Ερώτηση Η μάχη μου με τον Η1Ν1....

...ξεκίνησε την περασμένη παρασκευή και ενώ από το πρωί είχα στο μυαλό μου τη κοπάνα της Δευτέρας για σόλο ψάρεμα σε μέρη εξωτικά και βράχια κοφτερα...τίποτα δεν με σταματάει έλεγα...αμ δε...υπολόγιζα χωρίς τον ξενοδόχο ο οποίος μπήκε μέσα μου βίαια (sic) και μου ανέβασε το αίμα στο κεφάλι τη Παρασκευή το βράδυ με ταυτόχρονη έντονη ρίγη, απίστευτο μυικό πόνο, πονοκέφαλο τρελλό και ζαλάδες....κάτι υποψιάστηκα αλλά που χρόνος να σκεφτείς όταν σε βρίσκει τέτοιο κακό...ξεκινάω τα Ντεπόν, τα οποία ποτέ δεν με έπιαναν αλλά μάνες, πεθερές και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις επέμεναν να αποφύγω την ασπιρίνη ανεξάρτητα αν είναι η μόνη που με πιάνει...Ο πυρετός σκαρφαλωμένος στο 39.5, εγώ να ψήνομαι στο καναπέ του σαλονιού και η γυναίκα μου με τη κόρη μου να ροχαλίζουν στο μεγάλο κρεββάτι ύσηχες ότι τα 8μ που μας χώριζουν είναι υπεραρκετά για να μην κολλήσουν. Σάββατο ξημερώματα είχα κοιμηθεί 1 ώρα, είχα πιεί 3 ντεπόν και αφού δεν με έπιασαν ΚΑΙ μια ασπιρίνη η οποία σε 20 λεπτά μου κατέβασε το πυρετό στο 37...Ακούω από μέσα τη γυναίκα μου...."Φοράς μάσκα, να ρθούμε να πιει γάλα το παιδί ; "
"Βγούτε" λέω, σκεφτόμενος ότι πριν εκδηλώσω συμπτόματα όλο αγκαλιές και φιλάκια ήμουν και με τις 2 τους, οπότε αποκλείεται να την έχουν γλιτώσει....
Ο πυρετός δεν χαρίζει...αρχίζει να ανεβαίνει και οι πόνοι στο σώμα μου έχουν γίνει αφόρητοι. Το κεφάλι μου πολύ βαρύ, τα μαλλιά μου πονάνε όταν τα χαιδεύω και δεν μπορώ να σηκωθώ από το καναπέ...και εδώ τίθεται το μέγιστο φιλοσοφικό ερώτημα από τη γυναίκα μου...."Τι θα φάμε σήμερα; "
"Μη με υπολογίζεις" της λέω και τρομάζει...."ίσως πάω νοσοκομείο". Θλίβεται αλλά με το να τρέχουν οι ανάγκες της μικρής, δεν υπάρχουν περιθώρια σκέψης για τον φρεσκογριπιασμένο μπαμπά...Σκέφτομαι από μέσα μου...ευκαιρία είναι να κάνω λίγο δύσκολη τη ζωή της πεθεράς μου, οπότε το...πέταξα..."Δεν λες στη μάνα σου να μας φτιάξει λίγο αρνάκι φρικασε; "
Αντε να αρνηθείς σε άρρωστο άνθρωπο...Εντωμεταξύ αρχίζουν και τα λαιμά μου, γενικευμένο μπλακ αουτ. Πίνω άλλη μια ασπιρίνη η οποία ρίχνει πάλι λίγο το πυρετό και φτιάχνω ένα καφέ να έρθω στα ίσα μου...Εντωμεταξύ καταριέμαι που δεν θα ψαρέψω τη Δευτέρα για την οποία είχα μεγάλα σχέδια και όνειρα. Ερχόμενο το αρνάκι, απομονώνομαι και ξεμπουκιάζομαι (λέξη απεκτηθείσα εν τω στρατεύματι - Κρητικη; δεν ξέρω) μην έχοντας χάσει ούτε πόντο από την όρεξη μου...μετά ξαπλώνω ενώ δεχόμαστε βοήθειες έως το βράδυ από τις άνωθεν δυνάμεις (τα ευκόλως εννοούμενα...)
Και οι πόνοι πόνοι. Πως είναι όταν έχεις να κάνεις γυμναστική 10 χρόνια και πας μια μέρα και σκίζεσαι και κάνεις από 50 επαναλήψεις σε όλα όργανα και 5 χμ διάδρομο ; Ετσι.
Η, για να μπω και στο κλίμα της εποχής, σαν να έχεις μελανιές σε όλο σου το σώμα.

Ξημερώνει Κυριακή και εγώ μια από τα ίδια. Τι χυμούς, τι τσάγια, τι βότανα, τι κομπρέσες με ξύδι, τα πάντα όλα. Δεν φαίνεται να έχει κολλήσει κανείς άλλος προς το παρόν. Αυριο θα παω να κάνω το τεστ, να δούμε αν όντως είναι η φοβερή και τρομερή νέα γρίππη.
Τα πόδια μου κομμένα, ο πυρετός στα ύψη και τώρα αρχίζουν και τα στομαχικά μου...με καταράστηκε η πεθερά σκεφτομαι για το κόπο με το αρνάκι...
Την έβγαλα πάνω από 8 ώρες συνολικά μεσα στη μέρα ξαπλωμένος στο καναπέ βλέπωντας τηλεόραση.

