Ερώτηση Να Οργανωθουμε - Κινητοποιηθουμε πριν να ειναι πολυ αργα!

Συμφωνώ με τον Δημήτρη, αυτό που προέχει αυτή τη στιγμή, είναι να σωθεί η θάλασσα και όχι η ερασιτεχνική ή η επαγγελματική αλιεία.
Χρειάζεται όμως θέληση, τόλμη, αποφασιστικότητα, απ' όλους μας, για να πείσουμε τους αρμοδίους οτι αυτό είναι μονόδρομος και οτι το μέλλον της ανθρωπότητας εξαρτάται από το αποτέλεσμα μιας τέτοιας κινητοποίησης.
Επειδή οι αποστάσεις που μας χωρίζουν (γεωγραφικά εννοώ) είναι πολύ μεγάλες, θα πρότεινα να κινητοποιηθούν συγχρόνως, δηλαδή την ίδια μέρα και ώρα όλες οι οργανώσεις αλιείας της Ελλάδας, για μια διαμαρτυρία διάσωσης της θαλάσσιας πανίδας, που κινδυνεύει άμεσα αν δεν γίνει κάτι εδώ και τώρα!!!

Αγαπητοί φίλοι γειά σας

Επειδή συνεχώς ακούμε υποσχέσεις απο εδώ και απο εκεί, και απο λόγια έχουμε χορτάσει, αλλά έργα δεν βλέπουμε να γίνονται, σκέφτομαι με ποιόν τρόπο μπορούμε εμείς οι φίλοι της ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ αλλά και οι φίλοι της θάλασας, και γενικότερα του περιβάλοντος να δώσουμε σε κάποιους να καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι το πρόβλημα που  αντιμετωπίζει το θαλάσσιο περιβάλλον, αλλά και η φύση γενικότερα, και επειδή μέσω του site μας εδώ υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες μέλη - που μπορεί να μην συμφωνούμε όλοι σε όλα - αλλά έχει διαπιστωθεί μια 'κοινή' γραμμή κατά πληοψηφία σε κάποια ουσιαστικά θέματα, έκανα την σκέψη μιας πιο οργανωμένης αντίδρασης - αφού αυτό είναι μάλλον το αδύνατό μας σημείο, η οργάνωση και η ενημέρωση, αλλά και  ο τρόπος 'δράσης' κάτω απο συγκεκριμένες συνθήκες - δηλαδή χρειαζόμασται κάποιον / ους να συντονίσουν τις προσπάθειες για μια πιο οργανωμένη παρουσίαση των προβλημάτων που ανακύπτουν, αλλά και με καθολική παρουσία όλων των μελών / φίλων της ερασιτεχνικής αλιείας, όπως και με κατάθεση προτάσεων απο όλλα τα μέλη / φίλους, έτσι ώστε να υπάρχει 'ενοιαίο' μέτωπο αντίδρασης απέναντι στα εκάστοτε προβλήματα που παρουσιάζονται.

Έχει διαπιστωθεί επίσης πως απο κάποιους συλόγους που αφορούν την ερασιτεχνική αλιεία, σε σχέση με άλους ερασιτέχνες αλιείς, υπάρχει ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ σχετικά με το τι είναι η ερασιτεχνική αλιεία, και πως πρέπει να διαχειριστούμε τους θαλάσσιους οοργανισμούς που μέρα με την μέρα εξαφανίζονται απο την αγαπημενη μας θάλασσα αφού την κακοποιούμε βαναυσα, επίσης έχει διαπιστωθεί πως απο τους τόσες χιλιάδες Έλληνες ερασιτέχνες ψαράδες, μόνο ένα μικρό ποσοστό είναι μέλος κάποιου Συλόγου, Ομοσπονδίας, η Σωματείου, αναρωτιέμε φωναχτά το γιατί, και δίνω πάλι φωναχτά την απάντηση μόνος μου ( δεκτές όλες οι απαντήσεις απο όλους τους φίλους ) πως όπως εγώ δεν είμαι μέλος κάποιου απο τα παραπάνω, έτσι και πολλοί ακόμα δεν είναι, και μάλλον το γιατί δεν ήμαστε - δεν ανήκουμε - σε κάποιο σύλογο,σωματείο, η ομοσπονδία - έχει να κάνει (για μένα προσωπικά ) με το ότι κανείς απο αυτούς που γνωρίζω δεν με αντιπροσωπεύει, η τουλάχιστον κανείς απο αυτούς δεν με έχει επαρκώς ενημερώσει για ποιό λόγο Ιδρύθηκε, τι αντιπροσωπεύει, τι στόχους έχει, και εν τέλη τι μπορεί να κάνει για μένα τον ερασιτέχνη ψαρά - που δεν θέλω να γίνω.....ΗΜΙ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΨΑΡΑΣ - και το θαλάσσιο περιβάλλον.

