Ερώτηση catch and release

Μία μικρή πίγκα περίπου 15-20εκ. επέστρεψε άμεσα στο νερό ευτυχώς λίγο αργότερα έδειξε πως μπορεί να τα καταφέρει και εξαφανήστηκε.

ΜΠΡΑΒΟ!!!!!Χίλια ΜΠΡΑΒΟ!!!!!
Σε ένα παλαιότερο casting είχε οδηγίες για ασφαλέστερο catch&release!Καλό θα ήταν να τα αναφέρουμε ξανά ώστε να μεγιστοποιούμε την πιθανότητα επιβίωσης του ψαριού που απελευθερώνουμε!!!!!

Αντώνη μπράβο .
Τέτοια να βλέπουμε ώστε η ελπίδα να ανανεώνεται. Σου εύχομαι να σε ...επισκεφτεί ξανά το εν λόγω ψαράκι, όταν θα έχει γίνει 4-5 κιλά ας πούμε.

Αντώνη μπράβο .
Τέτοια να βλέπουμε ώστε η ελπίδα να ανανεώνεται. Σου εύχομαι να σε ...επισκεφτεί ξανά το εν λόγω ψαράκι, όταν θα έχει γίνει 4-5 κιλά ας πούμε.

.....Και κυρίως θα έχει προλάβει να αναπαραχθεί.....και να αφήσει απογόνους

Χωρής να κανω τον ειδικό η τον ξερόλα, να πώ κάτι που είναι επίσης πάρα πολλή ζωτικής σημασίας.
Εφώσον αποφασίσουμε οτι θα επιστρέψουμε το ψάρι πίσω, καλό είναι να το πιάσουμε με κάποιο μέσο όπως μια βρεγμένη πετσέτα η αν είναι δυνατόν ακόμα καλύτερα το ξεψάρισμα να γίνεται εντός του νερού. Χωρίς να βγάλουμε το ψάρι έξω στον αέρα καθόλου.
Αυτήν την γλύτσα που έχη το ψάρι την έχη για κάποιο λόγο. Είναι κάποιος οργανισμός άμυνας απο βακτήρια και αρώστιες.
Εν ολίγης το ψάρι μπορή να φύγη κολυμπώντας όμορφα και ωραία.. αλλά... μπορή σε σύντομο χρωνικό διάστημα να πεθάνη απο κάποιο μικρόβιο που κόλησε με την επαφή του στο τσιμέντο του ντόκου η απο τα χέρια μας, τα οποία όλοι μας γνωρίζουμε τα πόσα μικρόβια μαζεύωνται στην παλάμη μας.
Τα ίδια περίπου περιέγραψε και ο NucDoc παλαιότερα σε κάποιο άλλο πόστ. Δυστιχώς τότε πέρασε κάπως ελαφρά, χωρίς την επιθυμιτή προσοχή.
Το θέμα είναι ΠΟΛΗ σοβαρό

Φιλικά Άρης

Όταν επιστρέφουμε κάποιο ψάρι στο νερό λόγο του μικρού του μεγέθους  θα πρέπει όντως να ακολουθούμε κάποια συγκεκριμένα βήματα για την απελευθέρωση του που οι ειδικοί γνώστες αυτών των τεχνικών(catch&release) έχουν ορίσει μιάς και στο εξωτερικό γενικά και ειδικά στα γλυκά νερά η απελευθέρωση επιβάλετε απο τον κανονισμό αλιείας τους.
Εγώ πάντως προσπαθώ να μήν πιέσω αρκετά το ψάρι και να μήν το κρατήσω για μεγάλο χρονικό διάστημα έξω απο το νερό και φυσικά να χρησημοποιήσω απαγκιστρωτή στην περίπτωση που έχει καταπιεί για τα καλά το δόλωμα.
Πάντως παιδιά και να μήν αντέξει κάποιο ψαράκι που απελευθερώσαμε δεν πηράζει σίγουρα θα γίνει τροφή για κάποιο άλλο μεγαλύτερο.

