Ερώτηση ΑΙΣΘΗΣΗ

COSTASANDROS έγραψε: Ασφαλως υπαρχουν ανθρωποι με ανεπτυγμενη αισθηση ψαροτοπου, συμπεριφορας ψαριων,........................................... Ομως ακομη και αυτη η κατα τοπους ελιτ................................................
Αυτο μαλλον γινεται διοτι καποια στιγμη λογω της εμφυτης αλαζονειας που κουβαλα ο καθε ανθρωπος αμελει καποιους παραγοντες,.......................... Το τριτο επιπεδο ειναι να γινεις τοσο ενα με τα θαλασσια ωστε να μην εχει πλεον εννοια να πιανεις ψαρια......Γιατι? Διοτι τα 2 πρωτα επιπεδα ειναι αυτα που σε κανουν να γινεις ενα με τα ψαρια, να ολοκληρωσεις την επαφη σου μαζι τους, να τα εκτιμησεις σαν τελειους ζωντανους οργανισμους, να νιωθεις το σπαρταρισμα τους σαν δικο σου σπαρταρισμα, ε απο εκει και περα εχεις τελειωσει ως ψαρας και λειτουργεις με δεος και αγαπη απεναντι στην θαλασσα και τα ζωντανα της.

Δεν εχω να προσθεσω τιποτα αλλο.
Το ζητημα Ηλια ειναι να κατανοησουμε οτι τα ψαρια ζουν και ενεργουν σε τελειως διαφορετικο περιβαλλον απο το δικο μας,κατα συνεπεια δεν πρεπει να κανουμε το λαθος να ερμηνευσουμε ή να παρακολουθησουμε τις κινησεις τους με τα δικα μας κριτηρια........και το βασικοτερο να κατανοησουμε πληρως οτι ΑΥΤΑ δεν παιζουν.....επιβιωνουν μεσα στο περιβαλον τους..........και παρα πολλα απο αυτα εχουν γλυτωσει και αποφυγει πολλα αγγιστρια.Σκεφτηκες ποτε αν τα ψαρια ανθρωπευαν(ψαρευαν ανθρωπους δηλ. :lol: )με τι δολωμα θα σε ανθρωπευαν? :lol: :lol: :lol:
Περιμενω απαντηση για το δολωμα :lol: :lol: :lol:
Ηλιας.

O abu εγραψε

Περιμενω απαντηση για το δολωμα

Ηλια,
Ξερω το δολωμα που θελεις,
αλλα ................................. :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

Φιλικα
Νικος

Είναι άλλο πράγμα η γνώση και η εμπειρία και άλλο πράγμα η αίσθηση.
Για παράδειγμα θα σας φέρω τα μικρά παιδιά που μπαίνουν για πρώτη φορά στη θάλασσα.Το βλέπεις καθαρά και σε πολύ λίγα παιδιά,σαν να ζούσαν κοντά ή μέσα στη θάλασσα σε κάποια άλλη ζωή.Εχουν την αίσθηση του νερού,από την πρώτη φορά.

Οι ψαράδες που έχουν αυτό το χάρισμα,ακόμα και αν τους βάλεις να ψαρέψουν σε άγνωστο τόπο,θα δείς ότι¨"μιλάνε" με το νερό και τα ψάρια.

Δυστυχώς δεν μπορώ να το περιγράψω με περισσότερες λεπτομέρειες.
Εύχομε μόνο -και απευθύνομε στους αγαπητούς φίλους που εκφράζουν τις όποιες αντιρήσεις-να γνωρίσουν κάποτε έναν ψαρά με αυτό το χάρισμα.

Σε καμμία περίπτωση δεν αναφέρομε σε μεταφυσικές καταστάσεις και σε ανθρώπινες δυνατότητες που δεν μπορούν να αναλυθούν από την επιστήμη 8O ........λέτε να το κάνω χωρίς να το θέλω??

Σκεφτηκες ποτε αν τα ψαρια ανθρωπευαν(ψαρευαν ανθρωπους δηλ. :lol: )με τι δολωμα θα σε ανθρωπευαν? :lol: :lol: :lol:
Περιμενω απαντηση για το δολωμα :lol: :lol: :lol:
Ηλιας.

