Ερώτηση ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

Αφορμη μου εδωσε ενα σχολιο του abu για την μεταχειριση των θηραματων.

Ειναι κατι που συχνα με απασχολει ιδιαιτερα στα μεγαλα ψαρια κι ειδικα τωρα το χειμωνα στα λαβρακια που επιζουν αρκετη ωρα μετα τη συλληψη τους.

Το ερωτημα που θετω ξερω πως ειναι θεμα προσωπικο, θεμα κουλτουρας και γενικοτερα σταση απεναντι στη ζωη και τις διαφορες μορφες της.

Σκοτωνετε τα ψαρια μετα τη συλληψη τους ; Κι αν ναι με ποιο τροπο; Ολα τα ψαρια;

(δεν αναφερομαι βεβαια στο catch and release που βλεπει το ψαρεμα σαν αθλημα ή απασχοληση)



Βασιλης

ΥΓ θα ηθελα να εισαγω και δημοψηφισμα σχετικα με το θεμα αλλα επειδη δεν γνωριζω πως μπορω να το κανω σωστα παρακαλω καποιον moderator απο το staff να το κανει στη θεση μου

maoukas έγραψε: ...............

Σκοτωνετε τα ψαρια μετα τη συλληψη τους ; Κι αν ναι με ποιο τροπο; Ολα τα ψαρια;
...................................

Βασιλης

ΥΓ θα ηθελα να εισαγω και δημοψηφισμα σχετικα με το θεμα αλλα επειδη δεν γνωριζω πως μπορω να το κανω σωστα παρακαλω καποιον moderator απο το staff να το κανει στη θεση μου

Πριν 4χρονια στην Ζακυνθο,ψαρευοντας σε ενα λιμανακι με τον γυιο μου,
τον ακουσα καποια στιγμη να με φωναζει με ενα υφος καπως μυστηριο.
Πηγα κοντα του και μου ειπε δειχνοντας μια μικρη εγγλεζουλα, που ψαρευε με τον μπαμπα της,"το ζωον μολις εβγαλε ενα ψαρακι το χτυπησε πανω στην πετρα".
Δεν καταλαβα τοτε τι εκανε,σε λιγες μερες ομως,το γεγονος με απασχολουσε,καταλαβα τι εκανε και γιατι,κατι που συζητησα με τον γιο μου και καταλαβαμε οτι ειμασταν αδικοι μαζι της.
Οι ανθρωποι(η μικρη και ο μπαμπας της),απλως ειταν ποιο μπροστα απο μας.
Απο τοτε,σκοτωνω πολλα ψαρια(δυστηχως τα λιγοτερα)τα μικρα χτυπωντας τα σε καποια πετρα,τα μεγαλα(παλιοτερα)μπιγοντας τον σουγια μουπισω απο τα βραγχια.
Τελευταια απο καποιον φιλο ψαρα,εμαθα οτι μπορουμε να τα σκοτωνουμε βαζοντας τα δαχτυλα μας πισω απο τα βραγχια και οδηγοντας τα προς την ραχη,εκει υπαρχει καποιο νευρο,πιεζοντας τα το κοβουμε ευκολα και το ψαρι σταματαει να τυρανιεται.
Ενδεικτηκα αναφερω οτι στις τσιπουρες αυτο το νευρο ειναι λεπτο ενω στα γοφαρια ειναι χοντροτερο.
Εχω την εντυπωση οτι θα σκοτωνω ολα τα ψαρια πια.

Συγχωρεσε με Βασιλη που θα γινω λιγο κυνικος :lol: αλλα ο σκοπος αγιαζει τα μεσα.
Σας πληροφορω οτι τα ψαρια που σκοτωνονται νωρις,και δεν αργοπεθαινουν,
ειναι νοστιμοτερα.
Ενας απο τους λογους που τα ψαρια που πιανονται με αγγιστρι,ειναι νοστιμωτερα απο τα ψαρια που αλιευονται με δυχτια ειναι και αυτος.
Τα ψαρια στα δυχτια αργουν να πεθανουν,πεθαινουν αργα απο ελειψη οξυγονου.
Ηλιας.

Εμενα πρωσοπικα δεν μου αρεσει κατι τετοιο ( :evil: Η ΕΥΗΑΝΑΣΙΑ :twisted: )και το περασα και στην παρεα μου αυτο.Καποτε οταν προτοψαρεψα ολοι γυρο μου για να ξαγκιστροσουν ειτε (πνυγαν τα ψαρια ειτε τα πατουσαν)και για να τα αποθυκευσουν τα πεταγαν σε σακουλες τις δενανε και απο πανω μια πετρα για να μην μας φυγει και ολα καλα!!!!!Δεν ηταν ωραιο ουται σαν ιδεα ουται σαν εικονα και απο τοτε εψαξα και βρηκα (κιουρτο)οπως εγω θελω να τον λεω γιατι ποτε δεν συγκρατισα την ονομασια του.Ετσι υστερα απο πολυ αγωνα για να τους περασω οτι δεν ειναι ωραιο κατι τετοιο και τελειως απανθρωπο τα καταφερα και τωρα με λυγη πρωσοχη στο ξαγκιστρωμα τα βαζουμε το κιουρτο μεσα στη θαλασσα και με ενα σχοινι το δενουμε εξω για να μην τον χασουμε και ετσι μενουν ζωντανα μεχρι να φυγουμαι.Αλλα σε περιπτωση που το αγκιστρι το εχει φτασει στο κ!!!!!!! Ε ενταξει δεν μπορουμε να τα εχουνε και ολα,εκει ολα παιζουν.