Ανοίγω αυτό το νέο θέμα ελπίζοντας κάποτε να γεμίσει με όμορφες φωτογραφίες, όπως τα γειτονικά θέματα (Καθημερινές και αποτελέσματα-Σαββατοκύριακο και αποτελέσματα).
Εντάξει, στην εικόνα φαίνεται μια μικρή δράκαινα...
Αυτό είναι μόνο μια αρχή όμως!
Μου έχει τύχει να ψαρεύω δίπλα σε κάποιον, να πιάνει αυτός μια μικρή πέρκα και να την πετά στο ντόκο! Σε ερώτηση μου ¨γιατί δεν την αφήνεις ελεύθερη¨, αυτός μου απαντά ¨για να μη μου ξανατσιμπήσει!¨
Ελπίζω κάποτε να ποστάρω εδώ τη φωτογραφία μιας μεγάλης τσιπούρας!

Και ακόμα καλύτερα να μάθουμε στα παιδιά μας τη σημασία της απελευθέρωσης ψαριών, τόσο μικρών μεγεθών όσο και "αυγωμένων".

Προχωρησε λιγο πιο περα και με εβαλε ησυχα στο νερο.
Τι παραξενος τυπος αληθεια...
Εφυγα σαν αστραπη αλλα προλαβα να δω στο βλεμα
του οτι ηταν πολυ χαρουμενος για την απελευθερωση μου.
Δεν ξερω γιατι το εκανε αλλα εκανε κατι που εμενα μου
ξαναεδωσε πισω την ζωη. Αψαρος τωρα θα επεστρεφε
στο σπιτι του,στην γυναικα του, στα παιδια του.....Αυτο
ομως το βλεμα του την στιγμη της απελευθερωσης μου
δεν θα το ξεχασω ποτε. Hταν ασυγκριτα πιο ζωηρο και
σπινθιροβολο απ’οτι εκεινο που ειχε οταν με πρωτο επιασε.
Ηταν βλεμα μεγαλης ικανοποιησης......


Αποσπασμα από το  RELAXATION, Αύγουστος 25, 2008,

forum.psarema.gr/index.php/topic,10410.msg85107.html#msg85107

Επειδή το θέμα είναι ενδιαφέρον και οικολογικά επίκαιρο, παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο μου "Ψαρεύοντας με συρτή από τη βάρκα" που νομίζω ότι δίνει ορισμένες χρήσιμες συμβουλές, που βοηθούν στην ακεραιότητα και διατήρηση στη ζωή των αλιευμάτων που απελευθερώνουμε:

Η απελευθέρωση των ψαριών σα μέσο εμπλουτισμού των αλιευμάτων

Η απελευθέρωση των ψαριών που συλλαμβάνουμε και δεν είναι μέσα στα επιτρεπόμενα μεγέθη, αλλά και η απελευθέρωση όσων δεν θα καταναλώσουμε συμβάλλουν σημαντικά στον εμπλουτισμό της θάλασσας μας με αλιεύματα και στη διατήρηση των θαλασσίων ειδών για τις επόμενες γενιές.

Η εύκολη δικαιολογία, προς τους άλλους, αλλά και προς τον εαυτό μας, ότι τα αιχμαλωτισμένα ψάρια δεν επιζούν, αν απελευθερωθούν, δεν ισχύει.

Στην Αμερική, που είναι και η κατά κύριο λόγο χώρα οι κάτοικοι της οποίας ασχολούνται με τη συρτή ανοιχτής θαλάσσης, και όπου η απελευθέρωση της μεγάλης πλειονότητας των ψαριών που πιάνουν, έχει γίνει θρησκεία, αλλά και υποχρέωση από το Νόμο, αποδείχτηκε από μελέτες ότι μόνο 3% των ψαριών που ξαναρίχνονται στη θάλασσα, πεθαίνουν και το υπόλοιπο 97% επιζεί της ταλαιπωρίας του ανεβάσματος στο σκάφος και της απελευθέρωσης τους στη συνέχεια.

Πριν από είκοσι χρόνια όταν γινότανε οι πρώτες συζητήσεις για την σύλληψη και στη συνέχεια απελευθέρωση των ψαριών, πάντα στην Αμερική, αυτό φαινότανε απίστευτο στους εκεί ερασιτέχνες ψαράδες, σήμερα έχει γίνει πια κοινή πρακτική.

