καλημέρα κρίμα να χαθεί τόσο απλά μια Ανθρώπινη ζωή Για μια απλή γείωση !!!!!
Στις ελληνικές θάλασσες σπάνια σημειώνονται περιστατικά σκαφών, που τα χτύπησε κεραυνός και προκάλεσε ζημιές. Για να μην είμαστε λοιπόν μια από τις εξαιρέσεις αυτές, ας ψάξουμε λίγο το σύστημα προστασίας του σκάφους μας και καλού- κακού ας αποσυνδέσουμε όλα τα ηλεκτρονικά μας, αν πέσουμε σε καταιγίδα με κεραυνούς. Όταν λέμε ό,τι πρέπει να τα αποσυνδέσουμε δεν εννοούμε βέβαια να κατεβάσουμε το διακόπτη ή να βγάλουμε την ασφάλεια από τον ηλεκτρικό πίνακα, αλλά να αφαιρέσουμε τα όργανα από την παροχή ρεύματος, γιατί η εκκένωση μπορεί να γεφυρώσει τους δύο ακροδέκτες, «πηδώντας» από τον έναν στον άλλο.
Επειδή δεν «αρέσει» στην ηλεκτρική εκκένωση να κάνει ζικ-ζακ, πολλές φορές
«πηδάει» από τον αγωγό σε άλλα μεταλλικά αντικείμενα, που βρίσκονται στο δρόμο της, δημιουργώντας επικίνδυνους σπινθήρες και αύξηση θερμοκρασίας με πιθανό αποτέλεσμα μια πυρκαγιά. Αυτός είναι ο λόγος, που πρέπει να «διοχετεύσουμε» την εκκένωση από τον πιο σύντομο δρόμο στη γείωση.
Τα μεταλλικά σκάφη είναι βέβαια αυτά καθαυτά μια γείωση. Τα ξύλινα ή πλαστικά σκάφη έχουν κάποιο μεταλλικό μέρος εκτεθειμένο στη θάλασσα, όπως είναι η καρίνα. Το ξύλινο ή πλαστικό μηχανοκίνητο Θα πρέπει να
έχει κάποια γείωση, που να έρχεται σε επαφή με τη θάλασσα. Το θαλασσινό νερό δεν είναι και τόσο καλός αγωγός του ηλεκτρισμού, γιΆ αυτό η γείωση χρειάζεται να είναι αρκετά μεγάλη, τουλάχιστον 1.000 τετραγωνικά εκατοστά.
Στην πράξη, τα σκάφη είναι απόλυτα γειωμένα, μια και τα μεταλλικά τους μέρη είναι συνδεδεμένα. Στο ιστιοφόρο, με πολύ μεγάλη γείωση (καρίνα), το κατάρτι και οι ξαρτόριζες επιβάλλεται να είναι συνδεδεμένα με τις τζαβέτες της καρίνας με χάλκινο πλέγμα ή καλώδια – αγωγό διαμέτρου τουλάχιστον 3,26 χιλιοστών. Ειδικά στο ιστιοπλοϊκό, η γείωση πρέπει να γίνεται στις τζαβέτες της καρίνας και όχι στο πηδάλιο μέσω του επιτόνου.
Στην περίπτωση του μηχανοκίνητου σκάφους, μια μεταλλική κεραία VHF (όχι
όμως και πλαστική) μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αλεξικέραυνο, εφόσον
βρίσκεται τοποθετημένη αρκετά ψηλά για να προσφέρει ικανοποιητική ζώνη
προστασίας και είναι εφοδιασμένη με συλλέκτη ηλεκτρικής εκκένωσης, στη βάση της οποίας υπάρχει μια σπείρα με bypass για την εκκένωση.
Το αλεξικέραυνο δεν είναι κάτι άγνωστο στη στεριά. Στη θάλασσα όμως το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι, όσο περισσότερα μέτρα παίρνουμε για την προστασία, τόσο μεγαλώνουν τα άλλα προβλήματα σε σχέση με την ηλεκτρόλυση μερών του σκάφους.
Η πληροφορίες είναι απο το ortsa.gr
Καλό είναι λοιπών να διαχωρίζετε με μαχαιρωτό διακόπτη η γείωση και να οπλίζετε σε περιπτώσεις καταιγίδας και έτσι Αποφεύγουμε την βαριά
ηλεκτρόλυση στο σκάφος
Ευχαριστώ