Ερώτηση ΨΑΡΕΜΑ CASTING ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΒΥΘΟΥΣ

Ευχαριστω πολυ φιλε μου ZEROCAST για τις πληροφοριες που μου εδωσες.Και θα ηθελα να ρωτησω για τα καλουδια και τις αρματωσιες αναφερεσαι μεσω ιντερνετ,η καπου αλλου?Που θα μποροθσα να απευθυνθω?

DIMITRIOSEFTIHIAKOS έγραψε: Ευχαριστω πολυ φιλε μου ZEROCAST για τις πληροφοριες που μου εδωσες.Και θα ηθελα να ρωτησω για τα καλουδια και τις αρματωσιες αναφερεσαι μεσω ιντερνετ,η καπου αλλου?Που θα μποροθσα να απευθυνθω?

Ο σκοπος του σαιτ ειναι αυτος που ανεφερες, να ανταλλασουμε πληροφοριες.
Στην αγορα μας κυκλοφορουν αρκετα εξαρτηματα που σου κανουν ευκολη την ζωη.Αλλα τιποτα μην θεωρησεις ως δεδομενο,ΔΟΚΙΜΑΣΕ και βρες αυτο που σου ταιριαζει.
Σχετικα με τις αρματωσιες, λιγη υπομονη..

Παιδιά, φυσικά και τα διαφορα εξαρτηματα απελρυθέρωσης μολυβιού είναι σωτήρια σε περιπτώσεις δύσκολων βυθών,σε περίπτωση όμως που δεν έχεις μαζί σου (το πιο πιθανό επειδη τα καταστήματα αλιείας της περιοχής σου θεωρούν αρκετό να πουλούν μόνο πετονιές,στριφτάρια.αγκίστρια και μολύβια ως παρελκόμενα)τι κάνεις?
Μια αρκετά αποτελεσματική λύση είναι να δέσεις το μολύβι με μια πετονιά αρκετά μικρής διαμέτρου (μικρότερης απαραιτητα και από αυτής του παράμαλλου) με την υπόλοιπη αρματωσιά.Βέβαια έτσι δημιουργείται πρόβλημα στις βολές... ούτε μεγάλο βάρος μπορεί να έχει το μολύβι ενώ πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να σπάσει η λεπτή πετονιά της ένωσης κατά την ρίψη.
Αυτό το πρόβλημα λύνεται κάνοντας, στην περίπτωση του pater noster, στο τέλος της αρματωσιάς μια θηλειά.Πάνω σ΄άυτην την θηλειά δένουμε ένα μικρό κομμάτι πετονιάς μικρής διαμέτρου,π.χ. 0.18 και δένουμε το άλλο ακρο στο μολύβι.Πέρνουμε στην συνέχεια ενα κομματι σύρμα σκληρό,που να μην ισιώνει εύκολα, και μια πένσα η μυτοτσίμπιδο του δίνουμε ένα σχήμα C με τα άκρα του λιγο πιο κυρτωμένα.περνάμε την μια άκρη στην θηλειά που έχουμε κάνει και την άλλη στο μολύβι.Έτσι κατα την βολή δεν ασκείται καμία δύναμη στην λεπτή πετονιά που αναλαμβάνει να συγκρατεί απλά το μολύβι στην αρματωσιά απ την στιγμή που θα πέσει στο νερό και το συρμάτινο C που συγκρατούσε αρματωσια και μολυβι πλέον παρασυρθεί κατά την πρόσκρουση στο νερό.Σε περίπτωση σκαλώματος φυσικά η λεπτή πετονιά είναι η πρώτη που σπάει και έρχεται η υπόλοιπη αρματωσιά.κατι τετοια εξαρτηματάκια (τα μεταλλικα C εννοώ) τα είχα δει τυχαία και σε κάποιο site αλλά δεν θυμάμαι σε ποιο.
Σε περίπτωση που θέλουμε συρώμενο βαρίδι και όχι pater noster κάνουμε τα ίδια μόνο που το μεταλλικο εξάρτημα πιάνει οχι στην θηλεια τησ πετονιάς που προηγουμενα είχαμε κάνει αλλά στο μάτι του sissy (η όποιου αλλου εξαρτήματος χρησιμοποιούμε) και στο μολύβι.
Αρκετά αποτελεσματικός τρόπος ,ειδικά όταν ψαρεύουμε με σχετικά χοντρά εργαλεία και είναι πολυ εύκολο να κόψουμε άφοβα την λεπτή πετονιά,ενώ σε περίπτωση που δεν έχουμε σκάλωμα τοτε η αρματωσιά μας επιστρέφει άθικτη.
sorry που δεν έχω σχήμα,ελπίζω να καταλάβατε περιγραφικά.

