
Ψαρεύαμε θυμάμαι, 10-12 χρόνια πρίν, ζαργάνες των 90-100 εκ. με διάμετρο σώματος 2,5-3,0 εκ. άλλος με καλάμια (κινέζικα) τετράμετρα που τα αγοράζαμε μαζί με το μηχανάκι και την πετονιά 3.000-5.000 δρχ. από πλανόδιους και άλλος με απλές καρούλες.
Δεν είχαμε, ούτε εξειδικευμένες πετονιές, ούτε shock leader, ούτε ελαστικά νήματα. Γεμίζαμε ένα μεγάλο διαφανές buldo, με νερό μέχρι την μέση και με παράμαλο, από την ίδια την μάνα κάναμε "θραύση" στις ζαργάνες με δόλωμα γαύρο κομμένο σε μακρόστενες ροδέλλες, ή περνώντας στο αγκίστρι μας 3-4 μπαλάκια φελιζόλ.
30 μέτρα απόσταση ρίψεων ήταν αρκετά και τις περισσότερες φορές (τα νερά ήταν πεντακάθαρα) την βλέπαμε την ζαργάνα που ακολουθούσε το δόλωμά μας και σταματούσαμε το μάζεμα της πετονιάς.
Ήταν τόσο εύκολο το ψάρεμά τους, αλλά και η αφή της ίδιας της ζαργάνας που άφηνε όλα τα λέπια της στα χέρια μας, που τις βαρέθηκα.
Το μόνο που μας ενδιέφερε τότε, (εκτός από το αγκίστρι που έπρεπε να είναι μακρυκότσανο και σε νούμερο από 7 και πάνω), ήταν να έχει έναν ελαφρύ κυματισμό η θάλασσα και το αεράκι να έρχεται πίσω από την πλάτη μας.

Μιλτιαδη καλημερα.
Εχεις δικιο,δυστυχως τα πραγματα αλλαξαν,για μας τους λιγο παλιοτερους
Παντως σε...πρωτοπορια στο συγκεκριμενο ψαρεμα νομιζω οτι...σου ριχνω!!!
Καλαμι; ουτε λογος...καρουλι πλαστικο και μπουλντο; τι ειναι αυτα;
Καρουλι το ιδιο που ειναι τυλιγμενη η πετονια οπως την αγοραζεις, στην καλυτερη περιπτωση ο κλασικος
φελος, για μπουλντο ο παλιος ασπροκοκκινος φελος, φυτευαμε μεσα του ενα πετραδακι γαι να
αποκτησει βαρος, και απο δολωμα...οτι φανταστεις! απο ψωμακι μεχρι μακαρονια βραστα απο το
φαγητο, που τα καβαμε και τα περναγαμε απο την τρυπα τους στο αγκιστρι!
Αμαλαγαμε κατω καμια εικοσαρια μετρα πετονιας, και με την κλασικη περιστροφη ριχναμε και
πετυχαιναμε την αξιοθαυμαστη βολη των...δεκαπεντε μετρων!
Αρκουσε ομως, γεμιζαμε κουβαδες ολοκληρους με ζαργανες, τρωγαμε εμεις και ολη η γειτονια!
Δυστυχως τα χρονια περασαν, οι θαλασσες εγιναν βρωμικες και πολυσυχναστες, τα ψαρια λιγοστεψαν
και πονηρεψαν...και αναγκαζομαστε εμεις οι λιγο...ρομαντικοι και παλιομοδιτες ψαραδες, να υιοθετουμε
καποιες συγχρονες τεχνικες και μεθοδους, αν θελουμε να βλεπουμε κανα ψαρακι στο αγκιστρι μας...
Τολμαει κανεις σημερα να παει για ψαρεμα ζαργανας με δολωμα φελιζολ,ψωμι και...μακαρονια;!!!

Φιλικα
Γιωργος f030

Φίλε Ορέστη,κατά τη γνώμη μου:

1. Τα ψάρια γενικότερα δεν χτυπούν σε όλους τους τόπους στα ίδια δολώματα, έτσι θα πρέπει να έχουμε εναλλακτικές λύσεις.

2. Κυνηγώντας συγκεκριμένα ψάρια η διαφορά στη τεχνική, τον εξοπλισμό, το δόλωμα, δεν επηρεάζουν απλά την απόδοση, αλλά προσδίδουν στα ψαρέματα μας ένα διαφορετικό  χαρακτήρα.

Μοναδικός προβληματισμός-πρόκληση......η  φαινομενική απλότητα των πραγμάτων.

Φιλικά Χριστόφορος

Xριστόφορε,

Ουσιαστικά συμφωνούμε. Τα παραπάνω λεγόμενα μου φυσικά είναι η ταπεινή μου άποψη απο τις προσωπικές μου εμπειρίες. Για συγκεκριμένα ψάρια φυσικά και πρέπει να επιστρατεύσουμε την τεχνολογία. Αλλωστε αυτό το έγραψα και στο αρχικό μου μήνυμα. Επειδή όμως σε αυτό το πόστ μιλάμε συγκεκριμένα για το ψάρεμα της ζαργάνας, δεν νομίζω οτι αυτή εχει πονηρέψει τόσο πολύ . Τουλάχιστον στα μέρη που την ψαρεύω εγω απο πιτσιρικάς, η συμπεριφορά της δεν εχει αλλάξει.

Πάντα φιλικά,

Ορέστης.