Ερώτηση Τηλεκατευθυνόμενο βαρκάκι

Αντρεα πολυ ωραια η ιδεα σου.
Ειναι κατι παρομοιο με αυτο του sargomania δες εδω

www.psarema.gr/old_forum/index.php/topic,441.75.html

Μιλτιαδη(και λοιποι) παντως αξιζει να το φτιαξεις μονος σου.
Οχι τοσο για το οικονομικο αλλο οσο για την ικανοποιηση της κατασκευης. Αλλωστε πιο ευκολη κατασκευη δεν υπαρχει.

Edit: Αναφερομαι στην κατασκευη του sargomania που εχω φτιαξει και εγω και δουλευει τελεια και οχι στην πιο "αναβαθμισμενη" τουΑντρεα αν και μεσες ακρες δεν εχουν τρελες διαφορες στην κατασκευη τους.

Νίκο σε ευχαριστώ. Η ιδέα δεν είναι δική μου, αλλά, όλων των ανωνύμων και επωνύμων που ξεκίνησαν να "ψάχνονται" με αυτήν την μέθοδο. Από εκεί και πέρα υπάρχουν ριζικές διαφορές. Βασικά αν δεν υπήρχαν δεν θα έκανα παραγωγή. Από το πάτημα του μέσα στο νερό, μέχρι την στιβαρότητα βιομηχανικής κατασκευής. Το απόγευμα θα προσθέσω και άλλες φώτο με λεπτομέρειες που πιστεύω, ότι μπορούν να σε βοηθήσουν στην κατασκευή του

Ανδρέα, κατ αρχάς συγχαρητήρια για την πατέντα. Μπορείς σε παρακαλώ να μας εξηγήσεις πως ακριβώς λειτουργεί;

Πώς το κατευθύνεις εκεί που θέλεις (εξαρτάται μόνο από τον άνεμο, πώς αφήνει - απελευθερώνει το παραγαδάκι - μονάγκιστρο - πολυάγκιστρο κτλ.

Πώς αποφεύφουμε τα μπερδέματα της μισίνας μας με την πετονιά - νήμα - σχοινάκι που είναι δεμένο το πλοιαράκι;

Έχεις υπολογίσει πόση ώρα π.χ. χρειάζεται για να φτάσει σε μια απόσταση π.χ. 300 μέτρων με ήπιο άνεμο (1-2 μποφόρ) αν υποθέσουμε ότι δεν υπάρχουν κόντρα ρεύματα;

Πότε περίπου υπολογίζεις να είναι έτοιμο προς διάθεση;

Έχεις ετοιμάσει κάτι σαν manual συναρμολόγησης - χρήσης;


Υ.Γ. Συγνώμη αν κάποιες από τις ερωτήσεις μου είναι αφελείς, αλλά δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ κάτι παρόμοιο. Οι μόνες δοκιμές (αποτυχημένες) που έχω κάνει είναι με ένα τηλεκατευθυνόμενο καραβάκι του γιου ενός φίλου.

Ωραία προσπάθεια, μπράβο.
Για να πηγαίνει και σε πλάγιο/αντίθετο άνεμο δε θα μπορούσε να βοηθήσει το τρίγωνο πανί αντί το κλασσικό τετράγωνο?
Το δοκίμασες? Μαζί με κάποιο "αντίβαρο" σε γωνία 90 μοιρών το οποίο θα το βοηθά να μένει στη σωστή κατεύθυνση. Όσο γίνεται δηλαδή.

