ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ & ΚΑΛΑ σε όλους τους φίλους του psarema.gr
Βλέποντας σήμερα να ξανανοίγει το topic αυτό, έχοντας συμβεί ο καταστροφικός σεισμός των 8,9 ρίχτερ, έχοντας την μνήμη των μικρότερων σεισμών στην Ελλάδα και πηγαίνοντας στην εργαία μου (διαχείριση απορριμμάτων - ανακύκλωση) αναρωτήθηκα πόσο χρόνια ακόμα θα μπορεί η ανθρωπότητα να επιζήσει.
Καθημερινά καταστρέφουμε το περιβάλλον, είτε ψαρεύοντας με μεθόδους και τρόπους καταστροφικούς (προτιμώ την λέξη αυτή από την λέξη παράνομους), είτε με τους ίδιους τρόπους κυνηγόντας, είτε με την καθημερινή πρακτική μας.
Καταστρέφουμε το περιβάλλον με τη απληστία μας, την αδιαφορία μας, την άγνοιά μας και εν γένει την νοοτροπία μας, μια νοοτροπία νεοπλουτισμού.
Σκεφτήκαμε άραγε ποτέ σοβαρά τι περιβάλλον θα αφήσουμε στα παιδιά μας; Κάναμε καμιά προσπάθεια να έχουν μέλλον; Όχι επαγγελματικό, αλλά επιβίωσης;
Το περιβάλλον που ζούμε, μαστίζεται καθημερινά από κινήσεις που κάνουμε και το πληγώνουν θανάσιμα. Ρυπαίνουμε τη γη με όποιον τρόπο και όπως μπορούμε περισσότερο. Δεν θα αναφερθώ στην ρύπανση του περιβάλλοντος από πηγές που δεν μπορούμε να τις καταπολεμήσει ο κάθε ένας από εμάς άμεσα. Θα αναφερθώ σε συτά που μπορούμε να κάνουμε εμείς οι ίδιοι είτε επειδή έτσι απλά ορίζει ο γραπτός νόμος είτε γιατί έτσι ορίζει ο άγραφος νόμος της ηθικής και της ανάγκης για αειφορία.
Νόμοι υπάρχουν και είναι αρκετοί. Οι νόμοι δεν εφαρμόζονται από εμάς, αλλά πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να αγκίζουν εμάς. Δεν εξηγείται αλλιώς η νοοτροπία που υπάρχει στον νεοέλληνα π.χ. όλοι λέμε να παρκάρουμε τα αυτοκίνητά τους εκεί που πρέπει όμως εμείς τα αφήνουμε όπου και όπως βρούμε.
Δεν θα αναφερθώ στα συστήματα διαχείρισης απορριμμάτων από τους φορείς (κράτος, περιφέρειες, νομαρχία, δήμοι - κοινότητες και άλλους φορείς) αλλά στην διαχείριση των απορριμμάτων σε σχέση με το ψάρεμα, μιας και για ψάρεμα μιλάμε στο site συτό, στην διαχείριση που πρέπει να γίνει από έμάς για εμάς και τα παιδιά μας.
Ρυπαίνουμε το υγρό στοιχείο (θάλλασα, λίμνες, ποτάμια) με την υπέρμετρη χρήση απορρυπαντικών τα οποία καταλήγουν στις θάλλασες μας. Ρυπαίνουμε τις θάλλασές μας όταν πηγαίνουμε για ψάρεμα και αφήνουμε στον τόπο της διασκέδασής μας τις πλαστικές σακούλες, τα άδεια χαρτοκιβώτια των δολωμάτων, τα απομινάρια των πετονιών, τα χρησιμοποιημένα αγκίστρια, τα μπουκάλια των νερών και τόσα άλλα απορρίμματα. Βέβαια φταίνε οι φορείς που δεν τα μαζεύουν και όχι εμείς που τα δημιουργούμε. Φταίνε οι άλλοι που τα πέταξαν πρώτοι και εμείς απλώς ακολουθούμε το παράδειγμά τους, σιγά μην είμαστε αυτοί που θα σώσουμε τον κόσμο. Δεν σκεφτόμαστε ότι αύριο δεν θα υπάρχουν δολώματα, γιαυτό και ενω χρειαζόμαστε Α ποσότητα δολωμάτων για ένα ψάρεμα, παίρνουμε διπλάσια και τριπλάσια ποσότητα μην τυχόν και δεν φτάσει. Δεν σκεφτόμαστε ότι αν δεν φτάσει τότε θα έχουμε πιθανόν υπερβεί το όριο (βλ. νόμος) βάρους των 5 κιλών ανά ψαρά, δεν σκεφτόμαστε οτι αφαιρόντας από την θάλλασα μεγάλες ποσότητες δολωμάτων, αφαιρούμε ποσότητα τροφής για τα ψάρια, δρν σκεφτόμαστε ότι .....
Χρησιμοποιούμε μαλάγρες χημικά κατασκευασμένες για καλύτερη ψαρευτική απόδοση, αλλά το αποτέλεσμα που δημιουργούμε στην θάλλασα γιατί να σκεφτούμε. Βγάζουμε μικρά σε ηλικία ψάρια και αντί να τα πετάξουμε ξανά μέσα στη θάλλασα, τα κρατάμε και καμαρώνουμε. Χρησιμοποιούμε άλλες μεθόδους (διπλομανομένα δίχτυα, δυναμίτιδες, γαλαζόπετρες κλπ), εξολοθρεύουμε ότι μορούμε και όπως μπορούμε ότι κινείται
Έτσι λοιπόν με απλές κινήσεις, προσέχοντας και κάνοντας απλά πραγματάκια στην καθημερινότητά μας, προσθέτουμε ένα λιθαράκι για το αύριο. Ποιες είναι οι μέθοδοι; Μια απλή κίνηση είναι να μαζεύουμε τα σκουπίδια μας από τις ακτές, να παίρνουμε τηλέφωνο στα λιμαναρχία όταν βλέπουμε παραβάσεις, να κάνουμε συστάσεις σε όσους ψαρεύουν δίπλα μας και δενακολουθούν τους ηθικούς κανόνες.
Οταν φτάσουμε στο σημείο αυτό, τότε θα μορούμε να μιλάμε για το επόμενο βήμα που θα είναι να προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε το περιβάλλον και από άλλες αιτίες. Όμως πρώτα πρέπει εμείς οι ίδιοι να κάνουμε αυτά που πρέπει και μετά να απαιτούμε.
Και όπως λέει και ο τίτλος του topic που ξεκίνησε ο φίλος Ηλίας (elper) χρειάζεται ΗΘΙΚΗ - ΝΟΜΙΚΗ και κυρίως ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ
Για να κάνω το κλίμα λίγο πιο χαρούμενο βλέπω ότι υπάρχει όλο και περισσότερος κόσμος που προσπαθεί
Οι ευχές μου για το 2005 είναι υγεία, ευτυχία, ειρήνη και ακόμα περισσότεροι στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο