Ωραία ψαρούκλα παιδιά 8O 8O !! Εύγε!!!
Πρίν από λίγο γύρισα και εγώ από το ψάρεμα.
Ο κολλητός έχει κλειστό το κινητό, εμένα με τρώει η καούρα για ψάρεμα και έτσι δεν αντέχω άλλο ,παίρνω τρία καλάμια και μερικά συμπράγκαλα και την κάνω μόνος μου...Το μέρος που πάω ,κρατάει δεξιά σε ένα πέσιμο στα βράχια μεγάλους σαργούς και μετά σε όλο το μήκος της παραλίας έχει άμμο και δίνει πολύ μέτριες τσιπούρες (λίγες φορές) και καλούτσικες μουρμούρες...
Επί ώμου λοιπόν τα πράγματα και στις 7.30 το απόγευμα κατεβαίνω τα 200+ σκαλιά που βγάζουν στην παραλία. Κατεβαίνοντας κάτω, τα πράγματα δείχνουν καλά, καμμία ψυχή γύρω, η θάλασσα καθαρή από καλαδούρια και φυσάει ένας στεριανός ζεστός αέρας. Με ανεβασμένο το ηθικό αφού οι συνθήκες πρός το παρόν δείχνουν πολύ ευνοικές, αρχίζω και στήνω τα πράγματα. Φτιάχνω όλες τις αρματωσιές το ίδιο, με σταθερό βαρίδι και κινητό παράμολο (1,5 μέτρου περίπου) και ένα στόπερ σε ύψος δύο μέτρα στην μάνα...Αγκίστρια Mustad παπαγαλάκια νούμερο 2 για τις δύο αρματωσιές, με βαρίδια 60gr και Owner κυκλικά νούμερο 3/0 με βαρίδι 125γρ για την αρματωσιά που θα μπεί στο μεγάλο surf καλάμι...
Δολώνω στα δύο καλάμια μονοδόλι και ρίχνω. Κατόπιν αρχίζω και κόβω λωρίδες το κοτόπουλο (όπως μου είπε ο sargomania) και ετοιμάζομαι να δολώσω...Σηκώνομαι να ρίξω και πρός μεγάλη μου απογοήτευση ,βλέπω μια βάρκα να καβατζάρει και να περικυκλώνει το σημείο που στόχευα να ρίχνω για τους σαργούς ,καθώς και παραπάνω από τον μισό κολπίσκο , με δίχτυ. Και μάλιστα μόλις 50 μέτρα από την ακτή...Έλεος ρε γαμώτο , τα καντήλια που έριξα δεν περιγράφονται. Πρός στιγμήν σκέφτηκα να σηκωθώ και να φύγω, αλλά αυτά τα 200 απότομα σκαλιά, δεν ``καταπίνονται`` εύκολα. Έτσι λέω, οκ, δεν πειράζει θα καθήσω και ότι θέλει ας γίνει.
Ρίχνω και το καλάμι με το κοτόπουλο και κάθομαι να χαλαρώσω. Εμ πρόλαβα? Ένα καλάμι αρχίζει και χάνει φρένα γρήγορα. Πετάγομαι πάνω και βλέπω οτί είταν το καλάμι με το κοτόπουλο. Εδώ χάζεψα λίγο κιόλας ,γιατί δεν το περίμενα (βασικά δεν περίμενα καθόλου οτί θα δούλευε το κοτόπουλο)...Σηκώνω το καλάμι, σφίγγω τα φρένα και τραβάω, όμως το καλάμι ελαφρώνει αμέσως. Μαζεύω ,ξαναδολώνω και πάλι μέσα στο ίδιο σημείο. Ρε παιδιά ειλικρίνα σας μιλάω, 1 λεπτό δεν πρόλαβε να περάσει και χρρρρτςςς τα φρένα πάλι να τρέχουν σαν τρελά...Σηκώνω πάλι το καλάμι ,κοντράρω ελάχιστα να νιώσω το ψάρι (το οποίο το ένιωσα βαρύ βαρύ) και τραβάω να καρφώσω. Γι` άλλη μία φορά ελαφρώνει το καλάμι και δεν φέρνω τίποτα ,εκτός από το κατασπαραγμένο δόλωμα...Αυτό έγινε τουλάχιστον 4-5 φορές μέσα σε μία ώρα...Την πήρα πρέφα την δουλειά όμως. Τα ψάρια δεν ορμούσαν κατευθείαν να φάνε, σήκωναν το δόλωμα από την ακρούλα (εδώ είναι λάθος δικό μου όταν δόλωνα, μάλλον το έκανα λάθος) και το πήγαιναν βόλτα. ¶ντε μετά εσύ να καρφώσεις ψάρι με τέτοιες προυποθέσεις...