Ερώτηση Οι μεγαλύτεροι οργανισμοί των ελληνικών θαλασσών

Κι εκεί που απολαμβάνετε το καλοκαιρινό σας μπανάκι στα καταγάλανα νερά του Ιονίου, σκεφτείτε να διαπιστώσετε ένα κήτος με μήκος περίπου 25 μέτρα και βάρος 70 τόνων να σας πλησιάζει. Σίγουρα μόνο η παρουσία του θα σας προκαλέσει τρόμο, ίσως δέος. Όμως πρόκειται για μία μεσογειακή πτεροφάλαινα (Balaenoptera physalus), το δεύτερο μεγαλύτερο ζώο στον πλανήτη, που τρέφεται αποκλειστικά με κριλ (οργανισμοί που μοιάζουν με μικρές γαρίδες), καταναλώνοντας για ένα έτος περίπου 350 τόνους τροφής. Κυρίαρχη σε όγκο και σε μήκος, η μεσογειακή πτεροφάλαινα εντοπίζεται στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κέρκυρας και Κεφαλλονιάς. Ο πληθυσμός που συναντάται στη Μεσόγειο διαφέρει γενετικά με εκείνον που βρίσκεται στα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, πρόκειται για έναν καθαρά μεσογειακό πληθυσμό.

Στο ταξιδάκι στο τόξο του Αιγαίου μπορεί να σας κρύβει ακόμα μία έκπληξη: έναν τεράστιο φυσητήρα με μήκος 10 μέτρα και βάρος 60 τόνους. Πρόκειται για πιο κοινωνικά ζώα, ενώ η συγκέντρωσή τους στο Αιγαίο είναι η μεγαλύτερη που παρατηρείται στη Μεσόγειο. Δημιουργούν μητριαρχικές κοινωνίες στις οποίες τα αρσενικά μετά την περίοδο αναπαραγωγής δεν χωρούν: απομακρύνονται και αφήνουν την κοινωνία να αναπτυχθεί μόνη της. Τρέφονται αποκλειστικά με καλαμάρια, περίπου 1 τόνο ανά ημέρα, ο εντοπισμός των οποίων δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση: αρκετές φορές η αναζήτηση αναγκάζει τα κήτη να καταδυθούν σε βάθος 1000 μέτρων πολλές φορές.

Άλλα θαλάσσια ζώα που συναντάμε είναι οι ζιφιοί, με μήκος 5 μέτρα και βάρος περίπου 3 τόνους. Μοιάζουν περισσότερο με μεγάλα δελφίνια και τρέφονται επίσης με καλαμάρια. Όσο αφορά τον μεγάλο και τρομακτικό (έτσι τουλάχιστον μας έχει παρουσιαστεί μέσα από τις ταινίες του Σπίλμπεργκ!!) Λευκό καρχαρία, δεν προτιμά τα μεσογειακά νερά, όμως σίγουρα είναι αρκετά επικίνδυνος. Πρόκειται για σαρκοφάγο ζώο τα οποίο τρέφεται με μικρότερα κητώδη, φώκιες, μεγάλα ψάρια. Στις Ελληνικές ακτές έχουν καταγραφεί μόνο 4 επιθέσεις σε ανθρώπους. Αυτό δεν τους κάνει επικίνδυνους ούτε αποτελεί δικαιολογία για τον αφανισμό τους. Και μην ξεχνάμε τις φώκιες, τα δελφίνια, τις θαλάσσιες χελώνες και τόσα πολλά είδη σπάνιας οικολογικής και αισθητικής αξίας που υπάρχουν στις Ελληνικές θάλασσες.

Σε τελική ανάλυση εμείς εισερχόμεθα στο δικό τους ζωτικό χώρο και όχι αυτοί στο δικό μας. Και ως φιλοξενούμενοι οφείλουμε να δείξουμε τον ανάλογο σεβασμό.


Πηγή : sciencenews