Όταν σε κάποιο θέμα εδώ στο Site, γίνεται διάλογος, θα πρέπει να ακούγονται όλες οι απόψεις Κώστα μου, όχι μονομερώς οι απόψεις της αντιπολίτευσης.
Δείτε λοιπόν τι λέει και η άλλη πλευρά:
Ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, απευθυνόμενος σε όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες, είπε:
«Η χθεσινή επιτυχία είναι πρώτα από όλα δική σας επιτυχία. Είναι δικαίωση των δικών σας προσπαθειών. Απαλλάχθηκε ο λαός μας από τον βραχνά της χρεοκοπίας».
1. Τώρα είναι η ώρα να κοιτάξουμε όλοι μαζί το μέλλον πιο αισιόδοξα. Να αφοσιωθούμε με μεγαλύτερη δύναμη και ασφάλεια στις μεγάλες αλλαγές για τις οποίες διψά η κοινωνία. Να δώσουμε προτεραιότητα στη δημιουργική Ελλάδα.
2. Οι δυσκολίες δεν τελείωσαν. Αλλά για πρώτη φορά στον πολύμηνο αγώνα που δώσαμε, καταφέραμε να δημιουργήσουμε ισχυρές συνθήκες ασφάλειας για το μέλλον.
3. Σήμερα μπορούμε να νιώσουμε περήφανοι ότι δεν θα αφήσουμε στα παιδιά μας ένα πρόβλημα που είναι ανυπέρβλητο. Γιατί καταστήσαμε το πρόβλημα του χρέους μας διαχειρίσιμο.
Πώς πορευτήκαμε από την αρχή, εδώ και μήνες, βάσει συγκεκριμένου στρατηγικού σχεδίου - σε 3 στάδια.
1. Στην αρχή της κρίσης αυτής, η πατρίδα μας βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού. Την ίδια ώρα στην Ευρώπη δε μας άκουγε κανείς. Πορευτήκαμε από την πρώτη στιγμή βάσει σχεδίου, βάσει συγκεκριμένης διαπραγματευτικής στρατηγικής. Γνωρίζοντας πολύ καλά πως δεν μπορούσαμε να πετύχουμε εξαρχής όλα όσα θα θέλαμε. Πως η διαπραγμάτευση έπρεπε να έχει συγκεκριμένα στάδια με επιμέρους στόχους.
Το πρώτο στάδιο ήταν να μείνουμε όρθιοι, να παραμείνουμε ζωντανοί, να μην χρεοκοπήσουμε.Το δεύτερο στάδιο, δεδομένου ότι είχε απολεσθεί λόγω της πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης, ήταν να αρχίσουμε να ανακτούμε την αξιοπιστία μας, ώστε να ενισχυθεί και η διαπραγματευτική μας θέση, βασιζόμενοι πάντα σε τολμηρές αποφάσεις, σε μεγάλες αλλαγές και, φυσικά, στις μεγάλες θυσίες του Ελληνικού λαού.Και τώρα, το τρίτο στάδιο ήταν να μπορέσουμε να διαπραγματευθούμε αποτελεσματικά το συνολικό πρόβλημα του χρέους, ώστε να πιάσουν οριστικά τόπο οι θυσίες των Ελλήνων.
2. Αποδείχθηκε στην πράξη πόσο σημαντικό ήταν να πορευτούμε με τη συγκεκριμένη στρατηγική, χτίζοντας βήμα - βήμα την αξιοπιστία μας. Και όσοι γνωρίζουν την ιστορία αλλά και τι σημαίνει διαπραγμάτευση στην ΕΕ, ξέρουν ότι και η Ευρώπη αλλάζει βήμα - βήμα.
Τι καταφέραμε στην πορεία μας αυτή.
Στην πορεία αυτή, βήμα - βήμα:
1. Καταφέραμε να δημιουργήσουμε εκ του μηδενός τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, που έσωσε την Ελλάδα - και μετά, άλλες χώρες - από τη χρεοκοπία. Έτσι καταφέραμε να σταθούμε όρθιοι, για να μπορούμε σήμερα να συμμετέχουμε ουσιαστικά στην Ευρώπη και στη διαπραγμάτευση για την αντιμετώπιση του προβλήματος του χρέους.
