Ερώτηση Ποδόσφαιρο

Τα έντεκα πρωταθλήματα ο Ολυμπιακός «καλώς» τα πήρε. Και για το δωδέκατο που του ξέφυγε δεν φταίει ο Ολυμπιακός. Φταίει ως γνωστόν ο κύριος Δούρος. Ο,τι πει ο πρόεδρος-γκανιάν. Επίσης, εκείνο το ματς με τον Πανιώνιο «καλώς» παίχτηκε στον αγωνιστικό χώρο και δεν κρίθηκε στα χαρτιά. Αλλά τούτο εδώ με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, μολονότι χάθηκε στον αγωνιστικό χώρο, «καλώς» παίχτηκε στο CAS. Διότι «υπάρχουν και κανονισμοί». Ξανά ό,τι πει ο πρόεδρος.

Η ρητορική του Σωκράτη Κόκκαλη είναι δύσκολο πλέον να περιέχει στοιχεία αληθινής έκπληξης. Είναι και ανιαρό να τα βάζει κανείς μαζί της. Ο Σωκράτης Κόκκαλης σε είκοσι μέρες κλείνει τα 69 χρόνια του. Να τα χιλιάσει, αλλά δεν έχει πολλή πλάκα να κοντράρεις έναν 69χρονο που παλιμπαιδίζει...

Το ελληνικό ποδόσφαιρο υπήρξε περίπου από τα γεννοφάσκια του κυρίως προεδροκεντρικό. Οι εποχές των συλλόγων ορίζονται στην ιστορία κατά κανόνα από το όνομα του εκάστοτε προέδρου. Εποχή Καμπάνη, Γουλανδρή, Παντελάκη, Μπάρλου, Νταϊφά, Βαρδινογιάννη, Μελισσανίδη, Κόκκαλη... Στην Αγγλία (για την κατανόηση της αντιδιαστολής) λένε εποχή Μπάσμπι, Σάνκλι, Πέισλι, Φέργκιουσον, Βενγκέρ... Δεν υπάρχει σ' αυτό εξ ορισμού καλό ή κακό. Και η (πρώτη) μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης ήταν του Μπερναμπέου. Αλλα η Dream Team της Μπαρτσελόνα ήταν περισσότερο του Κρόιφ, παρά του Νούνιεθ. Η Ιντερ των 60s, περισσότερο του Ελένιο Ερέρα, παρά του (πατέρα) Μοράτι. Η Αντερλεχτ που μεγαλούργησε στα 70s ήταν του Βαν ντεν Στοκ. Η Μπενφίκα όμως ήταν του Εουσέμπιο. Αλλά η Γιούβε του Ανιέλι. Εχει να κάνει, όπου δεν επικρατεί η παγιωμένη παράδοση, με τον όγκο της προσωπικότητας.

Ο Ολυμπιακός είναι 100% του Κόκκαλη. Οπου κυριαρχεί το προεδροκεντρικό μοντέλο, δεν ξενίζει όσο θα ξένιζε (για την ακρίβεια, θα έμοιαζε εξωκοσμικό φαινόμενο) π.χ. το να έβγαινε ο ιδιοκτήτης της Γιουνάιτεντ, ο Γκλέιζερ, να κόμπαζε για την υπεροχή του κλαμπ έναντι του ανταγωνισμού και να προχωρούσε σε... δωρεάν μαθήματα πρωταθλητισμού στον Πίτερ Χιλ-Γουντ της Αρσεναλ ή (σε νουθεσίες, πώς δεν θα τους φάνε τα λεφτά οι γύρω-γύρω που θα βρουν έδαφος και θα την πέσουν) στους Αμερικανούς της πολυμετοχικής Λίβερπουλ. Πέρα από το μοντέλο, ο Σωκράτης Κόκκαλης έχει άλλον ένα λόγο που ενθαρρύνεται να το κάνει. Η Ελλάδα -δεν είναι η μοναδική χώρα που αντιμετωπίζει διαφθορά στο ποδόσφαιρο, ωστόσο- είναι η μοναδική δυτικοευρωπαϊκή χώρα, όπου η διαφθορά, καθότι πρακτικά ανέλεγκτη και ως εκ τούτου διαχρονικά ατιμώρητη, όχι απλώς δεν απαξιώνεται, αλλά παίρνει διάσταση μαγκιάς.

