Φίλε Βαγγέλη στον Πύργο Ψηλονέρου η παραλία είναι τεράστια. Υπάρχη μέρος με αμουδιά, με χαλικάκη και με βραχάκια.
Στο Μάλεμε και πρίν το ιστορικό στρατόπεδο και πεδίο βολής, υπάρχη αμουδιά. όσο πηγαίνης πρός τα δεξιά, προς Χανιά δηλαδή, ξεκινάνε οι πέτρες για να δόσουν την θέση τους σε αμουδιά και πάλι, η οποία φτάνη μέχρι το Γεράνι, όπου ξεκινάνε τα βραχάκια και συνεχίζη με αμουδιά μέχρι και τον Σταλό. Αυτά όσον αφορά την οικογένεια,
Για το Ψάρεμα τώρα. Στο Μάλεμε, μεταξύ του στρατοπέδου και του ξενοδοχείου και απέναντι σχεδόν απο το βενζινάδικο υπάρχη δρομάκι που κατεβένη παραλία. Δίπλα ακριβώς απο την γλύστρα συνήθιζα να στήνω τα καλάμια μου, με βολές πρός τα αριστερά. Εκεί είναι απαγορευμένα να μπής (λόγο Στρατοπέδου) γιαυτό και απο έξω και βολές προς τα αριστερά.
Το μέρος έχει πέτρες και κρατά κατα καιρούς τσιπούρες και σαργούς. Πολές φορές έχω πετύχη και υποβρύχιους για χταπόδια αλλά και για κυνηγιάρικα. Φίλος που κάνη υποβρήχιο, "πέφτη" μόνο εκεί.
Μετά προς τα δεξιά και πάλι ((μετά το ξενοδοχείο) υπάρχη παραλιακός δρόμος που φτάνη μέχρι το Γεράνι ακριβώς πάνω απο την θάλλασσα) μέχρι να δείς το λεγόμενο πυροβολίο, εκεί για μουρμούρια και για παραγαδάκι. Μέσα υπάρχη μόνο αμουδιά, με διάσπαρτα περίπου στα 100 μέτρα μέσα φυκάκι. έτσι είναι όλλη η θάλλασσα μέχρι το Γεράνι.
Έποιτα είναι ένα γεφυράκι το οποίο κάνουν αρκετή πιάτσα εκεί, αλλα όχι εγώ.
Μετά έρχεσαι στο σπίτι μου απο κάτω και υπάρχη μια ταβέρνα που λέγεται "Ανατολικά της ΕΔΕΜ". Εκεί την ημέρα κάνης αναγκαστική στάση με την οικογένεια για φαγητό (εάν βρής τραπέζι χεχεχε). Χρεισιμοποίησε το όνομά μου εαν θέλης και ζήτα την Μαρία η τον Γιώργο που είναι ιδιοκτήτες.
Ακριβώς απο κάτω λοιπόν έχει κατα καιρούς μεγάλο ενδιαφέρον, διότι υπάρχουν περίεργα ρεύματα τα οπόια είτε αποκαλύπτουν ένα πονηρό μονόπετρο με τους κατοίκους του, είτε το καλύπτουν και δεν υπάρχη τίποτα. Η πέτρα είναι κάπου στα 50-60 μέτρα πρός τα δεξιά απο την ταβέρνα και κάπου στα 70-80 μέτρα μέσα. Πάντως με η χωρίς μονόπετρο και τους γνωστούς που κατοικούν εκεί, υπάρχουν σίγουρα και πάντα η μουρμούρες που θα της πετύχης σίγουρα.
Μετα και γύρο στο χιλιόμετρο, δεν έχω ψαρέψη ποτέ μου, απλά απο τύχη και βαρεμάρας ίσως για ψάξημο...
Κατόπιν έχουμε το Γεράνι που ξεκινάη απο μια σροφή που κάνη η παραλία εκεί. Το μέρος εκεί είναι γεμάτο πέτρες και βραχάκια.
Εκεί αν έχεις υπομονή και όρεξη, κοίτα άν υπάρχουν καταρχήν ζαργάνες και κατόπιν, αν πάς τώρα σύντομα που δεν έχουν έρθη ακόμα, τότε για καφαλόπουλα. Δώλοσέτες ζωντανές και περίμενε για το "Όνειρο". Μαγιάτικα, Λίτσες και όλα τα υπόλοιπα που χτυπάνε.
Τα νερά γενικά είναι καθαρότατα, με συνεχώμενες χρονιές απο "Γαλάζιες Σημαίες" και ξεκινάνε σε βάθος απο το 0 βέβαια και μέχρι τα 60 μέτρα περίπου μέσα γύρο στα 5-6 μέτρα. Κατόπιν ξεκινάνε σταδιακά το βάθεμα.
Το δόλωμα είναι γενικώς ο ακροβάτης και το αμερικάνικο. Το να βάλης Μονοδόλια και Φαραώ, είναι σπατάλη χρημάτων στα συνγκεκριμένα μέρη.
Για παραγάδι παράκτιο, έβαζα μόνο Μάνα η Τσουτσούνι. Κατα προτήμηση το δεύτερο.
Αν ξέρης απο δολώματα τότε στο σκάσιμο του κύματος και λίγο πιο έξω, υπάρχουν πολές φορές κάτι σκουλικάκια τα οποία δεν αφήνουν κανένα ψάρι αδιάφορο. Υπάρχη άλλο ένα μέρος που μου ήρθε στο μυαλό τώρα, αλλά είναι δύσκολο να βρείς μέρος να απλώσης τα καλάμια σου..... Στον Πλατανιά, ακριβώς στην γέφυρα του ποταμού Ιοάρδανου υπάρχη μεγάλο ενδιαφέρον. Μιάς και είναι γλυκό νερό που χύνεται στην θάλλασσα, πιστεύω να ξέρεις τι σημαίνη αυτό. Μήλησα σήμερα με τον πρώην βοηθό μου, ο οποίος μου είπε οτι έβγαλε σήμερα μια λίτσα 4,5 κιλά στο συνγκεκριμένο μέρος.
Αυτά προς το παρών. Ελπίζω να μην έγινα κουραστικός και να μην πήρε λάθος τροπή το θέμα. Αν ναι τότε ας με συνχωρέσεται και να με ενημερώσεται να το διαγράψω η να το μεταφέρω κάπου αλόυ.
Πιστεύω οτι θα ευχαριστηθής της μέρες σου στα μέρη μου.
Ντουλάκης Νεκτάριος
Η αλοιώς ¶ρης ο Υδραυλικός