Ερώτηση SOS: ΤΡΑΤΕΣ ώρα μηδέν!!!

Μα Γιώργο μου, το θέμα μας αφορά άμεσα, επομένως δεν είμαστε απλά δίπλα στους αγωνιστές για την σωτηρία της θάλασσας, αλλά είμαστε όλοι μέσα στον αγώνα που κάνουν. Εσύ έφυγες από Αθήνα για να βρεθείς κοντά τους εκείνες τις μέρες.
Η Ρένα έδωσε κι εκείνη τον αγώνα της μαζί μας εδώ στη Ρόδο, αλλά και άλλοι πολλοί ήταν στο πλευρό μας τότε και περιμένουμε να μας δοθούν απαντήσεις για τα αποτελέσματα.
Η Greenpeace π.χ., τι πληροφόρηση έχει να μας δώσει σχετικά με το θέμα?

Κύριοι Καλημέρα σας

Έχουμε εξελίξεις στο θέμα μας....
Ρίξτε μια ματιά στον παρακάτω σύνδεσμο που μου έστειλε ο φίλος μας Ηλίας Κουπαρούσης (elias37).
www.paseges.gr/portal/cl/co/00e4e83a-15c...b1-8ea7-8c0111901b2f

Ευχαριστώ πολύ Ηλία.

Γιώργο, (μου επιτρέπεις τον ενικό ?) ήδη από χθές το μεσημέρι 12:36:00 είχα ανεβάσει ολόκληρη την ανακοίνωση της ΠΑΣΕΓΕΣ με το σχετικό link, με τον τίτλο "Μας αφορά όλους"....
( www.psarema.eu/component/option,com_smf/...9.msg94350/#msg94350 )
αλλά μάλλον σου διέφυγε.
Δεν προσπαθώ να διεκδικήσω πατρότητες κλπ, απλά είναι θέμα τάξης.
Με λύπη μου πληροφορούμε τα τεκτενόμενα απο τον ekyriakakis σχετικά με τις επαφές που είχαν με την Συνομοσπονδία.
Συμφωνώ απόλυτα με τον Χρήστο ότι προέχει ο σκοπός και σε αυτόν θα πρέπει να επικεντρωνόμαστε, όπως συμφωνώ ότι θα πρέπει να ενημερωνόμαστε για τα αποτελέσματα.
Θα ήθελα παρακαλώ μια διευκρίνηση απο τον ekyriakakis : με την ΣΑΕ επικοινωνήσατε σαν Συλλόγος Ερασιτεχνών Αλιέων Ρεθύμνου ?
Η  ΕΟΥΔΑΤΚ εκπροσωπώντας τους 108 συλλόγους που ανήκουν στην δύναμη της, έχει επικοινωνήσει με την ΣΕΑ ?
Ισως στην ΕΟΥΔΑΤΚ η συμπεριφορά τους να ήταν άλλη.
Θα μπορούσαμε να έχουμε πιο άμεση ενημέρωση για τόσο σοβαρά ζητήματα από την ΕΟΥΔΑΤΚ, αλλά και τους συλλόγους, μέσα από το βήμα που το psarema τους έχει παραχωρήσει ?
Ευχαριστώ

Οσο και αν φαίνεται παράξενο, στο Ρέθυμνο οι σύλλογοι επαγγελματιών και ερασιτεχνών, συνεργάζονται καλά και χωρίς κόντρες. Ετσι με εξέλεξαν ως εκπρόσωπο και των δυο συλλόγων για το ζήτημα των Τρατών και με το "καπέλο" αυτό μίλησα με τη Συνομοσπονδία Επαγγελματιών (αρκετές φορές, δια ζώσης η με mail) και πήγα επίσης στην Περιφερειακή συνδιάσκεψη για την αλιεία που οργάνωσε το Υπουργείο παρουσία του κ Κοντού τον Αύγουστο. Περιτό να πώ οτι δεν άκουσα τα καλύτερα απο τους παρόντες συλλόγους των Τρατάρηδων (εξω οι ερασιτέχνες, εσείς καταστρέφετε τη θάλασσα, τι δουλιά έχεις εδώ κλπ), αλλά αυτό δε με εμπόδισε να μιλήσω ανοιχτά για όλους και για όλα, στον Υπουργό. Το ζήτημα είναι τώρα που θα πάει το πράγμα.

Γιώργο
Σε ευχαριστώ ekyriakakis ( Ηλίας ?) για την ενημέρωση.
Εύχομαι το παράδειγμα των Ρεθμνιωτών να ακολουθούσαν και όλοι οι άλλοι σύλλογοι.

......Περιτό να πώ οτι δεν άκουσα τα καλύτερα απο τους παρόντες συλλόγους των Τρατάρηδων (εξω οι ερασιτέχνες, εσείς καταστρέφετε τη θάλασσα, τι δουλιά έχεις εδώ κλπ),.............