2. Καταφέραμε το Μάρτιο - πριν από λίγους μήνες - να πετύχουμε την επιμήκυνση και μείωση του επιτοκίου, για τα 110 δις του Μηχανισμού Στήριξης.
3. Καταφέραμε με τις χθεσινές αποφάσεις να καταστήσουμε διαχειρίσιμο το συνολικό χρέος της χώρας. Αλλά οι αποφάσεις που ελήφθησαν είναι ιστορικές και για την ίδια την Ευρώπη.
Μέσα από τις δικές μας διεκδικήσεις και προτάσεις, τη δική μας περιπέτεια, η Ευρώπη γίνεται όλο και πιο πολιτική, πιο δυνατή. Ξεφεύγει όλο και πιο πολύ από το στάδιο μιας απλής νομισματικής Ένωσης, όπως ήταν αρχικά η ΟΝΕ.Το 2009 δεν υπήρχε κανένα θεσμικό εργαλείο που να υποστηρίζει την Ευρωζώνη, πέραν από ένα προβληματικό Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Προβληματικό γιατί αν λειτουργούσε σωστά, δεν θα είχε ποτέ επιτραπεί στην κυβέρνηση της Ν.Δ. να οδηγήσει κράτος μέλος της Ε.Ε. στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Η απόσταση που έχουμε διανύσει από τότε ως Ε.Ε. είναι τεράστια, με τα εργαλεία που έχουν ήδη δημιουργηθεί. Οι αποφάσεις που λάβαμε στην Ευρώπη, δείχνουν όχι μόνο την αφοσίωση όλων μας στο κοινό μας νόμισμα, αλλά και την πολιτική μας βούληση να παρέμβουμε αποφασιστικά για να ξαναδώσουμε το προβάδισμα της πολιτικής έναντι του παραλογισμού των αγορών ή της επικίνδυνης συμπεριφοράς των οίκων αξιολόγησης.
Τι διεκδικήσαμε συγκεκριμένα στη Σύνοδο Κορυφής
1. Ξεκαθαρίσαμε εξαρχής τις διαπραγματευτικές μας αρχές:
Μακροχρόνια βιωσιμότητα του χρέους, με βελτίωση των όρων εξυπηρέτησής του.
Ελάφρυνση του βάρους για την ελληνική οικογένεια.
Απρόσκοπτη κάλυψη των δανειακών αναγκών μας και για τα επόμενα χρόνια.
Και φυσικά, μια ισχυρή ώθηση στην ανάπτυξη, την αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας - μιας βιώσιμη όμως οικονομίας - και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
2. Στο πλαίσιο αυτό ζητήσαμε λύση, τώρα. Διεκδικήσαμε το απλό. Το δικαίωμα του Έλληνα και της Ελληνίδας στην ελπίδα, το δικαίωμα να αλλάξουμε τη χώρα, μέσα σε ένα κλίμα σιγουριάς και ασφάλειας.
Τι εγγυώνται οι χθεσινές ιστορικές αποφάσεις.
Εγγυώνται όλα όσα ζητήσαμε:
Εγγυώνται τη βιώσιμη πορεία της χώρας. Εγγυώνται τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.Εγγυώνται τη μείωση των βαρών εξυπηρέτησής του και την κάλυψη των δανειακών μας αναγκών.Και τέλος, εγγυώνται ένα αναπτυξιακό πακέτο για την Ελλάδα, ένα - όπως ειπώθηκε - Ευρωπαϊκό «Σχέδιο Marshall».
Τι πετύχαμε στη Σύνοδο Κορυφής, συγκεκριμένα.
Έχουμε πλέον μία πολύ μεγάλη επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους, έχουμε μία πολύ σημαντική μείωση του κόστους εξυπηρέτησής του, έχουμε μία σταθεροποίηση του μέσου επιτοκίου σε χαμηλά επίπεδα, έχουμε έναν μηχανισμό επαναγοράς δημοσίου χρέους, έχουμε μία νέα κατάσταση η οποία είναι βιώσιμη, έχουμε πλήρες εγγυημένο και ασφαλές τραπεζικό σύστημα, ενώ, τέλος, πετύχαμε να υπάρξει ένα ευρωπαϊκό σχέδιο τύπου «Μάρσαλ» για την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας στην Ελλάδα.
