δυστυχώς Κωστα μου υπάρχουν πολλοί και πιο αφανείς τρόποι για να καταστρέψεις ένα παιδί από αυτούς που αναφέρεις παραπάνω. Είναι πλέον γνωστό τοις πάσοι ότι τα πρώτα παιδικά βιώματα και εμπειρίες (από μηνών...) καθοριζουν σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη του παιδιού, το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του ως ενηλικα...
δεν το παίζω ειδήμων αλλά λόγω του επαγγέλματος της συζήγου (κοινωνική λειτουργός και δασκάλα σε δημοτικό) βλέπω, ακούω και διαβάζω πολλά. Το μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας είναι η έλλειψη χρόνου των γονέων και η ελλιπης απασχόληση με τα παιδια. Εκεί γίνονται οι μεγάλες καταστροφές παιδιών και λίγοι το παιρνουν χαμπάρι. Ξεγελιόμαστε ότι έχουμε βρει ένα "καλό" παιδικό σταθμό. Το μεγάλο παραμύθι της κοινωνικοποίησης των παιδιών. Καθηγητές παιδαγωγοί και παιδοψυχολόγοι, Έλληνες και ξένοι, έχουν συμφωνήσει ότι ο ιδανικός τρόπος μεγαλώματος ενός παιδιού είναι στο σπίτι με τη μητέρα του, τουλάχιστον εως την ηλικία των 3 ετών. Παιδικοί σταθμοί, νταντάδες, γιαγιάδες και λοιπά ημίμετρα είναι για να μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια και να νομίζουμε ότι είμαστε καλοί γονείς. Φόρτωμα-ξεφόρτωμα και παρκάρισμα του παιδιού είναι και τίποτα άλλο. Η μητέρα είναι ο καθοριστικός παράγοντας για το παιδί και μετά οι "σημαντικοί άλλοι" όπως τους αναφέρει η Ελένη Μιχαηλίδου στο βιβλίο της ο Δεσμός της Αγάπης (διαβάστε το αξίζει, θα σας λυθούν πολλές απόρίες για το χαρακτήρα σας και των παιδιών σας)
Θα μου πεις, οι αναγκες της κοινωνίας, οι δουλειές κτλ μας αναγκάζουν και κινούμαστε όπως κινούμαστε και δεν μπορεί η μάνα να μένει με το παιδί ως τα 3. Το δέχομαι, απλά μην νομίζουμε ότι κάνουμε καλό στο παιδί μας και μην προσπαθούμε να δικαιολογουμε τα αδικαιολόγητα επειδή πληρώνουμε 500 Ε το μήνα στο δήθεν κορυφαίο παιδικό σταθμό ή στη εξωτική και πλήρως καταρτισμένη νταντά...
Δείτε τι γίνεται στα προγράμματα Δήμων, παιδικών σταθμών, γυμναστηρίων που αφορούν απασχόληση παιδιών για τους καλοκαιρινούς μήνες. Χαμός, όλα γεμάτα από το Πάσχα. Επειδή προσφέρουν όλα ποιότητα στις δραστηριότητες ; Όχι βέβαια, αλλά επειδή εξασφαλίζουν στους γονείς έξτρα ημέρες καλοκαιρινής ηρεμίας που το σχολείο, με το να είναι κλειστό, δεν μπορεί να μας χρησιμεύσει σε κάτι.
Επίσης αυτό που παρατηρώ διάχυτο στις μικρές ηλικίες είναι το θράσος, η ασέβεια, ο τσαμπουκάς και η ένταση, η οποία προφανώς προωθείται από το σπίτι. Και όταν εμείς συμπεριφερόμαστε όπως εσύ αναφέρεις στο μνμ σου παραπάνω, αντε μετά ο δάσκαλος να κάνει καλά το κανακάρη μας ή τη κούκλα μας.
αυτά και άλλα πολλά που οποιος έχει όρεξη να τα συζητήσουμε, εδώ είμαστε.
ΔΚ.