Ερώτηση Σκουπιδομάνια !!!!

Αγαπητοί φίλοι....

Πολλά έχουν αναφερθεί μέσα σε αυτό το Site για το θέμα των σκουπιδιών, και όπως έχω ανφέρει κατά καιρούς εδώ μέσα και απο πολλούς φίλους εκτός απο το αγαπημένο μας χόμπυ και τις διάφορες τεχνικές του, ρποάγει και ήθος, και διαμορφώνει παιδεία, τόσο ψαρευτική όσο και κοινωνική, έτσι, και επειδή είμαι φανατικός και 'δηλωμένος' εχθρός του σκουπιδιού, έχω πια φτάσει σε αγανάκτηση και ενώ κάποια πράγματα με κάνουν να αισθάνομαι υπερήφανος που είμαι Ελληνας, κάποια άλλα με κάνουν να αισθάνομαι ντροπή και αηδία, και ενώ γενικά αγαπώ τους ανθρώπους, κάποιοι άνθρωποι με κάνουν να τους μισώ και να θέλω να τους φτύσω κατάμουτρα - ενίοτε το κάνω -.

Αγαπητοί φίλοι μπορεί η αναφορά μου στο συγκεκριμένο θέμα να μην είναι ψαρευτικού χαρακτήρα, και να μην έχει 'ενδειαφέρον' για κάποιους φίλους, ωστόσο και επειδή όπως προανέφερα μέσα απο το Psarema.gr αυτά που μπορεί να πάρει και να δώσει κανείς είναι πάρα πολλά, και επειδή πιστεύω και ασπάζομαι τις παροιμίες μας - λέγε λεγε το κοπέλι κάνει την κυρά και θέλει - αλλά και επειδή ποτέ δεν θεωρώ μια προσπάθεια 'αποτυχημένη' απο την στιγμή που γίνετε, έτσι αποφάσισα να ξαναγράψω για τα σκουπίδια, μια και διαπιστώνω πως έχουμε και αρκετά νέους ανθρώπους στα μέλη,  ελπίζω στο τέλος πως κάτι θα μείνει απο το πολύ πες πες.

Φίλοι μου μένω στους Αγίους Αναργύρους Αττικής, και έχω το προνόμοιο να έχω κοντά μου - σχεδόν μέσα στα πόδια μου - το μεγαλύτερο φυσικό πάρκο των βαλακανίων (νομίζω) και ένα απο τα μεγαλλύτερα της Ευρώπης το Πάρκο Πειβαλοντικής !!! Ευαισθητοποίησης Αντώνης Τρίτσης.
         
      Θα σας κάνω μια μικρή ξενάγηση και θα παραθέσω την ιστορικότητα του .Συγχωρήστε με, δεν θέλω να σας κουράσω αλλά επιβάλλεται να σωθεί, και θα καταλάβετε το γιατί .... 

Το κτήμα της Επταλόφου

Πύργος Βασιλίσσης : Μέσα στο εύφορη κοιλάδα του ποταμού Κηφισού, με το εξαιρετικό κλίμα, η τοποθεσία του σημερινού πάρκου "τερπνή και χαρίεσσα" γοήτευσε κάποτε τόσο την βασίλισσα Αμαλία που θέλησε να το αποκτήσει.

Έτσι, το πάρκο (1.000 στρ.) είναι μέρος του μεγάλου (2.500 στρ.) κτήματος που απέκτησε (μεταξύ των ετών 1848-1861) η βασιλική οικογένεια της νεοαπελευθερωθείσας Ελλάδας προκειμένου να δημιουργήσει ένα πρότυπο Κέντρο Γεωργίας και Κτηνοτροφίας.

Για να βελτιώσει και να εκσυγχρονίσει τις αγροτικές δραστηριότητες στην περιοχή έγιναν τότε εντατικές προσπάθειες τις οποίες επόπτευε η ίδια η Αμαλία.