1. Ένα ευρωπαϊκό πακέτο ανάπτυξης για την Ελλάδα.
Τίθεται σε εφαρμογή ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα υποστήριξης της ελληνικής οικονομίας, της πραγματικής οικονομίας με στόχο την όσο γίνεται ταχύτερη επάνοδο σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης -βιώσιμης ανάπτυξης-, που θα βασίζεται στις πραγματικές μας δυνατότητες και στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Αυτό ενισχύει ακόμα περισσότερο και τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, ως ποσοστό του ΑΕΠ.
2. Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι πλέον ίσως το πιο εγγυημένο και ασφαλές τραπεζικό σύστημα στην Ευρώπη.
Διασφαλίζεται πλήρως κεφαλαιακά και σταθεροποιείται απολύτως.Αντιμετωπίζεται 100% προληπτικά και απόλυτα το ζήτημα της ρευστότητας των τραπεζών. Ρευστότητα των τραπεζών σημαίνει ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας. Η ρευστότητα διασφαλίζεται με την απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και με εγγύηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που εξουσιοδοτήθηκε να λειτουργήσει προς το σκοπό αυτό.
3. Διασφαλίζονται μέχρι και το 2020 οι δανειακές ανάγκες της χώρας. Εισάγεται για πρώτη φορά τόσο καθαρά μηχανισμός επαναγοράς δημοσίου χρέους - και όχι μόνο για την Ελλάδα.
Ο μηχανισμός αυτός είναι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το EFSF, και ήδη έχουμε μία πρώτη επαναγορά μέσα από τους μηχανισμούς του νέου πακέτου στήριξης των εταίρων μας και της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα.Αυτά τα δύο τώρα συνδυαστικά δίνουν μία πρώτη μείωση του καθαρού δημοσίου χρέους σε ονομαστικές τιμές, ύψους 12% του ΑΕΠ, δηλαδή 26,1 δισεκατομμυρίων.
Όμως, ο μηχανισμός τώρα είναι ανοιχτός και εφόσον μπουν και άλλα κεφάλαια - και θα δούμε ποια κεφάλαια μπορούν να μπουν, θα το επεξεργαστούμε - μπορεί αυτή η μείωση να αυξάνεται, να επεκτείνεται. Και πάντα μιλάμε για το καθαρό χρέος, το οποίο είναι κρίσιμο για τους υπολογισμούς που κάνει η αγορά, σε σχέση με τη βιωσιμότητα.
4. Διπλασιάζεται η μέση διάρκεια του συνόλου του ελληνικού δημοσίου χρέους.
Ενώ δηλαδή είχαμε μέση διάρκεια περίπου 6,5 ετών, τώρα φτάνουμε σε μία μέση διάρκεια που υπερβαίνει τα 13,5 χρόνια για το σύνολο του χρέους μας. Αυτό σημαίνει ότι ξεπερνάμε και τις καλύτερες στιγμές της προ κρίσεως εποχής, όπου η μέση διάρκεια ήταν περίπου 8-8,5 χρόνια.
5. Επιμήκυνση-μαμούθ στην αποπληρωμή του χρέους.
Μιλούσαμε για μία επιμήκυνση της τάξεως των 5 ή των 7 ετών και καταλήξαμε σε μία γιγαντιαία επιμήκυνση της τάξεως των 30 ετών. Εάν μάλιστα σκεφθεί κανείς ότι το διάστημα που καλύπτεται πλέον δεν είναι το διάστημα μέχρι τα μέσα του 2014, αλλά και ολόκληρο το 2020, έχουμε μπροστά μας 40 χρόνια.
6. Σταθεροποιείται το κόστος εξυπηρέτησης, το μέσο επιτόκιο του ελληνικού δημοσίου χρέους στο σύνολό του σε επίπεδα χαμηλότερα του 5%.
Με βάση τα δεδομένα των διεθνών αγορών και τη διακύμανση των επιτοκίων, αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Δημιουργεί ένα θώρακα προστασίας εντυπωσιακά μεγάλης διάρκειας 40 ετών και με το όριο να είναι κάτω από 5%.Αυτό μας ανακουφίζει πάρα πολύ, γιατί έχουμε καλύψει τις δανειακές μας ανάγκες μέχρι το 2020 για όλο το εμπορεύσιμο μέρος του χρέους.