Πρώτα από όλα να καλησπερίσω τον χάρη. Η μέθοδος είναι η απλή των ανεμοπαράγαδων με ζύγια για την κατεύθυνση, ανάλογα αν ο κόμπος είναι στην μέση ή λίγο πλάγια μπορούμε να ρυθμισουμε την διεύθυνση το μέγιστο περίπου 45 μοίρες ως πρός την διεύθυνση του αέρα. (ψάξε παλιά βιβλιογραφία και εδώ μέσα, υπάρχουν άρθρα που εξαντλούν το θέμα) Αυτή η μέθοδος είναι παλιά και δοκιμασμένη και προτιμώ πάντα τις απλές-παλιές καλές συνταγές. Η μισινέζα μας πάλι δεν μπορεί να μπερδευτεί, γιατί είναι από κάτω από το σκαφάκι, μαζί με το βαρίδι της. Τις αποστάσεις πάλι δεν τις έχω υπολογίσει, γιατί απλά δεν τους έδωσα σημασία. Άν δε με απατά η μνήμη μου (γιατί δουλεύω πάντα με μέγεθος πανιού τόσο, ώστε να πηγαίνω σχετικά αργά), θέλω για διακόσια μέτρα περίπου τρία λεπτά. Ηδιάθεση ξεκίνησε χτές και πλέον η παραγωγή γίνεται με σειρά προτερεότητας. Κάθε σκαφάκι έχει της οδηγίες του, αλλά δόθηκε μεγάλη σημασία η συναρμολόγηση να γίνεται χωρίς κανένα εργαλείο σε 10 λεπτά το πολύ, χωρίς να χρειαζεται ενχειρίδιο. Για τα τηλ/μενα έχω ασχοληθεί πάρα πολύ. Μοναδικό μειονέκτημα, πολύ ακριβό. Κάποια στιγμή θα παρουσιάσω, όλες τις προδιαγραφές μίάς τέτοιας ειδικής κατασκευής και όποιος μπορεί, ας προσπαθήσει. ΔΥστηχώς τα τηλ/να της αγοράς δεν κάνουν, ούτε σαν σχήμα, ούτε σαν προδιαγραφές για το χόμπυ μας.

Για τον φίλο Μιχάλη με την καλησπέρα μου. Ισως έχεις δίκιο. Ελα ντε που δεν ξέρω από ιστιοπλοία για να εφαρμόσω αυτην την μέθοδο στο σκαφάκι? Αν με βοηθησει κάποιος, ίσως τα καταφέρω και σε πλάγιο άνεμο. Αυτό όμως στο μέλλον, γιατί τώρα, άλλα έχουν προτερεότητα

Για τον φίλο Μιχάλη με την καλησπέρα μου. Ισως έχεις δίκιο. Ελα ντε που δεν ξέρω από ιστιοπλοία για να εφαρμόσω αυτην την μέθοδο στο σκαφάκι? Αν με βοηθησει κάποιος, ίσως τα καταφέρω και σε πλάγιο άνεμο. Αυτό όμως στο μέλλον, γιατί τώρα, άλλα έχουν προτερεότητα

Δεν είναι δύσκολη η φιλοσοφία του τρίγωνου πανιου.
Το αντίβαρο μπορείς να το σκεφτείς σαν μια επιφάνεια συνδεδεμένη σε σχεδόν ορθή γωνία με τον άξονα του πανιού, η οποία θα δέχεται τον αέρα μετωπικά και θα αναγκάζει το πανί να έρχεται σε τέτοια γωνία ώστε να επιτρέπει στον αέρα να γλυστρά χωρίς να το ρίχνει κάτω ή να του λυγίζει το κατάρτι, και την ίδια στιγμή να "αρπάζει" λίγο απο την ώθηση της κύριας κατεύθυνσης του.

Πού είναι ο COSTASANDROS με τα σχεδιαγράμματα του; Νομίζω ο ίδιος θα μπορεί να σου το εξηγήσει πιό αναλυτικά.

Ανδρέα καλησπέρα,

Έχω διαβάσει τα σχετικά topics
φαντάζομαι αναφέρεσαι σε αυτό και το παραθέτω εδώ για να μην το ψάχνει όποιος άλλος νομίζει πως θα του φανεί χρήσιμο

old.fishing.gr/modules.php?name=Forums&f...storder=asc&start=40

αλλά εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο για τη μεταφορά μονάγκιστρου - πολυάγκιστρου μακρυά.