Ηλία,

τα ψάρια δεν "ανθρωπεύουν" αλλά μας "ανθρωπεύει" η φύση για να πετύχει το σκοπό της!

Καθώς "ανθρωπεύουν" και άλλοι άνθρωποι συνανθρώπους με άλλα δολώματα για να πετύχουν και αυτοί το σκοπό τους ! 8O

sargomania έγραψε: Είναι άλλο πράγμα η γνώση και η εμπειρία και άλλο πράγμα η αίσθηση.
Για παράδειγμα θα σας φέρω τα μικρά παιδιά που μπαίνουν για πρώτη φορά στη θάλασσα.Το βλέπεις καθαρά και σε πολύ λίγα παιδιά,σαν να ζούσαν κοντά ή μέσα στη θάλασσα σε κάποια άλλη ζωή.Εχουν την αίσθηση του νερού,από την πρώτη φορά.

Οι ψαράδες που έχουν αυτό το χάρισμα,ακόμα και αν τους βάλεις να ψαρέψουν σε άγνωστο τόπο,θα δείς ότι¨"μιλάνε" με το νερό και τα ψάρια.

Δυστυχώς δεν μπορώ να το περιγράψω με περισσότερες λεπτομέρειες.
Εύχομε μόνο -και απευθύνομε στους αγαπητούς φίλους που εκφράζουν τις όποιες αντιρήσεις-να γνωρίσουν κάποτε έναν ψαρά με αυτό το χάρισμα.

Σε καμμία περίπτωση δεν αναφέρομε σε μεταφυσικές καταστάσεις και σε ανθρώπινες δυνατότητες που δεν μπορούν να αναλυθούν από την επιστήμη 8O ........λέτε να το κάνω χωρίς να το θέλω??

Δεν διαφωνώ Γιώργο.....
Αλλά δεν μπορώ να το θεωρήσω χάρισμα. Δεν μπορώ για παράδειγμα να συγκριθώ, ακόμα και χάρισμα να είχα, με κάποιον που έχει μεγαλώσει σε ένα νησί και το σπίτι του είναι μπροστά στην θάλασσα και ασχολείτε με το ψάρεμα από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Τότε τι θα πούμε για αυτόν, ότι έχει χάρισμα; Όχι..... παρατήρηση πολύ, μελέτη πολύ, δοκιμές πολλές, σε κάποιο σημείο ξέρει τα πάντα για το νησί του. Για να απαντήσω και στον Νίκο, αυτό δεν σημαίνει ότι γνωρίζει και έναν τόπο άγνωστο σε αυτόν. Ωστόσο αν έχει καλή παιδία θα μπορεί να αποκρυπτογραφήσει αρκετούς παράγοντες διαπιστώνοντας γρήγορα διατροφικές συνήθειες, μορφολογία βυθού, υποθαλάσσια ρεύματα και κάποιους γενικούς κανόνες που δεν αμφισβητώ ότι υπάρχουν. Αλλά πέρα από τα βασικά ένστικτα ένα ζώο έχει τον δικό του χαρακτήρα και ένας σκύλος διαφέρει από έναν σκύλο, αλλά μια ομάδα έχει τους δικούς της κανονες και διαφέρουν από μια άλλη ομάδα που έχει τα δικά της προβλήματα να λύσει. Ο άνθρωπος την εποχή που ζούσε σε αγέλες ήταν τελείως διαφορετικός στην Αφρική από ότι στην Ευρώπη. Ακόμα και στην Ελλάδα όμως, οι ομάδες είχαν πολλές διαφοροποιήσεις. Τα ένστικτα μένουν ίδια άλλα οι κώδικες αλλάζουν, όχι μόνο σε περιοχές αλλά και με το πέρασμα του χρόνου. Σκέψου και το πιο απλό που είναι οι ώρες που χτυπάνε, ένα κοπάδι ξεκινάει από μια συγκεκριμέμνη περιοχή για να κάνει το καθημερινό της γιουρούσι, και κατευθύνεται νότια. ¶λλη ώρα θα χτυπήσουν σε μένα και άλλλη σε σένα που κυνηγάς πιο νότια (μιλάω για κοπάδια). Αμέσως βλέπεις μια μεγάλη διαφορά και μιλάω για τα ίδια ψάρια που θα ψαρέψω και εγώ και εσύ. Και δεν θα αναφερθώ ούτε στις περίεργες αναπαραγωγικές τους συνήθειες δημιουργώντας υποομάδες στις ράτσες τους αλλά ούτε και το πόσο κυνηγημένα ή όχι είναι (επιρρεάζει πάρα πολύ τον τρόπο που θα φάνε). Πρίν λίγες μέρες έτυχε να μεταφέρω μια χτυπημένη κουκουβάγια από την Νίσυρο στον Πειραιά για να την αναλάβουν από εκεί άνθρωποι από την Αίγινα. Σε πληροφορώ ότι έφαγε μετά από δύο μέρες (μέχρι τότε της έβαζα ζαχαρόνερο με σήριγγα στα ρουθούνια της) βράδυ και αφού ξεπέρασε το στρες που της δημιουργούσε η παρουσία ανθρώπου.
Πάρα πολλοί παράγοντες για να δώσουμε γενικές ερμηνείες ωστόσο είναι καλό να τους αναλύουμε.