Είναι επίσης διαπιστωμένο και φανερά πιστοποιημένο πως όλλοι τους (Σύλογοι κλπ οργανώσεις ότι όλοι ψοφάνε για την κουτάλα και την καρέκλα) που είναι οι αγώνες τους για τα δινά της ερασιτεχνικής αλιείας; όταν ο τόπος βοά πως τα ψάρια αφανίζονται μέρα με την ημερα, κάποιοι κύριοι ;;;; να ζητούν απο την πολιτεία να θεσπίσει νομοθεσίες ώστε οι ερασιτεχνικές άδειες να μετατραπούν σε ημιεπαγγελματικές ;;;; την ίδια στιγμή που μετά χιλίων κόπων και βασάνων προσπαθούμε όλοι οι υπόλοιποι να πίσουμε-πιέσουμε- τον Υπουργό να καταργήσει τα συρώμενα εργαλεία ; Αυτοί είναι η Ερασιτέχνες αλιείς

E ! λοιπόν εγώ δεν θέλω καμία σχέση με δαύτους, και αν υπάρχουν κάποιοι που μπορει να πρεσβεύουν αυτό που εγώ και πολλές εκατοντάδες ακόμα φίλοι της θάλασσας και του ψαρέματος πιστεύουμε, τότε ας φανερωθούν και ας μας ενημερώσουν για τις προθέσεις τους δημόσια, αν έχουν τα κότσια να το κάνουν βέβαια - και δεν αρέσκονται σε ψευτοπαληκαρισμούς μέσω ανωνιμίας σε διάφορα forum, οι σε επιστολές 'κενού περιεχομένου' , ας βγούν και ας απαντήσουν στους χιλιάδες αγωνιούντες ερασιτέχνες ψαράδες τι σκέπτονται να κάνουν - η τι έχουν κάνει μέχρι σήμερα - για να διαφυλαχθεί το θαλάσσιο οικοσύμστημα απο την κασταροφή που αλόγιστα όλοι μας προκαλούμε με τον ένα η τον άλον τρόπο, αλά σιγά μην βγούν.

Πολύ θα ήθελα να δω τον Κο Βαμβακάρη και τους ομοίους του να βγούν σε ένα δημόσιο διάλογο - και αν κάποιος μπορεί να τον ενημερώσει ας το κάνει - ΘΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΈΝΩ......τόσο εγώ όσο και πολοί ακόμα φίλοι, ας κοπιάσουν.

- Οποιεσδήποτε προτάσεις που μπορούν να γίνουν απο φιλους και μέλη, και θα έχουν σαν στόχο την προστασία του Θαλάσσιου περιβάλλοντος και της ερασιτεχνικής αλιείας θα με βρούν απόλυτα σύμφωνο και  μαζί τους.


Και για να μην κλείσω το πόστ έτσι με τα νεύρα που έχω, θα το διασκεδάσω βάζοντας υπογραφή ως :

Βασίλειος Βλάσσης
Μέλος της : Ε νωσης Φ ίλων Ε ρασιτεχνικής Α λιείας Και Ο ικολογικής Σ υνείδησης   

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι θάλασσες και οι κάτοικοι της κινδυνεύουν άμεσα από την αδιαφορία όλων μας και ιδιαίτερα των  ιθυνόντων των κρατούντων δηλαδή που αποφασίζουν για την τύχη του πλανήτη.
Η ζημιά που προκαλείται από την υπεραλίευση των θαλασσών και από την αλλαγή των κλιματολογικών συνθηκών (φαινόμενο θερμοκηπίου) είναι κατά βάση η μεγαλύτερη και συντελεί  στην θανάτωση των θαλασσών της υφηλίου.
Διάβασα προχθές μια έρευνα η οποία αναφέρει ό,τι το 90% των μεγάλων «κατοίκων» των θαλασσών ( θηλαστικά – ψάρια), απειλούνται με εξαφάνιση και  επίσης ότι οι θάλασσες μετά από μερικά χρόνια θα μοιάζουν όσον αφορά στην σύσταση τους σαν την  coca cola.
Φτάσαμε ήδη στα πρόθυρα της ολικής καταστροφής , δεν αρκούν οι  Οργανώσεις – και οι συνασπισμένοι φορείς , (παρακινητές είναι) αν δεν λάβουν μέτρα όλοι οι ιθύνοντες ιδιαίτερα αυτοί που οι χώρες τους «βρέχονται» από ωκεανό ή  πέλαγος .
Για την υπερ αλίευση τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι τόσο δραστικά που ίσως θα έχουν επιπτώσεις στην διατροφή του πληθυσμού της γης και ιδιαίτερα στις χώρες που τελούν  υπό ανάπτυξη.
Είναι ξεκάθαρο ότι η Κίνα και οι ασιατικοί λαοί οι οποίοι αποτελούν  το 60,62% του συνολικού πληθυσμού του πλανήτη, έχουν ως βασική διατροφή τα αλιεύματα λόγω κουλτούρας αλλά και λόγω γεωγραφικής θέσης.