Στο αγρόκτημα φυτεύτηκαν χιλιάδες οπωροφόρα δέντρα, 3.700 μουριές, πολλά στρέμματα φιστικιές, ~180 στρ. αμπέλια, χιλιάδες ελαιόδεντρα και σπάνιες ποικιλίες καλλωπιστικών φυτών από το εξωτερικό. Δούλεψαν οι ανακτορικοί κηπουροί Σμιτ και Μπαρώ που είχαν φτιάξει και τον Βασιλικό Κήπο. Καλλιεργήθηκε επίσης βαμβάκι, δημητριακά, πατάτες, ψυχανθή κ.ά.

Το κτήμα γέμισε ζώα που έφεραν από διάφορα σημεία της Ευρώπης αλλά και από την Αφρική και τις Ινδίες. Αγελάδες, πρόβατα μερινός, αραβικά άλογα, μέχρι και Καμηλοπαρδάλεις!

Τα προϊόντα του κτήματος απέσπασαν επαίνους και βραβεία σε εκθέσεις της εποχής.

Πύργος Βασιλίσσης (Κάντε κλικ για μεγαλύτερη εικόνα) Με φανερή την επιρροή της "Μεγάλης Ιδέας" (για την απελευθέρωση του Γένους-όλου δηλαδή του Ελληνισμού-), στους έξι φυσικούς λοφίσκους που υπήρχαν στο αγρόκτημα προστέθηκε το 1857 με εντολή της Αμαλίας και ένας 7ος τεχνητός. Στους λόφους αυτούς η βασίλισσα έδωσε ονόματα Αργοναυτών: Ιάσων, Πολυδεύκης, Κάστωρ, Θησέας, Ηρακλής, Ορφεύς, Πηλεύς. Η ίδια έδωσε στο κτήμα την επωνυμία "Επτάλοφος", όπως ονομάζεται αλλιώς και η Κωνσταντινούπολη.

Αν και το κτήμα πέρασε ήδη από το 1870 σε χέρια άλλων ιδιωτών, υπάρχουν αρκετά στοιχεία να θυμίζουν την περίοδο εκείνη.

Μεταξύ αυτών βέβαια, ο "πύργος βασιλίσσης". Πρόκειται για την βασιλική έπαυλη που κατασκευάστηκε στη θέση ενός παλιού πύργου. Το κτίσμα είναι γοτθικού ρυθμού, κατ'απομίμηση του πύργου Hohen Schwangau όπου γεννήθηκε ο Όθωνας.

Σύντομη αναδρομή στη διαχείριση του κτήματος της Επταλόφου

Στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού πάρκου υπήρχαν κατά την Τουρκοκρατία μεγάλα τσιφλίκια που, τα χρόνια της απελευθέρωσης, πέρασαν σε χέρια εύπορων οικογενειών.

    * Πάρκο (Κάντε κλικ για μεγαλύτερη εικόνα) 1ος αγοραστής κτήματος 300 στρ. που βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού πάρκου είναι ο Ανδριώτης καραβοκύρης Ιωάννης Παπαθεοδώρου Λεφάκης

    * 1838 το κτήμα αγοράζουν οι άγγλοι John Williams και George Miles για να το καλλιεργήσουν συστηματικά.

    * 1840 μοναδικός ιδιοκτήτης γίνεται ο John Williams.

    * 1848 αγοράζεται το κτήμα από τον Δημήτριο Κοντάκη.

    * 1848 τον ίδιο χρόνο, με προτροπή της Αμαλίας, αγοράζεται το κτήμα από την βασιλική οικογένεια.

    * 1848-1861 με τη σύναψη άλλων 47 συμφωνητικών διαμορφώνεται ένα ενιαίο κτήμα 2.500 στρ.

    * 1854 εγκαινιάζεται το κτίριο "πύργος βασιλίσσης".