Δηλαδή Ηλία, δεν φτάνει που καταστρέφουν την θάλασσα, αλλά έχουν και το θράσος να βγάζουν και γλώσσα.
Εδώ ταιριάζει απόλυτα το ρητό, "Γάτης γ***εί, γάτης σκούζει"

Ετσι ακριβώς Χρήστο.
Δες και τα νεότερα για την Απεργία πείνας, μπροστά στο Υπουργείο που κάνει η Συνομοσπονδία Επαγγελματιών, αλλά πρόσεξε και τη "μεταχείριση" που τους επιφύλαξε ο Υπουργός. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι μέχρι τον περασμένο Σεπτέμβριο αυτοί πίνανε νερό στο όνομα του, του κανονίζανε ραντεβού για προβολή και του ρυθμίζανε τις περιφερειακές συναντήσεις που αποδίδουν πολλά ψηφαλάκια. Τόσο καλά τους είχε παραμυθιάσει.

Παραθέτω το σημερινό δελτίο τύπου της Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών

Μεσολόγγι  14/11/08
Α.Π.: 1131

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΚΚΛΗΣΗ
ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΨΑΡΑΔΩΝ

Εκπρόσωποι των παράκτιων ψαράδων της χώρας μας, οι οποίοι ζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας και βρίσκονται σε απόγνωση, έχουν προχωρήσει από τη Δευτέρα, όπως έχει κοινοποιηθεί από σχετικά δελτία τύπου της Συνομοσπονδίας Αλιέων Ελλάδας, σε απεργία πείνας έξω από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προσπαθώντας να προκαλέσουν την ευαισθητοποίηση του Υπουργείου ώστε να γίνει η συνάντηση που περιμένουμε.
Την Δευτέρα 10/11/08 το ΥΠΑΑ&Τ όρισε ως ημερομηνία συνάντησης την Τετάρτη 12/11/08. Την επόμενη μέρα ο κ. Υπουργός όρισε σαν ημέρα συνάντησης, σε συνεννόηση με τους απεργούς, το Σάββατο 14/11/08.
Εντελώς ξαφνικά σήμερα, ορίστηκε ως ημέρα συνάντησης η Δευτέρα 17/11/08, ημέρα που τιμούνται οι νεκροί του Πολυτεχνείου.
Αυτές οι καθυστερήσεις αποσκοπούν στη συνέχιση της εφαρμογής της παράνομης απόφασης του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, η οποία εξυπηρετεί ελάχιστους ιδιοκτήτες σκαφών μέσης αλιείας και καταδικάζει στην αθλιότητα και τον μαρασμό 36.000 οικογένειες.
Ζητάμε την άμεση παρέμβασή κάθε φορέα, κάθε ενεργού πολίτη, όλων των πολιτικών ομάδων και όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων, ώστε να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες που απαιτούνται για να επιλυθεί το αίτημα ζωτικής σημασίας που προβάλλουν οι παράκτιοι ψαράδες και που αφορά τη βιωσιμότητα του κλάδου και την παύση  της καταστροφής των οικοσυστημάτων.
Καλούμε όσους ενδιαφέρονται για την σωτηρία της θάλασσας και τη σωτηρία των 36.000 οικογενειών των παράκτιων ψαράδων να παρέμβουν στο χώρο τους ενημερώνοντας κάθε πολίτη και φορέα γι’ αυτήν την εξέλιξη

Απεργοί πείνας ηλικίας 70 ετών σας κάνουν έκκληση και ζητούν τη συμπαράστασή σας.


ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΛΙΕΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

                                                      Μη συμμετέχετε στη «γονοκτονία»
                                                                    Στα ψάρια...

Των ΛΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ , ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ (Εφημερίδα Καθημερινή)

Μια «γονοκτονία» συντελείται στις θάλασσες, προκειμένου να απολαμβάνουμε εμείς ψιλή κουτσομούρα, αθερίνα ή μαριδάκι. Η αλιεία και η διάθεση αλιευμάτων κάτω από συγκεκριμένο μέγεθος φτωχαίνει τις θάλασσές μας και αποτελεί αδίκημα. Ελλείψει επαρκούς ελεγκτικού μηχανισμού, οι καταναλωτές είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να θέσουμε τέλος!
Eίναι βέβαιο πως σε όλους έχει συμβεί. Κάποιο βράδυ του καλοκαιριού, στην παραλιακή ψαροταβέρνα ο σερβιτόρος να ανακοινώνει με υπερηφάνεια ότι το μενού έχει αθερίνα, γόνο, ψιλό μαριδάκι, ψιλή κουτσομούρα και γαριδάκι τηγανητό. Και ελάχιστοι από εμάς να συνειδητοποιούμε ότι παραγγέλνοντας κάποιο από τα παραπάνω -νόστιμα ομολογουμένως- εδέσματα γινόμαστε συνένοχοι στην «γονοκτονία» που συντελείται στις ελληνικές θάλασσες. Για την ακρίβεια ότι όχι μόνο δεν θα έπρεπε να παραγγείλουμε κάποιο από αυτά τα πιάτα, αλλά αντίθετα να καλέσουμε τον υπεύθυνο του καταστήματος και να του επιστήσουμε την προσοχή ότι τόσο η αλιεία όσο και η διάθεση αλιευμάτων κάτω από ένα συγκεκριμένο μέγεθος αποτελεί αδίκημα!

Είπαμε το ψάρι… ψαράκι!