7. Ο ιδιωτικός τομέας ψηφίζει Ελλάδα, μένει μέσα στο ελληνικό δημόσιο χρέος και μένει για άλλα 30 χρόνια.
Αν σκεφθεί κανείς ότι έχουμε κι άλλα 9 χρόνια μπροστά μας μέχρι το 2020, τότε μένει όχι για 30 αλλά για άλλα 39 χρόνια μέσα στο ελληνικό δημόσιο χρέος.
8. Μένει ανοικτή και η περαιτέρω επιμήκυνση του ήδη εκταμιευθέντος μέρους του αρχικού δανείου των 110 δισ.
Τον Μάρτιο επιτεύχθηκε η επιμήκυνση του παλαιού χρέους προς την Ε.Ε. - Ε.Κ.Τ. - Δ.Ν.Τ., που τώρα, μετά και την εκταμίευση της πέμπτης δόσης έχει φτάσει τα 65 δισεκατομμύρια. Τώρα μένει ανοιχτή και η περαιτέρω επιμήκυνση του ήδη εκταμιευθέντος μέρους του αρχικού δανείου.
9. Και κάτι επιπλέον: μειωμένο επιτόκιο για τα πρώτα 5 κρίσιμα χρόνια.
Τα πέντε κρίσιμα χρόνια από τώρα έως το 2016 ελαφρύνεται το κόστος εξυπηρέτησης του ελληνικού δημοσίου χρέους, γιατί προβλέπεται μειωμένο επιτόκιο.Όπως είπαμε, το μεσοσταθμικό επιτόκιο της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα θα κινηθεί περίπου στο 5%, το συνολικό κάτω από 5%, αλλά για τα πρώτα χρόνια όμως κοντά στο 4%.Και σε αυτά τα χρόνια έρχεται να προστεθεί η δεκαετής περίοδος χάριτος του νέου πακέτου στήριξης του δημόσιου τομέα. Άρα για τα πρώτα 10 χρόνια δεν έχουμε χρεολύσια γιατί έχουμε περίοδο χάριτος, που είναι κι αυτό μια πολύ σημαντική ανακούφιση της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους.
Με όλα αυτά, υπολογίζεται ότι η ανακούφιση στον κρατικό προϋπολογισμό σε σχέση με την εξυπηρέτηση του χρέους τα πρώτα κρίσιμα πέντε χρόνια, θα είναι της τάξεως των 2,2 δισ. το χρόνο.
Πόσο σκληρή ήταν μέχρι το τέλος η διαπραγμάτευση. Μία σύγκριση του αρχικού και τελικού κειμένου της απόφασης αποδεικνύει του λόγου το αληθές.
Η διαπραγμάτευση ήταν πολύμηνη. Ήταν και σκληρή μέχρι το τέλος. Μία απλή σύγκριση του αρχικού με το τελικό κείμενο απόφασης της Συνόδου Κορυφής, το αποδεικνύει.
Για παράδειγμα:
Η περίοδος χάριτος για 10 χρόνια, δεν υπήρχε στο αρχικό κείμενο.Οι εγγυήσεις για τις τράπεζες δεν υπήρχαν στο αρχικό κείμενο.Η επέκταση της αποπληρωμής του δανείου, στο αρχικό κείμενο ήταν μέχρι 15 χρόνια, ενώ στο τελικό κείμενο είναι μέχρι και 30 χρόνια.Η δυνατότητα επέκτασης της επιμήκυνσης και στα δάνεια που έχουν ήδη εκταμιευτεί από το Μηχανισμό Στήριξης δεν υπήρχε στο αρχικό κείμενο.
Τι έγινε με τις εμπράγματες εγγυήσεις.
1. Το πρώτο σημαντικό στοιχείο είναι ότι η αναφορά στις «εμπράγματες εγγυήσεις» δεν είναι στο κεφάλαιο για την Ελλάδα - όπως ακριβώς είχε γίνει και στην πρόσφατη απόφαση του Eurogroup σε επίπεδο Υπουργών Οικονομικών. Η αναφορά γίνεται στο κεφάλαιο, που αναφέρεται στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που θα έχει μεγαλύτερες μορφές ευελιξίας.
2. Επιπλέον, η αναφορά δεν εμπεριέχει συγκεκριμένες λύσεις. Άρα δεν είναι καθόλου προβληματική για την Ελλάδα.