Όσο και αν προσπαθούν να βρουν λύσεις μέσω των ιχθυοκαλλιεργειών και μονάδων αλιπάστων, τόσο επιβαρύνουν το θαλάσσιο περιβάλλον από μολύνσεις και διάφορες ενδογενείς αλλοιώσεις που προσβάλλουν και μεταβάλλουν τον φυσικό περιβάλλον της θάλασσας με την επέκταση τους.
Το ζήτημα λοιπόν που προκύπτει και είναι μείζονος σημασίας είναι να σταματήσει η περιβαλλοντολογική μόλυνση και ιδιαίτερα να μειωθεί η «τρύπα» του όζοντος.
Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, ότι υπέστη ο πλανήτης είναι ανεπανόρθωτο, πεσιμιστική άποψη; Ίσως ,  αλλά είναι μια πραγματικότητα!

Λύσεις για όλους εμάς τους χομπίστες – ερασιτέχνες ή όπως αλλιώς θέλουμε να λεγόμαστε, υπάρχουν για να μην επιβαρύνουμε και άλλο το περιβάλλον;

Αν θέλουμε λοιπόν την αλήθεια, την πραγματική αλήθεια και όχι να κρυβόμαστε πίσω από το «δάκτυλο» του ερασιτέχνη – φυσιολάτρη, πρέπει να παραδεχτούμε όλοι μας ότι από τη στιγμή που αποφασίζουμε να πάμε για ψάρεμα, έχουμε βλάψει το θαλάσσιο περιβάλλον.
Δεν θα μιλήσω για σκουπίδια και για τα μικρά ψάρια που σκοτώνουμε θελημένα ή αθέλητα , γιατί πιστεύω πως όλοι όσοι είμαστε μέλη αυτού του site έχουμε αποκτήσει πλέον την κατάρτιση και τη πεποίθηση ότι φροντίζουμε τη θάλασσα που μας ξεκουράζει και μας χαλαρώνει , όσο όμως και να θέλουμε να τη φροντίσουμε από τη μια μαζεύοντας σκουπίδια και αφήνοντας τα μικρά ψάρια να ζήσουν, από την άλλη δημιουργούμε πληγές που ίσως το μέγεθος τους να είναι και αυτό επιλήψιμο  στην καταστροφή που υφίστανται οι θάλασσες.

Καταρχάς τα δολώματα που αγοράζουμε από τα καταστήματα και τα θέλουμε μεγάλα- γυαλιστερά – φρέσκα ( πόση ζημιά κάνουν οι δολωμάταδες
Πόσα δολώματα στερούμε κάθε χρόνο από την φυσική  διατροφή των μόνιμων κατοίκων του θαλάσσιου περιβάλλοντος; Πόσα ψάρια αλλάζουν συνήθειες  ,γιατί δεν βρίσκουν πλέον τη τροφή τους στα καθιερωμένα σημεία αναπαραγωγής τους;
Οι πετονιές τα αγκίστρια τα βαρίδια που αφήνουμε στη θάλασσα, (όχι αυτά που πετάμε), αυτά που μας σκαλώνουν και μένουν στη θάλασσα.
Χιλιόμετρα πετονιές ιδιαίτερα σε σημεία με βράχια, αφήνονται από ερασιτέχνες αλιείς , επειδή σκάλωσαν στο βυθό.
Οι μαλάγρες – λάδια – αμινοξέα που χρησιμοποιούμαι για να προκαλέσουμε την όρεξη των ψαριών.
Οι φωτιές που ανάβουμε στη θάλασσα για να ζεσταθούμε, καίγοντας μέσα σε αυτές ότι βρούμε (πλαστικά- νάιλον κλπ).
Τα μαλάκια  , οστρακοειδή που χρησιμοποιούμαι για δολώματα (θέλουμε τα καλαμαράκια να είναι ακριβώς στο μέγεθος ενός αγκιστριού Νο 1/0 ώστε να αποτελούν την ελκυστική μπουκιά και την κατάλληλη δολωσιά για τα θηράματά μας).
Άραγε γιατί επινοήσαμε τόσες τεχνικές ψαρέματος για μακρινά- κοντινά  πετάγματα; Για ψάρια στα μεσόνερα –βυθό – αφρό;
Γιατί χρησιμοποιούμαι αγκίστρια μύγας;

Είναι λοιπόν αδιαμφισβήτητο ό,τι ότι και αν κάνουμε όσα μέτρα και αν πάρουμε το στίγμα μας το αφήνουμε πάνω στη θάλασσα είτε αυτό λέγεται πετονιά, σκουπίδι ,  είτε πλεονεξία
Ας δούμε όλοι μας συνολικά το πρόβλημα και ας πορευτούμε στην σωστή κατεύθυνση, ας σώσουμε το περιβάλλον , ας κλείσουμε την «τρύπα» για να μη γίνουν οι Θάλασσες Coca-Cola.



 

Φίλε Vassilios καταρχήν ενώ λες πως δεν ανήκεις σε κανένα σύλλογο το διασκεδάζεις βάζοντας μια υπογραφή που μπορεί κάποτε να γίνει σύλλογος! Έπειτα παίρνεις την συγκατάβαση με συγχαρητήρια αυτών που έγραψες και απλά ξανακάθεσε στην καρακλίτσα σου (πολλά ερωτηματικά!!)

