Ερώτηση Πάρνηθα 2007

Το κείμενο που ακολουθεί είναι από τη σημερινή "Ελευθεροτυπία"
www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=1807684

ΚΑΛΕΣΜΑ για εθελοντές

Οι φύλακες της Πάρνηθας

Της ΛΙΑΝΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Δακρύσαμε στη θέα του μαύρου σύννεφου πάνω από την Αθήνα. Θυμώσαμε για να νεκρά ελάφια και τη νεκρή φύση. Βρίσαμε για την ανικανότητα όλων των κυβερνήσεων να διαφυλάξουν το δάσος. Στείλαμε μηνύματα. Φωνάξαμε. Διαδηλώσαμε. Πολύ ωραία όλα αυτά... Επί της ουσίας όμως;

Ηρθε η ώρα να βοηθήσουμε. Οχι στα λόγια. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αφιερώσουμε μια καλοκαιρινή νύχτα στο δάσος και να κοιμηθούμε δύο ώρες λιγότερο. Ετσι. Για μια σταγόνα ανταπόδοση...
Ηρθε η ώρα να βοηθήσουμε. Οχι στα λόγια. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αφιερώσουμε μια καλοκαιρινή νύχτα στο δάσος και να κοιμηθούμε δύο ώρες λιγότερο. Ετσι. Για μια σταγόνα ανταπόδοση...

Με σύνθημα: «Μην παραμένεις θεατής. Ψηλά το κεφάλι, έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας!», ξεκινούν και πάλι σε λίγες μέρες οι βάρδιες φύλαξης της Πάρνηθας. Το καλοκαίρι δεν τελείωσε, ο κίνδυνος εξακολουθεί να παραμονεύει και στα ξύλινα φυλάκια των εθελοντών πυροσβεστών υπάρχει θέση για όλους μας. Ειδικές γνώσεις δεν απαιτούνται. Μόνο ένα σακίδιο με νερό, λίγο φαγητό, μια κουβέρτα και πολλή αγάπη για να σώσουμε ό,τι απέμεινε. Οι Εθελοντές Δασοπροστασίας Αττικής (ΕΔΑΣΑ) μας περιμένουν στα 1.300 μέτρα.

Παρ' όλο που τα μέλη του ΕΔΑΣΑ ξεπερνούν τα 2.200, δεν επαρκούν. Γι' αυτό το κάλεσμα μας αφορά όλους. Η πυροφύλαξη γίνεται σε συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία και το Δασαρχείο της Πάρνηθας, με δίωρες, για κάθε εθελοντή πυροφύλακα, νυχτερινές βάρδιες, μεταξύ 9 το βράδυ και 6 το πρωί.

Οπως είπε στην «Ε» ο πρόεδρος του ΕΔΑΣΑ κ. Τάσος Χαρίτος, η ιδέα γεννήθηκε πριν από 20 χρόνια σε μια μικρή παρέα ορειβατών και σπηλαιολόγων ευαισθητοποιημένων στα προβλήματα που δημιουργούνται από τις πυρκαγιές στα δάση. Η κινητήρια σκέψη ήταν να σωθούν οι πνεύμονες πράσινου -τόσο πολύτιμοι για την πυκνοκατοικημένη Αθήνα.

Γι' αυτό το σκοπό ξεκίνησαν πυροφυλάξεις κατά τις νυχτερινές και τις πρώτες πρωινές ώρες με βάρδιες, επιτηρώντας όχι μόνο το μεγαλύτερο μέρος της Πάρνηθας, αλλά έχοντας οπτική επαφή και με μια ευρύτερη περιοχή που φθάνει ανατολικά μέχρι την Εύβοια, βόρεια ώς τη Βοιωτία και δυτικά-νοτιοδυτικά ώς την Πελοπόννησο, έχοντας τη δυνατότητα έτσι να ειδοποιήσουν εγκαίρως για φωτιά.

Η επιλογή των δύο θέσεων για τα πυροφυλάκια που φιλοξενούν τους εθελοντές έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην επίτευξη του σκοπού αυτού. Το ένα βρίσκεται στην κορυφή Κυρά, το δεύτερο στη Σκίπιζα, όπου μάλιστα το ξύλινο πυροφυλάκιο κατασκευάστηκε με προσωπική εργασία των εθελοντών του ΕΔΑΣΑ.

Μονοπάτι - μονοπάτι

Εξοπλισμένοι με τα κατάλληλα όργανα για επόπτευση των περιοχών, αλλά και για επικοινωνία με τις αρμόδιες υπηρεσίες, οι υπεύθυνοι κάθε πυροφύλαξης είναι έμπειροι οδηγοί βουνού που γνωρίζουν τα μονοπάτια της Πάρνηθας και εκπαιδευμένοι στις ιδιαιτερότητες της περιοχής.

Τι έγινε όμως και τα μέλη του ΕΔΑΣΑ δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν στη μεγάλη πυρκαγιά; Το σημείωμα της 28ης Ιουνίου τα λέει όλα...