3. Ο Πρωθυπουργός στη Σύνοδο όρισε με απόλυτο τρόπο τα συγκεκριμένα όρια, μέσα στα οποία η Ελλάδα μπορεί να κινηθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα προκειμένου να βρεθεί μία λύση, αν και όποτε μας αγγίξει το ζήτημα, που όχι μόνο θα προστατεύει τα δικά μας συμφέροντα, αλλά και δεν θα θίγει ούτε στο ελάχιστο την αξιοπρέπεια της χώρας.
Τι θα πρέπει να κάνουμε τώρα για να μην πάνε στράφι όσα πετύχαμε.
1. Έχουμε μπροστά μας ένα καθαρό πεδίο, ένα ασφαλές πεδίο. Έχουμε πολλή δουλειά, πολλές αλλαγές. Όσα πετύχαμε μέχρι τώρα, ό,τι και να καταφέρουμε, όλα θα πάνε στράφι, αν εμείς δεν συνεχίσουμε τη μεγάλη προσπάθεια που κάνουμε, για τις μεγάλες αλλαγές, τις ριζικές αλλαγές στη χώρα μας.
2. Η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει. Μέσα από διάλογο, αλλά θα αλλάξει. Δημοκρατικά, αλλά ριζικά και αποφασιστικά.
Είναι ο μόνος τρόπος, για να μην ζήσουν ξανά τα παιδιά μας την θανάσιμη απειλή του χρέους, τις επόμενες δεκαετίες.Είναι ο μόνος τρόπος, για να αποκαταστήσουμε τις όποιες αδικίες δημιούργησε το επείγον των αποφάσεών μας, αλλά είναι και ο μόνος τρόπος, για να οικοδομήσουμε μία Ελλάδα και δίκαιη και βιώσιμη, με ελπίδα και προοπτική, που σέβεται τους πολίτες της.
Τι θα γίνει αν οι χθεσινές αποφάσεις, και ιδιαίτερα η εθελοντική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, αξιολογηθούν αρνητικά από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης.
Τα πράγματα είναι απλά: Το μόνο που χρειάζεται να έχουμε υπόψη είναι οι δηλώσεις του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Πρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και όλων των ηγετών των κρατών μελών της Ε.Ε.
Υπάρχει πανστρατιά. Υπάρχει σκληρό ευρωπαϊκό μέτωπο υπέρ της Ελλάδας, υπέρ του ευρώ, υπέρ των ελληνικών τραπεζών.Όλα τα πιθανά προβλήματα έχουν απαντηθεί εκ προοιμίου. Έχει εγκαθιδρυθεί μηχανισμός απόλυτης διασφάλισης των ελληνικών τραπεζών, των χρηματοδοτικών αναγκών και της ρευστότητάς τους. Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα, δεν πρόκειται να δημιουργηθεί κανένα απολύτως πρόβλημα. Η απάντηση είναι πολύ καθαρή και περιττεύει πλέον στη χώρα μας να κάνουμε τέτοιες συζητήσεις.
Μήνες τώρα ακούσαμε πολλά, περίσσεψε η ανευθυνότητα, αλλά η ιστορία δεν δικαίωσε όσους ποντάρουν στην αποτυχία της χώρας.
1. Σε όλη τη διάρκεια αυτού του πολύμηνου αγώνα, ακούσαμε πολλά. Εύκολα λόγια, εύκολη κριτική, κατεξοχήν από αυτούς που ευθύνονται για τη σημερινή δοκιμασία που περνάει η κάθε Ελληνική οικογένεια.
Περίσσεψε η υποκρισία, ο λαϊκισμός, οι θεωρίες για συνωμοσίες, η πατριδοκαπηλία, η αφοριστική κριτική, η απαξίωση τελικά των προσπαθειών του ίδιου του λαού.
2. Πολλοί διέπρεψαν στην προσπάθεια να πειστούν οι πολίτες ότι ο αγώνας είναι μάταιος. Η ιστορία δεν τους δικαίωσε. Ειδικά η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχασε μια ιστορική ευκαιρία.