Ξημερώνει Δευτερα, όπως ξημέρωσε τελωσπάντων, και πάω να κάνω το τεστ με το να είμαι λίγο καλύτερα. Μπαίνοντας μέσα στο Ιατρικό κέντρο, βλέπω καμια 10αρια με μάσκες και νοιώθω ότι δεν είμαι μόνος. Αφού μου έδωσαν και μένα μάσκα, ενώ εντωμεταξύ είχαν τρομοκρατηθεί 5-6 που περιμένανε για άλλες εξετάσεις από τη γρίππη, περίμενα, έχοντας δώσει τα 45Ε κερατιάτικα για το 15λεπτο τεστ. Ο ένας μετά τον άλλο θετικό, το ίδιο και εγώ. Σίγουρα δεν μπορούσα να γλυτώσω το λεπτό χιουμοράκι του παθολόγου που μου είπε επί λέξει "Μια χαρά σε βλέπω, μακάρι να το περάσουν όλοι όπως εσυ"..."Μακάρι" του απαντάω.

Εντωμεταξύ, θες τα λίγα μέτρα περπάτημα μεχρι το Ιατρικό κέντρο, θες ο καθαρός αέρας, θες η διπλή δόση ασπιρίνη το ξημέρωμα...νιώθω σχεδόν περδίκι !
Επιστρέφω σπίτι και πέφτω στο καναπε (για κρεββάτι δεν συζητάμε) ξεπνοημένος. Που θα έπρεπε να είμαι τώρα και που είμαι, σκέφτομαι.  Εντωμεταξύ η γυναίκα μου να είναι έτοιμη να αρχίσει τα βάλιουμ και τα στεντόν από την αγωνία αν έχω τη νέα γρίππη και αν τελικά θα ζήσω ή θα πεθάνω σε ενα φλαμένγκο απάνω....Πως δεν με έβαλε να υπογραψω και κανα χαρτί εκεί μες στη θολούρα μου...

Να μην σας τα πολυλογώ, αυτή ήταν η περιπέτεια μου με τον ιό από την Παρασκευή το βράδυ. Μόνο που στην πραγματικότητα, ούτε 39.5 πυρετό έκανα, ούτε ζορίστηκα πουθενά, ούτε 2 κουτιά ασπιρίνες πήρα, ούτε βήχα και λαιμό είχα.  Το μοναδικό που πράγματι υπηρξε ήταν οι σωματικοί πόνοι αν και στη περίπτωση μου οφείλοταν κατά μεγάλο μέρος στον πολύ άβολο καναπέ που έχω.
Βέβαια με τόσος ντόρος που γίνεται και τόση παραπληροφόρηση το μυαλό του καθενός πάει παντού. Ελλαδάρα, μια ζωή μπουρδέλο. Μια ισπανική παροιμία λέει "Η άποψη είναι σαν τους κόλους...όλοι έχουν από μία". Το ίδιο ισχύει και με τη γρίππη. Προσοχή χρειάζεται και τίποτα άλλο. Αλλά αφού δεν μπορούν να σημφωνήσουν οι γιατροί μεταξύ τους, τι περιμένουν από τους υπόλοιπους ;

Με άφησε λοιπόν ο Η1Ν1 για τα καλά ;
Θα ξανάρθει όταν πεινάσει ;

Εδω ειμαστε να τα ξαναπούμε...

Όπότε μια χαρά κι ωραία το πέρασες!!!
Με άγχωσες στην αρχή ότι όντως είσαι του θανατά και με τις τελευταίες σου δυνάμεις αποχαιρετούσες το forum....
Μια απορία!Αφού τα συμπτώματα σου ήταν τόσο ήπια, πως σου πέρασε από το μυαλό να δεις αν είναι η περιβόητη γρίπη;

Μα τα συμπτώματα της γρίππης αυτής είναι, κατά κανόνα, ήπια. Απλά είχα τον σωματικό πόνο που με έκανε να πιστεύω ότι ήταν αυτό.

Μα τα συμπτώματα της γρίππης αυτής είναι, κατά κανόνα, ήπια. Απλά είχα τον σωματικό πόνο που με έκανε να πιστεύω ότι ήταν αυτό.

τελος καλο ολα καλα καπετανιε 

Σιδερένιος κάπτεν

Σιδερένιος Μήτσο 

Σιδερένιος!

Με άφησε λοιπόν ο Η1Ν1 για τα καλά ;
Θα ξανάρθει όταν πεινάσει ;

Εδω ειμαστε να τα ξαναπούμε...

Χωρίς να είμαι ειδικός, άκουσα πως αποκτώντας αντισώματα ο οργανισμός, δεν ξανακολλάς.

Σιδερένιος!

Με άφησε λοιπόν ο Η1Ν1 για τα καλά ;
Θα ξανάρθει όταν πεινάσει ;

Εδω ειμαστε να τα ξαναπούμε...

Χωρίς να είμαι ειδικός, άκουσα πως αποκτώντας αντισώματα ο οργανισμός, δεν ξανακολλάς.

Κ εγώ έτσι άκουσα

Σιδερένιος και μακρια μας η νέα γρίπη.
Επι τη ευκαιρία ριξτε και μια ματιά στην εικόνα σχετικά με τις διαφορες κοινής και νέας γρίπης.