«Το πρώτο βράδυ της φωτιάς, απλά δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε. Κλεφτά κοιτούσαμε το μεγάλο σύννεφο καπνού πάνω από την Αθήνα, καθώς ετοιμάζαμε τον εξοπλισμό μας. Κλεφτά κοιτούσαμε τη φλεγόμενη κορυφογραμμή από το αυτοκίνητο, καθώς τρέχαμε στην Εθνική, να προλάβουμε, να φτάσουμε, να σβήσουμε. Κλεφτά, με γυρισμένη πλάτη, κοιτούσαμε τις φλόγες από το Ολυμπιακό Χωριό, όπου μας απομόνωσαν οι "αρμόδιοι", μαζί με όλους τους εθελοντές που έσπευσαν να βοηθήσουν και εισέπραξαν την άρνηση του κράτους. Κλεφτά, με την ενδόμυχη ελπίδα ότι, όταν θα ξανακοιτούσαμε, θα ήταν όλα όπως πριν».

Ομως, όπως λέει χαρακτηριστικά ο κ. Χαρίτος, ο Δρυμός μπορεί να υπέστη μεγάλο πλήγμα, αλλά περίπου το 1/3 του πυρήνα του, και ιδίως το βορειοανατολικό τμήμα (περιοχές Μόλα, Σαλονίκη, Κατσιμήδι, Σκίπιζα, ραντάρ αεροπορίας, πύργος ΟΤΕ, Μπάφι, Φλαμπούρι) έχει διασωθεί. Πολλά από τα ελάφια της Πάρνηθας και άλλα είδη της πανίδας είναι πιθανό να διέφυγαν και να σώθηκαν εκεί. Αντίστοιχα διασώζεται η σπάνια χλωρίδα της Πάρνηθας. «Αυτά τα τμήματα του Εθνικού Δρυμού πρέπει πάση θυσία να προστατευτούν από αυτούς που εποφθαλμιούν την Πάρνηθα. Το καλοκαίρι δεν τελείωσε ακόμη: απομένουν τρεις επικίνδυνοι μήνες. Και τα επόμενα χρόνια θα είναι αυτά που θα καθορίσουν αν η Πάρνηθα θα έχει τη μοίρα της Πεντέλης, ή αν θα προστατευτεί και θα αναδασωθεί για τις επόμενες γενιές».

Οι εθελοντές μπορούν να βοηθήσουν σε πρώτη φάση, για την αποτροπή νέας πυρκαγιάς και την προστασία της χλωρίδας και της πανίδας που διασώθηκε. Σε δεύτερη φάση, για την αναδάσωση του Εθνικού Δρυμού, σύμφωνα με τις μελέτες που θα καταρτίσουν οι αρμόδιοι φορείς. Και σε τρίτη φάση, για την αποτροπή της οικοπεδοποίησης και της ανεξέλεγκτης βόσκησης μέσα στο Δρυμό. «Πρέπει να γίνει τρόπος ζωης για κάθε Αθηναίο. Αλλιώς δεν θα σωθεί τίποτα».

Οσοι λοιπόν θέλουν να συμμετέχουν ενεργά μπορούν να επικοινωνήσουν με τον ΕΔΑΣΑ: τηλ. 210-5200680, φαξ: 210-5200681 και email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.. Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα www.edasa.gr


Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/07/2007

Παιδιά ασχολούμαστε όλοι με την πάρνηθα και κανένας δεν δίνει σημασία στις υπόλοιπες ουρκαιές που κατακαίνε την Ελλάδα και πέρνουν μαζί τους (εκτός απο δεκάδες ή και χιλιάδες εκτάρια δάσους )και ανθρώπινες ζωές.
Για παράδειγμα σήμερα εκδήλώθηκε μεγάλη φωτιά στο νομό Ρεθύμνης και εκτός απο μία μία μεγάλη έκταση έκαψε και τουλάχιστων τρείς οικογένειες η μία απο τις οποίες ζεί και εργάζεται στο χωριό μου.
Το παληκάρι μαζί με τους συναδέλφους του βρήκαν τραγικό θάνατο όταν προσπαθόντας να καταπολεμίσουν ένα μέτωπο που βρησκόταν σε ένα φαράγκι κυκλώθηκαν απο τη φωτιά και κα'ι'καν ζωντανοι.
Μην σκευτόμαστε λοιπόν μόνο τις υλικές ζημιές αλλά και όλες τις άλλες.
Κάτι πρέπει να γίνει και κάποιος να ενδιαφερθεί και να προχωρίσει σε άμεσα μέτρα γιατί η κατάσταση΄αρχίζει να ξεφεύγει απο τον έλεγχο.
Συγνώμη που σας κόύρασα και σας είπα κάποια δυσάρεστα για εμένα νέα (αφόύ το παίδί αυτό ήταν και γείτονάς μου).
Φιλικά Θοδωρής

Εχεις δίκιο Γιώργο αλλά θα πράπει να ξεκολλήσουμε απο την παρνηθα και λίγο.
Το μέρος που κά'ι'κε στο ρέθυμνο ήταν το ίδιο σε έκταση πε την πάρνηθα και κανένας δεν έδωσε σημασία.
ΛΥΠΆΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΥΘΗΝΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ.
εύχομαι αυτά τα νέα παιδιά να είναι οι τελευταίες απόλειες.
Φιλικά Θοδωρής

