Ερώτηση Πεπτικο συστημα ψαριων και διαχωρισμος βρωμικων και καθαρων.

Καλησπέρα,

Μη γνωρίζοντας που να τοποθετήσω το συγκεκριμένο θέμα το αφήνω εδώ και αν κάποιος από τους διαχειριστές κρίνει απαραίτητη τη μεταφορά του ας το κάνει ελεύθερα.
Διαβάζοντας  περί των ορεκτικών διαθέσεων των ψαριών στην ενότητα των δολωμάτων θυμήθηκα μια αναζήτηση που έκανα κάποτε για το πεπτικό τους σύστημα. Ο λόγος της αναζήτησης είναι το κατά πόσο υγιεινό είναι να τα καταναλώνουμε ΣΗΜΕΡΑ. Είναι γεγονός ότι υπάρχει ένας ρατσιστικός διαχωρισμός στα αλιεύματα. Τόσο σε εκείνα που προέρχονται από τα γλυκά νερά όσο και σε εκείνα που τρέφονται με ποντίκια ή άλλα όχι και τόσο καθαρά (για τον άνθρωπο) εδέσματα. Θυμάμαι μια καλή φίλη να λέει ότι αν ο άντρας της βγάλει κεφαλόπουλο ή λαυράκι δεν θα διστάσει να το καθαρίσει και να ταΐσει με αυτό το παιδί της. Βέβαια ο άντρας της είναι ψαροντουφεκάς και βγάζει και άλλες νοστιμιές που εμείς οι παράκτιοι αδυνατούμε. Παρόλα αυτά δεν κολλώνει ακόμη και αν της λένε πως τα κεφαλόπουλα τα βρίσκουμε και σε υπονόμους.
Το συμπέρασμα που έβγαλα σχετικά με την πέψη των ψαριών αλλά και τι στοιχειά κατακρατούν στο σώμα τους δεν μπορώ να πω ότι είναι ελπιδοφόρο.
Υπάρχει μια νόσος η λεγομένη: νόσος της minamata. Πρόκειται για μια νόσο που ανακαλύφθηκε  το 1956 στην πόλη Minamata της επαρχίας Kumamoto στην Ιαπωνία. Περιγράφεται ως νευρολογικό σύνδρομο λόγω δηλητηρίασης του ανθρώπινου οργανισμού από την κατανάλωση υδραργύρου.
(Γνωρίζω την ύπαρξη ιατρών στην διαδικτυακή αυτή συντροφιά από τους οποίους θα επιθυμούσα να διορθώσουν τα κακώς κείμενα μου για σωστή πληροφόρηση των υπολοίπων. Εγώ μηχανολόγος τελείωσα)
Δυστυχώς ο υδράργυρος είναι ένα μεταλλικό στοιχείο το οποίο μπορεί να παραμείνει εγκλωβισμένο για αρκετά χρόνια στα ψάρια αλλά και στα όστρακα που βρίσκονται σε περιοχές όπου βιομηχανίες ρίχνουν τα λήμματα τους "νόμιμα" φυσικά.
Ο υδράργυρος απορροφάται από το γαστρεντερικό σε ποσοστό πάνω από 95%.  Μετά την απορρόφηση μεταφέρεται στο αίμα όπου υπάρχει ισχυρή συνάφεια των ερυθροκυττάρων και μετατρέπεται σε ανόργανο υδράργυρο.  Κατακρατείται κυρίως στα νεφρά και το νευρικό ιστό.
Έχει διάφορες επιδράσεις στους ανθρώπους, οι οποίες μπορούν να συνοψιστούν στις ακόλουθες κύριες:
- Ανωμαλία του νευρικού συστήματος
- Βλάβη στις εγκεφαλικές λειτουργίες
- Βλάβη στο DNA και χρωμοσωμικές ανωμαλίες
- Αλλεργικές αντιδράσεις, με συνέπεια το δερματικό κνησμό, την κούραση και τους πονοκέφαλους
- Αρνητικές επιδράσεις στην αναπαραγωγή, όπως βλάβη του σπέρματος, γενετικές ανωμαλίες και αποβολές.
Αξίζει να σημειωθεί ότι γυναίκες που βρίσκονται στον 9ο μήνα πρέπει να τρώνε ψάρια ή οστρακοειδή το πολύ μια φορά την εβδομάδα.
Άρα λοιπόν αν τα αγαπημένα μας αλιεύματα εγκυμονούν τόσους κινδύνους για εμάς(για να λέμε και την πικρή αλήθεια εμείς τα δηλητηριάζουμε και αυτά χωρίς να το κάνουν σκόπιμα μας εκδικούνται)τι πρέπει να προσέχουμε;
Σίγουρα τα σημεία που ψαρεύουμε. Μπορεί μια τσιπούρα, ένας σαργός να χωνεύουν και να αποβάλλουν τα περιττώματα τους σε σύντομο χρονικό διάστημα σε σχέση με τον χρόνο λήψης τροφής αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το νερό που τα περιβάλλει είναι πηγής. Ίσως να μην μένει τίποτα από το ποντίκι που πιθανά να φάει ένα λαβράκι όμως σε τι νερά κολυμπούσε;
Κάποιος μου πρότεινε κάποτε να μην ψαρέψω ποτέ ξανά σε λιμάνι γιατί: "τα ψάρια που ακολουθούν μικρά και μεγάλα σκάφη, μαούνες και βαπόρια είναι σαν τους περιθωριακούς των λιμανιών. Θα τραφούν με αποφάγια και θα πιούν από οξειδωμένη βρύση." Πολύ ποιητικό ακούστηκε αλλά πόσο απέχει από την πραγματικότητα. Όσοι θα εναντιωθούν στην παραπάνω πρόταση θα ήθελα να σκεφτούν πόσο εύκολα θα έτρωγαν μια καλή ψαριά μεν αλλά αλιευμένη από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Κάποιοι θα πουν ότι πλέον λειτουργεί ο βιολογικός, αλλά με όλα τα επιπλέοντα αντικείμενα στην επιφάνεια του Θερμαϊκού (που δεν είναι σημαδούρες) εγώ τουλάχιστον θα λειτουργούσα σαν τα γοφάρια. Θα έβγαζα αμέσως ότι έτρωγα δηλαδή για να φάω ξανά όχι όμως από λαιμαργία αλλά για να αλλάξω τροφή.
Το μήνυμα που θέλω να περάσω κλείνοντας είναι ότι πρέπει να προσέξουμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά τα άφθονα νερά της χώρας μας γιατί οι τελικοί αποδέκτες στην τροφική αλυσίδα είμαστε εμείς γιατί έχουμε το δικαίωμα της επιλογής. Όσο σοφά και αν ο Μέγας κύριος και Θεός μας εποίησε τα πάντα γύρω μας δεδομένης της τάσης που έχουμε να ρημάζουμε ότι όμορφο υπάρχει(και μετά να προσπαθούμε να το επαναφέρουμε) καλό θα είναι να ενεργούμε δυναμικότερα σε κάθε βιασμό της φύσης.
"Για να μπορούμε να χαιρόμαστε όλοι μαζί της καθαρές θάλασσες και αυτό το καλοκαίρι" που λέει και ο ναυαγοσώστης γλάρος.

Α, για να μην το ξεχάσω. Μην νομίζετε ότι είμαι μέλος της Greenpeace. ‘Νταξει!!!!!