    * 1857 με την προσθήκη 7ου τεχνητού λοφίσκου η Αμαλία ονομάζει το κτήμα "Επτάλοφος".

    * 1862 καταργείται δυναμικά η βασιλεία του Όθωνα και η αντιβασιλεία της Αμαλίας. Έντονο αντιοθωνικό-αντιβασιλικό μένος σταματούν κάθε έργο στο κτήμα της Επταλόφου.

    * 1863 με το ψήφισμα της Β' Εθνικής Συνελεύσεως της 3ης Ιουλίου 1863, η διαχείριση του κτήματος της Επταλόφου ανατίθεται στο Υπουργείο των Οικονομικών

    * 1864 το κτήμα ενοικιάστηκε στον Ηλία Παπαηλιόπουλο (σύζυγο της Κυρίας των Τιμών Πηνελόπης Λιδωρίκη-Παπαηλιοπούλου).

      Πάρκο (Κάντε κλικ για μεγαλύτερη εικόνα)
    * 1870 αγοράζει το κτήμα ο βαρώνος Σίμων Σίνας

    * 1878 περιέρχεται στον Γεώργιο Παχύ. Μετά το θάνατό του το κτήμα περνά στην οικογένεια Σερπιέρη (αφού η κόρη του Γ. Παχύ, η Λαυρία, είχε παντρευτεί τον Φερνάρδο, γιο του Ιταλού διάσημου μεταλλωρύχου και επιχειρηματία Giovani Baptista Serpieri).

    * 1987 εκπονούνται οι πρώτες μελέτες από τον Οργανισμό Αθήνας και κατοχυρώνεται ο ενιαίος χαρακτήρας της έκτασης που κινδύνευε να διαμελιστεί από αντιφατικές χρήσεις.

    * 1993 ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας σε συνεργασία με το ΥΠΕΧΩΔΕ προχωρούν στην δημοπράτηση της πρώτης φάσης του έργου για την δημιουργία ενός πρότυπου οικολογικού πάρκου και υπερτοπικού πόλου αναψυχής.

Τα στοιχεία προέρχονται από την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκδοση του Πολιτιστικού Κέντρου Μελίνα Μερκούρη, Δήμου Ιλίου:
Διώτη Μαρίνου, Σπύρου Γεωργόπουλου 1995: "ΙΛΙΟΝ πορεία στους αιώνες".

Αυτά όσον αφορά μια μικρή αναδρομή στο Πάρκο, να σημειώσω πως μέσα στο Πάρκο έχουν παρατηρηθεί 168 είδη πουλιών μεταξύ αυτών ιδιαίτερα ασυνήθιστα για τον αστικό ιστό είδη (όπως ο Σταχτοτσικνιάς, η Αλκυόνη κ.ά.)