Ο μάγκας λοιπόν λέει ό,τι θέλει. Και πάλι... μάγκας είναι, αφού φέρνει αποτέλεσμα. Διότι, εκτός από προεδροκεντρικό, το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι και (εξόχως) αποτελεσματοκεντρικό. Οποιος έχει το αποτέλεσμα... δικαιούται διά να ομιλεί. Οι άλλοι οφείλουν να (υπ)ακούν και να μαθαίνουν. Θα μπορούσε να το κάνει φέτος στη Β' Εθνική πατώντας στο ράλι της μετοχής του Πανσερραϊκού και ο Πέτρος Θεοδωρίδης. Πράγμα που δεν θα ήταν το μεγαλύτερο κακό! Το τέλος της λογικής θα ήταν να το έκαναν οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές της χρονιάς στη Γ' Εθνική. Στον Βορρά ο αγλαός Μάκης Ψωμιάδης, στον Νότο ο («διαβόητος» κατά το κλισέ των δελτίων ειδήσεων) κύριος Τσακογιάννης.

www.exedrasports.gr/default.asp?pid=71&artid=2058&catid=92

Και τώρα τι θα κάνουμε ρε παιδιά? Χαθήκαμε, θα μας φύγει κι ο Ριβάλντο....

Και τώρα τι θα κάνουμε ρε παιδιά? Χαθήκαμε, θα μας φύγει κι ο Ριβάλντο....

ΥΠΟΜΟΝΗ Χρήστο.

Όταν μια ομάδα έχει αμέτρητες ευκαιρίες σε ένα ματς - τελικό, και δεν καταφέρει να νικήσει και πάει παράταση ή πέναλτι 99% το έχασε.

Αυτό έπαθε και η ΑΕΚ.
Την ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ να παίξει κάποια παιχνίδια που έπρεπε να παίξει ο γαύρος και την πήρε η κατρακύλα.

Περαστικά μας.

ΥΓ.: Να μας ζήσει ο χαζοχαρούμενος 69άρης. 

ΥΓ.: Να μας ζήσει ο χαζοχαρούμενος 69άρης. 

Ποιος είναι πάλι αυτός?

Η ρητορική του Σωκράτη Κόκκαλη είναι δύσκολο πλέον να περιέχει στοιχεία αληθινής έκπληξης. Είναι και ανιαρό να τα βάζει κανείς μαζί της. Ο Σωκράτης Κόκκαλης σε είκοσι μέρες κλείνει τα 69 χρόνια του. Να τα χιλιάσει, αλλά δεν έχει πολλή πλάκα να κοντράρεις έναν 69χρονο που παλιμπαιδίζει...


www.exedrasports.gr/default.asp?pid=71&artid=2058&catid=92

Μου φαίνεται πως ο Άρης δεν είχε νικήσει καμία μεγάλη ομάδα και έβγαλε όλα τα σπασμένα σήμερα!
Όσο για τον τελικό, ΔΑΓΚΩΤΟ Μαντσεστερ, αλλά όπως πολύ σωστά προανέφερε ο Χάρης, υπάρχει και ο παράγοντας Αμπράμοβιτς...


Υ.Γ.Για τον ακατανόμαστο (βλέπε Κόκκαλη) δεν θα πω πολλά...Μόνο ένα..ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ ...Πάμε φουλ για περισσότερες 4άρες με Σεγκούρα και πάμε ακόμα πιο φουλ να επανέλθουμε στις άθλιες προ-Ίβιτς μεταγραφές...Μπράβο μας...

Κι εγώ πιστεύω οτι θα το πάρει η Μάντσεστερ, όχι οτι η Τσέλσι δεν είναι καλή αλλά οι άλλοι δεν παίζονται. Μάλιστα είναι και το φαβορί για το αγγλικό πρωτάθλημα.

Ενα θα σας πω αφου δεν ειναι η ομαδαρα στον τελικο ας το παρει οποιος να ναι!!

                                [glow=red,2,300]LIVERPOOL[/glow]

Βάλε μέσα το Νίνη, αυτή η ιστορία έχει καταντήσει αηδία...

