Ερώτηση Απαράδεκτη κατάσταση στο Μέτσοβο

Αγαπητοί φίλοι επικοινωνώ για πρώτη φορά ως νέο μέλος. Για να είμαι ακριβής δεν είμαι απλά νέο μέλος αλλά και νέος "ψαράς" μιάς και ξανάπιασα φέτος αγκίστρι μετά από πάνω από 30 χρόνια που τα είχα παρατήσει.
Το ξεκίνημα έγινε στην Αργολίδα και τα καλάμια μείνανε στο αυτοκίνητο. Έτσι όταν βρέθηκα για τις φετεινές διακοπές στη Βόρεια Πίνδο είπα να ασκηθώ στον Αώο και στη λίμνη Πηγών Αώου. Το αποτέλεσμα όπως καταλαβαίνετε ήταν φτωχό. Ειδικά όταν το σύγκρινα με τα ψάρια που έπιαναν οι εκατοντάδες ψαράδες που ήταν εγκατεστημένοι στη λίμνη από το πρωί ως το βράδυ.

Να σας περιγράψω λοιπόν τη κατάσταση.
Εμείς βρεθήκαμε στη λίμνη οικογενειακώς για να περάσουμε τη μέρα μας κάνοντας πικ-νικ και κολυμπωντας. Είδα τους άλλους να ψαρεύουν και ψάρεψα κι εγώ. Η πρώτη εντύπωση από την κατάσταση ήταν απογοητευτική. Τα σκουπίδια κάθε είδους μέσα κι έξω από το νερό έκαναν τον τόπο να θυμίζει χωματερή. Τρομάξαμε να βρούμε μια γωνίτσα που να μη σιχαινόμαστε να καθήσουμε. Ακόμη και τώρα, δυο μήνες αργότερα, που έχω διαβάσει κάποια πράγματα στο φόρουμ, δυσκολεύομαι να περιγράψω τη κατάσταση που αντικρύσαμε. Η κόρη μου που έχει συνηθίσει να μαζεύει όπου πηγαίνουμε ότι αδέσποτο σκουπίδι υπάρχει για να το πετάξει, αναγκάστηκε να σταματήσει γιατί θα χρειαζόταν φορτηγό μόνο για τα σκουπίδια του κολπίσκου που βρισκόμαστε. Και οι ποικιλία των σκουπιδιών ήταν απίστευτη. Κάθε είδους πλαστικές και χάρτινες σακκούλες, πετονιές, σχοινιά, δίχτυα, πλαστικά πλέγματα, κάθε είδους γύάλινα ή πλαστικά μπουκάλια, ποτήρια καφέ, πιάτα, αποφάγια, πλήθος σπασμένα αυγά, σάπια κομμάτια από κοτόπουλα δεμένα με σχοινιά και αφημένα μέσα στη λίμη, πλήθη από κονσέρβες και είδη συσκευασίας κάθε τύπου. Βρήκα μέχρι και κουτιά από Lexotanil. Τρώνε τα ψάρια Lexotanil; Χωρίς καμμιά αμφιβολία τον σκουπιδότοπο το έχουν δημιουργήσει οι ψαράδες. Κοντά μας βρίσκονταν 3 ψαράδες οι οποίοι φεύγοντας άφησαν πίσω του τόσα πολλά σκουπίδια που ήταν αδύνατο σε εμάς (5 ενήλικες και 2 μικρά παιδιά) να τα μαζέψουμε για να τα πάρουμε μαζί μας. Πραγματικά απιστευτό. Όταν τους είπα ευγενικά ότι θα πρέπει να προσέχουμε να μη λερώνουμε τον τόπο, με αντιμετώπισαν με καταφανή περιφρόνηση και η μόνη τους απάντηση ήταν η φράση "άντε γειά".
Το δεύτερο και σημαντικώτερο όμως θέμα σε σχέση με τους ψαράδες στη λίμνη Πηγών Αώου έχει να κάνει με τη ποσότητα των ψαριών που έπαιρναν μαζί τους. Χωρίς υπερβολή ο κάθε ένας από αυτούς τους τρεις όταν έφυγαν λίγο πριν βραδιάσει πήρε μαζί του από ένα μεγάλο τσουβάλι ψάρια. Οι δύο από αυτούς ήταν ηλικιωμένοι και δυσκολεύονταν να τα σηκώσουν. Ήταν τόσο βαριά που τους λυπόμασταν και αναρωτηθήκαμε μήπως πάμε να τους βοηθήσουμε να τα σηκώσουν. Μαζί με το θαυμασμό βέβαια αυτόματα μας ήρθε και το ερώτημα για το τι τα κάνουν και για τον αν τα ψάρια της λίμνης είναι ατέλειωτα. Όσο αφορά το τι τα κάνουν, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ακόμη κι αν έτρωγαν ψάρι κάθε μέρα, η ψαριά τους έφτανε για μήνες. Άν δεν ταίζουν όλο το χωριό, τότε σίγουρα τα πάνε για πούλημα. Όσο για το "ατέλειωτα" κάναμε ένα απλό πολλαπλασιασό και είδαμε ότι αν κάθε μέρα ο καθε ένας από τους εκατοντάδες (χωρίς υπερβολή) που ψαρεύουν, φεύγει με 30-50 κιλά ψάρια, τότε που θα πάει αυτό; Σύμφωνα με αυτά που είδαμε, όλοι αυτοί οι εκατοντάδες "ερασιτέχνες", κάθε μέρα έβγαζαν από τη λίμνη κάποιους τόνους ψάρια. Όλη αυτή η κατάσταση μου φάνηκε υπερβολική αλλά δεν γνώριζα τότε ότι είναι και παράνομη. Όταν επιστρέφοντας το έψαξα, είδα ότι επιτρέπεται να παίρνει κανείς είτε μέχρι 2 κιλά είτε μέχρι 3 ψάρια. Αν το ήξερα ίσως τους είχα αντιμετωπίσει διαφορετικά. Αλήθεια ξέρει κανείς να μας πει ποιός έχει υποχρέωση να επέμβει σε περίπτωση καταγγελίας; Παίρνουμε την αστυνομία ή κάποια άλλη υπηρεσία; Και αν διαπιστωθεί η παράβαση ποιές είναι οι επιπτώσεις; Υπάρχει πρόστιμο; Κατάσχονται τα εργαλεία; Κατάσχεται το αυτοκίνητο που κουβαλάει τα "κλεμμένα" ψάρια;

Η λίμνη Πηγών Αώου είναι ένας υπέροχος τόπος με εξαιρετικά εύκολη πρόσβαση που βρίσκεται μέσω της Εγνατίας πολύ κοντά σε μεγάλα αστικά κέντρα, δίπλα σε ένα εξαιρετικό τουριστικό προορισμό (Μέτσοβο) και σε απόσταση αναπνοής από το Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου (Βάλια Κάλντα). Αντί λοιπόν να αφήνεται να καταστρέφεται από 500 αλήτες ψαράδες, θα μπορούσε να μετατραπεί μέσω του τουρισμού στη κότα με τα χρυσά αυγά για την τοπική κοινωνία.

Επειδή είμαι από αυτούς που αγαπούν το βουνό και το προτιμώ από τη θάλασσα για τις διακοπές μου, αναρωτήθηκα τι γίνεται σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και πως αντιμετωπίζεται εκεί το ψάρεμα ως τουριστικό προιόν. Πρώτα απ' όλα είδα ότι δεν υπάρχει καμμιά προηγμένη τουριστικά χώρα στην οποία το ψάρεμα να μην αποτελεί σημαντικό τουριστικό προιόν και να μην ελέγχεται αυστηρά. Οι κάποιες φορές πανάκριβες άδειες θεωρούνται κάτι δεδομένο. Ενω εδώ η ανεξέλεγκτη κατάσταση οδήγησε τις αρχές να απαγορεύσουν πέρυσι για όλη τη χρονιά το ψάρεμα στη λίμνη πηγων Αώου για να ανακάμψει η ιχθυοπανίδα από τα τσακάλια που την κατέστρεφαν. Σκεφτείτε λέω λοιπόν εγώ, να ήμουν επιχειρηματίας του τουρισμού και να είχα επενδύσει στη προσέλκυση τουριστών για ψάρεμα στη λίμνη Πηγών Αώου. Και ξαφνικά να απαγορευόταν το ψάρεμα για να ανκάμψει η λίμνη από τα λαμόγια. Θα καταστρεφόμουν. Αν υποθέσουμε φυσικά ότι θα υπήρχε έστω και ένας ξένος ψαράς-τουρίστας που θα ερχόταν, θα έβλεπε την απίστευτη βρώμα, θα έβλεπε την απίστευτη περιφρόνηση στη φύση-ιχθυοπανίδα, και δεν θα έφευγε την άλλη μέρα το πρωί φροντίζοντας βέβαια να μεταφέρει τα χάλια μας σε όλη την Ευρώπη.

Για να επιβεβαιώσω τις σκέψεις μου μπήκα στο google και έκανα αναζήτηση της φράσης "fishing vacations in ..." αλλάζοντας κάθε φορά τη χώρα (Greece, France, Spain, Italy, κλπ). Κάντε το κι εσείς. Κι αν τα αποτελέσματα για τις προηγμένες δυτικές χώρες είναι τα αναμενόμενα, πως σας φαίνονται τα αποτελέσματα για τη Βουλγαρία ή την Τουρκία που όπως φαίνεται είναι έτη φωτός μπροστά από εμάς στον αλιευτικό τουρισμό και στη προστασία του περιβάλλοντος;

ΥΓ. Ότι ψάρι έπιασα στις φετινές διακοπές επέστρεψε πίσω στη λίμνη ή το ποτάμι. Όχι τόσο γιατί ασκώ την αθλητική αλιεία για την οποία πρωτάκουσα μετά την επιστροφή μου, όσο γιατί δεν υπήρχε η ανάγκη για τρόφιμα αλλά ούτε και η υποδομή για μαγειρέματα. Και μου φαινόταν τρελό να κρατήσω ψάρια που τελικά θα πετούσα.