Την διαχείρηση του Πάρκου 'υποτίθεται ' πως έχουν αναλάβει απο κοινού τρεί όμοροι Δήμοι :Δήμος Αγίων Ανργύρων, Δήμος Καματερού, Και Δήμος Ιλίου.
Επειδή όπως προείπα μένω δίπλα, και επειδή απο παιδάκι πάω σε αυτό το Πάρκο - απο τότε ακόμα που με το σχολείο μας πήγαιναν εκδρομές στον Πύργο της Βασσιλίσης - έτσι τον λέγαμε τότε - έχω αγαπήσει αυτό το μέρος, και συνεχίζω να πηγαίνω, και να περπατάω, να κάνω  Τρέξιμο, η ποδηλασία όπως χιλλιάδες κόσμος, καθώς και να πηγαίνω και βόλτα την Λυκοσκυλίτσα μου για τρέξιμο και παιχνίδι - εξυπακούτε πως τις ακαθαρσίες της τις μαζεύω σε χαρτί και σακουλίτσα - αυτό λοιπόν το πανέμορφο φυσικό τοπίο έχει παραδοθεί εδώ και 10 χρόνια στην αδιαφορία και την εγκατάληψη απο τους 'διαχειρηστές ' του, και μόνο κάποιες φιλότιμες - πλήν όμως μικρές προσπάθειες - απο εθελοντικούς συλλόγους και πολίτες που γίνονται δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσματα, και το πάρκο πάει καθημερινά απο το κακό στο χειρότερο, σπασμένοι ξυλοφράχτες, σπασμένοι φανοστάτες παντού, οι λίμνες γεμάτες απο ότι μπορέι κανέις να φανταστεί, κάδοι απορημμάτων σπασμένοι και πεσμένοι στο χώμα, σπασμένες γέφυρες με κίνδυνο ατυχήματος, παγκάκια διαλημένα κλπ κλπ, για μερικά απο τα παραπάνω διστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα πέρα απο τις δαμαρτυρίες και τις κατά καιρούς συγκεντρώσεις,  εκείνο όμως που με κάνει έξω φρενών, είναι πως για το θέμα των σκουπιδιών δεν έχουμε δικαιολογία, παντού πεταμένα σκουπίδια, όλο το Πάρκο ένας απέραντος σκουπιδότοπος, και εκείνο που με κάνει ακόμα χειρότερα είναι πως βλέπω να το κάνουν και νέα παιδιά - εχθές παρ' ολίγων να πιαστώ στα χέρια με μια παρέα 17άρηδων, που έτρωγαν σουβλάκια και έπιναν μπύρες και ότι τελείωνε το πετούσαν όπου έβρισκαν, ενώ ο κάδος ήταν ακριβώς δίπλα τους, και αν δεν ήμουν με τον σκύλο που τους τρόμαξε, δεν ξέρω τι αποτελέσματα θα είχαμε -

Την Δευτέρα και την Τρίτη το απόγευμα στο Πάρκο είχαν κάποια συναυλία, και κάποιοι πιτσιρικάδες βγαίνοντας απο το πάρκο γέμισαν ένα φορτηγό αυτοκίνητο κάποιου φουκαρά επαγγελαματία που το έιχε παρκαρισμένο με συνθήματα απο σπρέϊ με .....διάφορους χρωματσισμούς.... 

Φίλοι μου, τι μπορεί κανείς να ελπίζει βλέποντας παιδιά να συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο ; δεν λέω πως είναι όλλα τα παιδιά έτσι, ξέρω πως μεγαλώνουν σε 'αφύσικο' για παιδιά περιβάλλον - διαμερίσματα - ξέρω πως έχουν ανάγκη εκτόνωσης, ξέρω πως πολλοί γονείς  και προκειμένου να έχουν την ' ησυχία ' τους δεν αναλαμβάνουν τον ρόλο τους και προτιμούν έναν άλλο ρόλο, ωστόσο το κακό μεγαλώνει, και τα παιδιά - τα Ελληνόπουλα - σε λίγο θα αρχισουν να παίζουν με τα εξάσφαιρα, ....νομίζεται πως υπερβάλλω; κι' εγώ το εύχομαι....

Η παιδία - όχι η μόρφωση - νομίζω πως είναι απόλυτα αναγκαία πλέον, τα πράγματα έχουν ξεφύγει....όπως ξέφυγα κι' εγώ απο το θέμα.

Στα σκουπίδια ξανά λοιπόν, πιστεύετε πως το θέμα των σκουπιδιών είναι κάτι τυχαίο; πως δεν είναι συμπεριφορά που μαθαίνεται απο το σπίτι; δεν διδάσκεται απο την οικογένεια και μέσα στα σχολεία;

Κάποτε ήμουν κι'εγώ παιδί, και είχα κι' εγώ ανάγκη για 'εκτόνωση' βέβαια τότε υπήρχαν οι αλάνες σχεδόν παντού, και εκτονώναμε την ενέργειά μας στο ποδόσφαιρο, και σε διάφορα άλλα παιχνίδια, που όμως δεν βλάπταμε κανέναν, το μόνο που θυμάμαι σαν ' κακή συμπεριφορά ' το χτύπημα των κουδουνιών !!!