Είμαι πόλη αγανακτισμένος γενικά με τις φωτιές αν και λατρεύω την Πάρνηθα
Γιατί έχω μεγαλώσει εκεί μιας και μένω στο Μενίδι καταλαβαίνετε την αγανάκτηση μου αλλά δεν μπορεί να μην μπορούν σβήσουν μια φωτιά όσο μεγάλη η μικρή είναι αυτί από την στιγμή που πληρώνονται και εκπαιδεύονται για αυτό και μερικοί είναι στης καρέκλες τους ακόμα και δεν παραιτούνται και όχι μερικοί αλλά όλοι τους μόνο να βγαίνουν φωτογραφίες ξέρουνε και να γεμίζουν τα παράθυρα στης τηλεοράσεις και όλη η Ελλάδα να φλέγετε ντροπή τους .  ζητάω συγγνώμη αλλά είμαι αγανακτισμένος 

Φιλικά Κώστας. 

Ανοιξα αυτό το θέμα, γιατί η καταστροφή του τελευταίου πνεύμονα της Αθήνας, πραγματικά πονάει παραπάνω, ιδίως εμάς που βρίσκαμε εκεί καταφύγιο και ξεκούραση (δεν θα μιλήσω για ενδημικά είδη κλπ.). Και πριν προλάβουν να πέσουν οι φλόγες, ακολούθησε Η βλακεία με τα παιδιά, που για ένα "κομμάτι ψωμί", και με μοναδικό εξοπλισμό μια μπλούζα, έχασαν με τόσο "βλακώδη" τρόπο τη ζωή τους... Γράφτηκε πολλές φορές εδώ μέσα για κόμματα, κυβερνώντες και λοιπούς σωτήρες. Το θέμα όμως είναι το τι κάνουμε εμείς οι ίδιοι, γιατί "αυτοί" είναι πια γνωστό: Θα κάνουν ότι και τις προηγούμενες φορές. ΥΓ 1. Σαφώς και δεν είναι μόνο η Πάρνηθα, αλλά είπαμε... ΥΓ 2. Γιατί σταμάτησαν εδώ και τόσα χρόνια τη χρήση επιβραδυντικών (κι ας έκαναν εξειδικευμένες έρευνες, κι         ας κουβάλαγαν επιστήμονες από "τας Ευρώπας"); ΥΓ 3. Γιατί υπάρχει έλλειψη 4000 ατόμων στο Π/Σ από τη στιγμή που η ανεργία σαρώνει; ΥΓ 4. Γιατί οι εποχικοί είναι ανεκπαίδευτοι, με μοναδικό εξοπλισμό (μη γελάτε) ένα μπλουζάκι; ΥΓ 5. Γιατί μιλάμε για "άμεση αναδάσωση", από τη στιγμή που οι ειδικοί λένε πως μόνο ζημιά μπορεί να         προκαλέσει, και δεν αφήνουμε τη φύση να κάνει αυτό που αυτή ξέρει καλλίτερα  από κάθε υπουργό;

Δυστυχώς είναι παρά πολλά τα γιατί , και του χρόνου τα ίδια θα λέμε ξανά και ξανά !!!!!! 

DON’T WORRY DE HAPPY

θα ξανά πρασινίσει από το γκαζόν ( πόσο να έχει το μέτρο άραγε)

DON’T WORRY DE HAPPY

θα ξανά πρασινίσει από το γκαζόν ( πόσο να έχει το μέτρο άραγε)

Μια φωτογραφια  1000 λεξεις.

Πολυ επιτυχημενο. Μπραβο Σ.Δ

Σωτηρης

Παιδιά καλησπέρα σας.
Είχα στο σπίτι μου απο χτές την κόρη του εποχικού πυροσβέστη του Νικήτα Κορομηλά (τρομακτική εμπειρία μιας που είναι 10 χρονών και καταλαβαίνει τι συμβαίνει).
Αραγε θα υπάρξει ποτέ ένα τέλος στα μερτύρια των οικογενειών που χάνουν δικούς τους ανθρώπους με τέτοιο τρόπο?
Θα ενδιαφερθεί ποτέ κανένας απο αυτούς που έχουν τοποθετήσει τους στρογκιλούς τους κόλους πάνω σε μία καρέκλα και το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν εντολές και να είναι πραγματικά ΤΗΛΕΘΕΑΤΕΣ των γεγονότων,ή θα συνεχίσουν να βγαίνουν στα παράθυρα ή καλύτερα στους μπερντέδες (γιατί περι θεάτρου σκιών πρόκειτε,σκέτο καραγκιόζη)τως τηλεώρασης και να λένε απο καρδιάς (δήθεν)τα  θερμότερα συληπητίρια στις οικογένειες των θυμάτων της κάθε είδους ανοησίας (για να μην πω μαλακίας)τους?
Πρέπει να δοθεί ένα τέλος και σε αυτό πρέπει να συμβάλουμε όλοι μας αλλά πως?
Να μια καλή ερώτηση...ΠΩΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ?
Σας ευχαριστώ .
Φιλικά Θοδωρής