Ερώτηση 17-11-73

ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ,,,Σαν ηλιακτιδα,,,, στην καγκελοπορτα του πολυτεχνειο,,των αναμνησεων,,Καθως σβηνει ο ηλιος της νεωτητος

.....ΑΞΙΟΙ.... :oops:


Φιλικα Γιωργος

Ένα λουλούδι
---->----@
Ένα δάκρυ
Και μια γροθιά υψωμένη ακόμα...

---->----@

Ενα ηλεκτρονικό λουλούδι και από εμένα. Εκεί κατάντησα.
Είμαι μεγάλος πια για να με πάρει ο πατέρας μου και να με πάει στην επέτειο όπως έκανε μέχρι τα 14-15 μου.
Τα έζησε καλά στο πετσί του τότε. Ηλεκτρολόγος 28 χρονών δούλευε σε έναν εργολάβο που είχε το γραφείο στη Βασιλέως Ηρακλείου στο μουσείο (δίπλα στο Πολυτεχνείο) και μου έχει πει φοβερά πράγματα. Και η μάνα μου που τον περίμενε ως αργά. Εγώ τότε ήμουν 3 χρονών. Η πρώτη μου "βόλτα" ήταν στην πρώτη κι όλας επέτειο.....

Και να σκεφτέιται ότι είναι μερικοί γελοιοι που ισχυρίζονται ότι δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά....

<

---

<

---

@ μπραβω Κωστα μπραβο :cry: :cry:

stamatis_t έγραψε: ---->----@
Και να σκεφτέιται ότι είναι μερικοί γελοιοι που ισχυρίζονται ότι δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά....

Σταματη μερικοι πιστευουνε οτι ειναι και σκηνοθετημενα, τι να να πω δεν εχω λόγια,,ειναι ΔΥΝΑΤΟΝ :!: :!:

Βεβαίως να τιμήσουμε τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, αλλά πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν ανοίγουμε τέτοιες κουβέντες γιατί υπάρχουν μαρτυρίες από ανθρώπους που έζησαν πρόσωπα και καταστάσεις από πρώτο χέρι τότε και αναλύουν πολλές πτυχές και λεπτομέρειες που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν και οι οποίες πτυχές φανερώνουν αλήθειες και ανατρέπουν αρκετά από αυτά που θεωρούμε δεδομένα και πάγια για την κατάσταση εκείνη. Ενδεικτικά αναφέρω τον ρόλο των φοιτητών στο Πολυτεχνείο και εάν κάποιοι από αυτούς ήταν υποκινούμενοι από 'κάποιους' η όχι.

Τελωσπάντων, τα λέω όλα αυτά μόνο και μόνο γιατί πιστεύω ότι ορισμένα σοβαρά θέματα όπως αυτό, καλό θα είναι να ψάχνουμε τα πράγματα παραπάνω και να εξετάζουμε όλες τις πλευρές.

Αν υπάρχει όρεξη μπορούμε να αναλύσουμε και το θέμα του Πανεπιστημιακού ασύλου και τι αυτό έχει καταντήσει στις ημέρες μας.

να είστε καλά
Δημήτρης

---

<----@

Κι από μένα ένα λουλούδι στα παιδιά, που για να ένα όνειρο, έζησαν έναν εφιάλτη.


Ανδρέας

---<--<--<-@


---<--<--<-@


---<--<--<-@

Pinco έγραψε: Βεβαίως να τιμήσουμε τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, αλλά πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν ανοίγουμε τέτοιες κουβέντες γιατί υπάρχουν μαρτυρίες από ανθρώπους που έζησαν πρόσωπα και καταστάσεις από πρώτο χέρι τότε και αναλύουν πολλές πτυχές και λεπτομέρειες που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν και οι οποίες πτυχές φανερώνουν αλήθειες και ανατρέπουν αρκετά από αυτά που θεωρούμε δεδομένα και πάγια για την κατάσταση εκείνη. Ενδεικτικά αναφέρω τον ρόλο των φοιτητών στο Πολυτεχνείο και εάν κάποιοι από αυτούς ήταν υποκινούμενοι από 'κάποιους' η όχι.

