Αγαπητοί φίλοι, όπως γνωρίζουν αρκετοί ασχολούμαι αποκλειστικά με σύγχρονες ή παλιές καλές τεχνικές ψαρέματος βελτιωμένες για να αποδίδουν τα μέγιστα στο αγαπημένο μας χόμπι.
Σήμερα λοιπόν που τα ψάρια έχουν λιγοστέψει και πονηρέψει κοντά στην ακτή και τα καλά καλάμια για ρίψεις πάνω από 100 μέτρα είναι όχι μόνο ακριβά, αλλά, θέλουν και τεχνική για να αποδώσουν (εγώ από απόδοση στις ρίψεις είμαι… σκράπας) , μου έδωσαν το ερέθισμα να ψαχτώ για το πώς θα στέλνουμε τα αγκίστρια πολύ μακριά, μα πολύ μακριά, σαν εναλλακτική ή κύρια λύση.
Το ανεμοπαράγαδο, ως παλιά και γνωστή τεχνική είναι μία ιδανική λύση, όμως, όπως το κατασκευάζουμε δυστυχώς δεν μπορεί μας προσφέρει όσα θέλουμε.
Τα τηλεκατευθυνόμενα είναι καλύτερα να μην πω μοναδικά, έχουν όμως και αυτά τα προβλήματα τους, είναι πανάκριβα και θέλουν ολόκληρη υποδομή, φορτιστές κ.α για παρελκυόμενα, που καταλήγουμε να είμαστε περισσότερο μοντελιστές, παρά ερασιτέχνες ψαράδες, δεν δουλεύουν σωστά την νύκτα σε αποστάσεις άνω των 150 μέτρων (χάνεται η προοπτική της ασφαλούς επιστροφής του), άσε που αν καθίσει μια στραβή στην καλύτερη των περιπτώσεων θα πάμε κολυμπώντας να το μαζέψουμε.
Για τα τηλεκατευθυνόμενα το έλυσα το πρόβλημα, παραμένει όμως πολύ ακριβό το κόστος υλοποίησης του και διαθέτει πολύ τεχνογνωσία για να λυθούν όλα τα μικροπροβλήματα. Με λίγα λόγια το κάνει απρόσιτο στους περισσότερους ερασιτέχνες.
Κατέληξα τελικά στο παλιό καλό σκαφάκι με πανάκι, ως εναλλακτική και συμφέρουσα λύση για να μπορούμε να στέλνουμε βαθιά μονάγκιστρο, πολυάγκιστρα, παραγαδάκι και γενικά όποια αρματωσιά μας εξυπηρετεί καλύτερα.
Παιδεύτηκα πολύ χρόνο κάνοντας πολλές δοκιμές, στην πράξη πάντα, για να κατασκευάσω το σκαφάκι των ονείρων μου. Το αποτέλεσμα πάνω από τις προσδοκίες μου και οι προδιαγραφές του, οι καλύτερες δυνατές. Έπεσαν ξενύχτια, αποτυχίες, όλα όμως με μοναδικό σκοπό να γίνει όσο μπορεί καλύτερο. Ήθελα κάτι που να έχει τα παρακάτω:
1) Αξιοπιστία στην λειτουργία και χρήση του.
2) Να είναι ανεπηρέαστο από τις συνθήκες που θα συναντούσα στην περιοχή που θέλω να ψαρέψω.
3)Να είναι φτηνό για να αξίζει πραγματικά τα λεφτά του μέχρι τελευταίο σέντς και ταυτόχρονα να μην με στενοχωρήσει η απώλεια του από μια καντεμιά.
4)Να είναι όσο γίνεται ποιο ελαφρύ, μόνο και μόνο για να μπορώ από δύσκολα σημεία να το ρίχνω εύκολα (Εδώ το παράκανα………. ποιο ελαφρύ δεν γίνεται).
5)Να μπορώ να ρυθμίζω την ισχύ τραβήγματος , αδιαφορώντας παντελώς για την ένταση του ανέμου.
6)Να πηγαίνει έστω και με ένα μποφόρ αεράκι.
7)Να πηγαίνει σιγά και ας φυσά όσο θέλει, αν θέλω πάλι γρήγορα να μπορεί να γίνει.