Δεν θα ανοίξω κόντρα μαζί σου αλλά και με κανέναν άλλο απλά θα πω πως αν θέλεις πραγματικά να κάνεις κάτι απλά γίνε εθελοντής σε κάποιο σύλλογο. Ο εθελοντισμός οδηγεί στα αποτελέσματα που αναφέρεις. Μπορώ να σου πω πολλά παραδείγματα για την χώρα μας αλλά δεν θα το κάνω. Απλά google it... (εθελοντισμος)

Εγώ πρωσοπικά ανοίκω σε σύλλογο γλυκών νερών και αυτό που κάνω το αγαπάω πραγματικά. Δεν θέλω κανένα όφελος και κανένα κέρδος. Έχω την δουλειά μου και σπαταλάω κάθε χρόνο χρήματα για να επισκέπτομε άλλες χώρες και να απολαμβάνω αυτά που εσύ παραθέτεις. ΔΥΣΤΗΧΩΣ. Παρόλλα αυτά ξαναλέω γράφω εδώ μέσα γιατί το αγαπάω το psarema.gr και ας μου σβήνει κάποια ποστ για να λέω την εμπειρία μου και να την μοιράζομαι με εσάς, δουλεύω σε μία εταιρία και αφιερώνω και αρκετό χρόνο για τον σύλλογο που είμαι πάνω από όλα μέλος και έπιτα μέλος του Δ.Σ.

Ξέρεις κάτι??
Όλοι οι φίλοι μου είναι από δίπλα μου στην προσπάθεια μας για κάτι καλό. Ότι γίνεται ανακοινώνεται. Μαθαίνεται. Δεν κρύβουμε τίποτα.
Το αγαπάμε και είμαι εδώ μέσα και γράφω γιατί θέλω και αυτός ο τόπος να είναι ενημερομένος για τις απόψεις και τις κινήσεις του συλλόγου μου. Για σας που είσται μακριά. Από την άλλη έχουμε και μέλη που λένε όλη την ώρα λόγια ότι δεν κάνουμε αρκετά ή ότι δεν γίνεται τίποτα. Ε, ελάτε να μας βοηθήσετε. Χτίστε τον δικό σας σύλλογο, αλλά πάμε όλοι μαζί για ένα κοινό καλό.

Αρετή γράφεις πως δεν αρκούν οι σύλλογοι και οι ομοσπονδίες. Είμαστε αρκετοί αυτοί εδώ μέσα στο psarema.gr?? Εγώ προσωπικά ενημερώνω πολύ κόσμο για αρκετά πράγματα που διαβάζω εδώ μέσα για τον μόνο λόγο ότι απέχουν από υπολογιστή και ίντερνετ χιλιάδες χρόνια. Που θα βρουν τον σύλλογό μου και την ομοσπονδία και τις απόψεις σας αν εγώ δεν τρέξω? Εδώ αποκλείεται.
Συμφωνώ με τις έρευνες που γίνονται αλλά να λαμβάνεις υπόψη σου ποιανου συμφέροντα εξυπηρετούν!!! Να βλέπουμε σφαιρικά τα πράγματα και να λαμβάνουμε υπόψιν και το μαγείρεμα που παίζει μέσα σε αυτές. Να μην κατηγορούμε τα πάντα. Είμαστε εδώ για να συζητάμε για το καλό του ψαρέματος μαζί και ενωμένοι.

Αν γίνουμε και άλλα πολλά μικρά κομματάκια χαιρετίσματα. Θα διαβάζουμε μόνο έρευνες.

Πολύ φιλικά
Νίκος

Θα σταθω σε 2-3 σημεια που μου κεντρισαν το ενδιαφερον.
Το πρωτο ειναι οτι οταν δινω συγχαρητηρια σε ενα ποστ δεν το κανω απο απλη συγκαταβαση αλλα γιατι πραγματικα επικροτω
το περιεχομενο του.
Ουτως η αλλως σε ενα φορουμ οπου το βασικο εργαλειο επικοινωνιας ειναι ο γραπτος λογος ειμαι εκ των πραγματων αναγκασμενος
αν θελω να συμμετασχω να κρινω αποψεις και γραφομενα.
Αυτα ως αναφορα τον ορο συγκαταβαση που νομιζω ειναι λιγο αστοχος.

Καταλαβα η τουλαχιστον νομιζω οτι καταλαβα πως επειδη ο Βασιλης αναφερθηκε λιγο πολυ σε ολους τους συλλογους
τονιζοντας την αδυναμια τους να αναδειξουν τα πραγματικα προβληματα του ερασιτεχνικου ψαρεματος ο Νικος
θεωρησε οτι αδικουνται και καποιες προσπαθειες που ισως ειναι πιο αγνες και πιο κοντα στον ερασιτεχνη.
Εδω ομως προκυπτει ενα σημαντικο προβλημα που δυστυχως επιβεβαιωνει τα λεγομενα του Βασιλη
και αυτο το προβλημα εχει ως εξης..

