Ερώτηση Βυθομετρηση.

Ένας εύκολος τρόπος βυθομέτρησης στο εγγλέζικο ψάρεμα είναι ο εξής: κατασκευάζουμε την αρματωσιά μας στην τελική της μορφή και στην θέση του φελλού τοποθετούμε ένα μικρό buldo με λίγο νερό μέσα του(από την στριφταροπαραμάνα). Στο αγκίστρι, τοποθετούμε τον ειδικό βυθομετρητή και πάνω από τη στριφταροπαραμάνα, δένουμε το στόπερ μας, χωρίς να το σφίξουμε. Κάνουμε τη βολή μας στο σημείο που θα ψαρέψουμε. Το buldo, με την άνωση θα παραμείνει στην επιφάνεια, ενώ η αρματωσιά μας λόγω βάρους θα κατέβει στο βυθό. Το buldo, θα μετακινήσει το στόπερ στο σωστό σημείο. Μαζεύοντας με προσοχή την πετονιά μας στο μηχανισμό, θα διακρίνουμε το στόπερ την στιγμή που θα έρθει στην κορυφή του καλαμιού μας. Σταματάμε το μάζεμα και το σφίγγουμε εκεί, χωρίς να το κόψουμε. Κατόπιν, μαζεύουμε και την υπόλοιπη πετονιά, μέχρι να μας έρθει ο βυθομετρητής στο σωστό ύψος. Αφαιρούμε το buldo μόνο και στη θέση του βάζουμε τον εγγλέζικο φελλό μας. Επαναλαμβάνουμε τη βολή στο ίδιο περίπου σημείο με προηγουμένως και ελέγχουμε αν ο φελλός βουλιάζει ή όχι και αν ναί περίπου πόσο. Αν μας ικανοποιεί η βυθομέτρηση (το κάνουμε 2-3 φορές ακόμα σε διάφορα σημεία ακτινωτά) τ' αφήνουμε ως έχει και απλά αφαιρούμε και το βυθομετρητή και κόβουμε τις άκρες του στόπερ. Αν δεν μας ικανοποιεί, μετακινούμε το στόπερ ανάλογα (πάνω ή κάτω) και αφού αφαιρέσουμε το βυθομετρητή ξεκινάμε το ψάρεμα.
Να σημειώσω μερικά πραγματάκια για να μην ταλαιπωρήστε άδικα. Για να ψαρέψει το δόλωμά σας σύριζα στο βυθό, είναι πρακτικά αδύνατο σε μέρος με βράχια, γιατί απλά θα σκαλώνετε συνέχεια και θα κόβετε αρματωσιές. Ίσως σε ελάχιστα σημεία μπορεί να γίνει αυτό και με συνθήκες άπνοιας και απουσίας ρευμάτων κάτι που είναι σπάνιο. Η θάλασσα με τα βράχια στο βυθό, δεν είναι πισίνα με πλακάκια και επίσης η αρματωσιά σας κινείται συνέχεια με αποτέλεσμα να μην γνωρίζετε ποτέ τι έχει από κάτω το σημείο που ψαρεύετε (ο φελλός). Επίσης, ποτέ δεν είναι δυνατόν να κάνετε ψαρευτική βολή στο ίδιο ακριβώς σημείο και καθ' όλη την διάρκεια του ψαρέματος, οπότε ...
Αυτή (βυθομέτρηση ακριβείας), μπορεί να ισχύσει μόνο σε λιμάνια χωρίς ρεύματα και όχι με εγγλέζικο φελλό (δλδ. μακριά από εσάς) αλλά μόνο με bolognese φελλό και καλάμι, ψαρεύοντας σχεδόν σαν το απίκο (μπροστά σας και στο ίδιο σημείο) και φυσικά απευθυνόμενοι σε ψάρια που τρώνε κοντά στο βυθό (κέφαλοι κυρίως) ή σε ψάρεμα σε λίμνες, όπου οι συνθήκες είναι ποιό ήπιες και ο βυθός περισσότερο ομαλός ή στρωτός αν θέλετε. Δεν θα κάνω αναφορά σε bolognese γιατί το τόπικ είναι για άλλο θέμα. Οι σαργοί στο εγγλέζικο (δεν χρειάζεται και κυρίως δεν είναι σωστό) να τους ψαρεύουμε στο βυθό πατωτά, γιατί είναι ψάρια που μπορούν να "σηκωθούν" αρκετά μέτρα από το βυθό και αυτό επιδιώκουμε. Ταυτόχρονα, "βάζουμε" μέσα στο μενού, θηράματα διαφορετικών ειδών (μελανούρια, τσιπούρες, σάλπες, λαυράκια κ.ά) που μας δίνουν ποικιλία και τη δυνατότητα του διαφορετικού. Μαλαγρώνοντας συστηματικά (π.χ. με bigattini) προκαλούμε τα ψάρια να ανταγωνιστούν μεταξύ τους και ταυτόχρονα να δελεάσουμε τα μεγαλύτερα του είδους να τσιμπήσουν το "εύκολο" και πολύ φαγητό (δολωμένο αγκίστρι με 3-4 σκουληκάκια). Ο μεγάλος σαργός, δεν τρώει σχεδόν ποτέ γύρω - γύρω, αλλά μία και μόνη φορά τη μεγαλύτερη μπουκιά, καταναλώνοντας λιγότερη ενέργεια. Ανοίγοντας τα ψάρια σας στην κοιλιά μετά το ψάρεμα και κατά το καθάρισμά τους, θα διαπιστώσετε πως οι μικροί σαργοί έχουν φουσκωμένη κοιλιά από το bigattini ενώ οι μεγάλοι είναι πεντακάθαροι από αυτό. Σας λέει κάτι ? Μετά το κάρφωμα (αν όλα πάνε καλά και το θήραμα είναι μεγάλο), θα ακολουθήσει ένα μικρής διάρκειας, έντονο όμως φευγιό. Αν το ευαίσθητο παράμαλλο ψαρεύει κοντά στο βυθό, είναι εύκολο για το ψάρι να το γδάρει κάπου με αποτέλεσμα σύντομα να χάσετε και ψάρι και παράμαλλο. Ψαρεύοντας ψηλότερα (την ημέρα πάντα) γλιτώνετε από μπελάδες. Τη νύχτα αντίθετα (αν και εφόσον το κρίνετε απαραίτητο) μπορείτε να ψαρέψετε κοντά στο βυθό, ποτέ όμως σύριζα γιατί με τις μετακινήσεις του φελλού θα σκαλώνετε. Η εμπειρία και μόνο, είναι αυτή που στην πορεία του χρόνου, θα σας υποδείξει το σωστό βάθος που θα πρέπει κάθε φορά να ψαρέψετε.