Τελωσπάντων, τα λέω όλα αυτά μόνο και μόνο γιατί πιστεύω ότι ορισμένα σοβαρά θέματα όπως αυτό, καλό θα είναι να ψάχνουμε τα πράγματα παραπάνω και να εξετάζουμε όλες τις πλευρές.

Αν υπάρχει όρεξη μπορούμε να αναλύσουμε και το θέμα του Πανεπιστημιακού ασύλου και τι αυτό έχει καταντήσει στις ημέρες μας.

να είστε καλά
Δημήτρης

Προσπαθεις να πεις κατι?
Και για το πανεπιστημιακο ασυλο?

Γεννηθηκα τεσσερα χρονια μετα το "Πολυτεχνιο" αλλα η περιεργια μου για το τι πραγματικα συνεβει εκει με εκανε να διαβασω, ψαξω, ρωτησω τα παντα για αυτο το θεμα στην πρωτευουσα αλλα και στην επαρχια. Μιλησα με ανθρωπους που ηταν εκει εκεινη την ημερα και απο την μερια των φοιτητων-λαου και απο την μερια στρατου-αστυνομιας-χηταδων και λοιπων. Τα συμπερασματα μου θα τα αφησω καλα κρυμμενα βαθια μεσα στην ψυχη μου μαζι με την οργη μου για την ατιμωρισια και το θρασος των ευνοουμενων της Χουντας.

Επιτελους ομως ας σταματησουν ολοι αυτοι που ενιωσαν "δυνατοι" κατα οποιοδηποτε τροπο την περιοδο της Χουντας να προσπαθουν να σπιλωσουν-αμαυρωσουν-διεστραβλωσουν τα γεγονοτα εκεινης της ημερας με φρασης του τυπου "τα πραγματα δεν εγιναν ετσι...", "η αληθεια ειναι διαφορετικη..." κ.α. Αλλωστε κανενας δεν σας πειραξε απο τον καιρο εκεινο και κρατατε τις ιδιες θεσεις που ειχατε και τοτε. Δεν ειναι ντροπη να παραδεχτειτε οτι χασατε απο ενα τσουρμο παιδαρελια-μακρυμαλληδες που το μονο που τους παρακινησε ηταν η αηδια και η οργη απο την ανελευθερια της Χουντας καθως και η μαζικη συμμετοχη πολλων σιωπηλη ή φανερη σε αυτην.

Δεν ανηκω σε κανενα κομμα ουτε ποτε ανηκα. Δεν με εκφραζει ουτε ο κουμουνισμος, ουτε ο σοσιαλισμος, ουτε ο φασισμος, ουτε ο φιλελευθερισμος, ουτε η αναρχια, ουτε η θεοκρατια και δεν εχω υποστει καμια πλυση εγκεφαλου απο κανεναν περα απο τον ευατο μου. Δεν μπορω ομως να μην σεβομαι και τιμω τους ανθρωπους που με τις πραξεις τους μου εδωσαν το δικαιωμα να μιλω και να γραφω ΕΛΕΥΘΕΡΑ σημερα και ποσως με νοιαζει αν αυτοι ηταν κουμουνιστες, Σπαρτιατες, Εβραιοι, Παπαδες, κατσικοκλεφτες ή οτιδηποτε αλλο. Για μενα ειναι προτυπα που με την πρωτη ευκαιρια που θα μου δοθει θα τους μιμηθω ελπιζοντας να περασω στο πανθεον της αληθινης Ιστοριας μαζι τους και ας γνωριζω εκ των προτερων οτι σε αυτην την χωρα τα 100 χρονια ανετης ζωης φτανουν μονο οι δειλοι, οι ρουφιανοι και οι τσαμπα μαγκες.