Να στέλνει αφροπαράγαδο και να κράτα την κόντρα του με τον αέρα, όσο θέλω εγώ.
9)Να στέλνει αφροπαράγαδο και να κλείνει το πανί του, ώστε να ψαρεύει έρμαιο των ρευμάτων και με φελαδούρια αν οι προσδοκίες είναι στα μεσόνερα.
10)Να μπορεί να στέλνει παραγαδάκι να το πατώνει και να το φέρνω πίσω χωρίς αντίσταση από τον αέρα, παρά μόνο από τα ψάρια
11)Να μπορεί να αφήνει το παραγαδάκι μου ή μονάγκιστρο ή πολυάγκιστρο να ψαρέψουν πατωτά και αυτό να το φέρνω πίσω γρήγορα και άδειο χωρίς αντίσταση για να το στείλω σε νέα "αποστολή"
12)Να μπορεί να ρίξει αφροπαράγαδο με ολόκληρες σαρδέλες (βαρύ αφροπαράγαδο).
13)Να συναρμολογείται χωρίς εργαλεία σε 15' το πολύ και όταν το βάζω μέσα στο αυτοκίνητο, να πιάνει χώρο όσο ένα μικρό σπαστό καλάμι (80εκ.)μαζί με το μοτέρ του στην θήκη του.
Και το τελευταίο, να είναι από υλικά που δεν επηρεάζονται από την θάλασσα, ώστε, να έχει την ελάχιστη δυνατή συντήρηση.
Επίσης σε περίπτωση κάποιας φθοράς να μπορώ να αντικαταστήσω μέρη του πανεύκολα με ότι έχω πρόχειρο στην εργαλειοθήκη μου. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό!!!!! (όπως μου είπαν μετά από τεστ οι φίλοι μου γιατί στα crash-tests άλλοι έχουν τον λόγο και όχι ο δημιουργός του) . Μόνο ένα δεν κατάφερα να κάνω . Να πηγαίνει κόντρα στον αέρα, έστω και πλάγιο. Εκεί τα χαλάσαμε…. Μπορεί να πηγαίνει μόνο 45 μοίρες αριστερά - δεξιά σε σχέση με την διεύθυνση του αέρα κατόπιν προρύθμισης. Αλλά όλες οι άλλες δυνατότητες του, μου δίνουν το δικαίωμα, να λέω, ότι αυτό το μειονέκτημα δεν είναι τίποτα μπροστά σε όλα όσα κατάφερα να προσφέρει.
Βέβαια θα ήμουν τρελός μετά από όλα αυτά να μην το πατεντάρω, γιατί μιλάμε φίλοι μου για ΕΡΓΑΛΕΙΟ και θα ήταν κρίμα κάποιος άλλος να το εκμεταλλευτεί εμπορικά, χωρίς την άδειά μου. Για όποιον θέλει να το κατασκευάσει για προσωπική του χρήση και μόνο δεν υπάρχει πρόβλημα. Μονο μειονέκτημα την αδυναμία των περισσοτέρων για στιβαρή και πανάλαφρη και ειδική κατασκευή. Αλλώστε οι μικρολεπτομέρεις κάνουν την διαφορά. Χρησιμοποιούνται αποκλειστικά υλικά το αλουμίνιο, πλαστικό και ειδικής πυκνότητας φελιζόλ και πολυεστέρας για αντοχή. Κόντρα πλακέ θαλάσσης και γενικά υλικά που επηρεάζονται από το νερό αποκλείστηκαν γιατί δεν προσφέρουν αυτά που πρέπει, άσε που είναι και βαριά. Η χρήση του τόρνου είναι απαραίτητη για την σωστή εφαρμογή και τα προφίλ αλουμινίου, σχεδιάστηκαν ειδικά για την συγκεκριμένη κατασκευή. Το μόνο που έμεινε ατόφιο είναι ένα "ταπεινό χωνί", γιατί δεν συνέφερε να σχεδιάσω κάτι που μου το προσφέρει έτοιμο η Αγορά. Μεσα από εδώ θα ήθελα, να λύσω όλες τις απορίες σας, ώστε να μπορούν όλοι ενημερώνονται.