Σπανια εχω παρατηρησει ειτε μεσω του ειδικου τυπου ειτε μεσω του διαδικτυου ειτε αλλων τροπων με τους οποιους
φροντιζουν οι διαφορες ομοσπονδιες και συλλογοι να επικοινωνουν με το ευρυ κοινο καποιο καλεσμα που να αφορα
το περιβαλλον οπως πχ καθαρισμος μιας παραλιας η μια προσκληση σε μια πορεια διαμαρτυριας για καποιο απο τα πολλα
προβληματα που αντιμετωπιζει αυτες τις μερες το ερασιτεχνικο ψαρεμα.
Με αγωνες,σεμιναρια και εκλογοαπολογιστικες διαδικασιες δεν αντιμετωπιζονται αυτα τα προβληματα.
Που ειναι η στοχευση στα σημαντικα και υπαρχοντα προβληματα που συσσωρευονται τοσα χρονια?
Που ειναι η αδιακοπη οχληση προς ολους τους αρμοδιους φορεις οχι μονο οταν ενα θεμα ειναι στην επικαιροτητα (πχ τρατες)
αλλα και μετα,συνεχεια..
Οταν τελειωνει η βοη δεν σημαινει οτι λυθηκαν και τα προβληματα.

Ειναι κουτο αν μη τι αλλο να διοργανωνουμε αγωνες και σεμιναρια ψαρεματος για τους μικρους μας φιλους
απο τη στιγμη που δεν θα υπαρχει θαλασσα για να ψαρεψουν.
Ειναι παντελως αδιαφορη καθε λιγους μηνες η αναγνωση καταλογων τυπου Ταδες Ταδοπουλος - Εφορος,Δεινας Δεινοπουλος - Ταμιας κτλ κτλ..

Μια ομοσπονδια η ενας συλλογος εχει υποσταση μονο οταν ειναι σε θεση να συστρατευσει πολλα μελη της κοινωνιας
προς κατακτηση καποιων θετικων και δικαιων αιτηματων.
Αυτα τα ιδια τα αιτηματα ειναι η γενεσιουργος αιτια για οποιοδηποτε συλλογο,ομοσπονδια η οτιδηποτε αλλο.
Απο τη στιγμη λοιπον που οι δομες γινονται αυτοσκοπος και οχι μεσο,η αεναη και αοριστη επιβιωση τους στο μελλον
γινεται κυριο μελημα καποιων καμια κατακτηση δεν ειναι δυνατο να εντοπιστει και να επιτευχθει.

Και αν σε καποιους φαινεται υβριστικη,απολυτη και ισοπεδωτικη η κριτικη που γινεται απο μεμονωμενα ατομα
σε αυτες τις δομες να τους υπενθυμησουμε οτι μονοι τους επεδιωξαν αυτη τη κριτικη τη στιγμη που πηραν
την αποφαση και τη βαρια ευθυνη να γινουν ιδρυτες,φορεις,θιασωτες κτλ αυτων των συλλογικων προσπαθειων.

Γιατι αν μπορω να κρινω μια φορα το Δημητρη Παπαδοπουλο,οικογενειαρχη,πατερα 2 παιδιων και ερασιτεχνη
ψαρα για την εν γενει συμπεριφορα και ευαισθησια του προς τα κοινα της θαλασσας μπορω και πρεπει να κρινω 10 φορες
το Γιωργο Παπαδοπουλο,Προεδρο της Α.Μ.Π.Λ.Α.Ο.Υ.Μ.Π.Λ.Α,επιτημο μελος της ΜΠΗΞΑ-ΔΕΙΞΑ  κ.ο.κ

Αγαπητέ φίλε Νικόλα (Supercarpman)

Σου παραθέτω την απάντησή μου σε μερικά σημεία που έθιξες, απλά και μόνο ‘’διευκρινιστικά’’ και ασφαλώς χωρίς καμία πρόθεση αντιπαράθεσης, η ‘’κόντρας’’ μεταξύ μας, - άλλωστε φίλε Νίκο έχω μάθει στην ζωή μου την στιγμή που δημόσια λεω την όποια άποψή μου να είμαι έτοιμος να δεχθώ και την όποια κριτική – ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει άποψη, και καλό είναι να την στηρίζει όχι με εγωιστικά επιχειρήματα, αλλά με πραγματικά γεγονότα.