Υ.Γ. Οι φελλοί του εγγλέζικου, αναγράφουν το 1ο νούμερο ως το βάρος που έχει ο φελλός ενσωματωμένο στο σώμα του και όχι το σύνολο του βάρους του φελλού. Το 2ο νούμερο, αναφέρεται στην ποσότητα μολυβιών που πρέπει να τοποθετήσουμε στην αρματωσιά μας για να ζυγιστεί σωστά ο φελλός.

Να σημειώσω μερικά πραγματάκια για να μην ταλαιπωρήστε άδικα. Για να ψαρέψει το δόλωμά σας σύριζα στο βυθό, είναι πρακτικά αδύνατο σε μέρος με βράχια, γιατί απλά θα σκαλώνετε συνέχεια και θα κόβετε αρματωσιές. Ίσως σε ελάχιστα σημεία μπορεί να γίνει αυτό και με συνθήκες άπνοιας και απουσίας ρευμάτων κάτι που είναι σπάνιο. Η θάλασσα με τα βράχια στο βυθό, δεν είναι πισίνα με πλακάκια και επίσης η αρματωσιά σας κινείται συνέχεια με αποτέλεσμα να μην γνωρίζετε ποτέ τι έχει από κάτω το σημείο που ψαρεύετε (ο φελλός). Επίσης, ποτέ δεν είναι δυνατόν να κάνετε ψαρευτική βολή στο ίδιο ακριβώς σημείο και καθ' όλη την διάρκεια του ψαρέματος, οπότε ...

Γιαννη  7  αποριες εχω...για αρχη

1.Ποσο περιπου υπολογιζουμε να απεχει  η αρματωσια μας απο το βυθο;
2.Μαλαγρωνοντας μια περιοχη υποθετω οτι το κανουμε ακτινωτα μπροστα μας;
3.Αγορασα ενα φελο στικ διαφανο Venturieri και επανω γραφει 4 - 2+2..τι ακριβως σημαινει οτι το ερματισμα πρεπει να ειναι 2 γρ;
4.Ποσος χρονος πρεπει να μεσολαβει απο τη βυθιση του φελου μεχρι το καρφωμα (αν θυμαμαι καλα ειχες πει οτι καρφωνουμε οχι καθετα αλλα πλαγια η κανω λαθος)
5.Σε τι αποσταση μπορουμε να ψαρευουμε με το εγγλεζικο;
6.Οι φελοι με τα προσθαφαιρουμενα βαρη ειναι καλυτεροι απο τους απλους;
7.Με ποια κριτηρια γινετε η επιλογη του μερους που θα ψαρεψουμε με αυτη την τεχνικη;

Υ.Γ.Περιελαβα και αλλες ερωτησεις αλλα μια που σε βρηκα ειπα να τις κανω!

