Αν και παλιό, θα το γράψω γιατί είναι κλασσικό:
Συζητούν ένας ψαράς και ένας κυνηγός. Αφηγείται ο ψαράς:
- Εχω ρίξει ένα μονάγγιστρο απ' το βράχο σε βάθος μισού μέτρου. Ξαφνικά τσιμπάει ένα ψάρι. Πιάνω την πετονιά, τραβάω, τραβάω, τραβάω... Μετά από αγώνα βγάζω έξω έναν σαργό γύρω στα 12 κιλά...
Τον διακόπτει ο κυνηγός:
- Ασε ρε! Αυτό δεν είναι τίποτα. Προχτές έχω πάει για κυνήγι και πέντε ώρες δεν έχω χτυπήσει τίποτα! Παίρνω το δρόμο του γυρισμού και μπαίνω στο λεωφορείο της γραμμής που έτυχε να είναι γεμάτο παιδιά του δημοτικού που γύριζαν απ' το σχολείο. Εγώ με τα νεύρα σπασμένα κι αυτά να ουρλιάζουν συνεχώς! Μες στα νεύρα μου λοιπόν τραβάω το τουφέκι και πυροβολώ ένα πιτσιρίκι...
- Τι λες ρε; λέει ο ψαράς. Σκότωσες το παιδάκι;
- Και που 'σαι ακόμα, λέει ο κυνηγός. Μετά από λίγο ξεθαρρεύουν τα υπόλοιπα και αρχίζουν πάλι να φωνάζουν. Τραβάω το δίκανο και σκοτώνω άλλο ένα πιτσιρίκι...
- Τι λες ρε μαλάκα, του λέει ο ψαράς. Σκότωσες κι άλλο παιδί;
- Δεν περνάνε πέντε λεπτά και τα παιδάκια ξαναρχίζουν να φωνάζουν. Ξανατραβάω το δίκανο και σκοτώνω άλλο ένα...
- Τι λες ρε πούστη, λέει φρικαρισμένος ο ψαράς. Κι άλλο παιδάκι νεκρό;
- Αν δεν κόψεις τουλάχιστον 11 κιλά απ' το σαργό σου, δε θ' αφήσω κανένα παιδάκι ζωντανό!
ΥΓ. Χωρίς υπονοούμενα για την παραπάνω κουβέντα.