Φίλε Νίκο, τα όσα έγραψα βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα και σε προσωπικές εμπειρίες περί ‘’ Συλόγων, Σωματείων, Ομοσπονδιών, κλπ κλπ ‘’ και τον τρόπο με τον οποίο κατά βάση λειτουργούν, κανείς δεν αμφισβητεί – και εγώ μέσα σ ’αυτούς – πως σαφώς υπάρχουν και κάποιοι σύλλογοι η σωματεία που μπορούν να λειτουργούν (ακόμα) μέσα στα πλαίσια της ακαιρεότητος και με σεβασμό στον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν, όμως όλα αυτά τα ‘’όργανα’’ είναι επίσης σίγουρο πως λειτουργούν με πολύ περιορισμένο πεδίο δράσης . και με πολύ περιορισμένες δυνατότητες, και αυτό γιατί είναι τοπικής ‘’εμβέλειας’’ δεν έχουν πανελλαδική εκπροσώπηση, και τα μέλη τους δεν ξεπερνάνε πολλές φορές ούτε τα 100 !!! και σε ρωτώ ..τι δυνατότητες μπορεί να έχει ένας τέτοιος σύλλογος ; ίσως μου απαντήσεις εδώ : μα έτσι ξεκινάνε όλοι, βήμα βήμα, και από 100 γίνονται χίλιοι, και μετά 10.000, δεν θα διαφωνήσω, έτσι είναι, όλα μπορούν να γίνουν βήμα βήμα, όμως μέχρι σήμερα έχει διαπιστωθεί πως όταν σε κάποιο σύλλογο, σωματείο κλπ, υπάρχουν 10-20-50 μέλη, μπορεί να λειτουργεί με περιορισμένες δυνατότητες, αλλά λειτουργεί σωστά, το πρόβλημα ξεκινάει μόλις αυτός ο σύλλογος μεγαλώσει και τα μέλη του αρχίζουν να απαριθμούν 100ντάδες η χιλιάδες μέλη και οι διαφορετικές φωνές και απόψεις πληθαίνουν, τότε η εκάστοτε από πάνω του συλλόγου αρχή, προσπαθεί να ‘’τιθασεύσει’’ τις διαφορετικές φωνές γιατί απλά έτσι πρέπει να κάνει για να διατηρήσει την ‘’ηρεμία ‘’ της και να μπορεί να έχει τον έλεγχο αυτού του συλλόγου με την τοποθέτηση στην θέση προέδρου, γραμματέα, η δεν ξέρω κι’ εγώ τι, πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης, από εκεί και μετά φίλε Νίκο πάει και η ανεξαρτησία, και οι αγνές προθέσεις του μέχρι πρότινος ‘’εθελοντικού’’ αυτού οργάνου, το αποτέλεσμα φίλε Νικόλα είναι πως με τον καιρό, διάφορα μέλη αντιλαμβανόμενα πως το παιχνίδι πια είναι ‘’ στημένο ‘’ και μακριά από τους αρχικούς στόχους, αποστασιοποιούνται, αυτοδιαγράφονται – αν δεν τους διαγράψουν – έτσι ο σύλλογος αρχίζει να παίζει το παιχνίδι που όλοι ξέρουμε.- αυτό το παραδέχεσαι κι’ εσύ σε κάποια αναφορά σου προς το τέλος στα γραφόμμενα της Αρετής -

Με αυτά δεν σημαίνει πως διαφωνώ με την ίδρυση – η την προσφορά μου – σε κάποιο όργανο, αντίθετα, είμαι υπέρ, αλλά κάτω από κάποιες προϋποθέσεις, και με απόλυτη διαφάνεια και ανεξαρτησία.
Αυτά για να σου δώσω να καταλάβεις ότι γνωρίζω πολύ καλά πως στήνεται και πως παίζεται το παιχνίδι.

Τώρα όσον αφορά την εθελοντική μου παρουσία, δεν θα σου αναλύσω πολλά για να μην κουράσω, απλά θα σου αναφέρω ότι είμαι μέλος σε 4 εθελοντικές οργανώσεις, με συχνή και ενεργή παρουσία.

Όσον αφορά το ‘’άραγμα’’ στην καρεκλίτσα μου και τα συγχαρητήρια, για  το πρώτο νομίζω πως είσαι λίγο άδικος μαζί μου αφού δεν με γνωρίζεις, οπότε δεν μπορείς να έχεις τέτοια άποψη, - Θα μπορούσες όμως να κάνεις τον κόπο και να κοιτάξεις κάποιες αναφορές μου κατα καιρούς στο site - πάντως να σου πω πως είτε καθιστός, είτε όρθιος, οι ανησυχίες μου παραμένουν.

Τώρα για το δεύτερο περί συγχαρητηρίων είναι κάτι που δεν με αγγίζει, λεω αυτό που πιστεύω, αν τώρα κάποιοι τυχαίνει να συμφωνούν εν μέρει η και στο σύνολο του με αυτά που έγραψα, είναι ευχάριστο για μένα γιατί ξέρω πως δεν είμαι μόνος. 