Η μία απλή και στερεότυπη απάντηση

Θυμάμαι δυο-τρεις συνεντεύξεις του Κόκκαλη πολύ καλύτερες. Κάποτε σε μια συνέντευξη στο SuperSport και στον Νίκο Καραγιαννίδη επιτέθηκε εναντίον δημοσιογράφων, αποκαλύπτοντας ότι πρόκειται για άνθρωπο που σχεδόν την καταβρίσκει με την παραφιλολογία των αθλητικών εφημερίδων. Σε μια εμφάνισή του πριν από χρόνια στην ΕΠΑΕ, όταν εξαιτίας της κατάρρευσης του Alpha Digital είχε ζητήσει να μειωθούν στο μισό τα συμβόλαια των ποδοσφαιριστών, είχε βγάλει όλη την αγωνία του για την τύχη των επενδυτών του ελληνικού ποδοσφαίρου -αν θυμάμαι καλά, είχε τότε μοιραστεί τους προβληματισμούς του με τον Αχιλλέα Μπέο και τον Μάκη Ψωμιάδη, με τους οποίους είχε βγάλει και φωτογραφία. Είχε, επίσης, προκαλέσει τεράστιες εντάσεις η ομιλία του κατά των Παναθηναϊκών, που στην Ευρώπη κάθονται «κότες» και στην Ελλάδα διαμαρτύρονται στους διαιτητές. Προχθές δεν είπε τίποτα καινούργιο. Δεν θα ήθελα ποτέ να του κάνω κάποια ερώτηση, αλλά θα πλήρωνα να τον ακούσω να μιλάει π.χ. για τι πρέπει να κάνουν οι άλλοι για να κερδίσουν το πρωτάθλημα. Εχω δε την υποψία ότι η απάντησή του θα ήταν να βρουν έναν Κόκκαλη.

Τζόγος

Ο Κόκκαλης είναι ο πρώτος παράγοντας που θυμάμαι που πλασάρει τόσο ωραία το «εγώ» του. Το σύμπαν του Ολυμπιακού κινείται αποκλειστικά γύρω του. Πριν από ένα χρόνο έδιωχνε τον Ριβάλντο και ξεσήκωνε τον κόσμο εναντίον του, φέτος ο ίδιος κόσμος τον αποθεώνει και βρίζει τον Βραζιλιάνο. Το μόνο που θα έλειπε για να αποδειχτεί ότι ο Κόκκαλης κάνει ό,τι γουστάρει είναι να τον πάρει τον «Ρίμπο» πίσω και να βάλει τον κόσμο που τώρα τον βρίζει να τον αποθεώσει. Είναι λίγο δύσκολο, αλλά όχι απίθανο ως εξέλιξη.

Υπερβολή

Κάποιος μπορεί να πει ότι υπερβάλλω. Μπορεί. Ομως η ίδια η πραγματικότητα λέει τελείως άλλα πράγματα. Ο Κόκκαλης π.χ. έχει πάρει τρεις φορές προπονητή τον Αλέφαντο στον Ολυμπιακό -έναν άνθρωπο που θυμίζω ότι όταν έφυγε την πρώτη χρονιά έβριζε το σύνολο των συνεργατών του προέδρου. Εφερε, επίσης, πίσω τον Μπάγεβιτς σε εποχή παντοδυναμίας της «Θύρας 7» και πέρυσι αντικατέστησε τον Σόλιντ -τον οποίο ο ίδιος παρουσίασε ως κορυφαίο ξένο τεχνικό- με τον Λεμονή, που φέτος δεν θέλει να τον βλέπει! Ολες αυτές οι κινήσεις, οι οποίες συνήθως ακολουθούν τη λογική της υπεράσπισης των συμφερόντων της ομάδας, γίνονται με τη βεβαιότητα (;!) της τελικής έκβασης! Στην πραγματικότητα, σε όλες τις ερωτήσεις που κάποιος θα μπορούσε να κάνει στον Κόκκαλη ο ίδιος θα μπορούσε να δώσει ως απάντηση τη φράση «γιατί εγώ παίρνω το πρωτάθλημα και το παίρνω όπως ξέρω εγώ!», με όλες τις παραλλαγές της.