Αλλαγή σχεδίου λοιπόν και φτιάχνω καινούργια αρματωσιά. Βαρίδι κινητό temolino 40γρ (για να μη νιώθει καμμία αντίσταση το ψάρι) και παράμολο με 3 αγκίστρια mustad ίσια νούμερο 1. Τα αγκίστρια τα έδεσα όπως δένουμε για ψαροδόλι, μόνο που άφησα πιο μικρά κενά μεταξύ τους ,λόγω και μεγέθους του δολώματος...Δολώνω και ρίχνω και στήνω το καλάμι με εντελώς λυτα τα φρένα. Έχει σχεδόν βραδιάσει και θέλω να βάλω σίαλουμ στα καλάμια για να βλέπω τι γίνεται. Αμ δέ, όσο και να έψαξα στα πράγματα, δεν βρήκα τα χημικά στικάκια. Ξενέρωσα απίστευτα αφού το καλάμι με το κοτόπουλο ψάρευε χωρίς φρένα. Τώρα? Τέλος πάντων σηκώνω το καλάμι και το ψαρεύω στα χέρια. Τσιμπούσαν κάτι ψιλά που με ανάγκαζαν να αλλάζω δόλωμα συνέχεια, αλλά πέρα απ`αυτό τίποτα, τα μεγαλύτερα ψάρια είχαν κόψει εντελώς...Η ώρα είχε πάει 12.30 και δεν είχα κάνει τίποτα ακόμα...Στις 12.45 χτύπησε το μεγάλο surf καλάμι με δόλωμα μονοδόλι ,αλλά δυστιχώς είχε καρφώσει ένα μουγκρί το όποιο και άφησα με συνοπτικές διαδικασίες...
Από τις 1.00 μεχρί τις 2.00 έριξα από την βαρεμάρα έναν ύπνο άλλο πράγμα. Όταν ξύπνησα το φεγγάρι είχε φανεί πίσω από το βουνό και ο τόπος είχε φωτίσει...Σηκώθηκα μάζεψα το καλάμι με το κοτόπουλο το οποίο το είχαν λιανίσει εντελώς τα ψιλά και ξαναδόλωσα. Έριξα και του έδωσα χρόνο 15 λεπτά να πιάσει ψάρι

, μεχρί δηλαδή να μαζέψω εγώ τα ύπόλοιπα πράγματα και μετά αναχώρηση, αφού η βαρεμάρα και η έλλειψη νερού (αφού για ακόμη μία φορά ξέχασα να πάρω μαζί μου) με είχαν σπαραλιάσει...
Μαζεύω λοιπόν τα πράγματα με την ησυχία μου, αλλά το καλάμι ήσυχο. Δεν πειράζει λέω, καλά είταν και ας μην πιάσαμε ψάρια. ¨Ετσι σηκώνω το καλάμι να το μαζέψω...Την ώρα που σήκωνα το καλάμι ,εκείνη ακριβώς την στιγμή κάτι τραβάει απότομα και με λύσσα και κοντεύει να μου πάρει το καλάμι από τα χέρια. Σάστισα και προσπαθω να λεβάρω και συγχρόνως να ρυθμίσω τα φρένα. Μαζεύω σιγά σιγά και νιώθω τα κεφάλια, δεξιά αριστερά και ευθεία προς το πέλαγος. Το ψάρι πρέπει να είταν καλό για να τραβάει έτσι. Το δουλεύω σιγά σιγά και το φέρνω όλο και πιο κοντά. Στα 5 μέτρα απο την ακτή αρχίζει ξέφρενα κεφάλια. Κόντεψα να καταπιώ τον mini maglite που είχα στο στόμα μου, από την ταραχή...
Πέρνω την τρίχα στα χέρια και το τραβάω σιγά σιγά και το βγάζω χωρίς άλλες καρδιακές ανακοπές στην αμμουδιά...Η μεγάλη χρυσοφρύδα έλαμψε υπό το φώς του φεγγαριού και εμένα χαμογέλασαν μεχρί και τα αυτιά μου. Τι άλλο καλύτερο να θέλω??
Χάζεψα το ψάρι αρκετή ώρα (όση ώρα και να κοιτάς την μαντάμ ,ποτέ δεν την χορταίνεις) και ήρεμα ήρεμα ,σηκώθηκα και έφυγα...
Κόιτα να δείς φίλε μου τι κάνει το κοτόπουλο...Από εδώ και πέρα κομμένα και μονοδόλια και φαραώ και μάνες και ότι άλλο θές. Από εδώ και πέρα θα δουλεύει κοτόπουλο ,μπριζόλα χοιρινή, παϊδακι αρνίσιο, παστίτσιο κτλ...
΄Μολις έχω στήσει και αρχίζω το ψάρεμα....
Διακρίνεται ,το μέρος δεξιά με τα κατρακύλια που κρατάει τους σαργούς. Εκεί μετά από λίγη ώρα τίγκάραμε στο δίχτυ... :x :x