Κοιτώντας μέσα σου……..
Άλλος ένας χρόνος σε λίγες μέρες τελειώνει, και όπως γίνεται πάντα θα δώσει την θέση του στο νέο χρόνο, μια αέναη κίνηση του χρόνου στους αιώνες.
Στέκομαι δίπλα στο αναμμένο τζάκι κοιτάζοντας το παιχνίδισμα της φλόγας, σκέπτομαι, .....σκέπτομαι όσα συνέβησαν μέσα στο χρόνο που σε λίγο τελειώνει, τις χαρές που μου έδωσε, τις πίκρες που μου άφησε, τα λιγοστά ψαρέματα που δυστυχώς μπόρεσα να κάνω – αν και τα σχέδια μου ήταν διαφορετικά – αλλά δεν πειράζει, από υγεία ευτυχώς τα πήγαμε καλά, δεν είχαμε σοβαρά περιστατικά, κάποιο μικρό διαστρεματάκι στην μπάλα, αλλά αμελητέο, με την δουλειά δεν έγινε καμιά σημαντική αλλαγή – άλλωστε και η κατάσταση δεν βοηθούσε ιδιαίτερα – στις ‘’σχέσεις’’ φιλικές, συγγενικές, και επαγγελματικές είχαμε κάποιες αλλαγές, είχαμε αρραβωνιάσματα με τα ανίψια, γάμους – μεγαλώνει το σόι – βρέθηκα με κάποιους παλιούς φίλους που είχα χρόνια να δω και χάρηκα ιδιαίτερα που τους συνάντησα, κάποιοι είναι ήδη παππούδες, κάποιοι άλλοι δεν τα κατάφεραν με το γάμο τους– έτσι τα φέρνει η ζωή – κάποιοι άλλοι έχουν μεγαλουργήσει, και κάποιοι – για μένα και οι πιο τυχεροί – άφησαν την πρωτεύουσα και εγκαταστάθηκαν στα ‘’ πάτρια εδάφη ‘’
Κοιτώντας μέσα μου, νοιώθω χαρούμενος που κάποια γεγονότα που συνέβησαν με έκαναν να αισθανθώ ‘’ζωντανός’’ παθιάστηκα με το θέμα των τρατών και ‘’ενεργοποιήθηκα’’ ξύπνησα λίγο, σηκώθηκα από τον ‘’καναπέ’’ μου, με αφορμή αυτά, γνώρισα νέους ανθρώπους, και χαίρομαι που τους γνώρισα, κοιτώντας μέσα μου, τώρα στο τέλος της χρονιάς που φεύγει, νοιώθω την ανάγκη να πω ένα ευχαριστώ σε όλους όσους με έκαναν να νοιώσω χαρούμενος, σε όλους όσους με ‘’ανέχτηκαν’’ και συγχώρεσαν την όποια ‘’απρεπή’’ συμπεριφορά μου, ένα ευχαριστώ στην οικογένειά μου που πάντα είναι δίπλα μου σε χαρές και σε λύπες, κοιτώντας μέσα μου, θέλω επίσης να ζητήσω συγνώμη από όσους άθελά μου ίσως πίκρανα και στεναχώρησα.
Ξέρω πως δεν με ακούν, αλλά δεν έχει και τόση σημασία, αρκεί που το ξέρω εγώ, και που νοιώθω την ανάγκη να το κάνω ακόμα και σιωπηλά, νομίζω πως το να κοιτάζω μέσα μου, να αποδέχομαι πράγματα και καταστάσεις, με βοηθάει να γίνομαι καλύτερος, νοιώθω μια περίεργη όμορφη ικανοποίηση, σαν να εξομολογούμε δημόσια.
Πραγματικά…….κοιτώντας μέσα μου δύο λέξεις αυτή την στιγμή έχουν την μεγαλύτερη σημασία, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ΣΥΓΝΩΜΗ.