Κι αυτό όχι από γινάτι του νομοθέτη… Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να τρώμε ψάρια και τα επόμενα χρόνια, πρέπει να θυσιάσουμε αυτόν τον -επικίνδυνο για τις θάλασσες- μεζέ. Ως γνωστόν, η υπεραλίευση αποτελεί μία από τις βασικότερες απειλές για το θαλάσσιο περιβάλλον - και της χώρας μας. Τα ελληνικά νερά δεν φιλοξενούν πλέον την πληθώρα των ψαριών που κάποτε φιλοξενούσαν, οι ίδιοι οι αλιείς παραδέχονται το πρόβλημα και αιτία δεν είναι άλλη από την υπερβολική και ασυνείδητη αλιεία. Βασική προϋπόθεση για να διασφαλιστεί η πληθώρα ιχθυοαποθεμάτων είναι να προστατευθεί ο γόνος, τα μικρά ψάρια, δηλαδή, που δεν έχουν φτάσει ακόμα στο στάδιο της αναπαραγωγής - εν ολίγοις αυτά τα μεζεδάκια που σας διαφημίζουν στις παραλιακές ταβέρνες και στην ψαραγορά. Για να διασφαλιστεί η ανανέωση του πληθυσμού τους, έχουν θεσπιστεί, σε κοινοτικό, αλλά και εθνικό επίπεδο, ελάχιστα επιτρεπόμενα εμπορεύσιμα μεγέθη. Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός (αριθμ. 1626/94) για τη θέσπιση μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο όρισε ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη για τα κύρια εμπορικά είδη. Επιπλέον η εθνική νομοθεσία (ΑΔ 10/95) ορίζει τα οκτώ εκατοστά ως το ελάχιστο μέγεθος για τα είδη ψαριού για τα οποία δεν έχουν επιβληθεί πιο αυστηροί περιορισμοί. Για παράδειγμα, απαγορεύεται η αλιεία και η διάθεση στην αγορά γαύρου κάτω από 9 εκατοστά, γόπας κάτω από 10 εκατοστά, μπαρμπουνιού κάτω από 11 εκατοστά, λυθρινιού κάτω από 15 εκατοστά, τσιπούρας κάτω από 20 εκατοστά κ.ο.κ.
Καθένας μας, ωστόσο, είναι σε θέση να διαπιστώσει πως όχι μόνο η σχετική νομοθεσία δεν τηρείται, αλλά ότι η παραβίασή της... διαφημίζεται. «Εδώ το καλό το μαριδάκι», ακούμε σε μια βόλτα στην κεντρική ψαραγορά. Οπου «μαριδάκι» ίσον γόνος. Στις ιχθυόσκαλες βρίσκει κανείς μπαρμπούνια, γόπες, αθερίνες και σκουμπριά, όλα σε μεγέθη κάτω των επιτρεπομένων. Είναι σαφές ότι οι ψαράδες αλιεύουν και οι ιχθυόσκαλες, τα ιχθυοπωλεία και τα εστιατόρια διαθέτουν στην αγορά παράνομα προϊόντα.

Και έλεγχος… πουθενά!

Θεωρητικά, δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο για τις αρχές ελέγχου να... βρουν δουλειά. Σε πρωτογενές επίπεδο, όμως, οι έλεγχοι που πραγματοποιούνται από το Λιμενικό Σώμα στους αλιείς είναι ανεπαρκείς τόσο λόγω έλλειψης προσωπικού όσο και λόγω της ιδιομορφίας της χώρας (άπειρα λιμανάκια όπου μπορούν να αράξουν τα ψαράδικα). Αντίστοιχα, δεν υπάρχουν ούτε έλεγχοι σε επίπεδο λιανικής πώλησης. Οι έλεγχοι που πραγματοποιούν οι αρμόδιες υπηρεσίες των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων αφορούν κυρίως την προέλευση των αλιευμάτων (ελληνικά ή εισαγόμενα) και τον τρόπο συντήρησής τους (φρέσκα ή κατεψυγμένα). Τα κλιμάκια ελέγχου αλιευτικών προϊόντων πού προέβλεπε ο νόμος 2538/1997 μέχρι στιγμής μάλλον υπολειτουργούν. Στους, δε, χώρους εστίασης (εστιατόρια, ψαροταβέρνες, κ.λπ.), ουδέποτε έχει πραγματοποιηθεί έλεγχος για την νομιμότητα του μεγέθους των ψαριών που προσφέρονται.
Δεν είναι, λοιπόν, να απορεί κανείς που τα θαλάσσια ιχθυοαποθέματά μας έχουν φθάσει να θεωρούνται υπεραλιευμένα. Το μεγαλύτερο «πλήγμα» έχουν δεχθεί οι πληθυσμοί της κουτσομούρας, του μπακαλιάρου, της γάμπαρης, του χταποδιού, της γαρίδας και της καραβίδας. Κάποια άλλα, όπως ο γαύρος, συναντάται στις ελληνικές θάλασσες μόνο σε μικρά μεγέθη, αφού δεν προλαβαίνει να μεγαλώσει.
Οπως εξηγεί στο ΟΙΚΟ ο αναπληρωτής καθηγητής του Εργαστηρίου Ιχθυολογίας του ΑΠΘ, κ. Κωνσταντίνος Στεργίου, τα άτομα που έχουν μήκος μικρότερο από το ελάχιστο επιτρεπόμενο θεωρούνται ανώριμα. Αν δηλαδή πιαστούν, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν προλάβει να γεννήσουν ούτε μια φορά. «Αν πιάνονταν μετά ένα ή δύο χρόνια, όχι μόνο θα είχαν την ευκαιρία να γεννήσουν, αλλά θα είχαν και πολύ μεγαλύτερο μήκος και βάρος - έτσι η συνολική αλιευτική παραγωγή θα ήταν μεγαλύτερη». Χαρακτηριστικό είναι ότι ένα κιλό ψιλές κουτσομούρες, αν τις αφήναμε να μεγαλώσουν, σε δύο χρόνια, θα ζύγιζαν 50 κιλά.