O κιουρτος ειναι μια καλη λυση.
Προσωπικα αποφευγω να θανατωνω τα ψαρια,διοτι δεν μαρεσει η ιδεα να γινομαι βιαιος τη στιγμη που κανω το χομπυ μου και ψυχαγωγουμαι.
Οταν παντως υπαρχει αναγκη για κατι τετοιο,2 τροποι υπαρχουν κατα τη γνωμη μου.
1.μπιγουμε ενα νυστερι,στον εγκεφαλο του ψαριου,και το στριβουμε 90 μοιρες γωνια.Το ψαρι θα κανει ενα τελευταιο σπαρταρισμα και θα..σβυσει.
Ο εγκεφαλος βρισκεται αναμεσα στα ματια και πισω.Οταν τρωτε ενα ψαρι,καντε μια ανατομικη περιπλανηση στο κεφαλι του ψαριου,και υπολογιστε εκει που συνδεεται η σπονδυλικη στηλη με το κεφαλι.Εκει.
2.Αν δεν υπαρχει λεπιδα,τοτε ο δευτερος τροπος ειναι το σπασιμο της συνεχειας της σπονδυλικης στηλης παλι στο ιδιο σημειο(εκει που ενωνεται η σπονδυλικη στηλη με το κεφαλι).Αν το ψαρι ειναι κατω απο κιλο γινεται ευκολα,πιεζονταςτο κεφαλι προς τα πανω,ωστε να σπασει,με μια αποτομη κινηση.Αν ειναι μεγαλο,χρησιμοποιουμε σα μοχλο πιεσης το γονατο,πιανουμε κεφαλι και ουρα,και παλι αποτομα και δυνατα προς τα πανω.
Αυτα...τα ολιγα

abu έγραψε: Σας πληροφορω οτι τα ψαρια που σκοτωνονται νωρις,και δεν αργοπεθαινουν,
ειναι νοστιμοτερα.
Ενας απο τους λογους που τα ψαρια που πιανονται με αγγιστρι,ειναι νοστιμωτερα απο τα ψαρια που αλιευονται με δυχτια ειναι και αυτος.
Τα ψαρια στα δυχτια αργουν να πεθανουν,πεθαινουν αργα απο ελειψη οξυγονου.
Ηλιας.

Ηλια με προλαβες,,

Νομιζω πως δεν χρειαζετε να λυπασε ενα ψαρι,,και αν ναι τοτε γιατι παμε για ψαρεμα για να λυπουμαστε καθε φορα που πιανουμε ενα ψαρι και να αισθανομαστε ασχημα??
απο την στιγμη που διαλεξαμε αυτο το hobby πρεπει να υποστουμε και τις συνεπειες,,στο κατω κατω αμα το σκεφτεις φυσιολογικα τα ψαρια του εμποριου που δεν εχουνε ακαριαιο θανατο ψωφανε,,
θα τρωγαμε ποτέ ψωφια ψαρια

Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Ηλία και τον Βασίλη στο θέμα της θανάτωσης των ψαριών. Είναι κάτι που κάνω κι εγώ πάντα, εκτός από μεγάλα θηράματα που η θανάτωση είναι πολύ δύσκολη (ο σβέρκος κιλίσιας τσιπούρας είναι «θωρακισμένος»). Χρησιμοποιώ μάλιστα μια χοντρή βελόνα δολώματος για τον λόγο αυτό με τον τρόπο που εξηγεί ο Κώστας. Θεωρώ ότι είναι ότι πιο έντιμο μπορούμε να κάνουμε εκείνη την ώρα.
Η λύση του κιούρτου για εμένα είναι αποδεκτή μόνο σε περίπτωση catch and release αφού όταν τελειώσουμε το ψάρεμά μας πάλι σε κάποια σακούλα θα τα βάλουμε ή στο ψυγείο μας όπου θα βασανιστούν αρκετά.
Μάλιστα ο Ηλίας έθεσε και ένα πολύ σωστό θέμα. Τα ψάρια που θανατώνονται αργά εκλύουν ορμόνες οι οποίες είναι αποτέλεσμα του έντονου στρες που δέχονται εκείνη την ώρα, οι οποίες αλλοιώνουν την γεύση τους.
Θα ήθελα όμως να βρω τον λιγότερο βάρβαρο τρόπο για να θανατώνω τα μεγαλύτερα ψάρια, χωρίς να παλεύω μαζί τους όπως ο Κώστας :lol: :lol:
Ηλία όταν βρεθούμε να μου δείξεις τον τρόπο σου!!!!

