Ερώτηση Η ΤΣΙΠΟΥΡΑ. Η ΛΙΤΣΑ ΚΙ Ο........ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Λοιπον ο φιλος μου ο Πετρος ειναι Ζωγραφος και ο τροπος που γνωριστηκαμε μαλλον αφορα και αυτο το σαιτ....
Αρκετα χρονια πριν ξεπεσα στο Πορτο Γερμενο (Αιγοσθενα) γαι ψαρεμα.
Ειχα μαζι μου 2 καλαμια με μηχανισμους και αρματωσιες για ψαρεμα πατου το ενα και το αλλο για κυνηγοψαρα με ζωντανο γοπακι...
Ηταν πρωι κι ο μωλος ηταν κατα πολυ περιεργη συμπτωση...αδειος απο ψαραδες....μονο ενας περιεργος τυπος 30αρης στη μυτουλα με ενα καβαλετο κτλ. Ο καιρος ωραιος και ο ηλιος ανετελε....
Επειδη η περιοχη του τυπου με βολευε εγκατασταθηκα μαλλον κοντα του και αφου δολωσα το καλαμι του πατου εριξα, με ενα δε ψιλο αγκιστρακι τσακωσα ενα γοπακι που το δολωσα στο αλλο καλαμι και μαλακα μαλακα το αμολυσα....Ο τυπος ειδε τη φαση με το γοπακι και μου εριξε ενα βλεμμα ....σκετη αποδοκιμασια ....εγω ειπα να κανω τον αδιαφορο αλλα αυτος συνεχισε και με περιελουσε με ελαφρα ευτυχως...κοσμητικα.
Ας τον θα ηρεμησει σκεφτηκα...και αρχισα να εχω τυψεις γαι το ..γοπακι.
Μπαινουμε λοιπον στο χρονο αναμονης....εγω χασκω και ο τυπος ζωγραφιζει...
Εκει που ολα ειναι ησυχα και γαληνια και κοντευει να με παρει ο υπνος
αρχιζει το καλαμι πατου να το παιζει καλογερος και δωστου μετανοιες,
οποτε τρεχω να το αρπαξω....η τριχα τρεχει απο το υπερφορτισμενο φρενο...τραβαω εγω ..τραβαει το ψαρι...αντε να δουμε τι παιζει...δεν ξερω πως αλλα το ματι μου κοβει το αλλο καλαμι με το ζωντανο να φευγει απο την βαση του (μαζι με τη βαση) ....καλα δεν εκανα ρυθμιση...( ?) ...και να τρεχει προς το νερο......γαμωτο τι λαχταρα ειναι αυτη....κυριε...κυριε...
ρε φιλεεεεεε....πιασε το καλαμι μου...αυτος δισταζει λιγο αλλα εχοντας παρακολουθησει τη φαση τιναζεται ορθιος και αρπαζει το καλαμι με το ζωντανο που σε λιγο θα επεφτε στο νερο...
-τι κανω τωρα μου φωναζει......?
-αντε τωρα να εξηγεις.....
-Πιασε γερα το καλαμι και ερχομαι....
Που να παω ομως και με τι...? η τσιπουρα (οπως εδειξε μετα) εκανε τα δικα της και η λιτσα (οπως φανηκε μετα κι αυτη τα δικα της...)
αρπαξα το καλαμι της λιτσας και του δινω το καλαμι της τσιπουρας λεγοντας του παρτο και τυλιγε οποτε μπορεις.....ουτε φυσικα και καταλαβε αλλα τουλαχιστον μαζευε μποσικα κοκ
με το καλαμι στο χερι και το ψαρι να συγκλονιζει το καλαμι ο τυπος αρχισε να κοκκινιζει ..και καποιες εκφρασεις να βγαινουν απο τα σφιγμενα δοντια του οπως ...ελα... ελα... τραβαει παλι...κτλ
εχετε ηδη καταλαβει την ολη εικονα....
Ευτυχως μετα απο λιγο αποχιασα την τσιπουρα και χωρις καν να την βγαλω απο την αποχη τρεχω να αρπαξω το αλλο καλαμι....
Αδυνατον.....ο τυπος δεν το αφηνε....ασε με ασε με να μου λεει....
μα ρε φιλε εγω....δεν ξερεις....τιποτα αυτος ...τωρα θα παθω το εμφραγμα σκεφτηκα...τι να κανω αρπαζω την αποχη και περιμενω....η λιτσα εχει κουραστει πολυ ....η τριχα ερχεται και φευγει πιο αραια πια...και ουφ ...τελος καλο στην αποχη. (η αποχη που υπ οψιν δεν ειχε αδειασει απο την τσιπουρα και παραλιγο να την ξαναριξω στο νερο...)
Ενας αναστεναγμος ανακουφισης ....
Ο τυπος εχει αλλαξει εντελως.....κοιταει τα ψαρια και ειδικα τη λιτσα με θαυμασμο και ενδιαφερον και ζηταει να μαθει γι'αυτα και πως τα ψαρευουμε....τις επομενες 2 ωρες δεν σταματησαμε να μιλαμε....
απιστευτο αλλα ενας νεος συναδελφος ειχε μολις ...γεννηθει.....
Σημερα ο Πετρος εχει 2 αγαπες, την ζωγραφικη και το...ψαρεμα.
Οταν καμμια φορα που συναντιομαστε του θυμιζω τα ηλεκτροφορα βλεματα του και τα λογια του πριν...βαπτιστει.... γελαει....
ο Πετρος ισως ειναι ηδη μελος του σαιτ...ποιος ξερει?