Έχασε την ευκαιρία να αποδείξει ότι έβγαλε στην πράξη συμπεράσματα για τα σφάλματα του παρελθόντος. Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις μας, η ΝΔ έχασε την ευκαιρία να συμμετέχει στην εθνική προσπάθεια και τελικά στην επιτυχία της χώρας και του λαού μας.Γιατί εξαρχής διάλεξε να είναι στην εξέδρα και όχι στο στίβο της μάχης, ποντάροντας στην αποτυχία -στην αποτυχία της χώρας τελικά- προκειμένου να καρπωθεί κομματικά οφέλη.
Ποια η απάντηση σε όσους, όπως ο αμετανόητος αρχηγός της Ν.Δ., χαρακτηρίζουν τις χθεσινές αποφάσεις «ομολογία αποτυχίας».
1. Με μία επίδειξη μικροψυχίας, ο αμετανόητα ανεύθυνος αρχηγός της Ν.Δ. χαρακτήρισε τις χθεσινές αποφάσεις «ομολογία αποτυχίας»! Γιατί, σύμφωνα με τη λογική του, αν όλα είχαν πάει καλά με το Μνημόνιο στην Ελλάδα, δεν θα χρειαζόντουσαν οι χθεσινές αποφάσεις.
* Το πρώτο φυσικά που δεν πρόκειται ποτέ να παραδεχθεί είναι ότι αν ο ίδιος και η κυβέρνηση που συμμετείχε δεν είχαν διαλύσει σε 5 χρόνια τη χώρα, δεν θα χρειαζόμασταν καν Μνημόνιο.
2. Αλλά είναι προφανές ότι ο άνθρωπος έχει επενδύσει στην αποτυχία της χώρας, για να "δικαιωθεί". Αν είχε η χώρα όμως αποτύχει, δεν θα ήμασταν καν χθες στις Βρυξέλλες. Ούτε αυτό πρόκειται να το παραδεχτεί.
* Αν είχαμε ακολουθήσει τη μικροκομματική στάση της ηγεσίας της Ν.Δ. η χώρα θα είχε χρεοκοπήσει από πέρσι.
* Αν δεν ψηφίζαμε το Μνημόνιο, η χώρα θα είχε πτωχεύσει από πέρσι το Μάιο.
* Αν δεν παίρναμε τις αποφάσεις που πήραμε, κανείς δεν θα μας άκουγε, κανείς δεν θα ασχολιόταν μαζί μας, με τη μηδενική αξιοπιστία που κληρονομήσαμε από τη Ν.Δ.
* Αν δεν ψηφίζαμε το Μεσοπρόθεσμο, δεν θα ήμασταν σε θέση χθες να διαπραγματευτούμε τη συνολική διευθέτηση του ελληνικού χρέους.
3. Τελικά το μόνο που πραγματικά χρεοκόπησε είναι η ανεύθυνη πολιτική του αρχηγού της ΝΔ. Και τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανευθυνότητάς του είναι οι αναφορές στο χρέος.
Υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι η πολιτική της κυβέρνησης διόγκωσε το δημόσιο χρέος.
Πρωτοφανής λαθροχειρία.
Το χρέος μεγάλωσε αναπόφευκτα γιατί συνεχίζουμε να έχουμε έλλειμμα. Και συνεχίζουμε να έχουμε έλλειμμα για τον απλό λόγο ότι η ΝΔ άφησε πίσω της δυσθεώρητα ελλείμματα, 36 δις το 2009.
Με την πολιτική μας επιβραδύνθηκε η διόγκωση του δημοσίου χρέους, με τη μείωση του ελλείμματος σε ετήσια βάση από 36 δισ. το 2009 στα 24 δισ. το 2010. Τόσο απλά.
Και φυσικά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι χωρίς Μηχανισμό Στήριξης δεν θα ανησυχούσαμε για το πόσο θα αυξανόταν το δημόσιο χρέος γιατί θα είχαμε χρεοκοπήσει, αφού κανένας άλλος δεν μας δάνειζε.
Με τις χθεσινές αποφάσεις, πλέον η διαχείριση του χρέους καθίσταται πραγματικά βιώσιμη. Απαλλασσόμαστε από τον βραχνά της χρεοκοπίας.
Αλλά ούτε αυτό πρόκειται ποτέ να το αναγνωρίσουν όσοι ανεύθυνα πολιτεύονται, επειδή εμείς αποφασίζουμε υπεύθυνα.