Φιλικά Πασχάλης

Υπάρχουν 2 περιπτώσεις

1)Πιανουμαι το ψάρι και το αφηνουμαι να ξεψυχήσει αργα μόνο του.
2) Πιανουμε το ψάρι και το σκοτώνουμε γρηγορα .

Και στις 2 περιπτώσεις εμείς σκοτώνουμε το ψάρι, δεν είναι καλύτερα λοιπόν
αντί να το αφησουμαι να ξεψυχήσει αργα και να βασανίζετε να το σκοτώσουμε
με όσον τον δυνατον πιο άμεσο τρόπο ?

Έχω φτιάξει ένα ροπαλάκι από ένα παλιό κυλινδρικό ξύλινο κάγκελο (περίπου 30 εκατοστά ολικό μήκος) και το χρησιμοποιώ χτυπώντας απότομα στο κεφάλι τα θηράματα που θέλω να κρατήσω (απότομη κίνηση από κοντά, δε θέλει ούτε φόρα, ούτε δύναμη). Το ψάρι πεθαίνει αμέσως κι ανώδυνα (θέλω να πιστεύω). Προσωπικά το προτιμώ απ'το ν'αφήσω το ψάρι ν'αγωνιά σ΄ένα φρικτό θάνατο από ασφυξία.

Προσοχή: Μη το κάνετε μπροστά σε παιδί, θα'χετε κλάματα .... αν και κατά τη γνώμη μου αν του εξηγήσετε το λόγο που το κάνετε το παιδί σίγουρα θα βγει κερδισμένο.

Δημήτρης

maoukas έγραψε: ΥΓ θα ηθελα να εισαγω και δημοψηφισμα σχετικα με το θεμα αλλα επειδη δεν γνωριζω πως μπορω να το κανω σωστα παρακαλω καποιον moderator απο το staff να το κανει στη θεση μου

Βασίλη εισήγαγα το δημοψήφισμα...
Αν νομίζεις ότι θέλεις να συμπληρώσεις και κάτι ακόμα , θα σε παρακαλέσω να μου στείλεις ένα π.μ , ή διαφορετικά στο πόστ σου αν πατήσεις EDIT και πάς κάτω κάτω στην σελίδα μπορείς να κάνεις τις δικές σου διορθώσεις στο δημοψήφισμα.
Καλή σου μέρα..

Απλώς για να συμπληρώσω στο θέμα για τη γεύση του ψαριού μετά τη σύλληψη.

paschal_s έγραψε: Τα ψάρια που θανατώνονται αργά εκλύουν ορμόνες οι οποίες είναι αποτέλεσμα του έντονου στρες που δέχονται εκείνη την ώρα, οι οποίες αλλοιώνουν την γεύση τους.

Λόγω της έντασης που υφίστανται γενικά τα ζώα, τα ψάρια κατά τη σύλληψη τους και τα τετράποδα κατά τη θανάτωση τους (και κατά προέκταση ρόλο παίζει και ο τρόπος με τον οποίο θανατώνονται), στους μύες εκκρίνεται γαλακτικό οξύ που κατεβάζει το PH του κρέατος από 7,5 σε 5,5 (αν θυμάμαι καλά), και έτσι επέρχεται η ακαμψία θανάτου που είναι γνωστή και ως 'Σίτεμα'.
Έτσι κατά την διάρκεια της ακαμψίας θανάτου το κρέας του ζώου δεν ενδικνύεται για φάγωμα λόγω του ότι είναι ουσιαστικά πιο σκληρό από ποτέ.
Πάροδος της ακαμψίας αυτής, κάνει το κρέας πιο μαλακό, χαλαρώνουν οι μύες και είναι έτοιμο για φάγωμα.
Για να καταλήξω το 'Σίτεμα' διαρκεί εώς και 7 ημέρες στα τετράποδα, και 7 ώρες στα ψάρια, κατά τη διάρκεια των οποίων το κρέας πρέπει να αποθηκευτεί και να συντηρηθεί σωστά(για αποφυγή ανάπτυξης μικροοργανισμών) μέχρι την κατανάλωση.

Taxtanias έγραψε: Υπάρχουν 2 περιπτώσεις

1)Πιανουμαι το ψάρι και το αφηνουμαι να ξεψυχήσει αργα μόνο του.
2)Πιανουμε το ψάρι και το σκοτώνουμε γρηγορα .

Και στις 2 περιπτώσεις εμείς σκοτώνουμε το ψάρι, δεν είναι καλύτερα λοιπόν
αντί να το αφησουμαι να ξεψυχήσει αργα και να βασανίζετε να το σκοτώσουμε
με όσον τον δυνατον πιο άμεσο τρόπο ?

Σύμφωνα με τα παραπάνω, αν θα σκοτώσουμε ή όχι το ψάρι βρίσκεται στην κρίση του καθενός μας. Ούτως ή αλλιώς το 'Σίτεμα' δεν το γλυτώνουμε, και για να φάμε το καλύτερο δυνατό κρέας από τα αγαπημένα μας ψάρια πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 7 ώρες. :wink: