Χάντρες, καθρεφτάκια και διαγραφή χρεών
Ο παρουσιαζόμενος πόλεμος έναντια στη φτώχεια είναι τελικά άλλος ένας πόλεμο ενάντια στον ορθολογισμό. Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτό που ζητάνε οι λαοί του Τρίτου Κόσμου, δεν είναι η -σταγόνα στον ωκεανό- ελεημοσύνη μας, αλλά την δυνατότητα να αναπτύξουν τις δικές τους οικονομικές δυνατότητες. Και αυτό που χριεάζονται από μας δεν είναι ούτε συναυλίες, ούτε συναισθηματισμούς, ούτε πολέμους ενάντια στη φτώχεια. Ας πάψουμε επιτέλους να τους αντιμετωπίζουμε τους πολίτες του Τρίτου Κόσμου ως άχρηστους, κάφρους ιθαγενείς που μπορούμε να κοροϊδεύουμε με "συμπαράσταση", χάντρες και καθρεφτάκια. Αυτό που χρειάζονται οι άνθρωποι είναι ανοιχτές αγορές και ελεύθερη πρόσβαση για προϊόντα τους.
Δεν είναι τυχαίο που οι χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής έχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά κοινής γνώμης υπέρ της παγκοσμιοποίησης. Μόνο αν επιτρέψουμε την ελεύθερη εισαγωγή των κατά βάση αγροτικών προϊόντων τους μπορούμε να θέσουμε σε ανατυξιακή τροχιά τις οικονομίες τους. Δίνοντας χρήματα για να ενισχύσουμε την παραγωγική τους βάση, όχι τους καταπιεστές δικτατορίσκους ή οικονομικές ολιγαρχίες που παρασιτούν χάρη στην κρατική εύνοια.