Στη συνέχεια παραθέτω σύντομες οδηγίες για την επαύξηση της πιθανότητας επιβίωσης των ψαριών που θα απελευθερώσουμε, διότι δεν υπερβαίνουν τα ελάχιστα νόμιμα μεγέθη, αλλά και επειδή παρόλο που έχουμε νόμιμα τη δυνατότητα να τα κρατήσουμε επιθυμούμε να συμβάλλουμε στη διατήρηση του είδους και τα επιστρέφουμε στη θάλασσα.

Αν λοιπόν θέλετε να επιστρέψετε το ψάρι που πιάσατε στη θάλασσα:

Καρφώστε αμέσως, έτσι το ψάρι θα πιαστεί από τα χείλια και δεν θα καταπιεί το δόλωμα, μαζί με το αγκίστρι γεγονός που κάνει την απελευθέρωση του αδύνατη.
Αν χρησιμοποιείτε τεχνητά δολώματα, αφαιρέστε μια από τις σαλαγκιές που έχουν, έτσι το ψάρι θα τραυματιστεί ελαφρότερα.
Χρησιμοποιείτε κυκλικά αγκίστρια, και όχι μακρόλαιμα και σε σχήμα J. Έχει αποδειχτεί ότι λειτουργούν καλύτερα, αλλά και ότι καρφώνουν πάντα το ψάρι στη  γωνία μεταξύ πάνω και κάτω σιαγώνας και του προκαλούν μικρότερες βλάβες.
Παρόλο που είναι γεγονός ότι τις περισσότερες φορές τα ψάρια μπορούν να τραφούν με ένα αγκίστρι στο στόμα, αν είναι δυνατόν αφαιρέστε το πριν τα ελευθερώσετε. Για να το κάνετε εύκολα και χωρίς να τραυματίσετε το ψάρι χρησιμοποιείστε ένα λεπτό μυτοτσίμπιδο η μια ειδική μακριά τσιμπίδα, που λέγεται απαγκιστρωτής αν είναι δυνατόν κρατώντας το ψάρι μέσα στο νερό.
Υπάρχουν ειδικά εργαλεία, πολύ διαδεδομένα στην Αμερική, αλλά έχουν έρθει και στην Ελλάδα (λέγονται Boca grips, από το όνομα της εταιρείας που τα καθιέρωσε στην αγορά) που αντικαθιστούν τον κλασικό γάντζο, και πιάνουν το ψάρι από το κάτω χείλος για να το ανεβάσουμε στο σκάφος χωρίς να το τραυματίσουμε. Αν δεν το έχετε, ανεβάστε το ψάρι που θα ελευθερώσετε με απόχη στο σκάφος, ποτέ με γάντζο. 
Χρησιμοποιείτε  γάντια για να πιάσετε το ψάρι από την ουρά, και αν δεν μπορείτε να του αφαιρέσετε το αγκίστρι, λόγω των κινήσεων του, κόψτε το παράμαλλο, ακριβώς στον κόμπο του με αυτό.
Ποτέ μην ακουμπάτε τα βράγχια ενός ψαριού και αποφεύγετε γενικά να το πιάνετε με γυμνά χέρια.

Τελειώνοντας, θυμηθείτε ότι αρκετά ψάρια έχουν δόντια και τα χρησιμοποιούν, όπως για παράδειγμα τα σκυλόψαρα, η απελευθέρωση λοιπόν θέλει προσοχή, ενώ άλλα, όπως είναι οι κυνηγοί, αν ανέβουν στη βάρκα χτυπιούνται τόσο βίαια, που δεν είναι εκ των πραγμάτων δυνατή, λόγω των τραυμάτων που προκαλούν στους εαυτούς τους η απελευθέρωση τους.

Θέλω να σας εξομολογηθώ ότι σκέφτηκα πολύ πριν γράψω το παρόν άρθρο. Το αποφάσισα, όταν ένοιωσα πολύ ωραία και ευχάριστα, βλέποντας ένα μαγιάτικο πέντε κιλών, το δεύτερο της συγκεκριμένης ημέρας, να κολυμπά αργά, απομακρυνόμενο από τη βάρκα μου, αφού το είχα επιστρέψει στη θάλασσα, με μοναδικό τραύμα, την πληγωμένη αξιοπρέπεια του.