Δεν φταίνε μόνο οι αλιείς, αλλά και οι μέθοδοι αλιείας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, πάντως, δεν ευθύνονται πάντοτε οι ψαράδες για τον κατακλυσμό της αγοράς από γόνο. Σε έρευνα που πραγματοποίησε η Εποπτεία Αλιείας Ζακύνθου και το Τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του μέτρου που αφορά στο ελάχιστο επιτρεπόμενο εμπορεύσιμο μέγεθος, προέκυψαν άκρως ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Οι ερευνητές κατέγραψαν το μήκος σώματος περισσότερων από 20.000 ψαριών από 11 είδη, τα οποία αλιεύθηκαν με πέντε διαφορετικά αλιευτικά εργαλεία (τράτα βυθού, γρι-γρι, πεζότρατα, μανωμένα δίχτυα και παραγάδια). Προέκυψε το 'εξής παράδοξο: μολονότι όλα τα αλιευτικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν νόμιμα, μολονότι χρησιμοποιήθηκαν στις επιτρεπόμενες περιοχές και εποχές και μολονότι οι ψαράδες δεν χρησιμοποίησαν άλλου είδους αθέμιτες μεθόδους αλιείας, ο αριθμός των ατόμων (ψαριών) που πιάστηκαν με μήκος μικρότερο από το ελάχιστο επιτρεπόμενο ήταν εξαιρετικά μεγάλος. Το 99% των σπάρων που έπιασε η πεζότρατα, για παράδειγμα, είχαν μέγεθος μικρότερο από το ελάχιστο επιτρεπόμενο. Το 64% των μπακαλιάρων, το 67% των σαργών, το 60% της κουτσομούρας, επίσης. Συνολικά, το 40% των ψαριών που αλιεύθηκαν με πεζότρατα ήταν «παράνομα», το 24% αυτών που αλιεύθηκαν με μηχανότρατα, επίσης, όπως και το 20% αυτών που πιάστηκαν με γρι-γρι και το 17% αυτών που πιάστηκαν με δίχτυα. Τα λιγότερα «παράνομα» ψάρια (3%) πιάστηκαν με τα παραγάδια.
«Είναι σαφές, λοιπόν, ότι το μέτρο του ελάχιστου επιτρεπόμενου μεγέθους δεν είναι αποδοτικό και γι' αυτό ευθύνονται τα αλιευτικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται», σημειώνει ο κ. Στεργίου. «Εάν πραγματικά επιθυμούσαμε ως χώρα να αλιεύουμε τα σωστά μεγέθη ψαριών, θα έπρεπε να συνοδεύσουμε το μέτρο αυτό και με άλλα μέτρα, όπως την αναπροσαρμογή των μεθόδων αλιείας. Τα «μάτια» στα δίχτυα για παράδειγμα να ήταν μικρότερα». Ετσι, σήμερα, οι ψαράδες που αλιεύουν μικρότερα ψάρια, είτε τα πετούν στη θάλασσα (νεκρά τις περισσότερες φορές, άρα και πάλι δεν «σώζεται» η κατάσταση) είτε τα προωθούν στην αγορά. Οι περισσότεροι αλιείς κάνουν έναν συνδυασμό των δύο.

Τα ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη είναι… ελάχιστα!

Ωστόσο, ακόμα και εάν άλλαζαν τα αλιευτικά εργαλεία, το πρόβλημα θα παρέμενε. Κι αυτό γιατί, σύμφωνα με τον κ. Στεργίου, τα ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη ψαριών που έχει θεσπίσει η Ε.Ε. και η χώρα μας είναι… λάθος.
«Τα όρια που έχουν θεσπιστεί δεν στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα. Για τη συντριπτική πλειονότητα των ειδών, τα όρια που έχουν θεσπιστεί είναι χαμηλότερα από αυτά της πρώτης γεννητικής ωριμότητάς τους, η οποία ορίζεται βάσει του μήκους που το 50% του πληθυσμού κάθε είδους αναπαράγεται για πρώτη φορά.
Για να είναι αποδοτικό το μέτρο, δηλαδή, τα επιτρεπόμενα μήκη θα έπρεπε να ήταν είτε ίσα ή λίγο μεγαλύτερα από το μήκος της πρώτης γεννητικής ωριμότητας». Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό των ψαριών, ακόμη κι αν πιάνονται νόμιμα βάσει των ορίων της Ε.Ε., πιάνονται πριν προλάβουν να αναπαραχθούν.
«Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος. Και σίγουρα δεν μπορείς να κάνεις συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος μόνο με τέτοιου είδους, τεχνικά μέτρα. Ακόμα και εάν τα όρια αυξάνονταν, η υπεραλίευση θα συνέχιζε να απειλεί τις θάλασσες μας», συνεχίζει ο κ. Στεργίου.

