Χμμμμμ.

Τα ιδια και εγω.
Απο την εμπειρια που εχω στο απικο ομως, καταλαβα ενα πραγμα φιλε Καλυμνιε. Στα βραχοτοπια, να καρφωνω αμμεσα..
Στο λιμανι, αφηνα αρκετα. (Εξερουνται οι κεφαλοι.)
Στο εγγλεζικο που ψαρευω πλεον, εχουμε και αλλο θεμα. Βουλιαγμα του φελλου, μεχρι που δεν τον βλεπω. Καρφωμα, τιποτα επανω.
Τραβουν τα μπιγκα, και δεν πιανωνται. Μικροψαρα, και τρωνε και μιζερα.
Εχασα σαργους, που μου βραχωσαν. Αργησα να καρφωσω. Και μποσικα αρκετα.

Εχασα μελανουρια μεγαλα, με κομμενα παραμμαλα. (Με τα τοσο ψιλα εργαλεια, ρισκαρουμε βεβαια.)
Ενα πραγμα ομως, πρεπει να εχουμε κατα νου. Οχι πολλα μποσικα στην αρματωσια. Σε εντονα ρευματα, ειτε επιφανειακα, ειτε υποθαλασσια,
μαζεμα τα μποσικα συνεχως. Αποφευγουμε το νεροκαρφωμα ετσι.
Καρφωνω, κρατωντας την μαννα. Αν καρφωνεις, με μονο τα φρενα, εχασες. Και αν ειναι και λασκα? Δεν πιανεις τιποτα.
Λοιπον, χθες, μου τσιμπισε σπαρος. Στην διαδρομη, πιαστηκε λαβρακας. Και πολυ καλος. Εντονο κεφαλι, και πορεια προς τα ρεμετζα.
Σφιγγω τα φρενα περισοτερο, τιποτα. Το ψαρι, πολυ δυνατο. Πλεον, κρατουσα φρενα, πιανωντας την μαννα. Μεγα λαθος.
Αν αντεξουν τα περιφεριακα, σε εχω κερατα, μονολογουσα. Αντεξαν.
Σε καποια στιγμη, αρχισα να περνω μετρα. Στα τρια μετρα μπροστα μου, ενα σπαρταρισμα εξω απο το νερο, και αντε γεια..
Αντιθετα, μεγαλη τσιπουρα, βγηκε ευκολα σχετικα, με μπολικο παιχνιδι στα φρενα.
Πως να ξερεις ομως, τι ψαρι τσιμπα απο κατω, να καρφωσεις και σε σωστο χρονο?
Θεωρω, σωστη την ρυθμιση των φρενων μου, οταν το ψαρι παρει πετονια, στα κεφαλια, και δεν μου τα κοψει. Οι παραπανω ρυθμισεις, αλλαζουν
απο ατομο σε ατομο, και με αναλογη ψαρευτικη εμπειρια.
Νεουλι ειμαι στο εγγλεζικο, και ακομα μαθαινω.

Για να ακουσουμε, και τους πιο πεπειραμενους.