Θωμά καλησπέρα,
απαντώ με τη σειρά που τις έθεσες:
1. Υπολογίζεις περίπου 1 μέτρο ή και λίγο παραπάνω την ημέρα, σε βάθος μέχρι 7-8 μέτρα το πολύ. Σε μεγαλύτερο βάθος, το ύψος μπορεί να φτάσει μέχρι και 3-4 και παραπάνω. Εξαρτάται...
2. Βασική προϋπόθεση, να γνωρίζεις τη διεύθυνση του ρεύματος. Σε νορμάλ συνθήκες, μαλαγρώνεις ακτινωτά αλλά γενικά κοντά μεταξύ τους οι βολές. Σε συνθήκες ρεύματος, προσπαθείς όσο γίνεται να πέφτει η μαλάγρα στο ίδιο σημείο. Εξαρτάται...
3. Αυτό ακριβώς σημαίνει. Απλά σου γράφει μπροστά και το συνολικό βάρος μαζί με το ερμάτισμα πόσο είναι. Στο παράδειγμά σου, είναι 4 γραμμάρια (το βάρος του ενσωματωμένου ερματίσματος του φελλού + το ερμάτισμα που χρειάζεται).
4. Το χρόνο θα τον δείς από τον τρόπο που τρώνε τα ψάρια και μόνο με την εμπειρία. Δλδ., αν τα ψάρια τρώνε καλά, να φροντίσεις να "καρφώνεις" σχετικά γρήγορα, γιατί έτσι τα περισσότερα ψάρια, πιάνονται από τα χείλη και δεν κινδυνεύει το λεπτό σου παράμαλλο. Αν αντίθετα αργήσεις πολύ, το δόλωμα έχει φτάσει στην κοιλιά και το παράμαλλο τρίβεται στα δόντια του με αποτέλεσμα...
Αν τώρα τρώνε μίζερα, εκτός του ότι ίσως χρειαστεί να κάνεις άλλα μικρά τεχνάσματα (πλάγιο κάρφωμα, αν δεν πιάνει το κάθετο, αυτό είχα πεί), το βασικότερο είναι να δώσεις χρόνο. Πόσο? Εξαρτάται...
5. Η απόσταση, έχει να κάνει με τον τόπο, το βάθος, τον αέρα και τη διεύθυνσή του, τον εξοπλισμό (καλάμι βασικά και μεγάλοι φελλοί αν μιλάμε για μακριά) κ.ά. Με λίγα λόγια, το πόσο μακριά? Εξαρτάται... Όπως και το πόσο κοντά. Εξαρτάται...
6. Όλοι οι φελλοί είναι καλοί. Ανάλογα όμως τη χρήση, υπάρχει και ο καλύτερος για το συγκεκριμένο μέρος. Δλδ., την απόσταση, το βάθος, τον κυματισμό, τα ρεύματα κ.ά. Εξαρτάται...
7. Η επιλογή του μέρους, γίνεται με κριτήριο το ψαρευτικό μας ένστικτο. Όμως, θα επαναλάβω 2-3 βασικούς κανόνες που αφορούν το ψάρεμα με την εγγλέζικη τεχνική. Ο αέρας πρέπει να είναι από πίσω μας, γιατί μας βοηθάει να πετάξουμε μακριά, να μαλαγρώσουμε στην ίδια απόσταση (μπορείς να μαλαγρώσεις με bigattini, με ένταση αέρα 3-4 μποφώρ φάτσα ? και πάνω από 10 μέτρα - πολλά έβαλα - μπροστά σου?) και επίσης να μην μας μπερδεύει την αρματωσιά όλη την ώρα (πλάγια διεύθυνση αέρα, συνήθως έχει αυτό σαν αποτέλεσμα).
Γι' αυτό συνήθως επιλέγουμε σημεία με τον αέρα όπως τον θέλουμε. Καλό είναι να δοκιμάζουμε καινούργια σημεία, ακόμη και μερικά μέτρα δεξιά ή αριστερά. Πίστεψέ με, έχει διαφορά.
Κάτι άλλο στην επιλογή, είναι σε τι ψάρια απευθυνόμαστε. Κατά κάποιο τρόπο, τα ψάρια, μας καθορίζουν και το μέρος (βράχια, λιμάνια κλπ.,). Θεωρώ άτοπο, να ψαρεύω με εγγλέζικο καλάμι και εγγλέζικο φελλό σε λιμάνι και σε απόσταση το πολύ έως 5-10 μέτρα μπροστά μου, όταν μπορώ να χρησιμοποιήσω bolognese καλάμι και bolognese φελλό και να δώσω άλλη αίσθηση στο ψάρεμά μου, κάνοντας χρήση την οποία αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να απαντήσω (σε άλλο τόπικ το πώς και το γιατί). Αν απευθύνεσαι π.χ. σε σαργούς, θα επιλέξεις μέρος με βράχια. Το που θα στηθείς, θα το κρίνεις με βάση τον αέρα, τον κυματισμό, το ρεύμα, το αν σε βολεύει π.χ. το ύψος για να αποχιάσεις και να μην βρέχεσαι και άλλα κριτήρια, όπως κάνουμε και στις υπόλοιπες τεχνικές.

Υ.Γ. Τώρα που με βρήκες εσύ, σ' έχασα εγώ. Που να δείς ερωτήσεις που έχω να σου κάνω άμα σε πετύχω πουθενά...

Γιαννη,σε ευχαριστουμε πολυ .Εμενα με βοηθησες παρα πολυ,με το πως βυθομετρουμε .

Και παλι ευχαριστω !!!!!

Θοδωρή νά 'σαι καλά. Ελπίζω να το δοκιμάσεις και να μας πείς τα συμπεράσματά σου. Ευχαριστώ...