Μόνη λύση τα θαλάσσια καταφύγια.

Ο ίδιος στηρίζει την πρωτοβουλία της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace για δημιουργία προστατευόμενων θαλάσσιων καταφυγίων, όπου θα απαγορεύεται η αλιεία. «Η λύση είναι η διαχείριση σε επίπεδο οικοσυστήματος. '
Η δημιουργία περιοχών κλειστών στην αλιεία, η οποία θα εξασφάλιζε την ανεμπόδιστη αναπαραγωγή των ψαριών. Να κλείσει το 20% του Σαρωνικού, για παράδειγμα. Και βέβαια, να υπάρξει παράλληλα μείωση της αλιευτικής προσπάθειας. Δεν αντέχουν οι θάλασσες τόση εκμετάλλευση», καταλήγει ο κ. Στεργίου.
Οπως επισημαίνει στο ΟΙΚΟ η υπεύθυνη της εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον κ. Σοφία Τσενικλή, σήμερα, οι πλήρως προστατευόμενες περιοχές της Μεσογείου αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 1% της θάλασσας, πολύ λιγότερο από το 20% - 50% που συνιστούν οι επιστήμονες. «Θα πρέπει να αλλάξει η όλη αντιμετώπιση της χρήσης των θαλάσσιων πόρων. Να περάσουμε, δηλαδή, από την ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση, σε μία ορθολογική και βιώσιμη διαχείρισή τους, έτσι ώστε, να μπορούν και οι επόμενες γενιές να απολαύσουν τα αγαθά της θάλασσας.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, μέσω της δημιουργίας ενός δικτύου θαλάσσιων καταφυγίων στις ελληνικές θάλασσες. Μια τέτοια κίνηση θα ωφελήσει και την αλιεία, μέσω της αύξησης της ποικιλίας και της ποσότητας των ψαριών μέσα και έξω από τα καταφύγια, τις τοπικές κοινωνίες, προσφέροντας εναλλακτικές πηγές εσόδων από τουριστικές δραστηριότητες που δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον, όπως οι καταδύσεις, η υποθαλάσσια φωτογράφιση, κ.λπ., την εκπαίδευση, από σχολεία, πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα, μιας και τα θαλάσσια καταφύγια αποτελούν τόπο έρευνας και ανακαλύψεων, αλλά και όλους εμάς, αφού και η θάλασσα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη χώρα μας και αποτελεί κομμάτι της ζωής μας και του πολιτισμού μας».
Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, πως έως τότε, οι αρμόδιοι φορείς και κυρίως το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων θα πρέπει να ανέχονται την ασυδοσία όσον αφορά στη διάθεση γόνου στην αγορά. Το «να προσέχουμε για να έχουμε» ταιριάζει γάντι και στην περίπτωση της προστασίας των ιχθυοαποθεμάτων.

Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΟΣΤΙΖΕΙ…

Η αδυναμία προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των ιχθυοαποθεμάτων κοστίζει: Στις 12 Ιουλίου του 2005 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επέβαλε για πρώτη φορά στη Γαλλία «διπλό» πρόστιμο σε μορφή εφάπαξ ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ και σε μορφή περιοδικής πληρωμής ύψους 57.761.250 ευρώ κάθε έξι μήνες που η χώρα δεν θα συμμορφώνεται με τις προηγούμενες εις βάρος της καταδικαστικές αποφάσεις σχετικά με την προστασία των ιχθυοαποθεμάτων.

Η προστασία του γόνου είναι στο χέρι μας!