ΥΓ Πετρακι στο αφιερωνω και ας μη μου απαντησεις.....


κωστας

Διαβασα το ποστ σου,και σηκωθηκε η τριχα μου,πολυ ωραια περιγραφη.
Να εισαι περηφανος γι`αυτο που εκανες,και να`ναι καλα ο φιλος ο.. Ζωγραφος :wink:

Εγω στην θεση σου θα εγραφα ισως στο μελλον καποιο βιβλιο με "ψαροιστοριες" η καποιο μυθιστοριμα.Με συγκινησες μπαγασα.Μπραβο σου! Στην εκθεση θα ησουν σιγουρα καπετανιος.
Φιλικα

thanks :oops:

COSTA SANDROS,ας ειναι καλα η λιτσα και η τσιπουρακλα,που βγηκαν και ειπαν ΤΖΑ!!! στο πετρο,γιατι αλλιως ,το παλικαρι θα το πετυχενες σε κανα βουνο να μαζευει πεταλουδες με την αποχη του ψαρεματος
:lol: :lol: :lol:
σοβαρα τωρα,ολοι καπως ετσι ξεκινησαμε.γοητευμενοι απο ενα μεγαλο θηραμα που ειδαμε να βγαζει καποιος αλλος, εμπειρος ψαρας.

aytokrator έγραψε: COSTA SANDROS,ας ειναι καλα η λιτσα και η τσιπουρακλα,που βγηκαν και ειπαν ΤΖΑ!!! στο πετρο,γιατι αλλιως ,το παλικαρι θα το πετυχενες σε κανα βουνο να μαζευει πεταλουδες με την αποχη του ψαρεματος
:lol: :lol: :lol:
σοβαρα τωρα,ολοι καπως ετσι ξεκινησαμε.γοητευμενοι απο ενα μεγαλο θηραμα που ειδαμε να βγαζει καποιος αλλος, εμπειρος ψαρας.