Ηλια εχεις δικιο, στο οτι τα ψαρια εχουν διαφορετικη συμπεριφορα απο περιοχη σε περιοχη.
Γιαυτο και υπαρχει ο κανονας που λεει,χρησιμοποιουμε δολωματα της περιοχης.
Επειδη ασχολουμαι και με το ψαροτουφεκο,θα πω απλα ενα παραδειγμα,απο προσωπικη πειρα.
Υπαρχουν δυο διαφορετικες περιοχες,αποσταση 20 km η μια απο την αλλη.Στην μια οι σαργοι ερχονται στο καρτερι αμεσως,ενω στην αλλη περιοχη δεν ερχονται καθολου!
Οποτε δεν τιθεται μονο το θεμα διατροφης,αλλα και γενικα θεμα συμπεριφορας.
Φυσικα και στις δυο περιοχες οι σαργοι βραχωνουν,κοπαδιαζουν,και οι διατροφικες συνηθειες ειναι σχεδον ιδιες.Αλλα υπαρχουν παντα μικροδιαφορες και λεπτομεριες,οι οποιες ρυθμιζουν τελικα το μεγεθος της ψαρευτικης μας επιτυχιας.

Αίσθηση. Θα έλεγα ότι δεν υπάρχει μόνο μία. Θα διέκρινα τηναίσθηση του νερού, την αίσθηση της πετονιάς, την αίσθηση του ψαριού και των διαθέσεών του.
Σίγουρα με τα χρόνια με την πείρα και την παρατήρηση, σχεδόν σε καθημερινή βάση, οι αισθήσεις οξύνονται και στο τέλος φθάνουν σ`ένα σημείο ισορροπίας που από κει και πέρα, οι νέες εμπειρίες απλώς εμπλουτίζουν αυτό που ήδη έχει εμπεδώσει ο ψαράς.
Εχω συναντήσει τέτοιους ψαράδες και θυμάμαι μικρό παιδί ξεχνιόμουν και τους έβλεπα να ψαρεύουν και η χαρά μου δεν περιγράφεται από τον τρόπο που είχαν στο ψάρεμα, αλλά και από τα καλαμπούρια τους.
Τώρα αν αυτό θα το πούμε χάρισμα ή κάπως αλλοιώς, αυτό μου είναι αδιάφορο. Εκείνο που μου χαλούσε το μυαλό τότε και τώρα όταν το σκέφτομαι, είναι η σιγουριά με την οποία λέγανε αυτό το δόλωμα, σ`αυτό το μέρος, μ`αυτήν την πετονιά και πάντα είχαν δίκηο. Οταν τραβούσαν μεγάλα ψάρια, με πετονιές της πλάκας τότε και ήξεραν ότι το ψάρι θα μπεί στην απόχη, αλλά και τι ψάρι ήταν και σε ποιό αγγίστρι ήταν καρφωμένο.
Μιλάγανε για οδοντογιατρούς και χειρουργούς. Οδοντογιατροί ήταν αυτοί που κάρφωναν το ψάρι στα χείλια και είχαν ανάμεσα στο σινάφι το γενικό σέβας. Χειρούργοι ήταν αυτοί που κάρφωναν το ψάρι από το στομάχι, και χρειάζονταν εγχείρηση για να βγεί το αγγίστρι.Φυσικά άκουγαν τα εξ` αμάξης και η καζούρα σύννεφο. Αλλες εποχές άλλοι άνθρωποι. Αν υπάρχουν και σήμερα τέτοιοι ψαράδες δεν ξέρω. Εγώ τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια δεν έχω συναντήσει κανέναν και πιστεύω ότι ο ψαράδικος χώρος, χωρίς αυτούς τους ανθρώπους έχει φτωχύνει.
Φιλικά Νίκος4.