Η απουσία ελέγχων σε κάθε στάδιο της αλιευτικής παραγωγής (αλιείς, ιχθυόσκαλες, ιχθυοπωλεία, εστιατόρια) έχει μετατρέψει εν πολλοίς τον καταναλωτή, όλους εμάς, σε ρυθμιστές της κατάστασης. Εάν εμείς γνωρίζουμε πότε ένα ψάρι είναι μικρό για κατανάλωση και αντί για το… πιάτο μας θα έπρεπε να βρίσκεται στο νερό, τότε μπορούμε να βοηθήσουμε ώστε η «γονοκτονία» επιτέλους να σταματήσει. Εκτός από τον πίνακα με τα επιτρεπόμενα εμπορεύσιμα μεγέθη ψαριών που παρουσιάζει σήμερα το ΟΙΚΟ, ο καταναλωτής έχει στη διάθεσή του και ένα άλλο εργαλείο ενημέρωσης για τα ψάρια που δεν περιορίζεται σε… συνταγές μαγειρικής. Πρόκειται για την FishBase, την ηλεκτρονική επιστημονική εγκυκλοπαίδεια που αναπτύχθηκε από τον κορυφαίο αλιευτικό βιολόγο Daniel Pauly στα τέλη της δεκαετίας του '80 και σήμερα «τροφοδοτείται» από 8 επιστημονικούς φορείς απ' όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και το Εργαστήριο Ιχθυολογίας του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ.
Η FishBase (θα την βρείτε στην ιστοσελίδα www.fishbase.gr) περιέχει πληροφορίες για περίπου 30.000 είδη ψαριών (τα βασικά της πεδία είναι μεταφρασμένα στα Ελληνικά). Στις ηλεκτρονικές σελίδες της μπορεί κανείς να βρει επιστημονικό υλικό για την εξάπλωση, τη βιολογία, την οικολογία και την εμπορική σημασία των ψαριών, χάρτες εξάπλωσης ειδών, χάρτες και στατιστικές βιοποικιλότητας ανά οικοσύστημα και πολλά άλλα.
Και οι ψαράδες θέλουν πια προστατευόμενες περιοχές!
Οι πρώτοι που αντιλαμβάνονται το κόστος της υπεραλίευσης των ελληνικών θαλασσών είναι βέβαια οι ίδιοι οι αλιείς. Δεν έχουν όμως όλοι το ίδιο μερίδιο ευθύνης. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Oμοσπονδίας Συλλόγων Eπαγγελματικής Aλιείας Περιφέρειας N. Aιγαίου, κ. Δημήτρη Ζάννε, στην παράκτια αλιεία που αντιπροσωπεύει και το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων ψαράδων (19.000 σκάφη), τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται, δηλαδή παραγάδια και δίχτυα, μπορούν να λειτουργούν επιλεκτικά. «Δεν ψαρεύουν τον γόνο ούτε καταστρέφουν το θαλάσσιο περιβάλλον. Αντίθετα, τα 700 περίπου σκάφη (ανεμότρατες και γρι-γρι) της μέσης αλιείας, έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν απίστευτη ζημιά στο θαλάσσιο περιβάλλον. Με τα μέσα που χρησιμοποιούν δεν μπορεί να γίνει διαλογή ειδών αλλά και μεγέθους ψαριών. Ετσι, για κάθε κιλό «εμπορεύσιμο» ψάρι που φθάνει στο τραπέζι μας, πετιούνται στην θάλασσα δεκάδες κιλά «άχρηστων» νεκρών μικρών ψαριών. Το αποτέλεσμα είναι η συνεχής μείωση του πληθυσμού των ψαριών. Εμείς, οι παράκτιοι αλιείες, παρ' ότι ευθυνόμαστε ελάχιστα για την καταστροφή του θαλάσσιου περιβάλλοντος, είμαστε δυστυχώς και οι τελικοί αποδέκτες του όλου προβλήματος».
Γι' αυτό, οι παράκτιοι αλιείς συντάσσονται με τις οργανώσεις και τους επιστήμονες που καλούν την Πολιτεία να ορίσει προστατευόμενες ζώνες στις ελληνικές θάλασσες. «Ως παράκτιοι αλιείς προτείνουμε, έστω και πειραματικά, να δημιουργηθούν ζώνες όπου δεν θα μπορούν να έχουν πρόσβαση οι ανεμότρατες και τα γρι-γρι. Πιστεύω, ότι σε διάστημα 2 - 3 ετών, θα φανούν τα αποτελέσματα. Επίσης, θα πρέπει να οριοθετηθούν, σε συνεργασία και με τους αλιείς, ζώνες στις οποίες να υπάρχει πλήρης απαγόρευση της αλιείας, ώστε να δημιουργηθούν «φυσικά» καταφύγια που θα εφοδιάζουν τις θάλασσές μας με ψάρια».
Χαρακτηριστικό είναι η περίπτωση της Ζακύνθου. Η απαγόρευση της αλιείας στα όρια του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου ξεσήκωσε στην αρχή θύελλα αντιδράσεων από τους παράκτιους αλιείς του νησιού. Σήμερα, που τα παράκτια αλλά και τα βενθοπελαγικά ιχθυοαποθέματα της Ζακύνθου φαίνεται ότι σιγά σιγά «ανακάμπτουν», οι ψαράδες είναι οι πρώτοι που στηρίζουν την επέκταση της ζώνης απαγόρευσης στο 20% - 30% της έκτασης που αλιεύεται στην περιοχή.