Oχι απαραιτητα φιλε μου,

Αν εχεις ξεκινησει να ψαρευεις απο παιδι δεν παιζει
κανενα ρολο το αρχικο σου ερεθισμα απο πλευρας
μεγεθους ψαριου. Αν ομως ξεκινας απο ενηλικας
τοτε ναι το κινητρο πρεπει να ειναι ισχυρο και σιγουρα
μακρυα απο τις ορδες των σαρδελοποιημενων
στριμωγμενων εραστων των πολυσυχναστων και
ηδη κατεστραμενων στεκιων.
Νομιζω οτι πολλοι αποριπτουν το ψαρεμα οχι γιατι
δεν τους αρεσει (δεν το ξερουν αλλωστε) αλλα
γιατι τα βιωματα τους ειναι παναθλια κοντα σε
παναθλιους πανασχετους παντογνωστες εγωιστες
και επομενως μαλλον αψαρους μπουφους.
Φαινεται ακομα οτι δεν φτανει να ξερεις κατι.
Πρεπει να εχεις και την τεχνη να το μεταδωσεις
σωστα στον αλλο. Νομιζω οτι αυτο το δευτερο ειναι
το πλεον δυσκολο. Και ξερεις γιατι?
Γιατι απαιτει εμφυτη καλοσυνη και χαρα απο το
μοιρασμα της γνωσης που και εσυ και εγω ετυχε
ισως καποτε να παρουμε απο καποιους αλλους.
Αυτη καθ' εαυτη η γνωση ειναι απλα πληροφορια
και εμπειρια. Το περασμα ομως της γνωσης και
εμπειριας ειναι πολυ δυσκολη υποθεση.
Τελειωνω με το εξης.........
Βολταρω αμεριμνος σε στεκια ψαραδων και παρατηρω
τι κανουν, τους ρωτω διαφορα, καποιοι (ελαχιστοι)
απαντουν, οι αλλοι οι πιο πολλοι στον κοσμο τους,
γενικα ατμοσφαιρα πολυ αρνητικη, πως λοιπον ενας νεος
υποψηφιος ερασιτεχνης να μπορεσει να σταθει?
Ιδια αθλια ατμοσφαιρα και μεσα σε πολλα μαγαζια.
Αρα δεν ηταν μονο τα ψαρια που τραβηξαν τον Πετρο.
Ηταν και η δικη μου καλη διαθεση να του περασω
γνωση και εμπειρια χωρις φανφαρες.
Κι αυτο το δευτερο νομιζω οτι δουλεψε πιο πολυ απο
το πρωτο τοσο στην πρωτη εκεινη τυχαια συναντηση
οσο και στις αλλες που ακολουθησαν.

κωστας

COSTASANDROS

Νομιζω οτι πολλοι αποριπτουν το ψαρεμα οχι γιατι
δεν τους αρεσει (δεν το ξερουν αλλωστε) αλλα
γιατι τα βιωματα τους ειναι παναθλια κοντα σε
παναθλιους πανασχετους παντογνωστες εγωιστες
και επομενως μαλλον αψαρους μπουφους.

Κώστα, ξέρω πολλούς που απορρίπτουν το ψάρεμα με βιώματα καθόλου πανάθλια και κοντά σε πανάθλιους πανασχετους παντογνώστες εγωϊστές αλλά γιατί δεν έχουν την υπομονή που απαιτεί το ψάρεμα. Επίσης προτιμούν να ασχοληθούν με άλλα χόμπυ εξίσου ενδιαφέροντα (βλέπε αστρονομία). Πιστεύω ότι το να αρχίσει κάποιος το ψάρεμα και δη σε μεγάλη ηλικία (ενήλικας) είναι θέμα που εφάπτεται της ιδιοσυγκαρίας του και τίποτα άλλο. Εγω ξεκίνησα να ψαρεύω μετά τα 35 μου απλά και μόνο επειδή βρέθηκα κοντά στη θάλλασα χωρίς να έχω την δυνατότητα να ασχοληθώ με τα όποια χόμπυ έχω στην πόλη. Από την άλλη δεν μπορώ να κάθομαι και να μην κάνω τίποτα περιμένοντας να περάσει η ώρα. Μπορεί αν ζωγράφιζα να μην ψάρευα ανεξάρτητα από τα όποια ερεθίσματα ή κεντρίσματα θα δεχόμουν.
Είναι επίσης σίγουρο ότι αν υπάρχει η πιθανότητα κάποιος να ξεκινήσει το ψάρεμα ή οποιοδήποτε άλλο χόμπυ, η πιθανότητα αυτή να αυξάνεται ή να μειώνεται ανάλογα με τα ερεθίσματα ή κεντρίσματα που θα λάβει από αυτόν που θα τον μυήσει στο χόμπυ. Ένας καλός δάσκαλος είναι το απαραίτητο συστατικό ώστε η πιθανότητα να γίνει πραγματικότητα

ant έγραψε: Κώστα, ξέρω πολλούς που απορρίπτουν το ψάρεμα με βιώματα καθόλου πανάθλια και κοντά σε πανάθλιους πανασχετους παντογνώστες εγωϊστές αλλά γιατί δεν έχουν την υπομονή που απαιτεί το ψάρεμα.

