Φίλε ktoros για να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα προφανώς αναφέρεσαι σε casting διότι το surfcasting είναι μια τελείως διαφορετική τεχνική ψαρέματος η οποία δεν έχει σχέση με πολυάγκιστρα και μολύβια των 60-70 γρ.
Πέρα από το παραπάνω, η σαρδέλα είναι ένα δόλωμα πασπαρτού στην οποία μπορεί να πέσει σχεδόν οποιοδήποτε ψάρι. Την βρίσκεις εύκολα και μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ οικονομικό δόλωμα για κάθε σου ψάρεμα σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα δολώματα που χρησιμοποιείς (σκουλήκια κλπ). Δυστυχώς όμως σε πολλές περιπτώσεις προσελκύει και ανεπιθύμητα είδη όπως μουγγριά κλπ. Αυτό όμως δεν μειώνει την αξία της.
Προκειμένου να αυξήσεις την αποτελεσματικότητά της θα σου πρότεινα αντί για πολυάγκιστρο να χρησιμοποιήσεις την αρματωσιά που παραθέτω παρακάτω σε φωτό την οποία είχε παρουσιάσει ο NucDoc στο παλιό "psarema". Η αρματωσιά περιλαμβάνει σύρμα (20λιμπρο προσωπική προτίμηση) και 2 η 3 αγκίστρια με μάτι. Τα συγκεκριμένα της φωτό είναι τα Trabucco Aκura 500BN (αν θυμάμαι καλά) σε διάσταση 2 η και 1. Η ακίδα τους είναι απίστευτη ενώ αντέχουν πολύ στην οξείδωση. Όπως βλέπεις τα 2 μπροστινά είναι σταθερά τοποθετημένα ενώ το τελευταίο είναι συρόμενο για να το ταιριάζεις στο μήκος της κάθε σαρδέλας.
Το μυστικό της συγκεκριμένης αρματωσιάς έχει να κάνει με την σωστή προετοιμασία της σαρδέλας. Το καλύτερο είναι η σαρδέλα να είναι όσο πιο φρέσκια γίνεται αλλά επειδή αυτό δεν είναι πάντα εφικτό προσωπικά προσπαθώ να σφίξω την σαρδέλα χωρίς όμως να την παστώσω διότι στο πάστωμα χάνει ορισμένα χρήσιμα χαρακτηριστικά όπως την φυσική μυρουδιά της, το αίμα της, την γυαλάδα της κλπ. Κάνω λοιπόν το εξής: 6-8 περίπου ώρες πριν πάω για ψάρεμα αγοράζω την φρεσκότατη σαρδέλα μου. Μετά παίρνω ένα τάπερ ρηχό και επίπεδο (βοηθάει να μην είναι στρόγγυλο) και ρίχνω μια στρώση αλάτι χοντρό περίπου 1 δάχτυλο. Μετά τοποθετώ τις σαρδέλες με την κοιλιά προς τα κάτω την μία δίπλα στην άλλη. Τέλος και αν η σαρδέλα δεν είναι σε πολύ καλή κατάσταση ρίχνω και μια πολύ ψιλή στρώση αλάτι από πάνω (ελάχιστο).
Η «τεχνική» αυτή σφίγγει την σαρδέλα εκεί που υπάρχει το πρόβλημα (στην κοιλιά δλδ) αφήνοντας ανέπαφο το υπόλοιπο σώμα της.
Προσοχή: όχι παραπάνω αλάτι γιατί την στεγνώνει πολύ, ούτε λιγότερο διότι αν η σαρδέλα έχει πολύ ζουμί το αλάτι δεν είναι αρκετό να το απορροφήσει και στην ουσία θα βρεθείτε με τις σαρδέλες να κολυμπάνε στα ζουμιά τους χωρίς να σφίξουν.
Προσοχή: όχι παραπάνω ώρες γιατί η σαρδέλα «καίγεται» από το αλάτι και χάνει σε «φρεσκάδα».
Παίρνουμε λοιπόν τη σαρδέλα και πριν την δολώσουμε την ανοίγουμε καλά κατά μήκος με ένα μαχαίρι από την μεριά της κοιλιάς μέχρι την ουρά. Μετά καρφώνουμε το πρώτο αγκίστρι της αρματωσιάς μέσα στο κεφάλι ώστε η ακίδα του να βγαίνει πίσω από το στόμα. Ύστερα χώνουμε και τα υπόλοιπα αγκίστρια μέσα στο σώμα της σαρδέλας και προσαρμόζουμε και το συρόμενο αγκίστρι στο μήκος του σώματός της. Τέλος τυλίγουμε με ελαστικό νήμα τη σαρδέλα ώστε να κλείσει σταθερά το σώμα της. Επιμένουμε λίγο παραπάνω στην ουρά της η οποία δέχεται την μεγαλύτερη δύναμη της βολής οπότε γλιτώνουμε και από τις τσακιστές που χαλάνε το παράμαλλο.
Μπορείς κάλλιστα να ξεπετσιάσεις την σαρδέλα, να την δολώσεις χωρίς κεφάλι (ώστε να βγάζει πιο έντονα υγρά) ή αφού την ανοίξεις να δολώσεις το μέσα έξω.
Το αποτέλεσμα θα είναι μια πολύ διακριτικά δολωμένη σαρδέλα που δεν θα έχει καμία σχέση με το τελείως....αδιάκριτο πολυάγκιστρο.
Φιλικά Πασχάλης