koukou έγραψε: Παιδιά, φυσικά και τα διαφορα εξαρτηματα απελρυθέρωσης μολυβιού είναι σωτήρια σε περιπτώσεις δύσκολων βυθών,σε περίπτωση όμως που δεν έχεις μαζί σου (το πιο πιθανό επειδη τα καταστήματα αλιείας της περιοχής σου θεωρούν αρκετό να πουλούν μόνο πετονιές,στριφτάρια.αγκίστρια και μολύβια ως παρελκόμενα)τι κάνεις?
Μια αρκετά αποτελεσματική λύση είναι να δέσεις το μολύβι με μια πετονιά αρκετά μικρής διαμέτρου (μικρότερης απαραιτητα και από αυτής του παράμαλλου) με την υπόλοιπη αρματωσιά.Βέβαια έτσι δημιουργείται πρόβλημα στις βολές... ούτε μεγάλο βάρος μπορεί να έχει το μολύβι ενώ πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να σπάσει η λεπτή πετονιά της ένωσης κατά την ρίψη.
Αυτό το πρόβλημα λύνεται κάνοντας, στην περίπτωση του pater noster, στο τέλος της αρματωσιάς μια θηλειά.Πάνω σ΄άυτην την θηλειά δένουμε ένα μικρό κομμάτι πετονιάς μικρής διαμέτρου,π.χ. 0.18 και δένουμε το άλλο ακρο στο μολύβι.Πέρνουμε στην συνέχεια ενα κομματι σύρμα σκληρό,που να μην ισιώνει εύκολα, και μια πένσα η μυτοτσίμπιδο του δίνουμε ένα σχήμα C με τα άκρα του λιγο πιο κυρτωμένα.περνάμε την μια άκρη στην θηλειά που έχουμε κάνει και την άλλη στο μολύβι.Έτσι κατα την βολή δεν ασκείται καμία δύναμη στην λεπτή πετονιά που αναλαμβάνει να συγκρατεί απλά το μολύβι στην αρματωσιά απ την στιγμή που θα πέσει στο νερό και το συρμάτινο C που συγκρατούσε αρματωσια και μολυβι πλέον παρασυρθεί κατά την πρόσκρουση στο νερό.Σε περίπτωση σκαλώματος φυσικά η λεπτή πετονιά είναι η πρώτη που σπάει και έρχεται η υπόλοιπη αρματωσιά.κατι τετοια εξαρτηματάκια (τα μεταλλικα C εννοώ) τα είχα δει τυχαία και σε κάποιο site αλλά δεν θυμάμαι σε ποιο.

Σωστος
και φτιαχνουμε ετσι την rotten bottom αρματωσια για δυσκολους βυθους(νταμαρια) με το μειονεκτημα της ριψης που ανεφερες.

Mια ακόμα καλή λύση ειναι τα γύψινα βαρύδια.Σπάνια εως ανύπαρκτα στην ελληνική αγορά κατασκευάζονται όμως ευκολα και από εμάς τους ίδιους.
Χαρακτηριστικό τους είναι οτι απορροφούν νερο με το που πεφτουν στην θάλασσα και ετσι γίνονται εύθρυπτα και αν σκαλώσει η αρματωσιά τοτε διαλύεται ο γύψος και φέρνουμε την υπόλοιπη αρματωσιά.
Μειονέκτημα το μικρό τους βάρος γιατί ο γύψος έχει πολύ χαμηλό ειδικό βάρος (σχέση όγκου-βάρους) ετσι ώστε για ένα βάρος 150γρ χρειαζόμαστε ένα μολύβι πολύ ογκώδες.Αυτό παίζει ρόλο κυρίως κατά την βολή κι όχι στην σταθερότητα της αρματωσιάς γιατί στο νερό ο γύψος απορροφά νερό και αυξάνεται κατά πολύ το βάρος του.

koukou έγραψε: Mια ακόμα καλή λύση ειναι τα γύψινα βαρύδια.Σπάνια εως ανύπαρκτα στην ελληνική αγορά κατασκευάζονται όμως ευκολα και από εμάς τους ίδιους.
Χαρακτηριστικό τους είναι οτι απορροφούν νερο με το που πεφτουν στην θάλασσα και ετσι γίνονται εύθρυπτα και αν σκαλώσει η αρματωσιά τοτε διαλύεται ο γύψος και φέρνουμε την υπόλοιπη αρματωσιά.
Μειονέκτημα το μικρό τους βάρος γιατί ο γύψος έχει πολύ χαμηλό ειδικό βάρος (σχέση όγκου-βάρους) ετσι ώστε για ένα βάρος 150γρ χρειαζόμαστε ένα μολύβι πολύ ογκώδες.Αυτό παίζει ρόλο κυρίως κατά την βολή κι όχι στην σταθερότητα της αρματωσιάς γιατί στο νερό ο γύψος απορροφά νερό και αυξάνεται κατά πολύ το βάρος του.