Νομίζω πως όλλοι μας πρέπει να προσπαθήσουμε να απαλέιψουμε αυτό το σιχαμερό φαινόμενο να πετάμε σκουπίδια όπου βρεθούμε και όπου σταθούμε, για τις παραλίες δε τι να πεί κανείς, ακόμα και σε μέρη που δεν είναι πολυσύχναστα ξεβράζει η θάλασσα τα πάντα.

Αγαπητοί φίλοι πιστεύω πως είναι καθήκον μας να προσπαθούμε να αλλάξουμε συμπεριφορές στην νέα γενιά, να τους 'περάσουμε' και να τους μεταδώσουμε θετικά μυνήματα, σε σχέση με το περιβάλλον - και όχι μόνο βεβαια - να προσπαθήσουμε να μεταπείσουμε κάποιους συνανθρώπους μας για τον τρόπο που βλέπουν τα πράγματα, δεν είναι και το ομορφοτέρο θέαμα να περπατάς μέσα σε ένα όμορφο δάσος και να βλέπεις πεταμένες σακούλες, κουτάκια αναψυκτικών, μπουκάλια απο μπύρα, ακόμα και σερβιέτες !!!! η ακόμα και baby lino... για τα προφυλακτικά και τα μαντιλάκια μιας χρήσης δεν συζητώ, αυτά είναι ότι συχνότερο και πιο ζωτικού ενδειαφέροντος απόρημμα  .και μάλιστα σε κάθε λογής αποχρώσεις.

Μήπως τελικά θέλουμε πάνω απ' τα κεφάλια μας τον 'Μπαμπούλα' ; μήπως μετα τα 450 χρόνια σκλαβιάς μας μείναν τα κατάλοιπα απο τότε που είχαμε και έναν τούρκο χωροφύλακα να 'εποπτεύει ' και ένα Ελληνα  ..λέω .....Μήπως;

Υ.Γ. ότι ανέφερα για τα νέα παιδιά δεν το ανέφερα με κακοπροαίρετη διάθεση, αλλά με λύπη για τέτοιου είδους συμπεριφορές, και που ασφαλώς και δεν αποτελούν την πλειοψηφία των νέων.

Υ.Γ Οποιος φίλος μένει κονά στα πέριξ προάστεια του Πάρκου και δεν έχει έρθει με την οικογένεια του ας το επισκεφτεί ένα Σάββατο η μιά Κυριακή θα απολαύσει την χαρά ενός απόλυτα φυσικού τοπίου.

Μερικές ακόμα όμορφες εικόνες απο το Πάρκο.:

και μερικες άσχημες.........

Επειδή έρχομαι ανά περιόδους στο πάρκο με σκοπό την φωτογράφιση των πουλιών που ξεκουράζονται από το ταξίδι τους θα συμφωνήσω για την κατάσταση...Τραγική κατάσταση από τα σκουπίδια και κυρίως την αδιαφορία του κόσμου...

Επειδή είμαι 27 χρονών αρκετά κοντά στην ηλικία με τους πιτσιρικάδες που περιγράφεις μπορώ να πω ότι ντρέπομαι για την γενιά μου αλλά και για αυτούς που τους τα έμαθαν...

Παρόλα αυτά αξίζει όλοι,ακόμα κι από πιο μακρυά, μια Κυριακή, ένα Σάββατο να πάρουν τα παιδιά τους ή την παρέα τους να πάνε να ευχαριστηθούν την φύση, μέσα στην καρδιά της Αθήνας, κι αν είναι και νωρίς το πρωί θα δουν πτηνά που δεν υπάρχει περίπτωση να τα συναντησουμε αλλού μέσα στην Αθήνα!

Πάντα επίκαιρο το θέμα αυτό, εδώ θα μιλώ μόνο με photos...