εκείνο που ίσως δεν κατάλαβα είναι η αναφορά σου :Έχω την δουλειά μου και σπαταλάω κάθε χρόνο χρήματα για να επισκέπτομε άλλες χώρες και να απολαμβάνω αυτά που εσύ παραθέτεις. ΔΥΣΤΗΧΩΣ.  αυτό δεν το κατάλαβα 

και τέλος να σου πω πως χαίρομαι που είσαι σε κάποιο σύλλογο στον οποίο ανήκεις και αγαπάς με ανιδιοτέλεια, θα ήθελα κι ‘εγώ να ανήκω κάπου με τα παραπάνω χαρακτηριστικά που προανέφερα, άλλωστε το θέμα εδώ έχει τον Τίτλο ‘’ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ – ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ’’

Και ίσως και η υπογραφή μου που ‘’καυστικά’’ σχολίασες αυτό να επιδιώκει.  ...για σκέψου το λίγο 

Εντελώς φιλικά 
Βασίλης 

Φίλε Βασίλη, βλέπω πως έχεις αρκετά μεγάλη εμπειρία σε συλλόγους. Όλα όσα γράφεις με βρίσκουν σύμφωνο. Αλλά ο συγκεκριμένος σύλλογος και πανελλήνιος είναι και καθημερινά προσπαθεί να γίνει και στηρίζεται για αυτό από τον δήμο που ανήκει. Ξέρεις γιατί? Γιατί το 7 μελές του είναι ψαράδες. Γιατί όλοι αγαπάν αυτό που κάνουν και τους αρέσει να μαθαίνουν και σε άλλους τα προβλήματά τους, τις τεχνικές τους και όλα τα άλλα που έχουν σχέση με τα του συλλόγου. Τα οικονομικά δε που από εκεί ξεκινάν όλα και το ξέρεις είναι σε πλήρη διαφάνεια και προσβάσημα προς όλους. Οπότε μιλάμε για απόλυτη διαφάνεια και ανεξαρτησία.

Για τα γραφόμενα της Αρετής δεν μιλάω για διαγραφές αλλά σε αυτούς που είναι εναντίον με κάποια απόφαση να προτείνουν κάτι και όχι απλά να εναντιοθούν. Δεν μιλάω δε για μέλη του Δ.Σ.

Για την Εθελοντική σου παρουσία σου δίνω συγχαρητήρια και ζητάω δημόσια συγνώμη αν σε πρόσβαλα.
Αυτό: "Έχω την δουλειά μου και σπαταλάω κάθε χρόνο χρήματα για να επισκέπτομε άλλες χώρες και να απολαμβάνω αυτά που εσύ παραθέτεις. ΔΥΣΤΗΧΩΣ." σημαίνει πως θλίβομαι που άλλες χώρες είναι τόσο οργανομένες που όσα συζητάμε περί οργάνωσης (τουλάχιστον στα γλυκά νερά) τα έχουν κάνει και εγώ όχι απλά τους θαυμάζω αλλά προσπαθώ να κάνω κάποια από αυτά για τον σύλλογό μου και την πόλη μου. Κατά την γνώμη μου πρότυπα χρειάζονται και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Τουλάχιστον μία αρχή.

Αν θέλεις ανιδιοτέλεια και διαφάνεια έλα να βοηθήσεις. Η πόρτα μας είναι ανοιχτή. Δεν χρειάζεται να είσαι μέλος και ούτε να πληρώσεις το οτιδίποτε. Εθελοντής. Εμείς για τα γλυκά νερά τουλάχιστον προσπαθούμε να κινητοποιήσουμε τον κόσμο. Είτε μέσω αγώνων είτε μέσω σεμιναρίων είτε με οποιοδίποτε άλλο τρόπο. Ξέρεις γιατί? Γιατί όλοι βγήκαμε από την χώρα μας αλλά αντί να κάτσουμε και να την κατηγορούμε απλά τώρα ασχολούμαστε. Ούτε μπράβο θέλουμε ούτε τίποτα.

Και τέλος επειδή ξέφυγα κατά πολύ από το θέμα να ξέρεις ότι άμα προκύψει τίποτα από αυτό το θέμα περί κινητοποίησης εμένα τουλάχιστον να με λάβεις υπόψη. Εγώ πάντως ενημερώνω το Δ.Σ. του συλλόγου για τις ανησυχίες και τις απόψεις που διαβάζω εδώ μέσα και πάνω από όλα τις σέβομαι. Απλά με ψιλοέθιξε που συμπεριέλαβες τους πάντες στα γραφόμενά σου.

Πάντα φιλικά
Νίκος

Φίλε  Νίκο δεν θα ήθελα να εκληφθεί η απάντησή μου ως αντιπαράθεση μαζί σου -διότι απλά δεν είναι -  και θα πω μόνο πως ότι έγραψες δεν είχε κάτι να με προσβάλει. τελικά συμφωνούμε μαλλον 

Υ.Γ. και δεν χρειάζονται μεταξύ μας συγνώμες 


Φιλικά
Βασίλης

Πάνω που νόμιζα ότι εδώ μέσα είμαστε ή πολύ τρελοί, ή πολύ ρομαντικοί, βρήκα αυτό

Οι Ρομπέν των παραλιών

Και ποινικές ευθύνες -για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά- θα αναζητήσουν ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθήνας, το Τεχνικό Επιμελητήριο και τρεις οικολογικοί φορείς (WWF, Μεσόγειος SOS και Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος) για την πρόσφατη κοινή απόφαση των υφυπουργών Οικονομικών και Εσωτερικών με την οποία εκχωρούνται, κατά παράβαση του Συντάγματος και των νόμων, οι αιγιαλοί και οι παραλίες στους δήμους.