Μακαρι να ειχα τον ελευθερο χρονο να ασχοληθω
με ολα οσα με ενδιαφερουν. Ενα απο αυτα ετυχε
και ειναι το ψαρεμα.
Ναι στην αρχη, θυμαμαι οτι επιανα τον ευατο μου να
νευριαζει απο την ελλειψη υπομονης. Ομως μετα, με
τον καιρο, διαπιστωσα οτι δεν ηταν πια θεμα υπομονης
αλλα επιμονης και οτι αν τα ειχα φτιαξει ολα
καλα θα ερχοταν ως φυσικο επακολουθο και το ψαρι.

ant έγραψε: Ένας καλός δάσκαλος είναι το απαραίτητο συστατικό ώστε
η πιθανότητα να γίνει πραγματικότητα

Γεματο ειναι το διαδικτυο με ολου του κοσμου τις τεχνικες
και τις πληροφοριες. Μερακι ομως δεν βρισκεις. Γιατι αυτο,
ναι, ειναι θεμα ταιριασματος ιδιοσυγκρασιων 2 ανθρωπων.
Στην αρχη παντα ο ενας ειναι ο δασκαλος και ο αλλος ο
μαθητης. Μετα ομως ειναι 2 συντροφοι που αλληλοδιδασκονται.
Η εννοια "δασκαλος" εχει υποσταση μονο στα πρωτα
αγουρα ψαρεματα. Μετα συμπληρωνει ο ενας τον αλλο.

Κωστας

Φίλε Κώστα συμφωνώ μαζί σου σε ότι αφορά τον δάσκαλο. Ο καλός δάσκαλος δεν σημαίνει ότι αυτός που γνωρίζει πολλά αλλά αυτός που μεταδίδει είτε γιατί μπορεί είτε κυρίως γιατί θέλει το μέγιστο των γνώσεών του.
Ως προς την υπομονή και επιμονή νομίζω ότι είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Μπορεί κάποιος να είναι επίμων σε ένα θέμα αλλά και ταυτόχρονα ανυπόμονος και το ανάποδο. Επειδή το ψάρεμα είναι χόμπυ και όχι εργασία, ο ανυπόμονος (να βγάζει ψάρια σε μικρό σχετικά χρόνο) εύκολα θα το αφήσει, άνεξάρτητα αν επιμένει αρκετά. Προσωπικά ούτε επίμων είμαι ούτε υπομονή έχω. Για τον λόγο αυτόν, πιστεύω, ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να ψαρέψω εγγλέζικο.

κωστα απο ανδρο,ελπιζω να μην παρεξηγηθηκα απο το πιο πανω σχολιο μου.
προσωπικα,ειχα την τυχη να 'βαφτισω' ψαραδες,αρκετους φιλους,κοπελες μου και συγγενεις,ολα αυτα τα χρονια που ζω αυτην την ερωτικη πραγματικα σχεση μου με τη θαλασσα.ψαρεψα για πρωτη φορα,στα 5.ακομη θυμαμαι πως τυλιξα ενα χαρτι,με μια κλοστη,και του καρφωσα μερικες καρφιτσες,πραγματοποιοντας την πρωτη μου αρματωσια!!! :lol: :lol:
σε πληροφορω οτι πηγα και το βουτιξα αυτο το κατασκευασμα,καρφονοντας πανω του ψωμι!!:lol:
δεν ειχα δει καποιον να βγαζει καποιο μεγαλο ψαρι!
στη συνεχεια εμαθα να ψαρευω,με ολους τους τροπους,αφου μαρεσει γενικα να δοκιμαζω ολες τις τεχνικες,και να μην επιμενω σαν ξεροκεφαλος σε ενα και μονο τροπο ψαρεματος,μονο και μονο επειδη μου δινει ψαρια.
σημερα στα 29 μου,εχω βγαλει το συμπερασμα,οτι οταν καποιος απο μικρος,δειχνει να τον ενδιαφερει η θαλασσα,να την αγαπαει,θα ψαρευει,κιας μην εχει δει η ψαρεψει καποιο μεγαλο ψαρι.

καποιος ομως που γνωριζει την θαλασσα,σε μεγαλυτερη ηλικια,μη εχοντας την αναγκη απο μικρος να ψαρεψει,θελει και ενα κινητρο.
εκτος απο αγαπη προς τη θαλασσα,θελει και ενα μεγαλο θηραμα.και οχι μονο να βουταει τα πεταχταρια του στο νερο.δεν ειναι ελλειψη ρομαντισμου η αγαπης.
απλα ειναι αποτελεσμα ορθολογισμου,λογω ηλικιας.