Φίλε Κουκου
Αυτά που έγραψες, μου φέρνουν στο μυαλό μιά ιδέα που είχα κάποτε, αλλά ποτέ δεν πραγματοποίησα.
Η ιδέα είταν να βάλω το μολύβη σε σακουλάκι υδατοδυαλυτό και να δέσω το σακουλάκι αντι το μολύβη. Δεν ξέρω κατα πόσο θα μπορούσε τελικά να είναι πραγματοποιήσημο.

Φίλε Κουκου
Αυτά που έγραψες, μου φέρνουν στο μυαλό μιά ιδέα που είχα κάποτε, αλλά ποτέ δεν πραγματοποίησα.
Η ιδέα είταν να βάλω το μολύβη σε σακουλάκι υδατοδυαλυτό και να δέσω το σακουλάκι αντι το μολύβη. Δεν ξέρω κατα πόσο θα μπορούσε τελικά να είναι πραγματοποιήσημο.[/quote]

Σωστή κι αυτή η σκέψη.....το πρόβλημα που εντοπίζω (χωρίς να είμαι βέβαιος γιατί κι εγώ ποτέ δεν έχω χρησιμοποιήσει υδατοδιαλυτά υλικά) είναι το πόσο δυνατά μπορούμε αν κάνουμε μια βολή χωρίς να σκιστεί ή να κοπεί το σακουλάκι.Είναι δηλαδή θέμα αντοχής υλικού γιατί σε μια τέτοια περίπτωση ο τελικός αποδέκτης της ασκούμενης δυναμης ειναι ο κόμπος που ενωνεται ο υδατοδιαλυτό υλικό με την υπόλοιπη αρματωσιά.
Επίσης, ένα άλλο μειονέκτημα είναι ότι με το που θα διαλυθεί το υλικό πλέον η αρματωσιά θα αποκοπεί από το βαρύδι,με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται σε μια φουρτουνιασμένη και με εντονα ρεύματα θάλασσα.Πιστεύω ότι το σκεπτικό είναι να χάνεται το βαρύδι όταν σκαλώνει κι όχι πιο πριν,αφουν και το βαρύδι είναι απαραίτητος συνδετικός κρίκος της αρματωσιας......
Όλα αυτά βέβαια ξαναλέω είναι υποθετικά γιατί ποτέ δεν το έχω επιχειρήσει!

koukou έγραψε: Παιδιά, φυσικά και τα διαφορα εξαρτηματα απελρυθέρωσης μολυβιού είναι σωτήρια σε περιπτώσεις δύσκολων βυθών,σε περίπτωση όμως που δεν έχεις μαζί σου (το πιο πιθανό επειδη τα καταστήματα αλιείας της περιοχής σου θεωρούν αρκετό να πουλούν μόνο πετονιές,στριφτάρια.αγκίστρια και μολύβια ως παρελκόμενα)τι κάνεις?
Μια αρκετά αποτελεσματική λύση είναι να δέσεις το μολύβι με μια πετονιά αρκετά μικρής διαμέτρου (μικρότερης απαραιτητα και από αυτής του παράμαλλου) με την υπόλοιπη αρματωσιά.Βέβαια έτσι δημιουργείται πρόβλημα στις βολές... ούτε μεγάλο βάρος μπορεί να έχει το μολύβι ενώ πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να σπάσει η λεπτή πετονιά της ένωσης κατά την ρίψη.
Αυτό το πρόβλημα λύνεται κάνοντας, στην περίπτωση του pater noster, στο τέλος της αρματωσιάς μια θηλειά.Πάνω σ΄άυτην την θηλειά δένουμε ένα μικρό κομμάτι πετονιάς μικρής διαμέτρου,π.χ. 0.18 και δένουμε το άλλο ακρο στο μολύβι.Πέρνουμε στην συνέχεια ενα κομματι σύρμα σκληρό,που να μην ισιώνει εύκολα, και μια πένσα η μυτοτσίμπιδο του δίνουμε ένα σχήμα C με τα άκρα του λιγο πιο κυρτωμένα.περνάμε την μια άκρη στην θηλειά που έχουμε κάνει και την άλλη στο μολύβι.Έτσι κατα την βολή δεν ασκείται καμία δύναμη στην λεπτή πετονιά που αναλαμβάνει να συγκρατεί απλά το μολύβι στην αρματωσιά απ την στιγμή που θα πέσει στο νερό και το συρμάτινο C που συγκρατούσε αρματωσια και μολυβι πλέον παρασυρθεί κατά την πρόσκρουση στο νερό.Σε περίπτωση σκαλώματος φυσικά η λεπτή πετονιά είναι η πρώτη που σπάει και έρχεται η υπόλοιπη αρματωσιά.κατι τετοια εξαρτηματάκια (τα μεταλλικα C εννοώ) τα είχα δει τυχαία και σε κάποιο site αλλά δεν θυμάμαι σε ποιο.
Σε περίπτωση που θέλουμε συρώμενο βαρίδι και όχι pater noster κάνουμε τα ίδια μόνο που το μεταλλικο εξάρτημα πιάνει οχι στην θηλεια τησ πετονιάς που προηγουμενα είχαμε κάνει αλλά στο μάτι του sissy (η όποιου αλλου εξαρτήματος χρησιμοποιούμε) και στο μολύβι.
Αρκετά αποτελεσματικός τρόπος ,ειδικά όταν ψαρεύουμε με σχετικά χοντρά εργαλεία και είναι πολυ εύκολο να κόψουμε άφοβα την λεπτή πετονιά,ενώ σε περίπτωση που δεν έχουμε σκάλωμα τοτε η αρματωσιά μας επιστρέφει άθικτη.
sorry που δεν έχω σχήμα,ελπίζω να καταλάβατε περιγραφικά.