Νίκο μου δυστυχώς και έτσι είναι. Το ψάρεμα με την παραδοσιακή σημασία του είναι τέχνη. Και όπως και άλλες τέχνες χάνεται με το πέρασμα του χρόνου. Λίγο τα ψάρια που λιγόστεψαν λίγο η ματαιοδοξία μας και "παραστραρτήσαμε" με την έννοια ότι δώσαμε περισσότερη σημασία στα εργαλεία μας παρά στην τέχνη. Δεν δίνω στο ένα περισσότερη βαρύτητα απο το άλλο. Ειδικά αυτούς τους ψαρευτικά χαλεπούς καιρούς που ζούμε πιστεύω ότι πρέπει να συνδυάζουμε τέχνη, εργαλεία και τεχνική, ειδικά όταν θέλουμε να κυνηγήσουμε πιο "αξιοπρεπή" θηράματα. Πόσοι όμως από εμάς έχουμε την ευκαιρία να διδαχθούμε από έναν παλιότερο? Και πόσοι ψαράδες από αυτούς που αναφέρεις έχουνε την διάθεση να διδάξουν?
Εδώ έχουμε χάσει το νόημα εξ αρχής. Πάμε και ακουμπάμε ένα κάρο λεφτά για δολώματα και τις περισσότερες φορές δεν ξέρουμε τι "βγάζει" η περιοχή που βρέχουμε τα καλάμια μας. Δέχομαι ότι ο χρόνος είναι πιεσμένος, ότι δεν έχουμε την δυνατότητα να βγάζουμε δολώματα μόνοι μας κλπ κλπ. Αλλά άμα δεν ξέρεις τι τρώνε τα ψάρια σε μια περιοχή τότε δεν έχει νόημα να αγοράζεις 500 διαφορετικά δολώματα και όπου κάτσει.
Και για να ξαναγυρίσω στην αίσθηση. Πιστεύω ότι δεν είναι κάτι το μεταφυσικό. Είναι το σύνολο των εμπειριών κάθε ανθρώπου, που από ένα σημείο και μετά δεν χρειάζονται λογική επεξεργασία. Δηλαδή ένας παλιός ψαράς, με το που θα δεί έναν τόπο και θα υπολογίσει και τον καιρό ξέρει πως, που και πότε χωρίς να βγάζει κιτάπια και να αναλλώνεται σε χρονοβόρες διαδικασίες και δοκιμές.
Φιλικά Πασχάλης