Δοκιμή

Θέλετε να το δοκιμάσουμε; «Γιατί έφυγε ο Λεμονής;». «Γιατί εγώ παίρνω το πρωτάθλημα και το παίρνω όπως ξέρω εγώ». «Γιατί δεν θέλετε ένα μεγάλο ξένο προπονητή;». «Γιατί εγώ παίρνω το πρωτάθλημα και το παίρνω όπως ξέρω εγώ». «Τι έχετε να πείτε στον Ριβάλντο;». «Οτι εγώ παίρνω το πρωτάθλημα και το παίρνω όπως ξέρω εγώ». «Θα κάνετε μεταγραφές;». «Αυτό που μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι ότι εγώ θα πάρω και το επόμενο πρωτάθλημα και θα το πάρω όπως ξέρω εγώ»! Ο Κόκκαλης διασκεδάζει στις συνεντεύξεις Τύπου που δίνει, διότι ερμηνεύει απαντήσεις για την πλάκα του: θα μπορούσε να δίνει μόνο μία.

Θέση

Το ενδιαφέρον στην ιστορία είναι ότι πιθανότατα κάθε άλλος στη θέση του θα σκεφτόταν να δημιουργήσει ένα μηχανισμό διοικητικής διασποράς της (όποιας) εξουσίας του, ώστε να μη χρεώνεται αποτυχίες. Ομως σε αυτή την περίπτωση ο Κόκκαλης θα κινδύνευε να μη θεωρείται αυτός και ο Ολυμπιακός ένα και το αυτό -κάτι τέτοιο δεν θα το άντεχε. Δείτε π.χ. τη φετινή σεζόν. Διάβαζα αναλύσεις επί αναλύσεων για τον φρέσκο αέρα που έφεραν τα νέα παιδιά στην ΠΑΕ, που αντικατέστησαν τους γέροντες με τις σκουριασμένες ιδέες κ.λπ. Τι αποδείχτηκαν όλα αυτά; Μια ωραία σκηνή με χαρισματικούς δευτεροπρωταγωνιστές, που υπήρχαν για να φανεί καλύτερα το σόου του μεγάλου: όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ο Κόκκαλης βγήκε και είπε το σουξέ «Εγω θα το πάρω το πρωτάθλημα και το θα πάρω όπως ξέρω εγώ»! Ετσι κι έγινε. Για σκεφτείτε το λίγο: αν ο Ολυμπιακός δεν έδιωχνε τον Λεμονή και ο Κόκκαλης δεν έκανε την εμφάνισή του, με πόσους λιγότερους βαθμούς θα τελείωνε η ομάδα; Η γνώμη μου είναι ότι για τα ματς με τον Ατρόμητο, τον Λεβαδειακό, την Ξάνθη και τον Ηρακλή προπονητής δεν χρειαζόταν. Αμφιβάλλω επίσης πολύ αν ο Ολυμπιακός θα έπαιζε χειρότερα από ό,τι έπαιξε με την ΑΕΚ και τη Λάρισα. Το συμπέρασμα στη φετινή ωραία ιστορία είναι ότι οι βαθμοί του Ολυμπιακού είναι αρκετοί μόνο όταν τους παίρνει ο πρόεδρός του: ο Λεμονής π.χ. με τους ίδιους βαθμούς το πρωτάθλημα θα το έχανε! Γιατί; Προφανώς διότι δεν έχει τον τρόπο του προέδρου!

Δεν ξέρει

Ο Κόκκαλης βγήκε π.χ. χθες και είπε ότι ψάχνει έναν προπονητή που θα θέλει ένα βοηθό και τίποτε άλλο. Πιστεύετε ότι υπάρχει περίπτωση να του πει ο Ιβιτς «αυτά που λες, πρόεδρε, δεν γίνονται»; Πολύ αμφιβάλλω. Κι αν τολμήσει και του το πει, ο Κόκκαλης θα του απαντήσει ότι δεν ξέρει. Διότι το πρωτάθλημα το παίρνει αυτός και με τον τρόπο του.

Σχέση

Πόσο σχέση έχουν αυτά με το ποδόσφαιρο, δεν το ξέρω. Εγώ την πραγματικότητα απλώς την καταγράφω



To κείμενο του Αντώνη Καρπετόπουλου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Sportday" στις 06/5/2008