Και ποιος απο εμας δεν ψαρευει σε τετοιους βυθους και δεν λαχταραει τα θηραματα του ετσι...?
Φιλε Koukou θα μου επιτρεψεις να θεωρησω το "συστημα" που μας περιεγραψες λιγο επιφοβο για καποιους ερασιτεχνες...Ισως με την χρηση λεπτοτερων εργαλειων να ειναι ασφαλες αλλα να μην λειτουργει (να μην γινεται απελευθερωση του C) ...Ξερεις ....Αυτο το κομματι συρματος που ενεφερες ειναι πολυ ευκολο να ανοιξει κατα την βολη....Μην ξεχνας οτι γι αυτον τον λογο το C (εαν το καταλαβαινουν ολοι ετσι) η ο κρικος των μολυβιων του εμποριου ειναι απο ατσαλι για να αντεχει τις πιεσεις...
Φιλικα

striftaroparamanas έχεις δίκιο γι αυτό είπα και ότι χρησιμοποιώ σύρμα που λυγίζει πολύ δύσκολα και χρειαζόμαστε πένσα η μυτοτσίμπιδο.Όπως και να χει όμως οι βολές μας πρεπει να είναι πολύ πιο προσεκτικές (πιστεύω πάντα είναι προσεκτικές βολές σε κάβους και απότομα βράχια) και σίγουρα βολές τύπου aerialized απαγορεύονται ρητά επειδή όχι μόνο μπορεί να ισιώσει το C αλλά απλά να φύγει απ την θέση του και μετά να έχουμε κι άλλες ακτινογραφίες με μολύβια σφηνωμένα σε κεφάλια,από ελλάδα αυτή την φορά.....
¶λλωστε ξαναλέω είναι μια λύση ανάγκης όταν δεν έχουμε όλα τα παρελκόμενα του rock που χρειαζόμαστε.
Όσο για την απεμπλοκή του C κατά την πτώση στην θάλασσα,αυτή είναι σίγουρη,μίλησα για χοντρά εργαλεία γιατί αν η δύναμη θράυσης της λεπτής πετονιάς που έχουμε βάλει είναι π.χ. 4kg και η δύναμη θραύσης του αμέσως επόμενου ευαίσθητου σημείου (όποιο κι αν είναι αυτό) της αρματωσιάς μας είναι κοντά στο όριο αυτό τότε ισως κάποια μικρη φθορά του έχει πιθανό αποτέλεσμα να σπάσει πρώτο αυτο και όχι η λεπτή πετονιά.προσωπικά χρησιμοποιώ συνήθως μάνα 035-040 με παράμαλλο λίγο μικρότερο και πετονιά ένωσης της αρματωσιάς με το μολύβι 018 συνήθως χωρίς να έχω παρατηρησει κάποια ιδιαίτερα προβλήματα, τις λιγες ομολογουμένως φορές που έχω καταφύγει σ αυτήν την λύση...

ZEROCAST έγραψε: Σωστος
και φτιαχνουμε ετσι την rotten bottom αρματωσια για δυσκολους βυθους(νταμαρια) με το μειονεκτημα της ριψης που ανεφερες.

Μάκη,

Έχεις καμμια φωτο, κάποιο σχήμα ή κάποιο link για την rotten bottom?