Ερώτηση Πηγαινοντας για ψαρεμα.......

Πολύ καλά και όμορφο το έξω από το νερό συναίσθημα! Μπορεί όμως κάποιος να φανταστεί, τί είναι αυτό που αισθάνεται και ένας υποβρύχιος κυνηγός ;;; Την απόλυτη ηρεμία! Γίνεσαι ένα με τη θάλασσα, αφήνεις πίσω σου κάθε στοιχείο που σε συνδέει με το πολιτισμό! Ο ήχος έξω από το νερό, αδυνατεί να σε ακολουθήσει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας! Αμέσως, γεμίζει ο εσωτερικός σου κόσμος, ηρεμία, γαλήνη σε κυριεύει καθώς κάνεις τη βόλτα σου+βλέπεις πάνω από τα φύκια τα μικρόψαρα να κάνουν πάρτυ! Η αγωνία όμως είναι πανταχού παρούσα και κορυφώνεται, όταν θα δεις εκείνο το πλάσμα, να σε κοιτάει νομίζοντας ότι είναι αθέατο, από το σκοτεινό θαλάμι του! Ροφός, βασιλιάς της τρύπας! Η αν δεις ένα τεράστιο μαγιάτικο, ξέροντας ότι μπορεί να μη το ξαναδεις την ίδια μέρα! Ακόμα και αν δε καταφέρεις να πάρεις τα ψάρια που είδες σε μία ψαρευτική εξόρμηση, να φύγεις τελείως άψαρος, αυτά που αποκόμισες, πιστέψτε με, έχουν αξία ανεκτίμητη!!! Φιλικά, Γιάννης...

Οι τοποθετησεις σας με εκπλησουν και με ευχαριστουν αφανταστα.

Ας γραψω και εγω τα δικα μου συναισθηματα για το ψαρεμα...

Οι λεξεις ειναι φτωχες για να τα περιγραψουν....αυτη η ηρεμια οι ηχοι της φυσης με συνεπαρουν....το χειμωνα οταν εχω πολυ καιρο να παω για ψαρεμα πηγαινω στη λιμνη μονο για να τη δω....εστω και μονο να δω τα καλαμια μου στημενα ολα στην ιδια ευθεια να χαθει το βλεμα μου στα βουνα και να με χτυπησει εκεινο το αερακι....τα ψαρια δεν με νοιαζουν...ειναι εξαλλου το κερασακι στην τουρτα....τι να τα κανεις τα κερασακια οταν εχεις μια ολοκληρη τουρτα ολη δικη σου...Βεβαια ερχεται και ο καιρος που τα κερασακια ειναι απαρετητα...η ιδια παντα αγωνια και λαχταρα...νυχτα μερα...και μεσα στην ησιχια ενας κυπρινος επαιξε στην επιφανεια του νερου...που επαιξε?...λες να ηταν στην εμβελεια των καλαμιων μου?....ποσο να ηταν 2-3 κιλα?...μηπως δεν κανουν οι μπιλιες που ταισα?...

δε θα ξεχασω ποτε το πρωτο κυπρινακι που επιασα με καλαμποκι στης γριας το ρεμα(για οσους γνωριζουν τα μερη της λιμνης του πολυφυτου) ο ηλιος κατακιτρινος μολις ειχε ξεπροβαλει απο τα βουνα...και εγω να τρεμω περρισοτερο απο το κακομοιρο το ψαρι....

αλλη μεγαλη χαρα ειναι για μενα και οταν αποκταω και καινουργια καλαμια....δε θα ξεχασω τα λογια της μανας μου οταν πειρα τα καινουργια μου καλαμια.....τοσο χαρουμενο δε σε εχω ξαναδει....παντα τα αραδιαζω στο σαλονι και καθομαι και τα χαζευω.....ακομη και τοτε πεταω στα συυνεφα και ουτε οι απανοτες μακαρωναδες(ετσι λεμε εγω και ο φιλος μου οταν δεν πιανουμε τιποτε) δεν με προσγειωνουν....

Καθησα λοιπον και διαβασα στον Μιχαλακη* αυτο το τοπικ,
και χαρηκε και στελνει κι αυτος ενα μικρο μυνημα....

"Αυτη η συζητηση ανηκει σε μια ομαδα που θα
μπορουσε κανεις να αποκαλεσει "εμψυχωτικη".
Και μονο που διαβαζει κανεις, ξεχνα την τυχον
υποτιθεμενη ιδιαιτεροτητα του, βλεπει ποσα
κοινα σημεια εχει με τον αθεατο συναδελφο
του και την επομενη φορα που θα βρεθει στο
ψαρεμα ο νους του τρεχει σε μερη αλλα
μακρυνα οπου της ιδιας παστας ανθρωποι
κανουν,νιωθουν,συγκινουνται ομοια.... "

φιλικα
Μιχαλης

* www.psarema.gr/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=511


μονο για την μεταφορα...
COSTASANDROS