Φίλοι καλημέρα 

Αγαπητέ φίλε Χρήστο δεν ξέρω πότε γράφτηκε το συγκεκριμένο άρθρο που ανέβασες απο τους αγαπητούς δημοσιογράφους που έκαναν τον κόπο και ασχολήθηκαν, αλλά απλά θα σου πώ - αν και το ξέρεις καλά και ο ίδιος - πως μερικοί ανακαλύπτουν ξανά τον 'τροχό' με πολύ μέγαλη καθυστέρηση, και ενίοτε μου περνάει απο το μυαλό πως όλλα αυτά που κατά καιρούς γράφονται αποσπασματικά σε κάποιες εφημερίδες η περιοδικά, δεν έχουν άλλο σκοπό και στόχο παρά να γεμίσουν τα φύλλα, και όχι για να προβάλλουν το θέμα και να ενημερώσουν πραγματικά, και αυτό μπορώ να το στηρίξω στο γεγονός που συμβαίνει σήμερα με τους απεργούς πείνας έξω απο το Υπουργείο, που είναι τα ΜΜΕ ; ποιός ασχελείται ;είδες εσύ πουθενά να γράφεται η να αναφέρεται κάτι σχετικό; είδες κάποιο απο τα τηλεοτπικά κανάλια να ανέφεραν το γεγονός έστω και στα 'ψιλά' ; εγώ ούτε είδα ούτε άκουσα, κι'αν κάποιοι δημοσιοφράφοι - η οποιοσδήποτε άλλος - αποσπασματικά και κατά καιρούς ανακαλύπτουν αυτό που εδώ και πάρα πολλά χρόνια συμβαίνει, και κάποιοι το φωνάζουμε δεκαετίες τώρα σε 'ωτα μη ακουόντων 'ότι το μαριδάκι, η αθερίνα, και τόσα άλλα είδη ψαριών φτάνουν στις αγορές σε παράνομα μεγέθη, δεν είναι κακό που το ανακάλυψαν τώρα - κάλιο αργά παρά ποτέ -  αλλά είναι κακό να ασχολούνται με τέτοια θέματα μόνο και μόνο για να γεμίζουν σελίδες, διότι όπως και τότε στην Ρόδο - που εσύ και κάποιοι άλλοι είσασταν παρών και δίνατε μάχη, και κάποιοι άλλοι στο Ρέθυμνο έκαναν το ίδιο, που ήταν τα ΜΜΕ και οι παραπάνω δημοσιογράφοι να στηρίξουν τον αγώνα με την εξουσία που διαθέτουν μέσα απο την πένα τους, ειλικρινά εκνευρίζομαι να διβάζω πως  : Eίναι βέβαιο πως σε όλους έχει συμβεί. Κάποιο βράδυ του καλοκαιριού, στην παραλιακή ψαροταβέρνα ο σερβιτόρος να ανακοινώνει με υπερηφάνεια ότι το μενού έχει αθερίνα, γόνο, ψιλό μαριδάκι, ψιλή κουτσομούρα και γαριδάκι τηγανητό. Και ελάχιστοι από εμάς να συνειδητοποιούμε ότι παραγγέλνοντας κάποιο από τα παραπάνω -νόστιμα ομολογουμένως- εδέσματα γινόμαστε συνένοχοι στην «γονοκτονία» που συντελείται στις ελληνικές θάλασσες. Για την ακρίβεια ότι όχι μόνο δεν θα έπρεπε να παραγγείλουμε κάποιο από αυτά τα πιάτα, αλλά αντίθετα να καλέσουμε τον υπεύθυνο του καταστήματος και να του επιστήσουμε την προσοχή ότι τόσο η αλιεία όσο και η διάθεση αλιευμάτων κάτω από ένα συγκεκριμένο μέγεθος αποτελεί αδίκημα!  .

Αγαπητέ φίλε Χρήστο, και φίλοι συναλιευτές, δεν λύνεται το πρόβλημα με διαμαρτυρίες του 'καναπέ', ούτε με λίγες αράδες σε κάποια φύλλα, ο Υπουργός όπως διαπιτώνουμε τηρεί 'σιγήν υχθίως' για το θέμα και δείνει την μιά αναβολή πίσω απο την άλλη, δηλ κοινώς, μας δουλεύει 'ψιλό γαζί' , εδώ αγαπητέ φίλε Χρήστο θα ήθελα να δω τους παραπάνω δημοσιογράφους να πέρνουν θέση και να κάνουν 'ρόμπα' τον κάθε υπουργό που προβαίνει σε τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες, εδώ θα ήθελα να δω την οικολογική τους συνείδηση και το πως στιρίζουν έμπρακτα τό θέμα με το οποίο καταπιάστηκαν - και μάλλον δεν θα το ξανακαταπιάσουν ποτέ πιά - είμαι σίγουρος πως κι'εσύ όπως κι'εγώ, και όπως και πολλοί άλλοι φίλοι ξέρουμε καλά τι συμβαίνει, δεν περιμένουμε απο κάποιους 'περιστασιακούς' να μας πουν ποιό και πού είναι το πρόβλημα με τις θάλασσες και τους υδρόβιους οργανισμούς, απλά γιατί εμείς όλλοι είμασται πολλά χρόνια δίπλα στο κύμα, και βιώνουμε απο πρώτο χέρι την καταστροφή, εν τούτοις και πριν παρεξηγηθώ, ξαναλέω,.......κάλιο αργά παρά ποτέ.

Τώρα όσον αφορά τους ελέγχους απο τις κρατικές υπηρεσίες....τι να πω, εδώ η προϊσταμένη αρχή που είναι το υπουργείο σφυρίζει αδιάφορα και δίνει εντολή όχι να γίνονται έλγχοι, αλλά αντιθέτως να μην γίνονται, γιατί με τους ελέγχους στις ψαραγορές θα καταφανεί όλλη η διαφθορά του υπουργείου και του ίδιου του υπουργού που συναινεί σε παράνομες νομοθετίσεις υπέρ των 'φίλων ' του Τρατάρηδων και των ολίγων συμφερόντων που αυτοί εκπροσωπούν, και όλλη αυτή η πάράνομη 'παρέα' είς βάρος των Ελληνικών θαλασσών και τούτης της δίσμοιρης της χώρας.