Φίλε pashal-sγεια και χαρά.
Χαίρομαι όταν βλέπω νεους ψαράδες,να ψάχνονται και να σέβονται το περιβάλλον και την παράδοση.
Φίλε μου, ήμουν και παραμένω¨"παραδοσιακός" ψαράς. Δεν έχω τόποτα με την εξέλιξη και την τεχνολογία, άλλωστε χρησιμοποώ πετονιές FC καλάμια με μηχανάκια και τεχνητά δολώματα.Κάποια πράγματα όμως με αφήνουν αδιάφορο ή με ενοχλούν κιόλας. Παράδειγμα τα δολώματα που στις μέρες μας τείνουν να γίνουν πρισσότερα από τα ψάρια. Δεν έχω χρησιμοποιήσει ούτε σκοπεύω να το κάνω στο μέλλον φαραώ, αμερικάνικο κ.λ.π..Δουλεύω τα κλασσικά καραβιδάκι, γαρίδα και όταν έχω την ευκαιρία, βουτάω για καρτσίνια και ψώλο. Στο πολυάγγιστρο ψαροδολια και ζύμες από ψαροδόλια. Μέχρι σήμερα δεν έχω παράπονο. Φτιάχνω μόνος μου τα βαρίδια και ότι άλλο εργαλείο μπορεί να γίνει ιδιοκατασκευή και πέρα από το κόστος και την ικανοποίηση, παρατηρώ ότι τα βαρίδια για παράδειγμα που φτιάχνω είναι πιο ζυγισμένα από αυτά του εμπορίου. Χώρια που μπορώ να κάνω τροποποιήσεις στο σχήμα και στο βάρος, που με βολεύουν. Με την ευκαιρία. Πως πάει η χύτευση?
Για τους παληούς ψαράδες. Από τους δασκάλους μου στο νησί δεν ζει κανείς, αλλά και δεν βλέπω να υπάρχουν διάδοχοι. Ολοι ψαρεύουν με ψαροτροφές, ενώ δίπλα τους, κυριολεκτικά, είναι γεμάτος ο τόπος από δόλωμα.Τι να πείς. Και γω δεν πιστευω ότι υπάρχει κάτι το μεταφυσικό στις ικανότητες που έχουν αναπτύξει κάποιοι ψαράδες, αλλά άκου και τούτο.
Θάμουν 15 χρονών περίπου, και με έναν δάσκαλο πήγαμε για λυθρίνια. Ανοιχτά από το νησί σε 80 οργυιές νερά, με θάλασσα καθρέφτη πρωί στα κουπιά. Ούτε τσιμπιά. Και όχι μόνο σε μένα, αλλά και στον μπάρμπα Γεράσιμο που ότι και να πλησίαζε την πετονιά του ήταν στη βάρκα.Ούτε λιάνωμα. Σε μια στιγμή μου λέει . Βάλε μπρος τη μηχανή γιατί έρχεται σκοντρίνι (μπουρίνι).Δεν κρατήθηκα και τον ρώτησα πως το ξέρει. Την απάντηση δεν θα την ξεχάσω όσο ζω. Κοίτα κατά Σορόκο και θα δείς ότι η θάλασσα αλλάζει χρώμα.Ανέβηκα στο ποδόσταμο σηκώθηκα στα νύχια και όντως από κει που μου έίπε,Σορόκο μεριά, η θάλασσα είχε αρχίσει να παίρνει ένα υπέροχο οινοπνευματί χρώμα.Το τέλος. Μόλις μπήκαμε στο λιμάνι και πιάσαμε μουράγιο πριν καλά καλά πατήσουμε στεριά, άρχισαν οι σπηλιάδες, και σε λίγο η θάλασσα έβγαζε φίδια.Αν μας είχε βρεί μέσα το μπουρίνι, αντίο μαστέλλο, ούτε που θα μας βρίσκανε. Τώρα πως το κατάλαβε χωρίς να σηκωθεί από τη θέση καν, μυστήριο. Σε μένα πάντως έμεινε η γνώση για τα σημάδια από ξαφνική έλευση καταιγίδας.
φιλικά Νίκος .

ΤΟ ΡΗΜΑ ΑΓΝΑΝΤΕΥΩ
Τούτη η αιθρία με το σύννεφο που πλέχει στον αέρα
Είναι γαλάζιος πλους μιας κάτασπρης φρεγάδας
Ιστάμενος ακουμπιστός στην κουπαστή κοιτάζω
Και βλέπω τα θηράματα των λογισμών μου
Δελφίνια που αναδύονται κΆ εισδύουν μέσΆ στο κύμα
Πεδιάδες ακρογιάλια και βουνά
Και μια ξανθή νεάνιδα που στέκει στο πλευρό μου
ΜεσΆστης οποίας τα γαλήνια μάτια βλέπω
Το μέλλον της ολόκληρο και το παρόν μου.

Ανδρέας Εμπειρίκος

Μου ήρθε από το κείμενο του Νίκου...