Θα γίνουν επίσης προσφυγές στο ΣτΕ και τον εισαγγελέα Περιβάλλοντος, ενώ θα επαγρυπνούν για να προσβάλλουν στα δικαστήρια κάθε ενέργεια παραχώρησης της εκμετάλλευσης δημόσιας και κοινόχρηστης γης.

Οι πέντε επιστημονικοί φορείς θεωρούν ότι τα θέματα αυτά εντάσσονται στην προστασία του περιβάλλοντος και υπογράμμισαν για άλλη μια φορά την ανάγκη δημιουργίας χωριστού υπουργείου Περιβάλλοντος με ουσιαστικές αρμοδιότητες.

«Μόνο στην Ελλάδα δεν αναζητούνται ευθύνες και όταν αναζητούνται χάνονται στη διαδρομή», είπε χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Παξινός, πρόεδρος του ΔΣΑ στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, σχολιάζοντας εμμέσως την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα και τις εξελίξεις στην υπόθεση Παυλίδη. Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, επισήμανε ότι οι απαράδεκτες ρυθμίσεις προωθήθηκαν από την κυβέρνηση ως αντιστάθμισμα στην περικοπή του τέλους παρεπιδημούντων, που στερεί σημαντικά έσοδα για τους δήμους και εξέφρασαν την ελπίδα ότι οι δήμαρχοι θα τοποθετηθούν αρνητικά όταν ενημερωθούν για την ουσία της κοινής υπουργικής απόφασης.

Το ζοφερό μέλλον των ακτών και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν περιέγραψε η Αννυ Μητροπούλου, από την οργάνωση «Μεσόγειος SOS» και αποκάλυψε στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος σύμφωνα με τα οποία:

* Το 20% των ακτών της Ευρώπης, περίπου 20.000 χλμ., έχουν επηρεαστεί ήδη από διάβρωση με αποτέλεσμα η ακτογραμμή να υποχωρεί από μισό έως και δύο μέτρα το χρόνο. Σε κάποιες περιπτώσεις η διάβρωση προχωρά σε βάθος 15 μέτρων.

* Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο χάνονται ή επηρεάζονται 15 τετραγωνικά χιλιόμετρα ακτών.

* Στη Μεσόγειο χάνονται ή αλλοιώνονται παράκτιοι οικότοποι, με αποτέλεσμα να απειλείται η υγεία 143 εκατ. ανθρώπων. Εκτιμάται ότι ώς το 2025 θα έχει χτιστεί το 50% των ακτών της Μεσογείου.

* Η Ελλάδα, με τα 14.000 χλμ. ακτών, διαθέτει το 33% της ακτογραμμής της Μεσογείου. Πρόκειται για περιοχές με ιδιαίτερη οικολογική αξία, όπου επιπλεόν συγκεντρώνεται το 85% του πληθυσμού, το 80% της βιομηχανίας και το 90% του τουρισμού.

«Οι τρομακτικές πιέσεις που ασκούνται από ανθρωπογενείς δραστηριότητες στις ελληνικές ακτές έχουν ήδη δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα, που θα ενταθούν λόγω της κλιματικής αλλαγής», τόνισε η εκπρόσωπος της οικολογικής οργάνωσης και πρόσθεσε ότι στην Ελλάδα παρουσιάζεται έντονη διάβρωση, σε ποσοστό 28,6% της ακτογραμμής, που την κατατάσσει στην 4η θέση ανάμεσα στις 25 ευρωπαϊκές χώρες.

Ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γ. Αλαβάνος αποκάλυψε ότι «ξεχάστηκε» η διάταξη του νόμου του 2001 που προέβλεπε τη δημιουργία μητρώου ακτών. Ο Γιάννης Μιχαήλ, από την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος, τόνισε ότι η πολιτεία αντιμετωπίζει τον αιγιαλό ως είναι ένα είδος «σελφ σέρβις» για την κάλυψη διάφορων απαιτήσεων και μάλιστα με απλές αποφάσεις υφυπουργών. «Δεν μπορεί να ακυρώνονται τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας», τόνισε ο ο Δημήτρης Καραβέλλας, διευθυντής του ελληνικού γραφείου της WWF. Η πολεοδόμος Ράνια Κλουτσινιώτη επισήμανε το πρωθύστερο των κυβερνητικών ρυθμίσεων και ανέφερε ότι θεσπίζονται μέτρα για τις ακτές, ενώ έχει προαναγγελθεί το ειδικό χωροταξικό του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ για τον παράκτιο χώρο.

Πηγή: www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2009-05-06&id=41585

Ας ελπίσουμε ότι θα είναι η αρχή στο σταμάτημα της αυθαίρετης δράσης των πονηρών αυτού του τόπου