Τελειώνοντας θα ήθελα να κάνω και μιά πρόταση με αφορμή τις αναβολές και τις υπεκφυγές του Υπουργού για συνάντηση με τους απεργούς, να αρχψίσουμε όλλοι να βομβαρδίζουμε με φαξ διαμαρτυρίας το γραφείο του υπουργού, ΟΛΛΟΙ όμως.Εγώ το έχω ήδη κάνει απο την Πέμπτη. με την παρακάτω επιστολή μου.

Φιλικά
Βασίλης

---

Προς Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης

Υπ’ όψιν Υπουργού Κου : Αλ.Κοντό

Κύριε Υπουργέ :
Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ να σας εκφράσω την έντονη διαμαρτυρία μου και αγανάκτησή μου σχετικά με θέμα που σας αφορά, και συγκεκριμένα με το Θέμα της απαγόρευσης των Τρατών για ψάρεμα στην απόσταση του 1,5 (ενάμισι μιλίου )  από τις ακτές.
Ένα θέμα που εδώ και χρόνια με την ανοχή των κυβερνήσεων και με την παντελή αδιαφορία των αρμοδίων υπουργών, καταστρέφονται συνειδητά οι Ελληνικές θάλασσες, δεν έφτανε αυτό, αλλά εσείς ο ίδιος συνεισφέρατε τα μέγιστα στην παραπάνω καταστροφή οριοθετώντας – παρανόμως – το 1 (ένα) μίλι από τις ακτές, έστω και μετά από πιέσεις, δεχτήκατε την Ευρωπαϊκή νομοθετική ρύθμιση, να επαναφέρεται το 1.5 μίλι – αν και επιβάλλεται η παντελώς κατάργηση αυτών των ‘’εργαλείων’’-  εσείς και το υπουργείο σας αγνοείτε τεχνηέντως την ίδια σας την απόφαση, και κωλυσιεργείτε την εφαρμογή της.

Οι απεργοί ψαράδες βρίσκονται έξω από την πόρτα του υπουργείου σας αλλά εσείς απαξιώνετε να τους την ανοίξετε και να συνομιλήσετε μαζί τους, τους κοιτάζετε αφ’ υψηλού και με περιφρόνηση – άλλωστε το καυχιέστε πως κάποιους από αυτούς τους πετάξατε έξω με τις κλωτσιές – αλλά πώς να δεχτείτε να συνομιλήσετε με τους απεργούς όταν αυτά που σας ζητούν έρχονται σε οξεία αντίθεση με αυτά που εσείς θέλετε να ‘’προστατέψετε’’ δηλαδή τα συμφέροντα των ανθρώπων που καταστρέφουν τις θάλασσες μας και οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια τον θαλάσσιο πληθυσμό στον αφανισμό του. 


Κύριε Υπουργέ :
Ο θαλάσσιος πλούτος της χώρας δεν ανήκει σε κανέναν μας – ούτε και σε σας – και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τον καταστρέφει, πόσο δε μάλλον κάποιος υπουργός ο οποίος ψηφίστηκε από τον Ελληνικό λαό για να προστατεύει τα συμφέροντά του, και τα συμφέροντα της χώρας την οποία ορκίστηκε να υπηρετεί με ‘’σθένος’’, Κύριε Υπουργέ, ο λαός έδειξε ξεκάθαρα πως δεν ξεχνά πια, μην συνδέσετε το όνομα σας με την καταστροφή των θαλασσών μας, αλλά αντίθετα, ας είστε αυτός που θα την προστατέψει, αυτός που θα λέμε μετά από χρόνια πως έβαλε έστω ένα λιθαράκι να σωθεί το θαλάσσιο οικοσύστημα, άλλωστε και τα δικά σας παιδιά και εγγόνια θα χαρούν αυτό που τώρα πάει να καταστραφεί εντελώς από την μόλυνση, την υπεραλίευση, και την αδιαφορία.

Η απόφαση είναι – δυστυχώς – στα δικά σας χέρια, όμως να ξέρεται πως
Χιλιάδες από εμάς, θα μας βρείτε αντιμέτωπους αν τελικά ενεργήσετε με την λογική που μέχρι τώρα ακολουθείτε.

Με αγανάκτηση.
Βασίλειος Βλάσσης
     

       

...Και τα τηλέφωνα με τα fax για όποιον ενδειαφερόμενο
Εγώ το έστειλα σε όλλα τα fax τους.


Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
κ. Αλέξανδρο Κοντό
Αχαρνών 2  - Αθήνα (γραφείο 501)
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
                                                                                         
                                        Τηλέφωνα                  FAX
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΔΡΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑ           210 212 4394 210  5237904
ΤΟΜΑΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ 210 212 4388 210  5237904
ΔΑΡΔΑΝΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 210 212 4392 210 5237904
ΤΖΕΒΕΛΕΚΙΔΟΥ ΓΙΩΤΑ 210 212 4392 210 5237904
ΝΤΟΥΤΣΗ ΕΙΡΗΝΗ 210 212 4392 210 5237904
ΜΑΡΑΓΓΟΥΛΗ ΑΛΚΜΗΝΗ 210 212 4392 210 5237904
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ    
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ ΣΟΦΙΑ 210 212 4415  
ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ 210 212 4381  
ΜΠΑΘΡΕΛΟΥ ΜΑΡΙΑ 210 212 4380  
ΓΙΑΝΝΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 210 212 4376  
ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ :
ΙΑΤΡΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 210 212 4312 - 4363