Γι αυτό θα επιμείνω στην ερώτηση για το πώς γίνεται η απελευθέρωση, πράγμα που δεν αναφέρεται στο topic για τα αφροπαράγαδα γιατί προφανώς εκείνα δεν χρειάζονται απελευθέρωση (αφήνεις το βαρκάκι να ψαρεύει μαζί με το παραγάδι αν κατάλαβα καλά και όταν τελειώσεις τα τραβάς και τα 2 έξω)

Συγνώμη που επανέρχομαι αλλά σαν αρχάριος στο θέμα προσπαθώ να καταλάβω.


Ευχαριστώ για το χρόνο σου.

Μιχάλη, σχεδιάκη για να καταλάβω καλύτερα την φιλοσοφία. Πιστεύω όμως ότι σε πλάγιους αέρηδες, χάνει κατά πολύ. Θέλουμε αρκετή ισχύ για να τραβήξουμε μέσα μια πετονιά. Δνε έχει σημασία αν είναι μοναγκιστρο ή παραγαδάκι. Σε περίπτωση πλάγιου ρεύματος η μάνα κάνει κοιλιά με φορά αυτήν του ρεύματος και το απότέλεσμα είναι λίγο....παλαβό. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που χρησιμοποιώ πανί που φτάνει το 1 σχεδον τετραγωνικό μέτρο για πολύ αδύνατους αέρηδες

Λοιπόν χάρη θα δώσω όσο μπορώ καλύτερα την μεθοδολογία. Εχουμε ένα σκαφάκι με πανάκι. ΑΥτό πάει μέσα και από κάτω σε μία υποδοχή , έχουμε πιάσει το βαρύδι του  μονάγκιστρου. Η μάνα της αρματωσιάς μας ελεύθερη (φρένα λυτά). Κρατάμε απλά την πετονιά από το σκαφάκι με κάποια τάση, ώστε να δουλεύουν σωστά τα ζύγια (σαν Αετός). Από κάτω υπάρχει ένα χωνί. Αυτό κράτά 1. Μέσω πείρου το πανί όρθιο 2. Μέσω πείρου το βαρύδι και το μονάγκιστρο που έχουμε. Επειδή η μύτη του χωνιού είναι στην ίδια διεύθυνση με την πορεία στο σκαφάκι δεν συμβαίνει τίποτα. Οταν φτάσουμε στο βάθος που επιθυμούμε, τραβάμε απότομα την  μάνα του σκάφους προς το μέρος μας 1-2 οργιές. Τι γίνεται τότε? Το χωνί έχει μεγάλη αντίσταση από το νερό. Επίσης κάνει κοιλιά η μάνα του μονάγκιστρου. Η αντίσταση εξαναγκάζει να απελέυθερωθεί το πανί και αν πέσει η αντίσταση από τον αέρα μηδενίζεται. Το μονάγκιστρο συνεχίζει να κάνει κοιλιά. Το χωνί απαελευθερώνει και το μονάγκιστρο που πάει λόγω βαριδιού στον πάτο. Αμέσως μετά το χωνί περιστρέφεται προς τα μας, ώστε, όταν το φέρνουμε έξω να έχουμε μηδενικές αντιστάσεις. Βεβαια κύριο λόγο πάιζει η παρα πολύ ελεφριά κατασκευή που το μάζεμα του σκάφου το κάνει παιχνιδάκι. Παίρνουμε μπόσικα στο μονάγκιστρο και περιμένουμε. Αν θέλουμε πάλι να ρίξουμε και άλλο μονάγκιστρο, φορτώνουμε-οπλίζουμε και πάλι μέσα.Αυτά!!!! Πιστεύω ότι κάλυψα πλήρως όλο το θέμα για όλους που το παρακολουθούν, ώστε να μην χρειαστεί να επαναλάβω τα ίδια.